Βρετανός δημοσιογράφος εγκατέλειψε άρον άρον την Τουρκία και ήρθε στη Ρόδο για τις διακοπές του

• Στο άρθρο που κα­τα­γρά­φει την προ­σω­πι­κή του εμπει­ρία, κα­τα­τάσ­σει τη Ρόδο στην κο­ρυ­φή των ευ­ρω­παϊ­κών προ­ο­ρι­σμών

Ενα άρθρο-κα­τα­πέλ­τη δη­μο­σί­ευ­σε ο Alex Evans, Deputy Audience Editor στη Daily Express Online, ένα από τα με­γα­λύ­τε­ρα ει­δη­σε­ο­γρα­φι­κά μέσα του Ηνω­μέ­νου Βα­σι­λεί­ου, απο­τυ­πώ­νο­ντας τη σύ­ντο­μη αλλά απο­κα­λυ­πτι­κή εμπει­ρία του στην Τουρ­κία και την από­φα­σή του να την εγκα­τα­λεί­ψει άρον άρον και να κα­τα­φύ­γει στη Ρόδο, μια από­φα­ση που, όπως ανα­φέ­ρει, «του άλ­λα­ξε τις δια­κο­πές».

Ο Alex Evans είναι έμπει­ρος δη­μο­σιο­γρά­φος με πο­λυ­ε­τή πα­ρου­σία σε με­γά­λες εφη­με­ρί­δες της Βρε­τα­νί­ας, όπως το Yorkshire Live, The Star και Yorkshire Post. Ασχο­λεί­ται με πε­ριε­χό­με­νο ευ­ρεί­ας απή­χη­σης και θέ­μα­τα προ­σω­πι­κών οι­κο­νο­μι­κών, κα­τα­να­λω­τι­κών δι­καιω­μά­των, τη­λε­ό­ρα­σης και του­ρι­στι­κών εμπει­ριών.

Η δική του εμπει­ρία, όπως την πε­ρι­γρά­φει ο ίδιος, ήταν απο­κα­λυ­πτι­κή: «Ήταν η πρώτη και η τε­λευ­ταία φορά που επι­σκέ­φθη­κα την Τουρ­κία».

Το άρθρο του με τίτλο “My first and last trip to Turkey” ξε­κι­νά χωρίς πε­ρι­στρο­φές:

«Και στην πρώτη, και τε­λευ­ταία μου επί­σκε­ψη στη χώρα, έκανα ακρι­βώς αυτό που κά­νουν τόσοι άλλοι: την εγκα­τέ­λει­ψα πα­νι­κό­βλη­τος και πήγα στην Ελ­λά­δα».

Ο Evans και η σύ­ζυ­γός του απο­φά­σι­σαν να τα­ξι­δέ­ψουν στην Τουρ­κία για πρώτη φορά, στο πλαί­σιο μίας προ­σω­πι­κής «απο­στο­λής»: να επι­σκε­φθούν όλες τις χώρες όπου πετά η Jet2.

«Εί­χα­με ακού­σει τα πάντα για τις “απο­λαύ­σεις” της Τουρ­κί­ας», λέει. «Απο­φα­σί­σα­με να δούμε με τα μάτια μας αν αλη­θεύ­ει».

Επέ­λε­ξαν το Μαρ­μα­ρίς, ένα από τα πιο του­ρι­στι­κά θέ­ρε­τρα της Τουρ­κί­ας. Στην αρχή εντυ­πω­σιά­στη­καν, αλλά γρή­γο­ρα τα ση­μά­δια απο­γο­ή­τευ­σης άρ­χι­σαν να πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται.

«Η αντί­θε­ση με­τα­ξύ του επάνω και του κάτω Μαρ­μα­ρίς ήταν εντυ­πω­σια­κή. Από τη μία μεριά είχες κλει­στά resorts με θέα σε βουνά και θά­λασ­σα. Από την άλλη, μία ει­κό­να πα­ρακ­μής και του­ρι­στι­κής υπερ­βο­λής».

