Κ. Μητσοτάκης: Εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας – Με εμένα στην πρώτη γραμμή της μάχης

Από το βήμα της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδας της Νέας Δημο­κρα­τίας, ο πρω­θυ­πουρ­γός προ­σκα­λεί άπαντες τους “γαλά­ζιους” να κλεί­σουν έναν κύκλο προ­βλη­μα­τι­σμού και αμη­χα­νίας κυβέρ­νη­σης και κόμ­μα­τος και απαντά στα σενάρια τόσο για πρόωρες εκλογές, όσο και το μέλλον της ηγεσίας της κυβερ­νη­τι­κής παρά­τα­ξης.

“Εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετρα­ε­τίας. Το 2027. Με εμένα στην πρώτη γραμμή της μάχης και θα είναι νικη­φό­ρες.  Αρκεί να το πιστέ­ψουμε εμείς οι ίδιοι. Αυτό επι­βά­λει η εθνική ανάγκη”, τόνισε ο κ. Μητσο­τά­κης, ταυ­τί­ζο­ντας τη Νέα Δημο­κρα­τία με τη στα­θε­ρό­τητα. “Η πατρίδα να ακο­λου­θή­σει την πορεία της με σταθερά βήματα σε ένα αβέβαιο περι­βάλ­λον. Να παρα­μεί­νει σταθερή σε ένα περι­βάλ­λον αχαρ­το­γρά­φη­των νερών ενός νέου εμπο­ρι­κού πολέμου”, επε­σή­μανε.

Πολ­λα­πλά εσω­τε­ρικά μηνύ­ματα

Ο κ. Μητσο­τά­κης που εγκά­λεσε την αντι­πο­λί­τευση για απουσία αρχών, εξέ­πεμψε πολ­λα­πλά εσω­τε­ρικά σήματα. Και ζήτησε να μπει τελεία στην εσω­στρέ­φεια, αλλά και στις προ­σω­πι­κές φιλο­δο­ξίες που περνούν πέρα και επάνω από το σύμβολο της Νέας Δημο­κρα­τίας και το πρό­γραμμά της.

“Κανείς υπουρ­γός δεν πρέπει να βλέπει το υπουρ­γείο ως προ­σω­πικό βασί­λειο. Όπως και κανείς βου­λευ­τής δε μπορεί να θεωρεί τον σταυρό προ­τί­μη­σης ισχυ­ρό­τερο από το σύμβολο του κόμ­μα­τος που τον εξέλεξε. Μας δεσμεύ­ουν το πρό­γραμμα κα οι αξίες μας. Οι ατο­μι­κές επι­διώ­ξεις έπονται. Καμία άποψη δεν είναι ελεύ­θερη, εάν δεν είναι ανοιχτή. Ό,τι έχουμε να πούμε, να το πούμε ανοιχτά και δημόσια. Είναι παθο­γέ­νεια οι ψίθυροι. Εγώ είμαι πάντα ανοι­χτός. Επι­διώ­κουμε τις δια­φο­ρε­τι­κές απόψεις που θα μας κάνουν πιο δυνα­τούς. Αλλά, είναι άλλο η παθο­λο­γική εσω­στρέ­φεια που σε αυτές τις συγκυ­ρίες δε μπορεί να γίνει απο­δε­κτή”, σημεί­ωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός. Έδειξε, δε, ότι οι κύκλοι των ανα­σχη­μα­τι­σμών δεν έχουν ολο­κλη­ρω­θεί μετά τις τελευ­ταίες αλλαγές, καθώς η κυβέρ­νηση έχει μπροστά της ακόμα μία πλήρη διετία. “Όλοι έχουν εύλογες φιλο­δο­ξίες. Το υπουρ­γικό συμ­βού­λιο έχει συγκε­κρι­μένο αριθμό μελών. Και αυτός είναι ο λόγος που η κυβερ­νη­τική σύνθεση δεν είναι στατική και δε θα παρα­μεί­νει στατική”, επε­σή­μανε.

“Η κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα συνέρ­χε­ται με την ολο­κλή­ρωση μίας δύσκο­λης περιό­δου. Μία περί­ο­δος που μονο­πώ­λησε το ενδια­φέ­ρον της κοινής γνώμης η τρα­γω­δία των Τεμπών. Η προ­πα­γάνδα της αντι­πο­λί­τευ­σης έσπειρε σύγχυση στους πολίτες. Τώρα έχει έρθει η σειρά της αλή­θειας να αντε­πι­τε­θεί. Εδώ υπήρξε πράγ­ματι μία οργα­νω­μένη προ­σπά­θεια συγκά­λυ­ψης της αλή­θειας και χει­ρα­γώ­γη­σης της κοινής γνώμης. Κάποιοι επι­χεί­ρη­σαν να εκμε­ταλ­λευ­τούν τον ανθρώ­πινο πόνο για να απο­κο­μί­σουν κομ­μα­τικά οφέλη”, τόνισε.

