Β. Λουιζίδου: Γεμάτες σκουπίδια και μικροπλαστικά όλες οι ακτές της Ρόδου

Ολες οι πα­ρα­λί­ες είναι ακα­θά­ρι­στες και γε­μά­τες σκου­πί­δια, σύμ­φω­να με τη βιο­λό­γο του Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθ­μού Ρόδου Βί­βιαν Λουι­ζί­δου.

«Κά­νου­με με τον Υδρο­βιο­λο­γι­κό σταθ­μό Ρόδου μία κα­τα­γρα­φή σε όλα τα εκ­βο­λι­κά συ­στή­μα­τα του νη­σιού, εκεί δη­λα­δή που κα­τα­λή­γουν τα ρυά­κια και τα πο­τα­μά­κια και οι πο­τα­μο­χεί­μαρ­ροι γύρω από το νησί και αυτό το κά­νου­με δύο φορές το χρόνο. Αυτό που πα­ρα­τη­ρή­σα­με ήταν ότι όντως σχε­δόν σε όλο το νησί υπάρ­χουν σκου­πί­δια.

Τώρα είτε αυτά έχουν έρθει από τα βουνά, από ψη­λό­τε­ρα ση­μεία από τη θά­λασ­σα, είτε έχουν έρθει από τη θά­λασ­σα, από άλλες πε­ριο­χές. Μας έκανε τρο­με­ρή εντύ­πω­ση που βρί­σκα­με σκου­πί­δια από την Αί­γυ­πτο, από τη Συρία, από το Λί­βα­νο, από την Τουρ­κία φυ­σι­κά, και ίσως ήταν ο με­γα­λύ­τε­ρος όγκος. Πρέ­πει να κα­τα­λά­βου­με ότι τα ρεύ­μα­τα της θά­λασ­σας είναι πα­γκό­σμια.

Έχου­με έναν πα­γκό­σμιο ωκε­α­νό, δεν ση­μαί­νει ότι αν εγώ ρίξω κάτι στη δική μου πα­ρα­λία θα μεί­νει εδώ για πάντα, μπο­ρεί να βρε­θεί στην απέ­να­ντι ακτή, σε μία άλλη χώρα, σε μία άλλη ήπει­ρο. Οπότε είναι ση­μα­ντι­κό να κα­τα­νο­ή­σου­με ότι η ρύ­παν­ση που προ­κα­λού­με εμείς οι ίδιοι δεν είναι το­πι­κή απα­ραί­τη­τα, είναι πα­γκό­σμια.

Τώρα για το αν θα έπρε­πε να έχουν κα­θα­ρι­στεί οι πα­ρα­λί­ες, σί­γου­ρα ο Δήμος μπο­ρεί σε κά­ποιες από αυτές να επέμ­βει, όμως χρειά­ζε­ται ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή σε πα­ρα­λί­ες που έχουν προ­στα­τευό­με­να είδη, που έχουν λι­βά­δεια Πο­σει­δω­νί­ας κλπ.

Το ίδιο θέαμα δυ­στυ­χώς είναι τόσο στην ανα­το­λι­κή, όσο και στη δυ­τι­κή πλευ­ρά του νη­σιού, είναι πολύ λυ­πη­ρό γιατί αντί να μειώ­νο­νται τα σκου­πί­δια, βλέ­που­με να αυ­ξά­νο­νται και ανά­λο­γα με την πα­ρα­λία και με τον προ­σα­να­το­λι­σμό της ακτής και με δια­φο­ρε­τι­κού εί­δους απορ­ρίμ­μα­τα. Δη­λα­δή σε κά­ποια πα­ρα­λία μπο­ρεί να εί­χα­με πιο πολλά μπου­κά­λια, σε κά­ποια άλλη μπο­ρεί να εί­χα­με πιο πολλά απο­τσί­γα­ρα, σε κά­ποια άλλη πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νη εί­χα­με βρει πάρα πολλά μι­κρο­πλα­στι­κά, σε άλλη δυ­τι­κή ακτή βρή­κα­με πολλά κομ­μα­τια­σμέ­να πλα­στι­κά από θερ­μο­κή­πια.

Οπότε παί­ζει ρόλο και η γε­ω­μορ­φο­λο­γία και ο προ­σα­να­το­λι­σμός της ακτής και τα ρεύ­μα­τα και η όχλη­ση και η επι­βά­ρυν­ση που υπάρ­χει από το πάνω μέρος της ακτής», τό­νι­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά μι­λώ­ντας στον RV.

Εν τω με­τα­ξύ σε ανάρ­τη­σή της η κα Λουι­ζί­δου πριν από 5 ημέ­ρες είχε γρά­ψει τα εξής: «Κάλ­λιον προ­λαμ­βά­νειν παρά θε­ρα­πεύ­ειν, έλε­γαν οι αρ­χαί­οι… Μετά από μισό μήνα δειγ­μα­το­λη­ψιών γύρω από τη Ρόδο, έχω να πω ότι βρή­κα­με μόνο μία (1!!!) πα­ρα­λία που δεν είχε σκου­πί­δια. Και όχι σε όλο το μήκος της. Και δε θα σας πω ποια είναι. Άλλες πα­ρα­λί­ες έχουν πολλά μπου­κά­λια, άλλες πε­ρισ­σό­τε­ρα κα­πά­κια, άλλες οι­κο­δο­μι­κά υλικά, άλλες πλα­στι­κές σα­κού­λες, άλλες πε­το­νιές, άλλες πε­ρισ­σό­τε­ρα μι­κρο­πλα­στι­κά…».