Ο Evans με­τα­φέ­ρει μία εμπει­ρία που θα θυ­μά­ται καιρό: «Σε μία αξέ­χα­στη εμπει­ρία, κα­θί­σα­με σε ένα πα­ρα­λια­κό εστια­τό­ριο για ένα ήσυχο δεί­πνο. Στις 9 ακρι­βώς, δέκα λεπτά αφό­του ήρθε το κυ­ρί­ως πιάτο μου, άρ­χι­σε να παί­ζει δυ­να­τά μου­σι­κή και οι σερ­βι­τό­ροι έσκι­σαν τα που­κά­μι­σά τους. Όπως απο­δεί­χθη­κε, το “όμορ­φο” εστια­τό­ριο με­τα­τρε­πό­ταν το βράδυ σε χώρο με άντρες χο­ρευ­τές πάνω στα τρα­πέ­ζια. Δεν έχω ξα­να­φά­ει μα­κα­ρο­νά­δα μπο­λο­νέζ τόσο γρή­γο­ρα στη ζωή μου».

Αυτό όμως δεν ήταν το μόνο. Σχε­δόν σε κάθε βήμα τους πε­ρί­με­νε και μία «πα­γί­δα», με πιο ενο­χλη­τι­κή απ’ όλες την πα­ρεμ­βα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά των κρα­χτών:

«Προ­σπα­θού­σαν διαρ­κώς να με κά­νουν να μπω σε μα­γα­ζιά, μου έδι­ναν “δω­ρε­άν” λου­κού­μια και μετά απαι­τού­σαν να πλη­ρώ­σω. Ήταν αγε­νείς, φορ­τι­κοί και ενο­χλη­τι­κοί. Ένιω­θα σαν να προ­σπα­θούν να με εξα­πα­τή­σουν».

«Πα­ντού βλέ­πα­με απο­μι­μή­σεις ρού­χων. Κάθε δεύ­τε­ρο κα­τά­στη­μα λε­γό­ταν Asda ή Tesco, χωρίς καμία σύν­δε­ση με τις αυ­θε­ντι­κές αλυ­σί­δες. Ήταν όλα ψεύ­τι­κα. Ένιω­θα πως το λια­νε­μπό­ριο στην Τουρ­κία είχε στη­θεί για να κο­ροϊ­δεύ­ει τους του­ρί­στες».

Μετά από δύο νύ­χτες και τρεις ημέ­ρες απο­γο­ή­τευ­σης, ο Evans και η σύ­ζυ­γός του πήραν την από­φα­ση:

«Κλεί­σα­με ει­σι­τή­ρια με φέρι για Ρόδο, 80 λίρες ο κα­θέ­νας. Και η αλ­λα­γή ήταν άμεση. Μόλις πα­τή­σα­με το πόδι μας στο νησί, κα­τα­λά­βα­με γιατί τόσοι άλλοι Τούρ­κοι και ξένοι κά­νουν το ίδιο».

«Η Ρόδος δεν είναι απλώς όμορ­φη. Η Παλιά Πόλη είναι συ­γκλο­νι­στι­κή. Τείχη που πε­ρι­βάλ­λουν ένα με­σαιω­νι­κό κέ­ντρο γε­μά­το χρώ­μα­τα, εστια­τό­ρια, πο­λι­τι­σμό. Τα πάντα έμοια­ζαν αυ­θε­ντι­κά. Τί­πο­τα ψεύ­τι­κο, τί­πο­τα κραυ­γα­λέο».

«Περ­πα­τή­σα­με γύρω από το κά­στρο, φά­γα­με φρέ­σκο γύρο, δο­κι­μά­σα­με για­ούρ­τι με μέλι, αγο­ρά­σα­με χει­ρο­ποί­η­τα κο­σμή­μα­τα. Η ζέστη ήταν η ίδια με το Μαρ­μα­ρίς, αλλά εδώ υπήρ­χε δρο­σιά και ανάσα. Δεν ένιω­θες να σε κυ­νη­γά­νε».

