Σε πήλινα πόδια ο… «γίγαντας» της ΔΕΥΑΡ – Αποκαλυπτικός ο Μ. Σαββής στον RV για την οικονομική διαχείριση της επιχείρησης

Σε σο­βα­ρές απο­κα­λύ­ψεις όσον αφορά την οι­κο­νο­μι­κή δια­χεί­ρι­ση της ΔΕΥΑΡ προ­έ­βη σή­με­ρα ο Μα­νώ­λης Σαβ­βής, έμπει­ρος αυ­το­διοι­κη­τι­κός και μέχρι πρό­τι­νος σύμ­βου­λος του Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη στον Δήμο Ρόδου, μι­λώ­ντας στον RV και τη Ρένα Παυ­λά­κη.

Σε συ­νάρ­τη­ση δε με τα όσα επί­σης απο­κα­λυ­πτι­κά είπε χθες στον RV  και ο Στέρ­γος Στά­γκας, μέλος του ΔΣ της ΔΕΥΑΡ, μπαί­νουν σιγά σιγά στη θέση τους τα κομ­μά­τια του παζλ, που συν­θέ­τουν μια ει­κό­να οι­κο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης που καμία σχέση δεν έχει με την «ει­κο­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα» μιας υγιούς Επι­χεί­ρη­σης  που πα­ρου­σιά­ζει ο Σω­τή­ρης Βα­για­νός, με τις ευ­λο­γί­ες του Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη, αφού σκια­γρα­φούν μια επι­χεί­ρη­ση με πλα­σμα­τι­κούς ισο­λο­γι­σμούς και σε οι­κο­νο­μι­κή εξάρ­τη­ση από τον Δήμο Ρόδου, ο οποί­ος πλη­ρώ­νει ετη­σί­ως άνω των 5 εκατ. ευρώ για να κα­λύ­ψει δα­νεια­κές και άλλες υπο­χρε­ώ­σεις της  ΔΕΥΑΡ, σε βάρος των δικών του Τα­μεί­ων.

Εφό­σον μά­λι­στα αυτά τα στοι­χεία αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, τότε τί­θε­ται εν αμ­φι­βό­λω η βιω­σι­μό­τη­τας  της επι­χεί­ρη­σης, με βάσει τα ισχύ­ο­ντα από τον Κώ­δι­κα της Αυ­το­διοί­κη­σης  ο οποί­ος αυ­στη­ρο­ποιεί­ται στο πλαί­σιο της νέας με­ταρ­ρύθ­μι­σης , αλλά και τον νόμο περί επι­χει­ρή­σε­ων, και μά­λι­στα ανε­ξάρ­τη­τα  από την υλο­ποί­η­ση του κυ­βερ­νη­τι­κού σχε­δί­ου  κα­τάρ­γη­σης των ΔΕΥΑ, δια των συγ­χω­νεύ­σε­ων. Κι όλα αυτά την ώρα που η ΔΕΥΑΡ εγεί­ρει την απαί­τη­ση να ανα­λά­βει τη δια­χεί­ρι­ση του Φράγ­μα­τος Γα­δου­ρά (!), πα­ρό­τι η δια­χεί­ρι­σή του έχει δοθεί στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου με νόμο και μόνο με νόμο θα μπο­ρού­σε να υπάρ­ξει η οποια­δή­πο­τε τρο­πο­ποί­η­ση στο κα­θε­στώς δια­χεί­ρι­σής του.

Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο: Απου­σία θε­σμι­κής λο­γο­δο­σί­ας  – Θε­α­τρι­κή πα­ρά­στα­ση χωρίς απο­φά­σεις

Ο Μα­νώ­λης Σαβ­βής, με την εμπει­ρία του και ως τρα­πε­ζι­κού στε­λέ­χους επί σειρά ετών και με εξει­δί­κευ­ση στον έλεγ­χο και αξιο­λό­γη­ση των επι­χει­ρή­σε­ων, δή­λω­σε κατ’ αρχήν πως οι απο­φά­σεις που έχει λάβει και υλο­ποι­ή­σει το ΔΣ της ΔΕΥΑΡ, κατά της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, πά­σχουν νο­μι­κά, διότι δεν συ­νο­δεύ­ο­νται από τις αντί­στοι­χες απο­φά­σεις του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου. Όχι μόνο διότι η ΔΕΥΑΡ είναι θυ­γα­τρι­κή επι­χεί­ρη­ση του Δήμου Ρόδου, αλλά κυ­ρί­ως γιατί ο Δήμος Ρόδου είναι εγ­γυ­η­τής της τή­ρη­σης των υπο­χρε­ώ­σε­ων της ΔΕΥΑΡ, στο πλαί­σιο της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης. Κατά συ­νέ­πεια, η ΔΕΥΑΡ δεν νο­μι­μο­ποιεί­ται να προ­χω­ρή­σει σε νο­μι­κές ενέρ­γειες κατά της Πε­ρι­φέ­ρειας, χωρίς τη σύμ­φω­νη γνώμη του τρί­του συμ­βαλ­λο­μέ­νου, δη­λα­δή του Δήμου Ρόδου δια της από­φα­σης του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου, η οποία θα πρέ­πει να εδρά­ζε­ται σε συ­γκε­κρι­μέ­να στοι­χεία και δε­δο­μέ­να.

«Το θέμα της αφω­νί­ας του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου δεν είναι μόνο πο­λι­τι­κό, είναι νο­μι­κό και απο­λύ­τως ου­σια­στι­κό» τό­νι­σε ο κ. Σαβ­βής, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι αντί της  συ­ζή­τη­σης όλων των ενερ­γειών της ΔΕΥΑΡ στο Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο  και τη λήψη των σχε­τι­κών απο­φά­σε­ων, το κατ’ εξο­χήν απο­φα­σι­στι­κό όρ­γα­νο του Δήμου Ρόδου υπο­βι­βά­ζε­ται σε ένα σκη­νι­κό θε­α­τρι­κής πα­ρά­στα­σης, με μο­νο­λό­γους και ενη­μέ­ρω­ση επί τε­τε­λε­σμέ­νων ενερ­γειών. Όσο για την σχε­τι­κή συ­ζή­τη­ση που έγινε στην ει­δι­κή συ­νε­δρί­α­ση λο­γο­δο­σί­ας, είπε ότι η σχε­τι­κή συ­νε­δρί­α­ση έχει ενη­με­ρω­τι­κό και όχι απο­φα­σι­στι­κό ή δε­σμευ­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα, κατά συ­νέ­πεια δεν μπο­ρεί να υπο­κα­τα­στή­σει την τα­κτι­κή συ­νε­δρί­α­ση του ορ­γά­νου.

Υπο­χρε­ώ­σεις, δά­νεια, ΔΕΗ, προ­σω­πι­κό: Τα κρί­σι­μα ερω­τή­μα­τα που μέ­νουν ανα­πά­ντη­τα

Ο κ. Σαβ­βής είπε ότι ο λόγος για τον οποί­ον τα θέ­μα­τα της ΔΕΥΑΡ και μια σειρά από καί­ρια ερω­τή­μα­τα για την οι­κο­νο­μι­κή και δια­χει­ρι­στι­κή της επάρ­κεια δεν έρ­χο­νται στο Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο, είναι ότι δεν θέ­λουν να απο­κα­λυ­φθεί η αλή­θεια.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, εξή­γη­σε ότι οι  “δη­μο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις προ­βλέ­πο­νται από τον κώ­δι­κα για να εκτε­λούν υπο­χρε­ώ­σεις του Δήμου με αυ­το­νο­μία και στην διοί­κη­ση αλλά κυ­ρί­ως στην οι­κο­νο­μι­κή δια­χεί­ρι­ση. Μά­λι­στα, επ’ αυτού ο νέος  κώ­δι­κας που ετοι­μά­ζε­ται θα γίνει ακόμα αυ­στη­ρό­τε­ρος.  Στην πε­ρί­πτω­ση της ΔΕΥΑΡ, ο Δήμος Ρόδου είναι εκεί­νος που έρ­χε­ται να κα­λύ­ψει την οι­κο­νο­μι­κή της ανε­πάρ­κεια, υπό αυτήν την έν­νοια, δεν νο­εί­ται το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο να μην έχει γνώση και να μην απαι­τεί ενη­μέ­ρω­ση από μια σειρά ζη­τή­μα­τα όπως:

