Κοσμάς Σφυρίου: «Υπάρχει ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό – Προβλέπω πολλές μετακινήσεις πολιτών από κόμμα σε κόμμα»

Κύριε Σφυρίου, να ξεκι­νή­σουμε από το σκάν­δαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που έχει λάβει δια­στά­σεις και φαί­νε­ται ότι θα υπάρ­ξουν κι άλλες απο­κα­λύ­ψεις. Υπό το βάρος των εξε­λί­ξεων, η Νέα Δημο­κρα­τία φαί­νε­ται να βρί­σκε­ται σε δύσκολη θέση. Πώς πρέπει να το δια­χει­ρι­στεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ;

Πρέπει να το δια­χει­ρι­στεί -και βλέπω πως έτσι το διαχειρίζεται- σύμφωνα με τις ρητές δια­τά­ξεις του Ελλη­νι­κού Συντάγ­μα­τος, που προ­βλέ­πει την υπο­χρέ­ωση του Κοι­νο­βου­λίου, να διε­ρευ­νή­σει όσα αδι­κή­ματα πιθα­νο­λο­γεί η Ευρω­παϊκή Εισαγ­γε­λία, στις 3.000 σελίδες που έχει απο­στεί­λει στη Βουλή. Τα μόνα κόμματα που έχουν τον επι­βαλ­λό­μενο αριθμό βου­λευ­τών, για να ζητή­σουν τη σύσταση Επι­τρο­πής Προ­κα­ταρ­κτι­κής Εξέ­τα­σης (Προ­α­να­κρι­τι­κής) είναι η Ν.Δ και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Και αφού δεν φαί­νε­ται να παίρνει αυτή την πρω­το­βου­λία η κυβερ­νη­τική παρά­ταξη, το ΠΑ.ΣΟ.Κ – ως αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση – έχει συνταγ­μα­τικό χρέος, να κατα­θέ­σει τη σχετική πρόταση (που προ­βλέ­πει η παρ.3, του άρθρου 86 του Συντάγ­μα­τος), στη­ριγ­μένη απο­κλει­στικά και μόνο στα στοι­χεία της Ευρω­παϊ­κής Εισαγ­γε­λίας. Αν υπάρ­χουν και άλλα στοι­χεία, αυτά θα πρέπει να ανα­ζη­τη­θούν κατά την προ­κα­ταρ­κτική εξέταση (αν βέβαια την αφήσει να γίνει η πλειο­ψη­φία της Νέας Δημο­κρα­τίας).

Στα των δημο­σκο­πι­κών ευρη­μά­των, το ΠΑ.ΣΟ.Κ δείχνει να παρα­μέ­νει στάσιμο σε ποσοστά, την ώρα που η Ν.Δ κατα­γρά­φει απώ­λειες. Γιατί δεν καρ­πώ­νε­ται από τη φθορά της κυβέρ­νη­σης;

Αν τα δημο­σκο­πικά ευρή­ματα είναι πραγ­μα­τικά αυτά που δημο­σιεύ­ο­νται (γιατί θυμάστε, πως πριν τις εκλογές του Μαΐου 2023 δεν δημο­σιεύ­ο­ντο τα μετρού­μενα ευρή­ματα – απο­κα­λύ­φθηκε μετά τις εκλογές…), τότε το ΠΑ.ΣΟ.Κ εμφα­νί­ζε­ται, δημο­σκο­πικά, ανε­βα­σμένο από 2,5%, έως 3,5%, σε σχέση με το 11,84%, που είχε πάρει στις εκλογές του Ιουνίου 2023. Και αν είναι έτσι, αυτό δεν είναι ικα­νο­ποι­η­τική δημο­σκο­πική εικόνα, την ώρα που η Νέα Δημο­κρα­τία από το 40,56% του Ιουνίου 2023, δημο­σκο­πικά φαί­νε­ται να χάνει 10 – 12%. Βέβαια, βρι­σκό­μα­στε ακριβώς στα μέσα της δεύ­τε­ρης τετρα­ε­τίας της κυβέρ­νη­σης και ο δρόμος είναι ακόμη μακρύς (αν τηρηθεί η συνταγ­μα­τική τετρα­ε­τία). Βλέπω, πως υπάρχει ρευ­στό­τητα στο πολι­τικό σκηνικό και προ­βλέπω πολλές μετα­κι­νή­σεις πολιτών από κόμμα σε κόμμα, που όλα είναι πιθανά στις κάλπες. Εκείνο που για μένα είναι καθο­ρι­στικό -και είναι ευθύνη των κομ­μά­των και των ΜΜΕ- είναι να πάει να ψηφίσει το 1,5 και πλέον εκα­τομ­μύ­ριο πολιτών, που απείχε το 2023, ώστε να φθάσουν στα 7,5 εκα­τομ­μύ­ρια (από 6 που ήταν το ΄23) οι ψηφί­ζο­ντες, όπως ήταν στη δεκα­ε­τία 2.000 – 2.009. Τότε θα δούμε, τι θα «καρ­πω­θεί» το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Στα του οίκου μας, ένα θέμα που παρα­μέ­νει στον δημόσιο διάλογο είναι η επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ, για τα νησιά μας. Αν και δόθηκαν δεσμεύ­σεις, τίποτε δεν προ­χώ­ρησε μέχρι σήμερα. Τι πρέπει να γίνει κατά την άποψή σας;