Ο Evans πα­ρα­θέ­τει και στα­τι­στι­κά στοι­χεία στο ρε­πορ­τάζ του, ση­μειώ­νο­ντας ότι μόνο τις πρώ­τες 10 ημέ­ρες του Απρι­λί­ου πάνω από 20.000 Τούρ­κοι επι­σκέ­φθη­καν Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κω και Ρόδο.

«Πολ­λοί από αυ­τούς, τα προη­γού­με­να χρό­νια, δεν μπο­ρού­σαν λόγω βίζας. Τώρα όμως, με την express visa, φεύ­γουν σω­ρη­δόν. Κά­ποιοι στην Τουρ­κία ζη­τούν την ακύ­ρω­σή της γιατί χά­νουν τον κόσμο τους».

Στο πλοίο της επι­στρο­φής, ο Evans πα­ρα­τή­ρη­σε κάτι που του έκανε εντύ­πω­ση και το ση­μειώ­νει στο άρθρο του:

«Μία παρέα Τούρ­κων κρα­τού­σε PS5 στα χέρια. Μου εξή­γη­σαν ότι στην Τουρ­κία οι κον­σό­λες παι­χνι­διών έχουν δυ­σθε­ώ­ρη­το φόρο. Έτσι, τα­ξι­δεύ­ουν στην Ελ­λά­δα για να τις αγο­ρά­σουν χωρίς επι­πλέ­ον κό­στος και τις φέρ­νουν πίσω. Μία ολό­κλη­ρη του­ρι­στι­κή βιο­μη­χα­νία PS5».

Το άρθρο του Evans τε­λειώ­νει με τη φράση που έγινε viral στα social media:

«Η Ρόδος ήταν πιο ακρι­βή, αλλά παίρ­νεις αυτό που πλη­ρώ­νεις. Την επό­με­νη φορά, θα πάμε απευ­θεί­ας στην Ελ­λά­δα. Η Τουρ­κία δεν θα μας ξα­να­δεί».

Η εμπει­ρία του Alex Evans είναι πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο από προ­σω­πι­κή ιστο­ρία. Είναι μία μαρ­τυ­ρία με διε­θνή απή­χη­ση, χάρη στην επαγ­γελ­μα­τι­κή του ιδιό­τη­τα και τη θέση του. Η Ρόδος δι­καί­ως απο­θε­ώ­νε­ται αλλά πρέ­πει να προ­στα­τεύ­σει αυτό που την ξε­χω­ρί­ζει.

Οι κρά­χτες, οι του­ρι­στι­κές πα­γί­δες, η πίεση στον επι­σκέ­πτη δεν είναι φαι­νό­με­να μόνο των άλλων. Και εδώ υπάρ­χουν πε­ρι­στα­τι­κά που επη­ρε­ά­ζουν την ταυ­τό­τη­τα του νη­σιού μας.

Αν κάτι πρέ­πει να κρα­τή­σου­με από την αφή­γη­ση του Βρε­τα­νού δη­μο­σιο­γρά­φου είναι πως ο αυ­θε­ντι­κός σε­βα­σμός προς τον του­ρί­στα είναι πιο πο­λύ­τι­μος από οποια­δή­πο­τε επι­θε­τι­κή πώ­λη­ση.

Η Ρόδος είναι ένα νησί που έχει ιστο­ρία, φυ­σι­κή ομορ­φιά και πο­λι­τι­σμό. Και αυτά είναι αρ­κε­τά για να την κα­τα­τάσ­σουν, ξανά και ξανά, στην κο­ρυ­φή των προ­τι­μή­σε­ων των πιο απαι­τη­τι­κών επι­σκε­πτών του κό­σμου.