Ηχηρή αναμέτρηση στο ΣτΕ για το “Ήχος και Φως”

Θα κρι­θεί την 5η Μαϊου 2025 η νο­μι­μό­τη­τα πέντε απο­φά­σε­ων του Δήμου Ρόδου και το μέλ­λον μιας επέν­δυ­σης 1,5 εκατ. ευρώ στη Ρόδο • Ανα­λυ­τι­κά οι ισχυ­ρι­σμοί της εται­ρεί­ας και το νο­μι­κό δια­κύ­βευ­μα

Την 5η Μαΐου 2025, το ΣΤ’ Τμήμα του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, με πε­ντα­με­λή σύν­θε­ση και ει­ση­γή­τρια την Πά­ρε­δρο κα Π. Μούρ­κου, θα εξε­τά­σει την αί­τη­ση αναί­ρε­σης της εται­ρεί­ας ει­δι­κού σκο­πού “Ήχος και Φως Α.Ε.”, με αντι­κεί­με­νο την ακύ­ρω­ση της υπ’ αριθ. Α2343/2023 από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά (Με­τα­βα­τι­κή έδρα Ρόδου).

Η υπό­θε­ση αφορά στην εκτέ­λε­ση της σύμ­βα­σης πα­ρα­χώ­ρη­σης του οπτι­κο­α­κου­στι­κού θε­ά­μα­τος στον Δη­μο­τι­κό Αν­θό­κη­πο της Πλα­τεί­ας Ρί­μι­νι Ρόδου, η οποία υπε­γρά­φη το 2018 και δι­ήρ­κε­σε μέχρι την κα­ταγ­γε­λία της από τον Δήμο Ρόδου το 2021.

Η δια­μά­χη έχει πλέον προ­σλά­βει δια­στά­σεις αρχής, με την εται­ρεία να επι­κα­λεί­ται σειρά σο­βα­ρών νο­μι­κών πλημ­με­λειών στην κρίση του Εφε­τεί­ου.

Πλαί­σιο και ιστο­ρι­κό της δια­φο­ράς

Η εται­ρεία είχε ανα­δει­χθεί ανά­δο­χος μετά από διε­θνή δια­γω­νι­σμό και υπέ­γρα­ψε με τον Δήμο Ρόδου την από 28.2.2018 σύμ­βα­ση πα­ρα­χώ­ρη­σης διάρ­κειας 20 ετών. Το έργο πε­ριε­λάμ­βα­νε την ανά­πλα­ση και λει­τουρ­γία του χώρου ως θε­μα­τι­κού πάρ­κου, με επεν­δυ­τι­κό ύψος 1.500.000 ευρώ και ετή­σιο μί­σθω­μα 85.000 ευρώ προς τον Δήμο.

Η εκτέ­λε­ση της σύμ­βα­σης συ­νά­ντη­σε ση­μα­ντι­κά εμπό­δια, που κατά την εται­ρεία απο­δί­δο­νται απο­κλει­στι­κά σε πα­ρα­λεί­ψεις του Δήμου Ρόδου:

• Μη έγκρι­ση της επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νης με­λέ­της δια­μόρ­φω­σης από τη Διεύ­θυν­ση Με­σαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μεί­ων,

• Μη υλο­ποί­η­ση έργων υπο­δο­μής (στάθ­μευ­σης, απο­χέ­τευ­σης), που όφει­λε να εκτε­λέ­σει ο Δήμος,

• Επι­πτώ­σεις της παν­δη­μί­ας COVID-19.

Παρά τα αι­τή­μα­τα της εται­ρεί­ας για πα­ρά­τα­ση της προ­θε­σμί­ας ολο­κλή­ρω­σης του έργου, ο Δήμος, με σειρά απο­φά­σε­ων της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής (47Α-47Ε/2021), κα­ταγ­γέλ­λει τη σύμ­βα­ση, κα­τα­πί­πτει τις εγ­γυ­η­τι­κές επι­στο­λές και βε­βαιώ­νει οι­κο­νο­μι­κές οφει­λές ύψους άνω των 660.000 ευρώ.

Η προ­σφυ­γή της εται­ρεί­ας κατά των απο­φά­σε­ων αυτών απορ­ρί­φθη­κε από το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιώς.

Λόγοι αναί­ρε­σης της «Ήχος και Φως Α.Ε.» ενώ­πιον του ΣτΕ

Η αί­τη­ση αναί­ρε­σης της εται­ρεί­ας πε­ρι­λαμ­βά­νει πο­λυ­ε­πί­πε­δο νο­μι­κό σκε­πτι­κό, με βα­σι­κούς άξο­νες:

1. Μη νό­μι­μη συ­γκρό­τη­ση της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής

Η εται­ρεία υπο­στη­ρί­ζει ότι η συ­γκρό­τη­ση της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Ρόδου, όπως αυτή δια­μορ­φώ­θη­κε μετά τον ν. 4623/2019, ήταν αντι­συ­νταγ­μα­τι­κή, καθώς:

• Αντι­βαί­νει στην αρχή της αντι­προ­σω­πευ­τι­κό­τη­τας,

• Δίνει στην πλειο­ψη­φία υπέρ­με­τρο έλεγ­χο σε βάρος της μειο­ψη­φί­ας του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου.

