Το ΕΚΡ δεν είναι φεστιβάλ ιδεών, λέσχη προβληματισμού ή delivery ψήφισματων αλλά ασπίδα για τους εργαζόμενους

Από τον πρόεδρο του Σωμα­τείου Ξενο­δο­χου­παλ­λή­λων κ. Θ Στα­μούλη ανα­κοι­νώ­θη­καν τα ακό­λουθα:

Πάλι η ΔΑΣ…. Πάλι στον κόσμο τους.

Κάθε φορά που συνε­δριά­ζουμε στο Ε.Κ.Ρ., ένα πράγμα είναι σίγουρο: θα κατα­θέ­σει η ΔΑΣ την καθιε­ρω­μένη τοποθετηση- ανακοίνωση-ψηφισμα-τρίκυμια εν κρανίω. Όλα μέσα: Παλαι­στίνη, ΝΑΤΟ, Ισραήλ, εργα­σιακά, Facebook posts, δραχμές, μέχρι και τον Β’ Παγκό­σμιο άγγιξαν… Μόνο για τους δράκους στα νησιά Γκα­λα­πά­γκος δεν πρό­λα­βαν να φέρουν ψήφισμα — και μην τους βάζουμε ιδέες, θα το φέρουν στο επόμενο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο…

Το εργα­τικό κέντρο και τα σωμα­τεία του, σύμφωνα με αυτούς, πρέπει να είναι ταυ­τό­χρονα και Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών, και Διεθνές Δικα­στή­ριο, και Ιερά Εξέταση – και φυσικά να κατα­δι­κά­ζει ό,τι δεν ται­ριά­ζει στην κομ­μα­τική τους κατή­χηση. Όποιος δεν υπο­γρά­φει τα δικά τους «ψευ­το­ε­πα­να­στα­τικά» ψηφί­σματα, είναι όργανο της κυβέρ­νη­σης, του ΝΑΤΟ και της εργο­δο­σίας ίσως και των εξω­γή­ι­νων ,Ποιος ξέρεις τι άλλο θα μας προ­σά­ψουν…

Και βέβαια, έχουν βρει τον εχθρό: στο πρόσωπο μου,Επειδή έκανα προ­σω­πική ανάρ­τηση στο ίντερ­νετ που δεν τους άρεσε.Γιατι χαρα­κτή­ρισα ως ανε­γκέ­φα­λους κάποιους του ΚΚΕ…κάθο­νται και σκα­νά­ρουν τα social media μπας και βρουν κανένα “αντι­κομ­μου­νι­στή” να τον… κάψουν στην πλατεία. Ούτε η Ιερά Εξέταση τέτοιο ζήλο. Ήθελαν και απόφαση! Ευτυχώς που δεν πρό­τει­ναν να φέρουμε ψήφισμα για να τον εξο­ρί­σουμε στη Σιβηρία.

με κατη­γό­ρη­σαν για προ­τροπή σε βία…Τα screenshots που έχουμε εμείς στα χέρια μας από μέλη του Κ.Κ.Ε.που προ­τρέ­πουν άμεσα σε βασα­νι­στή­ρια κατά του προ­έ­δρου – εμού θα τα κατα­δι­κά­σουν; θα βγάλουν ψήφισμα; θα ζητή­σουν την δια­γραφή τους από το κόμμα?(Δεν ζητάμε απά­ντηση την ξέρουμε ήδη…ΟΧΙ)

Στο ζουμί όμως…

Τελικά θα μας πουν επίσημα αν υπο­στή­ρι­ζαν την συγκε­κρι­μένη ‘ειρηνική’ δια­μαρ­τυ­ρία οι τοπικές δυνά­μεις του Κ.Κ.Ε. η θα το αφήσουν να αιω­ρεί­ται???

