ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Το σκάνδαλο της υπεξαίρεσης στο Λιμεναρχείο Ρόδου θα εξεταστεί ξανά στο Ελεγκτικό Συνέδριο

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση
ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ ΡΟΔΟΥ

• Κατα­δίκη, οικο­νο­μική ζημία και ηθική απα­ξί­ωση: Ο ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος που παρα­δέ­χθηκε την υπε­ξαί­ρεση δημο­σίων εσόδων, η δικα­στική πορεία 17 ετών και το ερώτημα που πλα­νά­ται – θα πλη­ρώ­σει ποτέ το Δημόσιο τις ευθύνες του; • Η τελική μάχη του Δημο­τι­κού Λιμε­νι­κού Ταμείου

Ένας ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος του Λιμε­νι­κού Σώματος, υπεύ­θυ­νος για τη βεβαί­ωση και είσπραξη λιμε­νι­κών τελών στο Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου, υπε­ξαί­ρεσε συστη­μα­τικά εισπρά­ξεις ύψους 184.380,07 ευρώ.

Το περι­στα­τικό, που ήρθε στο φως το 2007, πέρα από τις ποι­νι­κές δια­στά­σεις που ήδη έχουν κλείσει με κατα­δίκη του υπαί­τιου, τώρα επι­στρέ­φει στο προ­σκή­νιο με τη μορφή διεκ­δί­κη­σης απο­ζη­μί­ω­σης από το Ελλη­νικό Δημόσιο ενώπιον του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου.

Με αγωγή του το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο, δια του δικη­γό­ρου του κ. Βασίλη Κατα­βε­νάκη, απαιτεί απο­ζη­μί­ωση για την περιου­σιακή ζημία που υπέστη, αλλά και επι­πλέον ποσό για ηθική βλάβη, ανε­βά­ζο­ντας το συνο­λικό ύψος της διεκ­δί­κη­σης στις 284.380,07 ευρώ.

Το 2007, στο Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου, μια διοι­κη­τική πράξη ρου­τί­νας πυρο­δό­τησε την απο­κά­λυψη ενός από τα μεγα­λύ­τερα σκάν­δαλα υπε­ξαί­ρε­σης δημο­σίου χρή­μα­τος στο λιμε­νικό σώμα. Κατά την τελετή παρά­δο­σης καθη­κό­ντων του λιμε­νάρχη, ο απο­χω­ρών αξιω­μα­τι­κός, πλοί­αρ­χος Λ.Σ., ζήτησε έναν απλό απο­λο­γι­σμό: ποια είναι τα ταμειακά υπό­λοιπα από τα πλοη­γικά και λιμε­νικά τέλη των δύο τελευ­ταίων ετών;

Η απά­ντηση ήταν σοκα­ρι­στική. Ο ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος και υπό­λο­γος για τις σχε­τι­κές εισπρά­ξεις, σε τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία, παρα­δέ­χθηκε ότι υπάρχει έλλειμμα 300.000 ευρώ. Δεν έδωσε εξη­γή­σεις, ούτε προ­σκό­μισε παρα­στα­τικά. Μόνο υπο­σχέ­θηκε ότι «θα τακτο­ποι­ή­σει το θέμα σύντομα», εν όψει επι­κεί­με­νου ελέγχου.

Την επόμενη κιόλας ημέρα, στις 9 Οκτω­βρίου 2007, ξεκί­νησε ο δια­χει­ρι­στι­κός έλεγχος από αρμόδια επι­τροπή και ακο­λού­θως ενε­πλάκη και το Γραφείο Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων του Λιμε­νι­κού. Μέσα σε λίγες εβδο­μά­δες, η έκταση της ζημίας απο­τυ­πώ­θηκε πλήρως: ο ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος είχε παρα­κρα­τή­σει του­λά­χι­στον 211.734,23 ευρώ, από τα οποία 184.380,07 ευρώ αντι­στοι­χού­σαν απο­κλει­στικά στο Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο Νότιας Δωδε­κα­νή­σου.

Η απο­λο­γία που δεν έπεισε

Ο κατη­γο­ρού­με­νος υπάλ­λη­λος ομο­λό­γησε την πράξη του. Ανέφερε πως εισέ­πραττε τα τέλη και στη συνέ­χεια τα κατέ­θετε σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό της συζύγου του, προ­κει­μέ­νου, όπως ισχυ­ρί­στηκε, να καλύψει τις επι­χει­ρη­μα­τι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις. Ωστόσο, σύμφωνα με τα όσα κατέ­θεσε αργό­τερα, η σύζυγός του χρη­σι­μο­ποί­ησε το σύνολο του ποσού σε τυχερά παίγνια στο καζίνο Ρόδου, με απο­τέ­λε­σμα τα χρήματα να χαθούν ανε­πι­στρε­πτί.

Ο ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος κρίθηκε τελε­σί­δικα ένοχος από το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου για υπε­ξαί­ρεση στην υπη­ρε­σία κατ’ εξα­κο­λού­θηση και απιστία, με συνο­λική ποινή κάθειρ­ξης εννέα ετών. Του ανα­γνω­ρί­στηκε το ελα­φρυ­ντικό της ειλι­κρι­νούς μετα­μέ­λειας, καθώς είχε επι­στρέ­ψει περίπου 65.000 ευρώ και υπο­σχέ­θηκε να κατα­βά­λει και τα υπό­λοιπα.

