O Μητροπολίτης Σύμης – Χάλκης Χρυσόστομος στον Πανηγυρικό Εσπερινό για τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο στην Αλιμνιά

Εὐθύς μετά τήν Λαμπρο­φόρο ἡμέρα τῆς Ἀνα­στά­σεως τοῦ Χριστοῦ μας, σήμερα Δευτέρα τῆς Δια­και­νη­σί­μου, 21η Ἀπρι­λίου 2025, ἡ Ἱερά μας Μητρό­πολη πανη­γύ­ρισε προ­ε­ορ­τίως μέ ἰδιαί­τερη λαμπρό­τητα καί πάνδημη συμ­με­τοχή τήν ἱερά μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγα­λο­μάρ­τυ­ρος Γεωρ­γίου τοῦ Τρο­παιο­φό­ρου, στό ἱστο­ρικό Ἱ. Μονύ­δριό του, πού εὑρί­σκε­ται στήν γραφική Νησίδα τῆς Ἀλι­μνιᾶς, τοῦ Δήμου Χάλκης. Τό κτι­ριακό συγκρό­τημα τῶν Κελλιῶν μέ τόν Ἱ. Ναό τοῦ Ἁγίου, κτι­σμένα ἐδῶ καί πολλούς αἰῶνες, ἀπο­τε­λο­ῦσαν τό κέντρο λατρείας καί εὐσε­βείας τῶν Χαλ­κι­τῶν κατοί­κων τῆς Ἀλι­μνιᾶς, οἱ ὁποῖοι τά συντη­ρο­ῦσαν μέ εὐλά­βεια, ἀφοῦ ζοῦσαν ἐκεῖ οἰκο­γε­νεια­κῶς, μετερ­χό­με­νοι τήν κτη­νο­τρο­φία καί τήν γεωργία ὥστε νά ἐξα­σφα­λί­ζουν τίς δύσκο­λες ἐκεῖνες ἐποχές τόν ἐπιού­σιον ἄρτον καί τά πρός τό ζῆν ἀπα­ραί­τητα. Ὅταν ὅμως μετά τήν ἀπε­λευ­θέ­ρωση καί ἐνσω­μά­τωση τῶν Δωδε­κα­νή­σων στήν Μητέρα Ἑλλάδα οἱ συν­θῆκες ἄλλαξαν καί ἀπε­χώ­ρη­σαν ἀπό τήν Ἀλιμνιά καί οἱ τελευ­τα­ῖοι μόνιμοι κάτοι­κοι περί τό 1970, τό ἱερό Μονύ­δριο τοῦ Ἁγίου παρα­δό­θηκε στήν ἐγκα­τά­λειψη καί φθορά τοῦ παν­δα­μά­το­ρος χρόνου.

Τήν ἀπο­γοη­τευ­τική αὐτή εἰκόνα, ἀντί­κρυσε ὁ Σεβ. Ποι­με­νάρ­χης μας κ. Χρυ­σό­στο­μος, κατά τήν πρώτη του Ποι­μα­ντική ἐπί­σκεψη στήν Χάλκη καί τήν μετά­βασή του στήν Ἀλιμνιά, εὐθύς μετά τήν ἐγκα­τά­στασή του ὡς Μητρο­πο­λί­του Σύμης καί τῶν ἐν αὐτῇ ὑπα­γο­μέ­νων Νήσων, Τήλου, Χάλκης καί Καστελ­λο­ρί­ζου, συνο­δευό­με­νος ἀπό τόν τότε Δήμαρχο Χάλκης κ. Μιχαήλ Πατρό. Ἀπό τότε, μεταξύ τῶν ἄλλων ρηξι­κέ­λευ­θων πρω­το­βου­λιῶν καί προ­τε­ραιο­τή­των του, κατέστη καί ἡ ἀνα­στή­λωση – ἀνα­καί­νιση τοῦ Ἱεροῦ αὐτοῦ Σεβά­σμα­τος τοῦ Τρο­παιο­φό­ρου Ἁγίου, γεγονός τό ὁποῖο ἄρχισε νά λαμ­βά­νει σάρκα καί ὁστᾶ ἄμεσα, ἀπό τό ἔτος 2019, ὅταν μέ ἐμπνευ­σμένη πρω­το­βου­λία του, «Κυριαρ­χικῷ χρώ­με­νος δικαιώ­ματι», διόρισε Ἐπι­στά­τες τοῦ Ἱεροῦ Μονυ­δρίου τούς ἀδελ­φούς Νικόλαο καί Κων­στα­ντῖνο Μανω­λά­γκα. Ἔκτοτε οἱ εὐσε­βεῖς Ἐπι­στά­τες, μή φει­δό­με­νοι κόπου, ἐξόδων καί χρόνου, ἔθεσαν προ­τε­ραιό­τητά τους καί πέτυχαν τήν ἐκ βάθρων ὑπο­δειγ­μα­τική ἀνα­στή­λωση τοῦ Ἱ. Ναοῦ καί τῶν βοη­θη­τι­κῶν του χώρων, πάντοτε μέ τίς προ­τρο­πές καί ὑπο­δεί­ξεις τῆς Ἱερᾶς Μητρο­πό­λεως, οἱ ὁποῖες σεβά­στη­καν ἀπο­λύ­τως τό ὕφος καί τήν τεχνο­τρο­πία τῶν κτι­σμά­των.

Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν χαρο­ποιῶν γιά τήν τοπική μας Ἐκκλη­σία ἐξε­λί­ξεων, ὁ Σεβ. Ποι­με­νάρ­χης μας κ. Χρυ­σό­στο­μος, μετέβη ἐκεῖ εἰδικῶς γιά τήν Πανη­γυ­ρική ἐπα­να­λει­τουρ­γία τοῦ Ἱ. Ναοῦ καί τῶν παρα­κει­μέ­νων βοη­θη­τι­κῶν του χώρων, συνο­δευό­με­νος ὑπό τοῦ Ἀρχιμ. Ἀντω­νίου Πατροῦ Ἡγου­μέ­νου τῆς Ἱ. Μονῆς Πανορ­μί­του Σύμης, γόνου τῆς Χάλκης καί Ἀλι­μνιᾶς καί τοῦ Ἱερο­δια­κό­νου μας π. Παύλου Τερε­ζάκη, μέ πλωτό μέσο πού εὐγενῶς διέθεσε ὁ Ἑλλη­νι­κός Στρατός. Ἐκεῖ τόν Σεβα­σμιώ­τατο καί τήν Τιμία συνο­δεία του ὑπο­δέ­χτη­καν μέ τίς δέουσες τιμές ὁ Ἀρχιε­ρα­τι­κός Ἐπί­τρο­πος καί Ἐφη­μέ­ριος Χάλκης Οἰκον. π. Σάββας Πατέρας, ὁ Δήμαρ­χος Χάλκης κ. Εὐάγ­γε­λος Φρα­γκά­κης μετά μελῶν τοῦ Δ. Σ. ὁ Ὑπο­λι­με­νάρ­χης Ρόδου, ὡς καί πλῆθος Χαλ­κι­τῶν, πού περαιώ­θη­καν στήν Ἀλιμνιά χρη­σι­μο­ποι­ῶντας – ἐλλεί­ψει ἄλλων μέσων – ψαρο­κάϊκα τῆς Χάλκης, προ­κει­μέ­νου νά συμ­με­τά­σχουν στίς λατρευ­τι­κές καί πανη­γυ­ρι­κές ἐκδη­λώ­σεις τοῦ ἱστο­ρι­κοῦ αὐτοῦ καί μονα­δι­κοῦ γεγο­νό­τος.

Μετά τήν τέλεση ὑπό τοῦ Σεβα­σμιω­τά­του, τοῦ Ἁγια­σμοῦ, κατά τό ἔθος, τῆς Δευ­τέ­ρας τοῦ Πάσχα, μέ τόν ὁποῖον ἀγιά­στηκε ὁ ἀνα­και­νι­σθείς Ἱερός Ναός καί ὅλοι οἱ βοη­θη­τι­κοί Χῶροι, ἐτε­λέ­σθη ἡ Ἀρχιε­ρα­τική Θ. Λει­τουρ­γία, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε ἡ λιτά­νευ­σις τῆς παλαι­φά­του Ἱερᾶς Εἰκόνος τοῦ Ἁγίου, ἀκο­λού­θησε ἡ Ἀρτο­κλα­σία καί ἀνε­πέμ­φθη εἰδική Ἐπι­μνη­μό­συνη Δέησις ὑπέρ ἀνα­παύ­σεως τῶν ψυχῶν τῶν ἐκεῖσε δια­βιω­σά­ντων καί ἐν Κυρίῳ κοι­μη­θέ­ντων Πατέρων καί ἀδελφῶν.

