Δημήτρης Διακομιχάλης: Μια σκευωρία που αφορούσε αρχικά τις επιχορηγήσεις στα Εκκλησιαστικά Συμβούλια έφτασε στο τέλος της

Από τον δημο­τικό σύμ­βουλο και τέως δήμαρχο Καλύ­μνου κ. Δημήτρη Δια­κο­μι­χάλη εκδό­θηκε το ακό­λουθο δελτίο τύπου:

Μια σκευω­ρία , ένας πραγ­μα­τι­κός Γολ­γο­θάς με διάρ­κεια 23 χρόνια και 3 μήνες και 26 ημέρες, που αφο­ρούσε αρχικά τις επι­χο­ρη­γή­σεις στα Εκκλη­σια­στικά Συμ­βού­λια έφτασε στο τέλος της.

Μια σκευω­ρία με την οποία ασχο­λή­θηκε η ποινική δικαιο­σύνη, η Επι­θε­ώ­ρηση του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών και πέρασε και από τα τέσσερα επίπεδα του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου.

Από τον Επί­τροπο στη Ρόδο τον αεί­μνη­στο Γιάννη Δαϊναβά , από το κλι­μά­κιο, από το τμήμα και από τη Γ΄ ελάσ­σονα ολο­μέ­λεια.

Η σκευω­ρία ξεκινά, με μήνυση που επε­βλήθη από υπάλ­ληλο του Δήμου σε βάρος μου στις 15-4-2002 η οποία πήγε δύο φορές στο αρχείο . Στη συνέ­χεια καταγ­γέλ­λε­ται η υπόθεση από τους εμπνευ­στές της, στην επι­θε­ώ­ρηση Κρήτης και η Επι­θε­ω­ρή­τρια κατα­λο­γί­ζει σε εμένα και τους αεί­μνη­στους Σαγρέ Παντελή και Γιώργο Ανδρέου το ποσόν των 800 χιλ.€ . Προ­σφεύγω στην κεντρική επι­θε­ώ­ρηση του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών και δικαιω­νό­μα­στε .

Ασυ­γκρά­τη­τος ο τότε Δήμαρ­χος Γεώρ­γιος Ρούσσος τον Δεκέμ­βριο του 2007, κάνει καταγ­γε­λία στον Πρόεδρο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, τον Γενικό Επί­τροπο , τον Πρω­θυ­πουργό της χώρας Κώστα Καρα­μανλή και τον Υπουργό Οικο­νο­μι­κών κύριο Αλο­γο­σκούφη .

Ο Πρό­ε­δρος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου δίνει άμεσα εντολή καθο­λι­κού κατα­σταλ­τι­κού ελέγχου στο Δήμο των ετών 1997 έως και 2002. Εδώ αρχίζει το μεγάλο δράμα, στο οποίο εμπλέ­κο­νται και όσοι δημο­τι­κοί Σύμ­βου­λοι ψήφιζαν στις δαπάνες της περιό­δου 1997-2002. Ο Επί­τρο­πος στη Ρόδο κατα­λο­γί­ζει το ιλιγ­γιώ­δες ποσόν του 1.729.000€ και μου ζητά να απα­ντήσω σε εξήντα ημέρες για τις ελλεί­ψεις των ενταλ­μά­των που είχαν ελεγ­χθεί. Στις μη νόμιμες δαπάνες των δια­πι­στώ­σεων του, υπάρχει και η πληρωμή με το Χ.Ε 928 του 2002 προς τον Αντώνη Βεζυ­ρό­πουλο τον βοσκό στα Ίμια.

Ζητώ τα εντάλ­ματα εγγρά­φως από το Δήμο για να μπορώ να απα­ντήσω στις παρα­τη­ρή­σεις του επι­τρό­που Αρ. Πρωτ. εισερ­χό­με­νου εγγρά­φου στο Δήμο 6893/2-9-08. Μου απα­ντούν εγγρά­φως ότι δεν υφί­στα­ται αρχείο σύμφωνα με το έγγραφο του Διευ­θυ­ντή οικο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών, αρ. πρωτ. 1400/19-2-10 όπως ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νος ο Δήμος να έχει, γιατί δια­λύ­θηκε κατά την μετα­φορά του σε άλλο χώρο. Η διάλυση του αρχείου έγινε επί Δημαρ­χίας Ρούσσου. Έτσι παρέρ­χε­ται το χρονικό διά­στημα των 60 ημερών και δεν απαντώ στο Φ.Μ.Ε . Ενη­με­ρώνω εγγρά­φως τον Επί­τροπο στη Ρόδο και τον  Πρόεδρο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου στην Αθήνα για την αδυ­να­μία μου να απα­ντήσω. Παρόλα αυτά υιο­θε­τεί­ται το ποσόν του 1.729.000€ και έτσι ξεκί­νησα χωρίς στοι­χεία τον αγώνα μου, αλλά με την νομική ιδιο­φυΐα του αει­μνή­στου δικη­γό­ρου Πέτρου Μηλια­ράκη και τις προ­σφυ­γές που έκανε τόσο στο αρμόδιο κλι­μά­κιο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου όσον και στο αρμόδιο τμήμα για το κατα­λο­γι­σθέν ποσόν 1.729.000€ και τελικά το ποσόν μειώ­θηκε περίπου στις 44.000€ από τα 1.729.000 € .

Το ερώτημα είναι: χωρίς εγώ να έχω απα­ντή­σει επί των παρα­τη­ρή­σεων στο Φ.Μ.Ε πως βρέ­θη­καν νόμιμες οι δαπάνες ύψους 1.685.000€, ενώ έμεινε παρά­νομο το ποσόν των 44.000€;

Προ­σφεύγω στην Γ’ Ελάσ­σονα ολο­μέ­λεια του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου κατά των απο­φά­σεων του τμή­μα­τος για το κατα­λο­γι­σθέν ποσόν των 44.000€ οι οποίες όταν συζη­τή­θη­καν στην ολο­μέ­λεια ο Δικη­γό­ρος του Δήμου Βασί­λειος Δίκαρος ζήτησε να μου κατα­λο­γι­σθούν οι 44.000€.

Η Ολο­μέ­λεια απέρ­ριψε τις προ­σφυ­γές μου και οι 44.000€ είναι πλέον κατα­λο­γι­στέες.  Η δημο­σί­ευση της από­φα­σης τους έγινε στις 11 Ιουνίου 2025.

Και τώρα αυτό που μου έμεινε είναι να κατα­φύγω στο Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο των Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που. Ήδη έχω ανα­θέ­σει σε εξει­δι­κευ­μένο γραφείο τη διε­ρεύ­νηση των νομικών δυνα­το­τή­των που υπάρ­χουν για να κατα­φύγω πλέον στο Ε.Δ.Δ.Α κατά της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας.

Δυστυ­χώς έτσι γρά­φε­ται η Ιστορία. Όταν βρί­σκο­νται εφιάλ­τες που στήνουν σκευω­ρίες και δηλη­τη­ριά­ζουν κοι­νω­νίες και βάζουν ανθρώ­πους σε περι­πέ­τειες, είσαι υπο­χρε­ω­μέ­νος όταν στη χώρα σου δεν βρί­σκεις το δίκιο σου και την αλήθεια να πηγαί­νεις στην Ευρώπη.