«Ποιο είναι το ύψος των υπο­χρε­ώ­σε­ων της ΔΕΥΑΡ  που πλη­ρώ­νει  ο Δήμος Ρόδου στε­ρώ­ντας πό­ρους για βα­σι­κές του υπο­χρε­ώ­σεις.

Ποιος πλη­ρώ­νει τα δά­νεια της ΔΕΥΑΡ;

Ποιος πλη­ρώ­νει το ενερ­γεια­κό κό­στος (ΔΕΗ) των πρώην κα­πο­δι­στρια­κών Δήμων σε υπο­δο­μές ύδρευ­σης απο­χέ­τευ­σης που έχουν πε­ριέλ­θει στην ενιαία πλέον ΔΕΥΑΡ, η όποια όμως εξ αρχής ει­σπράτ­τει τα αντί­στοι­χα τέλη από τους πο­λί­τες;

Ποιος είναι ο αριθ­μός των ερ­γα­ζο­μέ­νων που αμεί­βο­νται από το Δήμο και πα­ρέ­χουν απο­κλει­στι­κά υπη­ρε­σί­ες στην ΔΕΥΑΡ;

Λέ­γε­ται, και πρέ­πει να το μά­θου­με ότι σε ετή­σια βάση ο Δήμος Ρόδου κα­τα­βάλ­λει για την ΔΕΥΑΡ πε­ρισ­σό­τε­ρα από  τα 5 εκατ. ευρώ.

Για όλα αυτά το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο πρέ­πει να ενη­με­ρω­θεί, αλλά κα­νέ­νας δεν εν­δια­φέ­ρε­ται να τα φέρει προς συ­ζή­τη­ση και προ­φα­νώς εδώ υπάρ­χει σκο­πι­μό­τη­τα. Να μην απο­κα­λυ­φθεί η πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της εται­ρεί­ας» ανέ­φε­ρε ο κ. Σαβ­βής.

Αδια­φο­ρία δη­μο­τι­κής αρχής και μειο­ψη­φί­ας για τις σο­βα­ρές οι­κο­νο­μι­κές εν­δεί­ξεις

 Μά­λι­στα είπε ότι τα ζη­τή­μα­τα που έχουν να κά­νουν με τη ΔΕΥΑΡ ο ίδιος, ως ει­δι­κός σύμ­βου­λος του Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη τον είχε ενη­με­ρώ­σει με γρα­πτό ανα­λυ­τι­κό υπό­μνη­μα, αλλά ου­δέ­πο­τε ασχο­λή­θη­κε. Επί­σης είπε ότι ενη­μέ­ρω­σε σχε­τι­κά και τον αντι­δή­μαρ­χο Οι­κο­νο­μι­κών Κώστα Χαλ­κιά και τον Σω­τή­ρη Βα­για­νό, από τον οποί­ον πήρε την αό­ρι­στη απά­ντη­ση «καλά, θα το δούμε» αλλά και δη­μο­τι­κούς συμ­βού­λους τόσο της πλειο­ψη­φί­ας όσο και της μειο­ψη­φί­ας. Ο κ. Σαβ­βής εξέ­φρα­σε την απο­ρία του για ποιο λόγο ακόμη και οι σύμ­βου­λοι της μειο­ψη­φί­ας πα­ρό­τι είναι ενή­με­ροι δεν ζη­τούν να έρ­θουν τα θέ­μα­τα της ΔΕΥΑΡ στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο, αλλά αντι­θέ­τως παί­ζουν τον ρόλο των «λαγών» της δη­μο­τι­κής αρχής όχι μόνο σύμ­βου­λοι αλλά και επι­κε­φα­λής πα­ρα­τά­ξε­ων.