Ο κ. Μητσο­τά­κης ανα­φέρ­θηκε στις κυβερ­νη­τι­κές κινή­σεις στή­ρι­ξης του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος, με αιχμή την πέμπτη από το 2019 αύξηση στον κατώ­τατο μισθό. Παράλ­ληλα, ανέ­δειξε τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις σε τομείς κρί­σι­μους για την καθη­με­ρι­νό­τητα, όπως η Υγεία και η Παιδεία, ενώ στάθηκε στο δωδε­κα­ε­τές εξο­πλι­στικό πρό­γραμμα, αλλά και στις αυξή­σεις που θα λάβουν τα στελέχη των Ενόπλων Δυνά­μεων. “Δυστυ­χώς, αυτά δεν κυριάρ­χη­σαν στο δημόσιο διάλογο, ούτε στον προ­βλη­μα­τι­σμό αρκετών από εμάς. Κάτι που δηλώνει το μέτρο των προ­σπα­θειών που έχουμε μπροστά μας. Είναι μία αντι­πα­ρά­θεση με το μηδε­νι­σμό”, σημεί­ωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Στον απόηχο των ανα­κοι­νώ­σεων του προ­έ­δρου Τραμπ για την επιβολή δασμών, ο κ. Μητσο­τά­κης ανα­κοί­νωσε ότι την Δευτέρα θα συνε­δριά­σει το κυβερ­νη­τικό συμ­βού­λιο οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής, προ­κει­μέ­νου να εκτι­μη­θεί η εθνική αντί­δραση. “Να εξε­τά­σουμε τι μπο­ρούμε να κάνουμε, για να θωρα­κί­σουμε την εξω­στρέ­φεια της οικο­νο­μίας μας”, σημεί­ωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός. Κρα­τώ­ντας, δε, στην πρώτη γραμμή τα κλειδιά της πολι­τι­κής και οικο­νο­μι­κής στα­θε­ρό­τη­τας, ο κ. Μητσο­τά­κης έσπευσε να εκπέμ­ψει μήνυμα στο εσω­τε­ρικό της…γαλά­ζιας Κ.Ο. βάζο­ντας, ουσια­στικά, χαλι­νάρι σε τυχόν φαι­νό­μενα παρο­χο­λο­γίας, που θα θέσουν σε κίνδυνο τη δημο­σιο­νο­μική ισορ­ρο­πία.

“Όλα αυτά προ­σθέ­τουν στις προ­τε­ραιό­τη­τές μας κάτι που καθί­στα­ται ακόμα πιο επί­καιρο. Την πολι­τική και οικο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα.  Δίπλα στην υλο­ποί­ηση των δεσμεύ­σεων πρέπει να κρα­τή­σουμε ασφαλές το πλοίο της πατρί­δας μας. Να μεί­νουμε σταθερά στην τροχιά της δια­τη­ρή­σι­μης ανά­πτυ­ξης. Κυρίως, να δια­τη­ρή­σουμε ακλό­νητη την εσω­τε­ρική μας στα­θε­ρό­τητα και αυτό αφορά και εμάς, απέ­να­ντι σε ένα κύμα χει­ρα­γώ­γη­σης της κοι­νω­νίας. Δεν είναι λίγοι αυτοί που είναι έτοιμοι να δια­στρε­βλώ­σουν τα πάντα. Οι αυξή­σεις στις Ένοπλες Δυνά­μεις κιν­δύ­νευ­σαν να χάσουν το δρόμο τους. Οι όποιες επι­τυ­χίες δε μπορούν να οδηγούν αυτό­ματα σε και­νού­ριες και ακο­στο­λό­γη­τες προσ­δο­κίες. Η ανα­γκαία ενί­σχυση κάθε ομάδας δε γίνεται να τίθεται αντι­πα­ρα­θε­τικά με τις ανάγκες κάποιας άλλης. Οι κεντρι­κές πολι­τι­κές μας είναι υπόθεση όλων…Ας κάνουμε μία παύση κι ας δούμε αυτά που έχουμε πετύχει”, επε­σή­μανε ο πρω­θυ­πουρ­γός, απευ­θυ­νό­με­νος στους βου­λευ­τές της Νέας Δημο­κρα­τίας.

Κυρί­αρχη πολι­τική δύναμη η Ν.Δ.

Το μήνυμα ότι η Νέα Δημο­κρα­τία παρα­μέ­νει η κυρί­αρχη πολι­τική δύναμη και ότι βάσει του κυβερ­νη­τι­κού σχε­δια­σμού “τα καλύ­τερα είναι μπροστά μας”, “παρά τα λάθη, που έχουν γίνει και την εύλογη φθορά από τα 6 χρόνια δια­κυ­βέρ­νη­σης”, εξέ­πεμψε ο πρω­θυ­πουρ­γός, παρεμ­βαί­νο­ντας στο κλειστό σκέλος της συνε­δρί­α­σης της ΚΟ της Νέας Δημο­κρα­τίας, η οποία και ολο­κλή­ρωσε τη συγκε­κρι­μένη δια­δι­κα­σία, σύμφωνα με κυβερ­νη­τι­κές πηγές.

Ο κ. Μητσο­τά­κης ευχα­ρί­στησε τους βου­λευ­τές για “το καλό κλίμα της συνε­δρί­α­σης και τις ειλι­κρι­νείς τους τοπο­θε­τή­σεις” σημειώ­νο­ντας ότι “δώσατε την καλύ­τερη απά­ντηση σε όσους προ­ε­ξο­φλού­σαν ένα κλίμα εσω­στρέ­φειας και αρνη­τι­κό­τη­τας, με αφορμή τη συζή­τηση της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδος”.

Επι­σή­μανε ταυ­τό­χρονα ότι “πράγ­ματι ο κάθε βου­λευ­τής έχει να αντι­με­τω­πί­σει δύο ειδών ζητή­ματα. Το ένα είναι η γενική πολι­τική κατά­σταση και το δεύτερο τα επι­μέ­ρους ζητή­ματα της περι­φέ­ρειάς του. Η αλήθεια είναι ότι κάπου έχουμε προ­χω­ρή­σει πιο γρήγορα, αλλά το χρέος μας είναι να στρέ­ψουμε περισ­σό­τερο την προσοχή μας εκεί που έχουμε κάνει λιγό­τερα, όταν λίγο-πολύ σε άλλες περι­φέ­ρειες τα έργα είναι δρο­μο­λο­γη­μένα. Θα απο­δώ­σει επο­μέ­νως αυτή η προ­σπά­θεια την οποία κάνουμε, γιατί είναι πολύ συστη­μα­τική και πολύ προ­σε­κτική”.