Το Λιμε­νικό Ταμείο απαντά με αγωγή

Το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο Νότιας Δωδε­κα­νή­σου, ως νόμιμος δικαιού­χος των παρα­κρα­τη­θέ­ντων τελών, στρά­φηκε με αγωγή κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι το Δημόσιο φέρει την ευθύνη για τις πράξεις του υπαλ­λή­λου του. Η αγωγή αρχικά κατα­τέ­θηκε στο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, το οποίο ανα­γνώ­ρισε τη βασι­μό­τητά της και επι­δί­κασε απο­ζη­μί­ωση ύψους 113.313,05 ευρώ, αφού αφαί­ρεσε το ήδη επι­στρα­φέν ποσό των 62.857,01 ευρώ.

Το Δημόσιο άσκησε έφεση, επι­μέ­νο­ντας ότι η ευθύνη δεν το αφορά και ότι οι πράξεις του υπαλ­λή­λου δεν συν­δέ­ο­νται ουσιω­δώς με την υπη­ρε­σία του. Το Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά με την απόφαση Α2109/2022 έκρινε ότι η δικαιο­δο­σία για τέτοιου είδους υπο­θέ­σεις ανήκει στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, καθώς η ζημία συν­δέ­ε­ται με τη δια­χεί­ριση δημό­σιου χρή­μα­τος από υπόλογο υπάλ­ληλο.

Ο ρόλος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου και η νέα εξέλιξη

Η αγωγή παρα­πέμ­φθηκε στο Πρώτο Τμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, το οποίο με την πρό­σφατη απόφαση 59/2025 δήλωσε εαυτό αναρ­μό­διο και την παρέ­πεμψε στο Δεύτερο Τμήμα, που είναι απο­κλει­στικά αρμόδιο για ζητή­ματα δια­χεί­ρι­σης από νομικά πρόσωπα δημο­σίου δικαίου.

Η απόφαση επι­κα­λεί­ται πλήθος νομο­θε­τι­κών και κανο­νι­στι­κών δια­τά­ξεων, οι οποίες κατο­χυ­ρώ­νουν τη νομική ευθύνη του Δημο­σίου για τις πράξεις υπαλ­λή­λων του όταν ενερ­γούν είτε κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους είτε «επ’ ευκαι­ρία» αυτών. Ιδιαί­τερη σημασία δίνεται στο γεγονός ότι ο ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος είχε επίσημα ανα­τε­θει­μένο καθήκον την είσπραξη και απόδοση των τελών υπέρ του Ταμείου.

Η ηθική διά­σταση και το αίτημα δικαί­ω­σης

Πέρα από τη χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση για την περιου­σιακή ζημία, το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο διεκ­δι­κεί και ποσό 100.000 ευρώ ως απο­ζη­μί­ωση για ηθική βλάβη. Το επι­χεί­ρημα είναι ότι η υπόθεση αυτή έπληξε ανε­πα­νόρ­θωτα το κύρος του Ταμείου, τόσο στη συνεί­δηση των πολιτών όσο και απέ­να­ντι στους θεσμι­κούς του εταί­ρους.

Το δικα­στή­ριο πρω­το­βάθ­μιας κρίσης απέρ­ριψε το αίτημα, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντάς το νομικά αβάσιμο. Ωστόσο, με την εκδί­καση πλέον να μετα­φέ­ρε­ται σε ανώτατο επίπεδο, τίθεται εκ νέου στο τραπέζι το ζήτημα της ηθικής ευθύνης του Δημο­σίου και της δυνα­τό­τη­τας απο­κα­τά­στα­σης μέσω συμ­βο­λι­κής απο­ζη­μί­ω­σης.

Το Δημόσιο στη γωνία: ένα θεσμικό crash test

Η υπόθεση αυτή έχει μετα­τρα­πεί σε δοκι­μα­σία αξιο­πι­στίας για το ίδιο το Ελλη­νικό Δημόσιο. Όχι μόνο γιατί οι υπάλ­λη­λοί του προ­κά­λε­σαν απο­δε­δειγ­μένη οικο­νο­μική ζημία σε φορέα της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, αλλά και γιατί για σχεδόν δύο δεκα­ε­τίες, οι μηχα­νι­σμοί του απέ­τυ­χαν να διορ­θώ­σουν ή να προ­λά­βουν την κατα­στροφή.

Η τελική απόφαση του Δευ­τέ­ρου Τμή­μα­τος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου θα έχει χαρα­κτήρα νομικού ορό­ση­μου. Αν ανα­γνω­ρί­σει την ευθύνη του Δημο­σίου και επι­δι­κά­σει απο­ζη­μί­ωση, θα δημιουρ­γή­σει δεδι­κα­σμένο για ανά­λο­γες υπο­θέ­σεις στο μέλλον. Αν την απορ­ρί­ψει, θα νομι­μο­ποι­ή­σει μια κουλ­τούρα ατι­μω­ρη­σίας σε περι­πτώ­σεις κρα­τι­κής αμέ­λειας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.