«Αφήνουν παιδιά στο Χατζηκυριάκειο, γιατί δεν έχουν ούτε για… γάλα»

Μεγα­λώ­νο­ντας σε ένα ίδρυμα γνω­ρί­ζεις και συνυ­πάρ­χεις με δια­φο­ρε­τι­κούς ανθρώ­πους, που έχουν περάσει κι αυτοί δύσκο­λες κατα­στά­σεις, αλλά έχουν όνειρα για το μέλλον».

Δεκαέξι χρόνια έζησε η Γ.Κ. στο Χατζη­κυ­ριά­κειο Ιδρυμα Παι­δι­κής Προ­στα­σίας του Πειραιά. Από την τρυφερή ηλικία των 6 ετών, όταν οι γονείς της, λόγω σοβαρών οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των, ανα­γκά­στη­καν να την αφήσουν εκεί μαζί με τις δύο αδελφές της.

«Οι μέρες στην αρχή περ­νού­σαν δύσκολα. Δεν κατα­λά­βαινα γιατί οι γονείς μου μας έστει­λαν εκεί. Επειτα από τόσα χρόνια συνει­δη­το­ποί­ησα ότι ο μονα­δι­κός λόγος ήταν η θέλησή τους να σπου­δά­σουμε και οι τρεις και να πάρουμε γερές βάσεις στη ζωή μας», ανα­φέ­ρει στον Ελεύ­θερο Τύπο η Γ.Κ.

Ενα κορίτσι που πάλεψε και τελικά κατά­φερε να σταθεί στα πόδια του (απο­φοί­τησε από το ΤΕΙ Πάτρας) έχοντας στο πλευρό του, τους ανθρώ­πους του Χατζη­κυ­ριά­κειου. Πρό­κει­ται για το παλαιό­τερο ίδρυμα της χώρας (ιδρύ­θηκε το 1889 από τον Ιωάννη Χατζη­κυ­ριακό και τη σύζυγό του Μαριγώ), το οποίο χρόνο με το χρόνο καλεί­ται να φρο­ντί­σει ολοένα και περισ­σό­τερα ανήλικα παιδιά, καθώς οι γονείς δεν μπορούν να τους προ­σφέ­ρουν καν τα απα­ραί­τητα για την επι­βί­ωσή τους.

Μάλιστα, όπως απο­κα­λύ­πτει ο πρό­ε­δρος του Δ.Σ. Μιχάλης Στρου­μπού­λης, από το 2010 ο αριθμός των αιτή­σεων για την εισα­γωγή παιδιών έχει αυξηθεί δρα­μα­τικά. Σήμερα φιλο­ξε­νού­νται 120 κορί­τσια, ενώ πριν ξεσπά­σει η κρίση ήταν μόλις 70. Το Χατζη­κυ­ριά­κειο φιλο­ξε­νεί κορί­τσια ηλικίας 6-18 ετών.

Εκτός από στέγη, προ­σφέ­ρει ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική περί­θαλψη, εκπαί­δευση και συμ­βου­λευ­τική στήριξη. Ταυ­τό­χρονα, υπο­στη­ρί­ζει τα παιδιά στις σπουδές τους. Η πλειο­νό­τητα ανήκει στο πρό­γραμμα κλει­στής περί­θαλ­ψης, ενώ παράλ­ληλα λει­τουρ­γούν τα προ­γράμ­ματα ημιαυτόνομης-αυτόνομης δια­βί­ω­σης και του Κέντρου Οικο­γέ­νειας και Παιδιού. Ολα λει­τουρ­γούν βάση ενός κατα­στα­τι­κού, στο οποίο προ­βλέ­πε­ται ακόμη και η παροχή γαμή­λιου επι­δό­μα­τος στα κορί­τσια που παντρεύ­ο­νται.

«Τα τελευ­ταία χρόνια οι ελλη­νι­κές οικο­γέ­νειες έρχο­νται αντι­μέ­τω­πες με σοβαρά οικο­νο­μικά και κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα και εξα­θλιώ­νο­νται, με απο­τέ­λε­σμα να έχουν αυξηθεί οι αιτή­σεις. Οι γονείς είναι άνεργοι, δεν έχουν να αγο­ρά­σουν ούτε ένα κουτί γάλα και σε πολλές περι­πτώ­σεις στο σπίτι δεν έχουν ηλε­κτρικό ρεύμα ούτε νερό. Οπως κατα­λα­βαί­νετε, τα παιδιά δεν μπορούν να μεγα­λώ­σουν σε ένα τέτοιο περι­βάλ­λον κι έτσι οι δικοί τους ανα­γκά­ζο­νται να τα στεί­λουν εδώ», εξηγεί η διευ­θύ­ντρια παι­δι­κής προ­στα­σίας του Χατζη­κυ­ρια­κείου, Ανα­στα­σία Κατσι­λιέρη.

ΠΗΓΗ: Ελεύ­θε­ρος Τύπος