Ολό­κληρη η ομιλία του Κ. Μητσο­τάκη

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, επι­τρέψτε μου να ξεκι­νήσω ευχα­ρι­στώ­ντας κι εγώ με τη σειρά μου τον Σταύρο Καλα­φάτη για τον ρόλο τον οποίον επι­τέ­λεσε ως Γραμ­μα­τέας της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδας. Νομίζω του αξίζει ένα θερμό χει­ρο­κρό­τημα, καθώς και τις ευχές μας για καλή επι­τυ­χία στο νέο αξίωμα το οποίο ανα­λαμ­βά­νει.

Θα επι­χει­ρήσω να είμαι πιο σύντο­μος σήμερα, κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, γιατί ο σκοπός της συνε­δρί­α­σης δεν είναι μόνο να εκλέ­ξουμε τον και­νούρ­γιο Γραμ­μα­τέα της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής μας Ομάδας, αλλά να ακούσω και όσο περισ­σό­τε­ρους από εσάς θέλετε να εκφρα­στείτε, για να έχουμε -όπως πάντα- μία γόνιμη και δια­δρα­στική συζή­τηση, όπως αρμόζει εξάλλου στους κανόνες δημο­κρα­τίας του κόμ­μα­τός μας.

Διότι δεν είναι μυστικό ότι η Κοι­νο­βου­λευ­τική μας Ομάδα συνέρ­χε­ται σήμερα με την ολο­κλή­ρωση, θα έλεγα, μιας δύσκο­λης περιό­δου στην εσω­τε­ρική πολι­τική σκηνή, η οποία μεσο­λά­βησε από την ψήφιση του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού έως και τις μέρες μας. Μία περί­ο­δος στην οποία μονο­πώ­λησε σε μεγάλο βαθμό το ενδια­φέ­ρον της κοινής γνώμης η τρα­γω­δία των Τεμπών. Και μία περί­ο­δος, θα έλεγα, στην οποία η προ­πα­γάνδα της αντι­πο­λί­τευ­σης και ορι­σμέ­νων μέσων μαζικής ενη­μέ­ρω­σης, πιστεύω ότι έσπει­ραν μία σύγχυση σε πολλούς πολίτες, γύρω από αυτή τη μεγάλη εθνική τρα­γω­δία.

Θα πω μόνο ότι τώρα πιστεύω ότι έχει έρθει η σειρά της αλή­θειας πια να αντε­πι­τε­θεί. Και νομίζω ότι όσο περισ­σό­τερα στοι­χεία βγαί­νουν στη δημο­σιό­τητα, τόσο περισ­σό­τερο αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι εδώ υπήρξε, πράγ­ματι, μία οργα­νω­μένη προ­σπά­θεια συγκά­λυ­ψης της αλή­θειας και χει­ρα­γώ­γη­σης της κοινής γνώμης πάνω σε ένα θέμα εξαι­ρε­τικά φορ­τι­σμένο. Κάποιοι επι­χεί­ρη­σαν να εργα­λειο­ποι­ή­σουν τον ανθρώ­πινο πόνο για να εκμε­ταλ­λευ­τούν πρό­σκαιρα πολι­τικά οφέλη.

Το μόνο που θα πω είναι ότι τώρα πια πλη­σιά­ζει η ώρα της δικαιο­σύ­νης και πιστεύω ότι, αργά ή γρήγορα, όλοι θα μάθουμε όλη την αλήθεια γύρω από αυτή τη μεγάλη τρα­γω­δία. Και η δικαιο­σύνη θα απο­δο­θεί από την ανε­ξάρ­τητη ελλη­νική Δικαιο­σύνη, όπως το Σύνταγμα ορίζει.

Αξίζει όμως να θυμη­θούμε, κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, ότι όλο αυτό το διά­στημα στο οποίο συζη­τείτο πολύ έντονα το ζήτημα των Τεμπών, έγιναν πολλά πράγ­ματα στη χώρα μας. Υλο­ποι­ή­σαμε πολύ σημα­ντι­κούς άξονες του κυβερ­νη­τι­κού μας προ­γράμ­μα­τος και δυστυ­χώς τα ζητή­ματα αυτά σε έναν βαθμό περι­ήλ­θαν σε δεύτερη μοίρα. Και νομίζω ότι είναι χρέος μας να κάνουμε μια μεγάλη προ­σπά­θεια να τα ανα­δεί­ξουμε πιο συστη­μα­τικά.

Ενδει­κτικά αναφέρω ότι μόλις πριν από λίγες μέρες, την 1η Απρι­λίου, αυξή­θηκε για πέμπτη συνε­χό­μενη φορά ο βασικός μισθός στη χώρα μας. Τον παρα­λά­βαμε -θυμίζω- στα 650 ευρώ, είναι σήμερα στα 880 ευρώ. Και βέβαια, δεν έχει αυξηθεί μόνο ο βασικός μισθός, έχει υπάρξει και μια σημα­ντι­κό­τατη αύξηση του μέσου μισθού στη χώρα μας. Ο μέσος μισθός, θέλω να θυμίσω, για τους εργα­ζό­με­νους πλήρους απα­σχό­λη­σης έχει ξεπε­ρά­σει σήμερα τα 1.400 ευρώ.