«Είναι απο­ρί­ας άξιο πραγ­μα­τι­κά γιατί  δεν παίρ­νει την πρω­το­βου­λία ο Δή­μαρ­χος να τα φέρει όλα αυτά στο Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο και  αφού δεν το φέρ­νει ο ίδιος γιατί δεν το φέρ­νει η μειο­ψη­φία», ανέ­φε­ρε ο κ. Σαβ­βής.

Επα­να­στα­τι­κές γυ­μνα­στι­κές,  ψευ­το­τσα­μπου­κά­δες

Όλα τα πα­ρα­πά­νω σε συ­νάρ­τη­ση με τα όσα χθες απο­κά­λυ­ψε μέσω του RV ο Στέρ­γος Στά­γκας σκια­γρα­φούν μια εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κή ει­κό­να από την εξω­ραϊ­σμέ­νη που προ­σπα­θεί να πε­τύ­χει η ΔΕΥΑΡ, σε μια πε­ρί­ο­δο μά­λι­στα που η κυ­βέρ­νη­ση έχει κάνει σα­φείς τις προ­θέ­σεις της για τη κα­τάρ­γη­ση μέσω συγ­χώ­νευ­σης των ΔΕΥΑ.

«Με τη νέα θε­σμι­κό πλαί­σιο της λει­ψυ­δρί­ας  που ετοι­μά­ζε­ται, φο­βά­μαι ότι δώ­σα­με το έναυ­σμα και την αφορ­μή να γίνει αυτό που εδώ και πολύ καιρό συ­ζη­τιέ­ται: η ενο­ποί­η­ση των ΔΕΥΑ, η αλ­λα­γή του θε­σμι­κού πλαι­σί­ου. Διότι όταν ένας θε­σμός δεν λει­τουρ­γεί η Πο­λι­τεία οφεί­λει να πα­ρεμ­βαί­νει με διά­φο­ρους τρό­πους. Και συ­νή­θως μετά από όλα αυτά βλέ­που­με επα­να­στα­τι­κές γυ­μνα­στι­κές,  ψευ­το­τσα­μπου­κά­δες, αντι­δρά­σεις και το ένα και το άλλο χωρίς να κά­νου­με την αυ­το­κρι­τι­κή μας μια λέξη που ενο­χλεί φαί­νε­ται τον κ. Δή­μαρ­χο. Μι­λώ­ντας για αυ­το­κρι­τι­κή,  εδώ πρέ­πει να στα­θού­με και μου κάνει με­γά­λη εντύ­πω­ση ότι  τώρα ξαφ­νι­κά βρέ­θη­κε η ΔΕΥΑΡ να λέει δώσε μου εμένα τη δια­χεί­ρι­ση του Φράγ­μα­τος».

Στέρ­γος Στά­γκας στον RV: Πλα­σμα­τι­κοί οι ισο­λο­γι­σμοί της ΔΕΥΑΡ. Ζη­μιο­γό­νες οι οι­κο­νο­μι­κές χρή­σεις