Η κυβέρ­νηση πρέπει να επι­δεί­ξει την πολι­τική βούληση – που δυστυ­χώς, δεν επέ­δειξε μέχρι σήμερα – να εφαρ­μό­σει τη σχετική Οδηγία της Ε.Ε (υπ’ αριθ. 542 / 5-4-2022, με την οποία τρο­πο­ποι­ή­θηκε η παρ.2, άρθρου 104, της Οδηγίας 285 / 2000) και να επα­να­θε­σπί­σει τους μειω­μέ­νους κατά 30% συντε­λε­στές ΦΠΑ στα νησιά μας.

Θυμίζω, πως όταν είχα την τιμή, ως υπουρ­γός Αιγαίου το 1986, να συμ­με­τέχω στην κυβερ­νη­τική απόφαση του ΠΑ.ΣΟ.Κ, να ψηφίσει τους μειω­μέ­νους (30%) συντε­λε­στές ΦΠΑ στα Δωδε­κά­νησα (με τον νόμο 1686 / 1986), η Commission της τότε Ε.Ο.Κ ήταν απο­λύ­τως αρνη­τική, λόγω της 6ης Οδηγίας περί ΦΠΑ. Και παρά την άρνησή της, είχαμε την πολι­τική βούληση, να τους θεσπί­σουμε και την έγκριση του ECOFIN την πήραμε εκ των υστέρων. Τώρα η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας, έχει την έγκριση του ECOFIN από το 2022, έχει και τερά­στια πλε­ο­νά­σματα από τον ΦΠΑ, που πλη­ρώ­νουν οι Έλληνες πολίτες. Όμως, δεν έχει τη βούληση.

Με αφορμή την 40ή επέτειο από την ίδρυση του Τμή­μα­τος Διοί­κη­σης Επι­χει­ρή­σεων, βρε­θή­κατε στην Χίο και μιλή­σατε για τον εθνικό χαρα­κτήρα της ίδρυσης του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, κάτι που απο­τέ­λεσε εθνική επιλογή των κυβερ­νή­σεων του Ανδρέα Παπαν­δρέου. Νιώθετε ότι δικαιώ­θηκε;

Πραγ­μα­τικά απο­τέ­λεσε εθνική επιλογή δύο κυβερ­νή­σεων του Ανδρέα Παπαν­δρέου. Της πρώτης που με εισή­γηση του τότε Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λίου, εκδό­θηκε το Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα (Π.Δ) 83 / 1984, για την ίδρυση του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου (καθώς και των Παν/μίων Ιονίου και Θεσ­σα­λίας) και της 2ης, που εκλέ­χθηκε το 1985 και προ­χώ­ρησε στην υλο­ποί­ηση του Π.Δ και ειδι­κό­τερα στο αιγαιακό νησιω­τικό σύμπλεγμα. Το 1985 και το 1986, ως υπουρ­γός Αιγαίου – με «καρ­πο­φόρα» συνερ­γα­σία με τον υπουργό Παι­δείας Από­στολο Κακλα­μάνη και τον καθη­γητή Κ. Σοφούλη – είχα την ευκαι­ρία να «βάλω ένα πετρα­δάκι», στο να πάρει «σάρκα και οστά» το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου. Και γι’ αυτό με κάλεσαν στην 30ή επέτειο στη Μυτι­λήνη και τώρα στη 40ή επέτειο στη Χίο, όπου στο αμφι­θέ­α­τρο μίλησα για το «ιστο­ρικό» της ίδρυσης του Πανε­πι­στη­μίου, αλλά ταυ­τό­χρονα πρό­τεινα τη λει­τουρ­γία μετα­πτυ­χια­κού προ­γράμ­μα­τος σπουδών του Διε­θνούς Δικαίου της Θάλασ­σας (ή συνα­φούς προ­πτυ­χια­κού Τμή­μα­τος), σε συν­δυα­σμό με το Τμήμα Μεσο­γεια­κών Σπουδών, που λει­τουρ­γεί επί τόσα χρόνια στη Ρόδο.

Κατά τη δημιουρ­γία του το Πανε­πι­στή­μιο είχε μόνο 6-7 τμήματα. Σήμερα έχει ανα­πτύ­ξει 19-20 τμήματα, σε Σχολές και έχει δια­κριτή θέση στον διεθνή χώρο.

Με την άοκνη προ­σπά­θειά τους, επί 40 έτη, τα πανε­πι­στη­μιακά στελέχη, πέτυχαν να το καμα­ρώ­νουμε και να νιώ­θουμε ότι δικαιώ­θηκε η τότε επιλογή, χωρίς να παρα­βλέ­πουμε τα σοβαρά προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει (π.χ. τη στέγαση των φοι­τη­τών σε φοι­τη­τι­κές εστίες) και πρέπει να λύσει η πολι­τεία.