Πρέπει, νομίζω, να τονί­ζουμε σε κάθε ευκαι­ρία ότι η χώρα μας σήμερα έχει μια ανεργία η οποία είναι χαμη­λό­τερη από την ανεργία της Φιν­λαν­δίας, της Σου­η­δίας, της Ισπα­νίας. Παρα­λά­βαμε την ανεργία στο 17,8% και σήμερα είναι στο 8,6%. Έχουμε δημιουρ­γή­σει αυτά τα 5,5 χρόνια 500.000 νέες θέσεις εργα­σίας. Ήταν, θέλω να θυμίσω, ο κεντρι­κός στόχος τον οποίο είχαμε θέσει την πρώτη τετρα­ε­τία, η μείωση της ανερ­γίας και η δημιουρ­γία πολλών καλο­πλη­ρω­μέ­νων, νέων θέσεων εργα­σίας.

Θέλω να θυμίσω ενδει­κτικά ότι πριν από λίγες εβδο­μά­δες ξεκί­νησε ο τέταρ­τος κύκλος των δωρεάν προ­λη­πτι­κών εξε­τά­σεων, αυτή τη φορά για καρ­διο­λο­γικά νοσή­ματα. Η μεγάλη επα­νά­σταση την οποία κάνουμε συνο­λικά στη δημόσια υγεία και στη φρο­ντίδα την οποία δίνουμε και στην έμφαση την οποία δίνουμε στις προ­λη­πτι­κές εξε­τά­σεις.

Στο μέτωπο της παι­δείας, ο εμβλη­μα­τι­κός νόμος για τα μη κρατικά πανε­πι­στή­μια αρχίζει πια και τίθεται σε εφαρ­μογή. Δώδεκα ξένα πανε­πι­στή­μια κατέ­θε­σαν αιτή­σεις για να επεν­δύ­σουν και να λει­τουρ­γή­σουν στην πατρίδα μας. Ήταν μία εμβλη­μα­τική, ταυ­το­τική μεταρ­ρύθ­μιση για την παρά­ταξή μας.

Πριν από λίγες μέρες, είχαμε την ευκαι­ρία να παρου­σιά­σουμε στη Βουλή το 12ετές σχέδιο ενί­σχυ­σης των Ενόπλων Δυνά­μεών μας, ύψους 25 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ. Και λίγες μέρες πριν, είχαμε κάνει σχε­τι­κές ανα­κοι­νώ­σεις για τις αυξή­σεις στις απο­λα­βές των στε­λε­χών των Ενόπλων Δυνά­μεων σε τρεις φάσεις. Η πρώτη και η δεύτερη είναι ζητή­ματα τα οποία είχαν ήδη ανα­κοι­νω­θεί: η αύξηση των 30 ευρώ που αφορά όλους τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους, τα 100 ευρώ -θέλω να θυμίσω- επίδομα επι­κιν­δυ­νό­τη­τας που θα λάβουν όλα τα στελέχη των Ενόπλων Δυνά­μεων και των Σωμάτων Ασφα­λείας από την 1η Ιουλίου. Και μία νέα, σημα­ντική αύξηση, η οποία θα τεθεί σε εφαρ­μογή από 1/1/2026.

Πριν από λίγες μέρες, ο ενερ­γεια­κός κολοσ­σός Chevron ανα­κοί­νωσε και επίσημα το ενδια­φέ­ρον του για έρευνες εντός της ελλη­νι­κής Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης, νοτίως της Κρήτης, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας έμπρα­κτα τα εθνικά κυριαρ­χικά μας δικαιώ­ματα.

Και αυτός μόνο είναι ένας απο­λο­γι­σμός μερικών εβδο­μά­δων, αλλά, δυστυ­χώς, δεν κυριάρ­χησε στον δημόσιο διάλογο. Θα έλεγα, μάλιστα, πολλές φορές ούτε και στον προ­βλη­μα­τι­σμό αρκετών από εμάς, κάτι το οποίο, πέρα από την κοι­νω­νική κόπωση και την επιρροή των εύκολων εντυ­πώ­σεων, νομίζω ότι δηλώνει και το μέτρο των προ­σπα­θειών που μας περι­μέ­νουν.

Είναι μία αντι­πα­ρά­θεση με τον μηδε­νι­σμό που τρέφει τον νέο λαϊ­κι­σμό της αμφι­σβή­τη­σης των πάντων, αλλά κυρίως των κατα­κτή­σεων της πατρί­δας μας, κατα­κτή­σεων οι οποίες δεν είναι καθόλου, μα καθόλου δεδο­μέ­νες.

Πολύ περισ­σό­τερο όταν στον πλανήτη μας σημειώ­νο­νται τεκτο­νι­κές αλλαγές, σε επίπεδο γεω­πο­λι­τι­κής αλλά και οικο­νο­μι­κών συσχε­τι­σμών. Και δεν ανα­φέ­ρο­μαι μόνο στην αβε­βαιό­τητα των πολέμων στην Ουκρα­νία και τη Μέση Ανατολή, αλλά και στην πρω­το­φανή για τα παγκό­σμια οικο­νο­μικά δεδο­μένα απόφαση των ΗΠΑ ουσια­στικά να κηρύ­ξουν έναν εμπο­ρικό πόλεμο κατά πάντων, όχι μόνο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, κάτι το οποίο έχει ήδη προ­κα­λέ­σει μία τερά­στια παγκό­σμια οικο­νο­μική ανα­στά­τωση, όχι μόνο στις αγορές αλλά συνο­λικά και στις εμπο­ρι­κές σχέσεις.

