Δεύτερος γύρος για πολύκροτη υπόθεση απάτης και πλαστογραφίας στην Κω

Η 29η Σε­πτεμ­βρί­ου 2025 ση­μα­το­δο­τεί την έναρ­ξη του δεύ­τε­ρου βαθ­μού εκ­δί­κα­σης μιας υπό­θε­σης που έχει απα­σχο­λή­σει την το­πι­κή κοι­νω­νία της Κω για σχε­δόν δύο δε­κα­ε­τί­ες. Πρό­κει­ται για μια ποι­νι­κή υπό­θε­ση που συν­δυά­ζει πο­λύ­πλο­κα νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα και δια­σταυ­ρού­με­νες απο­φά­σεις πο­λι­τι­κών και ποι­νι­κών δι­κα­στη­ρί­ων, με κε­ντρι­κό ση­μείο αντι­πα­ρά­θε­σης την κυ­ριό­τη­τα ενός αγρο­τε­μα­χί­ου 5.600 τ.μ. στη θέση «Ατ­τά­μι».

Στο εδώ­λιο του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου βρί­σκο­νται μία 65χρονη υπή­κο­ος Τουρ­κί­ας κι ένας 82χρο­νος Έλ­λη­νας από την Κω, οι οποί­οι στον πρώτο βαθμό κρί­θη­καν ένο­χοι και κα­τα­δι­κά­στη­καν σε ποινή κά­θειρ­ξης 7 ετών.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης

Η υπό­θε­ση έχει αφε­τη­ρία στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του 2000, όταν ξε­κί­νη­σαν οι διε­νέ­ξεις για την κυ­ριό­τη­τα του συ­γκε­κρι­μέ­νου ακι­νή­του. Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, ενερ­γώ­ντας από κοι­νού, προ­σκό­μι­σαν ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Κω, τον Μάιο του 2009, χει­ρό­γρα­φο ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό του 1964, με το οποίο ο πα­τέ­ρας της 65χρο­νης φε­ρό­ταν να έχει αγο­ρά­σει το ακί­νη­το από τέσ­σε­ρα άτομα.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή αρχή υπο­στή­ρι­ξε ότι το συμ­φω­νη­τι­κό ήταν πλα­στό και χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε σκό­πι­μα για να ακυ­ρω­θεί από­φα­ση του 1983, η οποία είχε ανα­γνω­ρί­σει κυρία του ακι­νή­του μία γυ­ναί­κα που είχε ήδη απο­βιώ­σει, με τον μη­νυ­τή να εμ­φα­νί­ζε­ται ως εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μος της.

Το δι­κα­στή­ριο εκεί­νης της επο­χής, πει­σθέν από το έγ­γρα­φο, ακύ­ρω­σε την πα­λαιά από­φα­ση και έδωσε τη δυ­να­τό­τη­τα στους κα­τη­γο­ρού­με­νους να διεκ­δι­κή­σουν την κυ­ριό­τη­τα.

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι αντι­με­τω­πί­ζουν τις κα­τη­γο­ρί­ες:

• Απά­της ενώ­πιον δι­κα­στη­ρί­ου από κοι­νού, με πε­ριου­σια­κό όφε­λος και ζημία τρί­των άνω των 120.000 ευρώ.

• Χρή­σης πλα­στού εγ­γρά­φου από κοι­νού, με αντί­στοι­χη ζημία τρί­των και σκοπό πο­ρι­σμού πα­ρά­νο­μου οφέ­λους άνω του ίδιου ποσού.

Η υπε­ρα­σπι­στι­κή γραμ­μή

Η υπε­ρά­σπι­ση, τόσο στον πρώτο βαθμό όσο και στην προ­ε­τοι­μα­σία της εφε­τεια­κής δίκης, αμ­φι­σβή­τη­σε:

Τη νο­μι­μο­ποί­η­ση του μη­νυ­τή να πα­ρα­στα­θεί ως πο­λι­τι­κή αγωγή, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι στε­ρεί­ται πραγ­μα­τι­κού κλη­ρο­νο­μι­κού δι­καιώ­μα­τος, αφού η από­φα­ση που του ανα­γνώ­ρι­ζε τίτλο κυ­ριό­τη­τας είχε ακυ­ρω­θεί.

Την αξία του ακι­νή­του, επι­κα­λού­με­νη εκτι­μή­σεις που την το­πο­θε­τούν πολύ κάτω από τα 120.000 ευρώ –όριο για την κα­κουρ­γη­μα­τι­κή μορφή– άρα οι πρά­ξεις θα έπρε­πε να χα­ρα­κτη­ρι­στούν πλημ­με­λή­μα­τα, με συ­νέ­πεια την πα­ρα­γρα­φή.

Τη γνη­σιό­τη­τα του συμ­φω­νη­τι­κού, ση­μειώ­νο­ντας ότι έχει ανα­γνω­ρι­στεί ως αυ­θε­ντι­κό σε προη­γού­με­νη δια­δι­κα­σία.

Οι συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης υπο­στή­ρι­ξαν ότι η υπό­θε­ση είναι προ­ϊ­όν εσφαλ­μέ­νων νο­μι­κών κρί­σε­ων και ότι η ποι­νι­κή δια­δι­κα­σία δεν μπο­ρεί να απο­δώ­σει ευ­θύ­νη εκεί όπου τα αστι­κά δι­κα­στή­ρια έχουν ήδη δια­μορ­φώ­σει δια­φο­ρε­τι­κό πλαί­σιο.

Η θέση της πο­λι­τι­κής αγω­γής και της Ει­σαγ­γε­λί­ας

Αντί­θε­τα, η πο­λι­τι­κή αγωγή και η Ει­σαγ­γε­λία υπο­στή­ρι­ξαν ότι η χρήση πλα­στού εγ­γρά­φου συ­νι­στά πράξη με άμε­σες πε­ριου­σια­κές συ­νέ­πειες για τους κλη­ρο­νό­μους της αρ­χι­κής ιδιο­κτή­τριας. Η Ει­σαγ­γε­λέ­ας ζή­τη­σε την απόρ­ρι­ψη των εν­στά­σε­ων της υπε­ρά­σπι­σης, το­νί­ζο­ντας ότι το όφε­λος υπερ­βαί­νει το όριο των 120.000 ευρώ και ότι το έν­νο­μο συμ­φέ­ρον του μη­νυ­τή είναι επαρ­κώς τεκ­μη­ριω­μέ­νο.