Εντο­πί­σθη­κε για φέτος η πρώτη φωλιά χε­λώ­νας

Η κα Λουι­ζί­δου πρό­σθε­σε δε ότι πριν από λίγες ημέ­ρες κα­τα­γρά­φη­κε στη Ρόδο και η πρώτη φωλιά από θα­λάσ­σια χε­λώ­να σε πα­ρα­λία της Νό­τιας Ρόδου, σε ση­μείο που δεν θέ­λη­σε να απο­κα­λύ­ψει, μέχρι να ανα­κοι­νω­θεί εντός των ημε­ρών από το Ενυ­δρείο.

Μά­λι­στα ο ΥΣΡ ασχο­λεί­ται εντα­τι­κά με την πα­ρα­κο­λού­θη­ση της ωο­το­κί­ας των θα­λάσ­σιων χε­λω­νών στις ακτές της Ρόδου.

Οι χε­λώ­νες βγαί­νουν τις βρα­δι­νές ώρες για να γεν­νή­σουν, ενώ και τα νεαρά χε­λω­νά­κια βγαί­νουν από τις φω­λιές το ξη­μέ­ρω­μα.

Επι­σή­μα­νε μά­λι­στα ότι οι θα­λάσ­σιες χε­λώ­νες, εμ­φα­νί­ζουν έντο­νη «φι­λο­πα­τρία», θα πε­ρά­σουν πε­ρί­που 20 χρό­νια κο­λυ­μπώ­ντας στην ανοι­χτή θά­λασ­σα και μετά θα επι­στρέ­ψουν στην ίδια πα­ρα­λία στην οποία γεν­νή­θη­καν για να κά­νουν και αυτές τα αυγά τους! «Αν βρουν χώρο δη­λα­δή…

Οι ακτές μας έχουν αλ­λά­ξει, τόσο λόγω αν­θρώ­πι­νων δρα­στη­ριο­τή­των (ομπρέ­λες, beach bar, προ­βλή­τες, τρο­χο­φό­ρα κλπ), αλλά και λόγω διά­βρω­σης», είχε επι­ση­μά­νει άλ­λω­στε η κα Λουι­ζί­δου σε συ­νέ­ντευ­ξή της στη «δ» πρό­σφα­τα, ανα­φέ­ρο­ντας και το πα­ρά­δειγ­μα χε­λώ­νας που πήγε να γεν­νή­σει σε θερ­μο­κή­πιο ανά­με­σα σε ντο­μά­τες στο Μαν­δρι­κό, λόγω της διά­βρω­σης των ακτών.

Αν εντο­πί­σου­με φω­λιές στα Δω­δε­κά­νη­σα το φε­τι­νό κα­λο­καί­ρι (σε πε­ρί­πτω­ση που δείτε χε­λώ­να να βγαί­νει το βράδυ στην ακτή, πι­θα­νό­τα­τα βγήκε για να γεν­νή­σει τα αυγά της) πα­ρα­τη­ρού­με από από­στα­ση και όταν η χε­λώ­να επι­στρέ­ψει στη θά­λασ­σα, οριο­θε­τού­με τη φωλιά με πρό­χει­ρα υλικά. Σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν σκιά­ζου­με και δεν βρέ­χου­με τη φωλιά! Ενη­με­ρώ­νου­με άμεσα τον Υδρο­βιο­λο­γι­κό Σταθ­μό Ρόδου – Ενυ­δρείο/ΕΛ­ΚΕ­ΘΕ

«Ο συν­δυα­σμός της γε­ω­γρα­φι­κής θέσης του νη­σιού, των θα­λάσ­σιων ρευ­μά­των και της αύ­ξη­σης της θερ­μο­κρα­σί­ας, ολο­έ­να και φέρ­νουν πε­ρισ­σό­τε­ρα τρο­πι­κά είδη στις θά­λασ­σές μας, που ει­σέρ­χο­νται στη Με­σό­γειο μέσω της Διώ­ρυ­γας του Σουέζ. Κά­ποια από αυτά δη­μιουρ­γούν προ­βλή­μα­τα, όπως πριν από 2 χρό­νια με τις γι­γά­ντιες μέ­δου­σες που εμ­φα­νί­στη­καν στη Ρόδο και ο Σταθ­μός πα­ρα­κο­λου­θού­σε στενά», όπως είπε, ενώ -ευ­τυ­χώς- φέτος δεν έχει πα­ρα­τη­ρη­θεί αντί­στοι­χο φαι­νό­με­νο στην πε­ριο­χή μας με μέ­δου­σες, ενώ ανα­φέρ­θη­κε και στην οι­κο­νο­μι­κή ζημία που υφί­στα­νται οι αλιείς από τους λε­σε­ψια­νούς με­τα­νά­στες.