Τη Δευτέρα, μαζί με τον Αντι­πρό­ε­δρο της Κυβέρ­νη­σης, συγκα­λούμε το Κυβερ­νη­τικό Συμ­βού­λιο Οικο­νο­μι­κής Πολι­τι­κής, προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σουμε να εκτι­μή­σουμε ποια πρέπει να είναι η εθνική μας αντί­δραση, πώς πρέπει να τοπο­θε­τη­θούμε στα πλαίσια της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης απέ­να­ντι σε αυτή τη μεγάλη δια­φαι­νό­μενη οικο­νο­μική κρίση, αλλά τι μπο­ρούμε να κάνουμε και εμείς για να προ­στα­τεύ­σουμε και να θωρα­κί­σουμε την εξω­στρέ­φεια της δικής μας οικο­νο­μίας.

Όλα αυτά τα οποία συμ­βαί­νουν στον πλανήτη μας προ­σθέ­τουν, κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, στις εθνικές μας προ­τε­ραιό­τη­τες ένα ακόμα κρίσιμο μέγεθος για το οποίο έχουμε μιλήσει πολλές φορές, αλλά σήμερα καθί­στα­ται ακόμα πιο επί­καιρο σε σχέση με το τι λέγαμε πριν από κάποιους μήνες. Και αυτό δεν είναι άλλο από το κρίσιμο μέγεθος της πολι­τι­κής αλλά και της οικο­νο­μι­κής στα­θε­ρό­τη­τας.

Για να το πω δια­φο­ρε­τικά, αν κάποιος με ρωτούσε να σχο­λιάσω πριν από κάποιους μήνες, ας πούμε στη Διεθνή Έκθεση της Θεσ­σα­λο­νί­κης, ποιες είναι οι μεγάλες εθνικές μας προ­τε­ραιό­τη­τες, θα του απα­ντούσα απλά: μα τι άλλο από το να υλο­ποι­ή­σουμε το κυβερ­νη­τικό μας πρό­γραμμα; Αυτό για το οποίο εκλε­γή­καμε το 2023, σε δύο απα­νω­τές εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, με ποσοστά τα οποία ξεπέ­ρα­σαν το 40%.

Οι πολίτες μάς έδωσαν μια εντολή τότε: να αυξή­σουμε τα δημόσια έσοδα, να στη­ρί­ξουμε τις επεν­δύ­σεις, να μειώ­σουμε τους φόρους, να αυξή­σουμε τις θέσεις εργα­σίες, ώστε με συνετές παροχές, με δημο­σιο­νο­μική ισορ­ρο­πία, αυτή η συλ­λο­γική ανά­πτυξη να μετα­τρέ­πε­ται σε ατομική ευη­με­ρία.

Σήμερα, ωστόσο, θα προ­σέ­θετα σε αυτή την κεντρική προ­τε­ραιό­τητα και κάτι ακόμα. Θα τόνιζα ότι, δίπλα στην υλο­ποί­ηση των δεσμεύ­σεών μας, οφεί­λουμε, πρώτα και πάνω απ’ όλα, να κρα­τή­σουμε ασφαλές το σκάφος της πατρί­δας μας σε αυτά τα ταραγ­μένα νερά και να δυνα­μώ­σουμε την αμυ­ντική, τη διπλω­μα­τική αλλά και την οικο­νο­μική μας θωρά­κιση.

Να βρούμε τη θέση της πατρί­δας μας σε αυτούς τους νέους οικο­νο­μι­κούς και ενερ­γεια­κούς δρόμους. Να μεί­νουμε σταθερά στην τροχιά της δια­τη­ρή­σι­μης ανά­πτυ­ξης, όταν ενδε­χο­μέ­νως μεγάλες οικο­νο­μίες να βυθι­στούν σε ύφεση, διότι αυτή απο­τε­λεί τελικά τον μόνο βρα­χί­ονα ασφά­λειας.

Κυρίως, όμως, σε αυτή τη συγκυ­ρία, να δια­τη­ρή­σουμε ακλό­νητη την εσω­τε­ρική μας στα­θε­ρό­τητα. Και αυτό αφορά και όλους εμάς, όχι μόνο σε ένα ασταθές διεθνές περι­βάλ­λον, αλλά και απέ­να­ντι σε ένα εγχώριο κύμα χει­ρα­γώ­γη­σης της κοι­νω­νίας.

Επιμένω σε αυτό, καθώς, νομίζω το βλέπετε κι εσείς μέσα από τις δημό­σιες αντι­πα­ρα­θέ­σεις σας, δεν είναι λίγοι εκείνοι που καρα­δο­κούν, που είναι έτοιμοι να δια­στρε­βλώ­σουν τα πάντα.

Το είδαμε, εξάλλου, αυτό και στις πρό­σφα­τες ανα­κοι­νω­θεί­σες αυξή­σεις των στε­λε­χών των Ενόπλων Δυνά­μεων. Ήταν μια γενναία πρω­το­βου­λία, κιν­δύ­νευσε όμως, ας είμαστε ειλι­κρι­νείς, να χάσει τον δρόμο της. Από τη μία πλευρά, διότι οι όποιες επι­τυ­χίες, θα το ξαναπώ, δεν μπορούν να οδηγούν αυτό­ματα σε και­νούρ­γιες και μάλιστα ακο­στο­λό­γη­τες προσ­δο­κίες, ενώ, από την άλλη, η ανα­γκαία ενί­σχυση κάθε επαγ­γελ­μα­τι­κής ομάδας δεν γίνεται κάθε φορά να τίθεται αντι­πα­ρα­θε­τικά με τις ανάγκες κάποιας άλλης.