Ο Στέρ­γος Στά­γκας, λαϊκό μέλος του ΔΣ της ΔΕΥΑΡ, με αφορ­μή την από­φα­ση του ΔΣ της επι­χεί­ρη­σης να θέσει αί­τη­μα ανά­λη­ψης της δια­χεί­ρι­σης του Φράγ­μα­τος Γα­δου­ρά, πα­ρό­τι είναι σαφές ότι ο νόμος δεν το επι­τρέ­πει, αφού δια νόμου η δια­χεί­ρι­ση έχει ανα­τε­θεί στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, δή­λω­σε  στον RV και τη Ρένα Παυ­λά­κη,  ακόμα και αν ο νόμος έδινε τη δυ­να­τό­τη­τα στη ΔΕΥΑΡ να ανα­λά­βει τη δια­χεί­ρι­ση του Φράγ­μα­τος, δεν θε­ω­ρεί­ται αξιό­πι­στος συ­νο­μι­λη­τής για τον ανά­δο­χο, λόγω της οι­κο­νο­μι­κής της δια­χεί­ρι­σης. Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ανέ­φε­ρε ότι μόνο στη ΔΕΗ η ΔΕΥΑΡ αύ­ξη­σε το χρέος της από 7 σε 17 εκατ.  ευρώ στην πε­ρί­ο­δο της ση­με­ρι­νής διοί­κη­σης. Επι­πλέ­ον, τα χρέη προς τη ΔΕΥΑΡ ως νο­μι­κό πρό­σω­πο ιδιω­τι­κού δι­καί­ου, πα­ρα­γρά­φο­νται στην πε­ντα­ε­τία (σύμ­φω­να με γνω­μο­δό­τη­ση  του δι­κη­γό­ρου της ΔΕΥΑΡ Άκη Δη­μη­τριά­δη). Αυτό ση­μαί­νει ότι από τα 76 εκατ των προς εί­σπρα­ξη  οφει­λών της, πε­ρί­που τα μισά είναι προς δια­γρα­φή. Πρα­κτι­κά αυτό ση­μαί­νει ότι οι ισο­λο­γι­σμοί της από το 2011 και εντεύ­θεν είναι πλα­σμα­τι­κοί και οι χρή­σεις της ζη­μιο­γό­νες εφό­σον πα­ρα­γρα­φούν τα χρέη πέραν της πε­ντα­ε­τί­ας. Την ώρα που ο νόμος προ­βλέ­πει ότι τα ΝΠΙΙΔ με τρεις συ­νε­χείς ζη­μιο­γό­νες χρή­σεις οδη­γού­νται σε κα­τάρ­γη­ση.

Τρεις ζη­μιο­γό­νες χρή­σεις ισο­δυ­να­μούν με κα­τάρ­γη­ση βάσει νόμου

Επι­βε­βαιώ­νο­ντας τα όσα είπε χθες ο κ. Στά­γκας,  ο Μα­νώ­λης Σαβ­βής δή­λω­σε: «Από τη στιγ­μή που σου λέει να  δια­γρά­ψεις τις οφει­λές  – που κακώς δεν το έχουν κάνει –  μειώ­νε­ται το ενερ­γη­τι­κό της ΔΕΥΑΡ, άρα είναι ζη­μιο­γό­να, δη­μιουρ­γού­νται ζη­μιο­γό­νες  χρή­σεις Και ξέ­ρου­με ότι βάσει νόμου τρία χρό­νια ζη­μιο­γό­νων οι­κο­νο­μι­κών χρή­σε­ων, οδη­γεί σε λύση τις επι­χει­ρή­σεις. Αυτό δεν το λέει ο κώ­δι­κας αλλά το προ­βλέ­πει η νο­μο­θε­σία όχι μόνο για τη ΔΕΥΑΡ,  για κάθε επι­χεί­ρη­ση.  Η απει­κό­νι­ση των ισο­λο­γι­σμών πρέ­πει να στη­ρί­ζε­ται στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Δεν μπο­ρείς να πα­ρου­σιά­σεις απαί­τη­ση που δεν υφί­στα­ται ή να είναι ανε­πί­δε­κτη. Πρέ­πει να την απα­λεί­ψεις,  να δη­μιουρ­γείς τις ζη­μί­ες και έτσι να προ­κύ­ψει η πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή σύν­θε­ση».