Ἐν τῷ τέλει ὁ Σεβα­σμιώ­τα­τος ὁμίλησε ἐπι­καί­ρως, ἀνα­φε­ρό­με­νος στήν μεγάλη ἱστορία τοῦ τόπου καί μέ λόγους λίαν ἐπαι­νε­τι­κούς, ἐξῆρε τό σημα­ντικό καί καθο­ρι­στικό ἔργο πού ἐπε­τέ­λε­σαν οἱ Ἐπι­στά­τες, Ἀφοί Μανω­λά­γκα, τοῦ Ἱεροῦ Μονυ­δρίου, ὡς καί τήν ἐν γένει συνερ­γα­σία τοῦ Δημάρ­χου Χάλκης κ. Εὐαγ­γέ­λου Φρα­γκάκη. Ἐν συνε­χείᾳ ὁ κ. Δήμαρ­χος ἐν βαθείᾳ συγκι­νή­σει ἀνε­φέρθη διά μακρῶν στήν ἱστορία τῆς οἱκο­γε­νείας του, ἡ ὁποία ἔζησε ἐπί δεκα­ε­τίες στήν Ἀλιμνιά, εὐχα­ρι­στῶν τόν Σεβα­σμιώ­τατο γιά τήν πολυ­σχιδῆ φρο­ντίδα καί μέριμνά του, γιά τόν ἱστο­ρικό καί ἱερό αὐτόν τόπο, ἐνῶ κάλεσε στό τέλος ὅλους τούς παρι­στα­μέ­νους γιά μιά μονα­δική ἀνα­μνη­στική φωτο­γρα­φία, προ­κει­μέ­νου νά ἀπα­θα­να­τι­στεῖ τό ἱστο­ρικό αὐτό γεγονός. Ἔπειτα καί ὁ π. Ἀντώ­νιος ἔλαβε τόν λόγο ἀπό τόν Σεβα­σμιώ­τατο καί ἐν βαθείᾳ καί ἐκεῖνος συγκι­νή­σει ἀνε­φέρθη στήν ἱστορία τῆς Νησίδος, ἡ ὁποία ἦταν συνυ­φα­σμένη καί μέ τήν δική του οἰκο­γέ­νεια, καθ’ ὅτι ἐκεῖ ὁ ἀεί­μνη­στος παππούς του ἐνυμ­φεύθη τήν ἐκ Σύμης κατα­γο­μένη γιαγιά του καί ἔζησαν ἐπί δεκα­ε­τίες σέ ἰδιό­κτητο οἴκημα, ἀπαρ­τί­ζο­ντας μαζί μέ τούς λοιπούς κατοί­κους μιά ὑπο­δειγ­μα­τική κοι­νω­νία, ἡ ἐπι­βί­ωση τῆς ὁποίας βασι­ζό­ταν στόν πλούσιο πρω­το­γενῆ τομέα τῆς Ἀλι­μνιᾶς. Στήν ἀναφορά του ὁ Ἡγού­με­νος, ἐπε­σή­μανε τό γεγονός, ὅτι ὁ Μητρο­πο­λί­της μας «ἀφιέ­ρωσε» τήν τελε­σθε­ῖσα Θ. Λει­τουρ­γία στούς ἀει­μνή­στους προ­πά­το­ρές μας, οἱ ὁποῖοι πότισαν μέ τόν ἱδρώτα τῶν κόπων τους τά χώματα τῆς Ἀλι­μνιᾶς, συν­δέ­ο­ντας τό παρελ­θόν μέ τό παρόν, πού προ­οιω­νί­ζουν ἀνα­στα­σί­μως καί τό μέλλον τοῦ τόπου.

Μετά τό πέρας, μέ τήν μέριμνα τῶν Ἐπι­στα­τῶν καί τοῦ Δήμου Χάλκης, προ­σφέρ­θη­καν σέ ὅλους πλούσια ἑόρτια κερά­σματα καί ἐδέ­σματα, ἐνῶ παρα­δο­σιακή ὀρχή­στρα ἔπαιξε ντόπια τρα­γού­δια καί συγκε­κρι­μένα τόν Ἀλι­μνιώ­τικο σκοπό, ἀπαγ­γέ­λο­ντας «μαντι­νά­δες» πρός τιμήν τοῦ Σεβα­σμιω­τά­του καί τῆς καθο­ρι­στι­κῆς συμ­βο­λῆς του, ἀνα­βιώ­νο­ντας ἔτσι τίς παλιές νοσταλ­γι­κές ἐποχές καί ἀνα­μνή­σεις καί προ­σφέ­ρο­ντας στούς προ­σκυ­νη­τές τοῦ τόπου μονα­δι­κές στιγμές καί ἀνε­πα­νά­λη­πτα συγκι­νη­τικά βιώματα.

Κατω­τέρω παρα­τί­θε­νται φωτο­γρα­φικά στιγ­μιό­τυπα τῆς Πανη­γύ­ρεως.