Και να ξαναπώ ότι οι κεντρι­κές μας επι­λο­γές είναι τελικά υπόθεση όλων και το ίδιο αφορά και την ευθύνη της εφαρ­μο­γής τους. Σας μιλώ τολμηρά και ανοιχτά, διότι απευ­θύ­νο­μαι στους βου­λευ­τές της Νέας Δημο­κρα­τίας, που τελικά είναι η γέφυρα με τους πολίτες και γνω­ρί­ζουν, συνεπώς, ότι στα μάτια της κοι­νω­νίας πολι­τική δεν είναι μόνο οι θέσεις, είναι και οι καθη­με­ρι­νές συμπε­ρι­φο­ρές, είναι και η υπο­χρέ­ωση τα λόγια μας να είναι πάντα καλά ζυγι­σμένα, σε ένα τοπίο όπου, θα το επα­να­λάβω, κυριαρ­χεί η υπερ­βολή και η δια­στρέ­βλωση.

Αυτό το οποίο ζητούν οι πολίτες, πρώτα και πάνω απ’ όλα, είναι την αλήθεια και την ουσία όσων έχουμε πετύχει. Ξέρετε, πολλές φορές χρειά­ζε­ται πολύ προ­σπά­θεια για να πετύχει κανείς κάτι. Μετά αυτό θεω­ρεί­ται κεκτη­μένο και δεδο­μένο και ξεχνιέ­ται εύκολα.

Θέματα όπως, παρα­δείγ­μα­τος χάρη, η απο­τε­λε­σμα­τική αντι­με­τώ­πιση του μετα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος. Ένα θέμα το οποίο κυριάρ­χησε σε εθνικές και ευρω­ε­κλο­γές σε πολλές άλλες χώρες, εδώ όμως δεν ήταν ουσια­στικό ζήτημα, ακριβώς γιατί μπο­ρέ­σαμε να το αντι­με­τω­πί­σουμε.

Ζητή­ματα όπως η επιμονή μας στην πολι­τική μείωσης των φόρων. Έχουμε μειώσει 73 φόρους. Αντί, λοιπόν, να κεφα­λαιο­ποιούμε πολι­τικά και να θυμί­ζουμε τους φόρους τους οποίους έχουμε μειώσει, αυτό­ματα το μυαλό μας πηγαί­νει στους επό­με­νους φόρους που θα μειώ­σουμε.

Ας κάνουμε μία παύση και ας σκε­φτούμε λίγο όλα αυτά τα οποία έχουμε πετύχει, τα οποία δεν είναι και λίγα. Όπως, θα το επα­να­λάβω, η υπο­χώ­ρηση της ανερ­γίας, οι συνε­χείς μας παρεμ­βά­σεις για τη βελ­τί­ωση του εισο­δή­μα­τος.

Πολι­τι­κές οι οποίες σήμερα θεω­ρού­νται αυτο­νό­η­τες: η ηλε­κτρο­νική δια­κυ­βέρ­νηση, το gov.gr έχει γίνει μέρος, έχει γίνει κτήμα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας του πολίτη. Δεν ήταν, όμως, πάντα έτσι. Και φρο­ντί­ζουμε διαρκώς να το ενι­σχύ­ουμε και να το ανα­βαθ­μί­ζουμε.

Ο νέος ΕΦΚΑ. Επι­σκέ­φτηκα το Υπουρ­γείο Εργα­σίας και μου υπεν­θύ­μισε η πολι­τική ηγεσία του Υπουρ­γείου ότι σήμερα οι συντά­ξεις βγαί­νουν σε λιγό­τερο από 50 μέρες. Μα ήθελαν 500 μέρες για να βγαί­νουν και αυτό έγινε με πολύ συστη­μα­τική δουλειά. Και σήμερα είναι ένα πρό­βλημα το οποίο έχει λυθεί και μας επι­τρέ­πει να μπο­ρούμε να πάμε στο επόμενο.

Ο νέος δικα­στι­κός χάρτης, μία μεταρ­ρύθ­μιση για την οποία ίσως δεν έχουμε μιλήσει αρκετά, η οποία, όμως, έχει βάλει τα θεμέλια για την επι­τά­χυνση της απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης. Και πιστεύω ότι τα απο­τε­λέ­σματα θα αρχί­σουμε να τα βλέ­πουμε πολύ σύντομα.

Το νέο Κτη­μα­το­λό­γιο. Για σκε­φτείτε, πόσες δεκα­ε­τίες η χώρα αγω­νι­ζό­ταν να απο­κτή­σει Κτη­μα­το­λό­γιο; Και αυτό το εθνικό έργο θα έχει ολο­κλη­ρω­θεί στο τέλος του 2025.

Η πρόοδος η οποία γίνεται σε μεγάλα έργα υπο­δο­μής. Το Μετρό της Θεσ­σα­λο­νί­κης. Οι Θεσ­σα­λο­νι­κείς συνά­δελ­φοί μας ξέρουν πόσο έχει αλλάξει η όψη της πόλης και πόσο πραγ­μα­τικά ανα­κου­φι­σμέ­νοι και υπε­ρή­φα­νοι είναι οι Θεσ­σα­λο­νι­κείς από αυτό το έργο, το οποίο ήταν σαν το γιοφύρι της Άρτας και δεν τελεί­ωνε. Το Flyover, το οποίο κατα­σκευά­ζε­ται. Οι νέοι οδικοί άξονες οι οποίοι θα παρα­δο­θούν μέχρι το 2027.