Συμ­με­τεί­χαν ή όχι τελικά γιατί κάπου έχουν μπερ­δευ­τεί και οι ίδιοι…ή μήπως την κάνανε σαν δειλοί τελευ­ταία στιγμή(αφού την είχαν ψηφίσει τα μέλη τους στο δήμο) όταν είδαν την γενι­κό­τερη κατα­κραυγή κατά αυτής ,φρο­ντί­ζο­ντας να καλύ­ψουν τον πισινό τους βγά­ζο­ντας ανα­κοί­νωση ότι καλούν τον κόσμο σε άλλη ημε­ρο­μη­νία σε άλλο χώρο για δια­μαρ­τυ­ρία υπέρ της Παλαι­στί­νης…παλιό το κόλπο συντρό­φια…

Εν τω μεταξύ, όσο η κοι­νω­νία παλεύει να τα βγάλει πέρα, αυτοί βγάζουν ανα­κοι­νώ­σεις με copy paste από δεκα­ε­τίες που έχουν τελειώ­σει. Μιλάνε για επα­να­στά­σεις και κεφά­λαιο, για απερ­γιακά μέτωπα… αλλά μην τους ζητή­σετε να καταγ­γεί­λουν έναν εργο­δότη με όνομα – εκεί πιάνουν τα κομπιου­τε­ρά­κια και αρχί­ζουν τα “γενικώς” και τα “συλ­λο­γι­κώς”.

Όσο οι εργα­ζό­με­νοι ψάχνουν τρόπους να ζήσουν με αξιο­πρέ­πεια, αυτοί ψάχνουν αφορμές για να κάνουν «παρέμ­βαση». Με το γνωστό στυλάκι: ύφος στρα­τη­γού, φρα­σε­ο­λο­γία φυλ­λα­δίου και πάντα, πάντα, το κόμμα πάνω απ’ όλα.

Μην ανη­συ­χείτε όμως. Την Παρα­σκευή καλούν και νέα συγκέ­ντρωση. Όχι για τα προ­βλή­ματα στους χώρους δου­λειάς – αυτά τα βαριού­νται. Για να «απαι­τή­σουν την αθώωση» όσων συμ­με­τεί­χαν σε δια­μαρ­τυ­ρία, μήπως υπο­κα­τα­στή­σουν και το δικα­στικό σώμα;

Επα­να­λαμ­βά­νουμε: απαι­τή­σουν. Όχι να υπο­στη­ρί­ξουν. Όχι να παρα­στα­θούν. Απαι­τή­σουν. Γιατί έτσι κάνουν οι αυτό­κλη­τοι σωτήρες – νομί­ζουν ότι κυβερ­νούν.

Εμείς απλά τους αφή­νουμε να εκτε­θούν. Κάθε τους ανα­κοί­νωση, κάθε τους παρέμ­βαση, κάθε τους τοπο­θέ­τηση είναι ο καλύ­τε­ρος καθρέ­φτης για να κατα­λά­βουν οι εργα­ζό­με­νοι τι σημαί­νει κομ­μα­τική γρα­φι­κό­τητα και απο­ξέ­νωση από την πραγ­μα­τική ζωή.

Για να τελειώ­νουμε:

Το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου δεν είναι ούτε φεστι­βάλ ιδεών, ούτε λέσχη προ­βλη­μα­τι­σμού, ούτε delivery ψήφι­σμα­των για την παγκό­σμια τάξη. Είναι των εργα­ζο­μέ­νων. Και οι εργα­ζό­με­νοι δεν έχουν ανάγκη από μικρούς κομ­μα­τι­κούς δικα­στές που βλέπουν παντού «προ­δό­τες», «χαφιέ­δες» και «πρά­κτο­ρες της CIA»

Το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου και τα σωμα­τεία είναι για αγώνες – όχι για να παρι­στά­νουν κάποιοι τους μικρούς Λένιν της γει­το­νιάς…

Αν υπήρχε βραβείο για την πιο άσχετη, μπερ­δε­μένη και άτοπη παρου­σία σε συνε­δρί­αση του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου και των σωμα­τείων, οι εκπρό­σω­ποι της ΔΑΣ θα το είχαν πάρει με πανη­γυ­ρική διαφορά.