Κατά την εται­ρεία, το Εφε­τείο όφει­λε να εξε­τά­σει αυ­τε­παγ­γέλ­τως τη συ­γκρό­τη­ση της Επι­τρο­πής ως ζή­τη­μα δη­μό­σιας τάξης, σύμ­φω­να με τη νο­μο­λο­γία του ΣτΕ (π.χ. 2944/2014, 1541/2012).

2. Πα­ρά­λει­ψη αυ­τε­πάγ­γελ­του ελέγ­χου της συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας του εφαρ­μο­σθέ­ντος νόμου

Το Εφε­τείο φέ­ρε­ται να εφάρ­μο­σε νόμο (ν. 4623/2019) ως προς τη σύν­θε­ση της Επι­τρο­πής, χωρίς να εξε­τά­σει τη συμ­βα­τό­τη­τά του με το Σύ­νταγ­μα. Κατά την εται­ρεία, τούτο απο­τε­λεί πα­ρά­βα­ση του άρ­θρου 87 παρ. 2 του Συ­ντάγ­μα­τος και της αρχής iura novit curia.

3. Εσφαλ­μέ­νη εφαρ­μο­γή αρχών του δι­καί­ου των δη­μο­σί­ων συμ­βά­σε­ων

Το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι όρος της σύμ­βα­σης που προ­βλέ­πει υπο­χρέ­ω­ση του Δήμου να εκτε­λέ­σει έργα (όπως ο χώρος στάθ­μευ­σης), είναι ανί­σχυ­ρος επει­δή δεν πε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν στη δια­κή­ρυ­ξη. Η εται­ρεία υπο­στη­ρί­ζει ότι:

• Δεν υπήρ­χε αντί­θε­ση με­τα­ξύ δια­κή­ρυ­ξης και σύμ­βα­σης,

• Η κρίση αντι­στρα­τεύ­ε­ται τη γε­νι­κή αρχή της δε­σμευ­τι­κό­τη­τας των όρων της σύμ­βα­σης και την ισό­τη­τα των συμ­βαλ­λο­μέ­νων,

• Το Δι­κα­στή­ριο έκανε εσφαλ­μέ­νη επί­κλη­ση της νο­μο­λο­γί­ας (π.χ. ΣτΕ 2425/2017), που αφορά άλλες πε­ρι­πτώ­σεις ασυμ­βα­τό­τη­τας όρων.

4. Μη προ­σή­κου­σα αι­τιο­λό­γη­ση της απόρ­ρι­ψης των λόγων κα­θυ­στέ­ρη­σης

Κατά την εται­ρεία, το Δι­κα­στή­ριο αγνό­η­σε κρί­σι­μα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία και τεκ­μη­ριω­μέ­νες ενέρ­γειες του Δήμου που εμπό­δι­σαν την υλο­ποί­η­ση του έργου, όπως:

• Την ανε­ξή­γη­τη κα­θυ­στέ­ρη­ση στη δια­βί­βα­ση της επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νης με­λέ­της στο Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού,

• Την μη εκ­κί­νη­ση των συμ­φω­νη­μέ­νων δη­μο­τι­κών έργων.

Η κρίση του Εφε­τεί­ου ότι δεν υφί­στα­το νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση για τα έργα αυτά, κατά την εται­ρεία, είναι αυ­θαί­ρε­τη και αντί­θε­τη προς την καλή πίστη και το πνεύ­μα της σύμ­βα­σης.

5. Πα­ρα­δε­κτό λόγω ύψους οι­κο­νο­μι­κού αντι­κει­μέ­νου

Η εται­ρεία τεκ­μη­ριώ­νει ότι το αντι­κεί­με­νο της δια­φο­ράς υπερ­βαί­νει το όριο των 200.000 ευρώ, όπως απαι­τεί ο νόμος (άρθρο 53 παρ. 4 π.δ. 18/1989), αφού:

• Η επέν­δυ­ση αγ­γί­ζει τα 1,5 εκατ. ευρώ,

• Το κα­τα­λο­γι­σθέν ποσό φθά­νει τις 660.000 ευρώ,

• Το συ­νο­λι­κό οι­κο­νο­μι­κό εν­δια­φέ­ρον ξε­περ­νά κατά πολύ το θε­σμο­θε­τη­μέ­νο όριο.

Ση­μα­σία της από­φα­σης που ανα­μέ­νε­ται

Η κρίση του ΣτΕ ανα­μέ­νε­ται με έντο­νο εν­δια­φέ­ρον, καθώς θα επη­ρε­ά­σει ση­μα­ντι­κά:

• Τη νο­μο­λο­γία σχε­τι­κά με την ισχύ συμ­βα­τι­κών όρων ένα­ντι των δια­κη­ρύ­ξε­ων,

• Τον τρόπο ελέγ­χου της συ­γκρό­τη­σης των διοι­κη­τι­κών ορ­γά­νων,

• Την έκτα­ση των υπο­χρε­ώ­σε­ων των ΟΤΑ στο πλαί­σιο δη­μο­σί­ων συμ­βά­σε­ων.

Πρό­κει­ται για υπό­θε­ση με ευ­ρύ­τε­ρες επι­πτώ­σεις στη διοι­κη­τι­κή νο­μο­λο­γία και τη λει­τουρ­γία των δήμων, ιδιαί­τε­ρα σε πε­ρι­βάλ­λον αυ­ξη­μέ­νης σύ­να­ψης συμ­βά­σε­ων πα­ρα­χώ­ρη­σης με ιδιώ­τες επεν­δυ­τές.