Τα πολλά, δεκάδες νοσο­κο­μεία, τα οποία ανα­και­νί­ζο­νται και δεί­χνουμε την εικόνα του πώς ήταν πριν και το πώς είναι τώρα. Κέντρα Υγείας σε όλη την περι­φέ­ρεια τα οποία ανα­κα­τα­σκευά­ζο­νται, με χρήματα πολλά από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης.

Το ψηφιακό φρο­ντι­στή­ριο. Σήμερα που μιλάμε, μαθητές από όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας, που δεν έχουν την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα, μπορούν να μπουν στην ψηφιακή εφαρ­μογή του Υπουρ­γείου Παι­δείας και να έχουν πρό­σβαση σε εξαι­ρε­τι­κούς καθη­γη­τές και να μπορούν να κάνουν τις επα­να­λή­ψεις οι οποίες απαι­τού­νται για τις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις.

Ο νέος εξω­δι­κα­στι­κός μηχα­νι­σμός, τον οποίο στο νομο­σχέ­διο της κεφα­λαια­γο­ράς θέλουμε να επε­κτεί­νουμε. Τον ανοί­γουμε, τον διευ­ρύ­νουμε για να δώσουμε τη δυνα­τό­τητα σε περισ­σό­τε­ρους συμπο­λί­τες μας να μπο­ρέ­σουν να τον αξιο­ποι­ή­σουν.

Όλα αυτά είναι κεκτη­μένα τα οποία πρέπει να τα θυμί­ζουμε, διότι απο­τε­λούν την ουσία της πολι­τι­κής και είναι και τα θεμέλια πάνω στα οποία θα χτί­σουμε τις πολι­τι­κές μας πρω­το­βου­λίες για τα επόμενα δύο χρόνια.

Για την υλο­ποί­ηση, ναι, των κεντρι­κών μας στόχων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε γιατί εκλε­γή­καμε: για να υλο­ποι­ή­σουμε ένα πρό­γραμμα, το οποίο, πρώτα και πάνω απ’ όλα, έθετε ως προ­τε­ραιό­τητα τη στήριξη του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος. Αυτό το πρό­γραμμα υλο­ποιούμε σήμερα.

Ναι, δεσμευ­θή­καμε για τη διεύ­ρυνση των ηλε­κτρο­νι­κών συναλ­λα­γών και για την κατα­πο­λέ­μηση της φορο­δια­φυ­γής. Και ξέρω ότι αυτές οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις δεν είναι πάντα εύκολες και δημιουρ­γούν και κάποια ανα­τα­ραχή, αλλά αυτές οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις είναι που δημιούρ­γη­σαν τον δημο­σιο­νο­μικό χώρο προ­κει­μέ­νου να μπο­ρούμε να στη­ρί­ξουμε κι άλλο το εισό­δημα των πολιτών.

Και δεν πρέπει να διστά­ζουμε να μιλάμε γι’ αυτές, να τις εξη­γούμε και κυρίως να προ­σφέ­ρουμε στους πολίτες έναν οδικό χάρτη για το τι θα ακο­λου­θή­σει από εδώ και στο εξής. Γιατί, τονίζω, αυτά είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία θα χτιστεί η πολι­τική μας για τους υπό­λοι­πους 26, 27 μήνες έως τις εθνικές εκλογές του 2027.

Γιατί, κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, έκανα αυτή τη σύντομη ανα­σκό­πηση; Γιατί νομίζω ότι είναι σημα­ντικό, και με την ευκαι­ρία της σημε­ρι­νής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδος, να κλεί­σουμε έναν κύκλο προ­βλη­μα­τι­σμού, ενδε­χο­μέ­νως, θα έλεγα, και αμη­χα­νίας κυβέρ­νη­σης και κόμ­μα­τος.

Θέλω να θυμίσω ότι και άλλες φορές συνα­ντή­σαμε δυσκο­λίες. Ωστόσο, συνό­δευσα αυτή την ανα­σκό­πηση και με τα καθή­κο­ντα τα οποία έχουμε μπροστά μας, ώστε να είναι ξεκά­θα­ρος ο δρόμος προς τις εκλογές.

Θα το ξαναπώ, λοιπόν, όσο πιο καθαρά μπορώ: εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετρα­ε­τίας, το 2027, και θα είναι νικη­φό­ρες, με εμένα στην πρώτη γραμμή της μάχης, ώστε η Νέα Δημο­κρα­τία να είναι ξανά κυβέρ­νηση. Αλλά και εμείς εδώ, στον ίδιο αριθμό και γιατί όχι και περισ­σό­τε­ροι. Αρκεί να το πιστέ­ψουμε, πρώτα και πάνω απ’ όλα, εμείς οι ίδιοι.

Αυτό επι­βάλ­λει σήμερα η εθνική ανάγκη. Και αυτό το οποίο σας λέω δεν είναι, θα έλεγα, ούτε προ­σω­πικό στοί­χημα ούτε νομο­τε­λειακό κομ­μα­τικό καθήκον. Αυτό επι­βάλ­λει σήμερα η εθνική ανάγκη: η πατρίδα να ακο­λου­θή­σει την πορεία της με σταθερά βήματα μέσα σε ένα αβέβαιο περι­βάλ­λον.

Να παρα­μεί­νει σε τροχιά ανά­πτυ­ξης, εν μέσω προ­βλέ­ψεων για διεθνή ύφεση, και πολύ περισ­σό­τερο, θα το ξαναπώ, να παρα­μεί­νει σταθερή σε ένα περι­βάλ­λον τελείως, μα τελείως αχαρ­το­γρά­φη­των νερών ενός νέου εμπο­ρι­κού πολέμου.

