Ποινή κάθειρξης 6 ετών για εξακολουθητική τοκογλυφία σε συνταξιούχο Καλύμνιο

Να ακυ­ρώ­σει την πρω­τό­δικη κατα­δίκη του σε ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών και χρη­μα­τική ποινή 5.000 ευρώ για εξα­κο­λου­θη­τική τοκο­γλυ­φία, θα επι­χει­ρή­σει σε δεύτερο βαθμό, ενώπιον του Πεντα­με­λούς Εφε­ρείου Δωδε­κα­νή­σου, ένας κάτοι­κος της Κω.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο έκρινε αθώα στην ίδια υπόθεση την συγκα­τη­γο­ρού­μενη, σύζυγό του.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, συντα­ξιού­χος οικο­δό­μος, στην Κάλυμνο, δάνεισε έναν έμπορο έτοιμων ενδυ­μά­των και υπο­δη­μά­των, που έχει πλέον απο­βιώ­σει, πατέρα των θυμάτων 3.000.000 δρχ, λαμ­βά­νο­ντας τρεις μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές της Ιονικής Τρά­πε­ζας με ημε­ρο­μη­νίες εκδό­σεως την 3η Ιανουα­ρίου 2000, την 30ή Φεβρουα­ρίου 2000 και την 30ή Απρι­λίου 2000 αντί­στοιχα ποσού 7.200.000 δρχ η πρώτη, 6.250.000 δρχ η δεύτερη και 4.700.000 δρχ η τρίτη, δηλαδή συνο­λικά ποσού 18.150.000 δρχ.

Οι επι­τα­γές φέρο­νται να ενσω­μά­τω­ναν τόκους 11.588.308 δρχ αντί των νομίμων 4.591.065 δρχ.

Τον μήνα Φεβρουά­ριο του 2000 ο έμπορος χωρίς να εξο­φλή­σει τις ανωτέρω επι­τα­γές εξέδωσε 7 νέες μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες της ΕΤΕ με ημε­ρο­μη­νίες εκδό­σεως την 30ή Οκτω­βρίου 2000, την 30ή Νοεμ­βρίου 2000, την 30ή Δεκεμ­βρίου 2000, την 30ή Ιανουα­ρίου 2001, την 28η Φεβρουα­ρίου 2001, την 30ή Μαρτίου 2001 και την 30ή Απρι­λίου 2001, ποσού 2.350.000 δρχ η πρώτη, 2.000.000 δρχ η δεύτερη, 10.000.000 δρχ η τρίτη, 12.000.000 δρχ η τέταρτη, 2.000.000 δρχ η πέμπτη, 2.250.000 δρχ η έκτη και 3.200.000 δρχ η έβδομη, ήτοι συνο­λικά ποσού 33.800.000 δρχ. Ενσω­μά­τω­ναν δε τόκους 23.050.000 δρχ αντί των νομίμων 9.588.818 δρχ. Παράλ­ληλα, φέρεται να κράτησε και δύο μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές συνο­λι­κού ποσού 11.050.000 δρχ.

Μετά το θάνατο του εμπόρου, ο κατη­γο­ρού­με­νος, στις 6 Απρι­λίου 2000, φέρεται να ζήτησε από τον γιό του την εξό­φληση των δύο αυτών επι­τα­γών απει­λώ­ντας ότι θα προ­χω­ρούσε στη σφρά­γισή τους. Φέρεται να έλαβε απ’ αυτόν συνο­λικά 23.400.000 δρχ για εξό­φληση κεφα­λαίου 11.000.000 δρχ. Στα αντί­γραφα του σώματος των επι­τα­γών, που προ­σκο­μί­στη­καν, ανα­γρά­φε­ται ως τόπος έκδοσης η Κάλυ­μνος.

Στη συνέ­χεια ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται μαζί με τη σύζυγό του να κατέ­θε­σαν στις 9 Μαρτίου 2007, επ’ ονόματι της τελευ­ταίας, ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Αθηνών, αίτηση για εγγραφή προ­ση­μεί­ω­σης υπο­θή­κης σε βάρος της  ακί­νη­της περιου­σίας των παιδιών του απο­θα­νό­ντος εμπόρου. Στην αίτηση αυτή ανα­φέ­ρο­νταν ότι κατά το χρονικό διά­στημα 1994 έως και 1999 με βάση προ­φο­ρι­κές δανεια­κές συμ­βά­σεις μεταξύ της ίδιας και του εμπόρου παρέ­δωσε και μετα­βί­βασε σ’ αυτόν 27.000.000 δρχ ενώ κατόπιν νεό­τε­ρης συμ­φω­νίας, απο­φα­σί­στηκε να της απο­δώ­σει και να κατα­βά­λει αυτός το υπό­λοιπο της οφειλής εκ του προ­α­να­φε­ρό­με­νου δανείου, συνο­λι­κού ποσού (κεφα­λαίου) 25.200.000 δρχ σε τρείς δόσεις. Επε­δί­ωξε την εγγραφή προ­ση­μεί­ω­σης σε δύο ακίνητα ιδιο­κτη­σίας των παιδιών του εμπόρου μέχρι του ποσού των 70.000 ευρώ.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω, που μελέ­τησε την υπόθεση έκρινε ωστόσο ότι οι ημε­ρο­μη­νίες που η ανωτέρω επι­κα­λέ­στηκε ότι δάνεισε τον έμπορο είναι οι ίδιες με τις ημε­ρο­μη­νίες εκδό­σεως των επι­τα­γών του εμπόρου.

Κρίθηκε ότι το ως άνω χρη­μα­τικό ποσό των 25.000.000 δρχ απο­τε­λούσε στην πραγ­μα­τι­κό­τητα τοκο­γλυ­φικά αδι­κή­ματα καθώς ενσω­μά­τωνε τόκους πέραν του νομίμου δικαιο­πρα­κτι­κού που ίσχυε την χρονική στιγμή της εκδό­σεως των επι­τα­γών.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­στηκε ότι δάνειζε τον έμπορο με ετήσιο επι­τό­κιο 20% εξαι­τίας των οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τώ­πιζε. Ο ισχυ­ρι­σμός του δεν επι­βε­βαιώ­θηκε διότι η παρα­λαβή από αυτόν επι­τα­γών δεν αφο­ρού­σαν ισόποσο του δανειο­θέ­ντος ποσού αλλά μεγα­λύ­τερο τούτου, σαφώς υπο­κρύ­πτο­ντας τοκο­γλυ­φι­κούς τόκους.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος κρίθηκε έτσι ένοχος ότι έλαβε από τον έμπορο το ποσό των 23.400.000 δρχ  για εξό­φληση κεφα­λαίου 11.050.000 δρχ και νομίμων τόκων, ενώ συνο­μο­λό­γησε υπο­χρε­ώ­σεις του γιού του για ποσό 33.800.000 δρχ αντί του ποσού των 23.400.000 δρχ, δηλαδή συνο­μο­λό­γησε τοκο­γλυ­φι­κούς τόκους ύψους 10.400.000 δρχ.

Την πολι­τική αγωγή εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Παν. Αβρίθης.