Και μια τέτοια εξέλιξη, κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, ανα­δει­κνύει τις υπο­χρε­ώ­σεις όλων μας, κυβέρ­νη­σης αλλά και αντι­πο­λί­τευ­σης. Μια αντι­πο­λί­τευση η οποία, νομίζω το έχετε δει και μέσα από τη δική σας έντονη κοι­νο­βου­λευ­τική παρου­σία, αδυ­να­τεί να εκφρά­σει την παρα­μι­κρή θέση για τα προ­βλή­ματα του σήμερα και του αύριο. Απο­τε­λού­μενη από δυνά­μεις που δια­φω­νούν μεταξύ τους, σπα­ράσ­σο­νται στο εσω­τε­ρικό τους, είναι ουσια­στικά μία αντι­φα­τική παν­σπερ­μία που ενώ­νε­ται σε ένα μόνο σκοπό: πώς θα πλήξει την κυβέρ­νηση, πώς θα ρίξει την κυβέρ­νηση, χωρίς να παρου­σιά­ζει καμία εναλ­λα­κτική για το τι θα ακο­λου­θούσε ενδε­χο­μέ­νως μετά, ευνο­ώ­ντας προ­φα­νώς και την πολυ­διά­σπαση και τη γενική απα­ξί­ωση, αλλά κυρίως τα δύο άκρα του πιο απε­χθούς λαϊ­κι­σμού.

Θα έλεγα, λοιπόν, ότι είναι ένα πρό­σθετο καθήκον το οποίο έχουμε όλοι μας, όχι μόνο δικό μου αλλά και δικό σας, του κάθε βου­λευτή, του κάθε στε­λέ­χους, να απο­δο­μούμε με στοι­χεία τις αστή­ρι­κτες δια­βο­λές ενα­ντίον μας, ανα­δει­κνύ­ο­ντας την προ­γραμ­μα­τική ανε­πάρ­κεια των αντι­πά­λων μας. Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός, εν προ­κει­μένω.

Και νομίζω ότι δια­πι­στώ­σαμε το τελευ­ταίο διά­στημα πώς οι θεωρίες συνο­μω­σίας μπορούν πράγ­ματι να ριζώ­σουν, να επη­ρε­ά­σουν την κοινή γνώμη και γι’ αυτό και είναι πάρα πολύ σημα­ντικό οποιο­δή­ποτε επι­χεί­ρημα, όσο ακραίο και αν ακού­γε­ται, να απα­ντιέ­ται πάντα πολι­τικά σε πρώτο χρόνο.

Δεν αρνη­θή­καμε, κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, ποτέ τα δικά μας λάθη. Αλλά πρέπει να απα­ντάμε τεκ­μη­ριω­μένα στον εύκολο μηδε­νι­σμό όσων δεν έχουν τίποτα απο­λύ­τως να προ­τεί­νουν. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι σήμερα, περισ­σό­τερο παρά ποτέ, η παρά­ταξή μας χρειά­ζε­ται αυτόν τον ενιαίο λόγο, την υπεύ­θυνη προ­σω­πική στάση αλλά και την κομ­μα­τική συνέ­πεια.

Ταυ­τό­χρονα, και έχοντας απέ­να­ντί μας μία αντι­πο­λί­τευση χωρίς αρχές, σε ένα πολι­τικό παι­χνίδι συχνά χωρίς κανόνες, επα­να­λαμ­βάνω ότι πρέπει να είμαστε σε μία διπλή επι­φυ­λακή.

Νομίζω ότι κανείς Υπουρ­γός δεν θέλει ή δεν πρέπει να βλέπει το Υπουρ­γείο του ως ένα προ­σω­πικό βασί­λειο. Όπως και κανείς βου­λευ­τής -και επι­τρέψτε μου να το πω πράγ­ματι όπως το αισθάνομαι- δεν μπορεί να θεωρεί τον σταυρό προ­τί­μη­σης, την επιλογή των πολιτών στο πρόσωπό του, ισχυ­ρό­τερο από το σύμβολο του κόμ­μα­τος το οποίο τον εξέλεξε. Γιατί, πρώτα και πάνω απ’ όλα, μας δεσμεύ­ουν το πρό­γραμμά μας και οι αξίες μας. Οι ατο­μι­κές επι­διώ­ξεις έπονται.

Ξέρετε πολύ καλά ότι συζη­τούμε ελεύ­θερα στις εσω­τε­ρι­κές μας δια­δι­κα­σίες. Θα το κάνουμε και σήμερα, με άνεση, όταν οι κυρίες και κύριοι δημο­σιο­γρά­φοι θα απο­χω­ρή­σουν της αιθού­σης.

Καμία άποψη, όμως, δεν είναι ελεύ­θερη αν δεν είναι ανοιχτή. Ό,τι έχουμε να το πούμε να το λέμε ανοιχτά και δημόσια. Είναι μια μεγάλη παθο­γέ­νεια του πολι­τι­κού συστή­μα­τος οι ψίθυροι, οι διαρ­ροές, οι σιω­πη­λές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις.

Είμαστε ένα ανοιχτό δημο­κρα­τικό κόμμα. Εγώ είμαι πάντα προ­σβά­σι­μος και ανοι­χτός. Νομίζω το ξέρετε όλες και όλοι σας. Ποτέ δεν έχω αρνηθεί να δω κανέναν συνά­δελφο. Και νομίζω ότι αυτό τελικά είναι δύναμη και υγεία.

Δεν επι­διώ­κουμε την απόλυτη ομοιο­μορ­φία. Επι­διώ­κουμε τις δια­φο­ρε­τι­κές απόψεις που θα μας κάνουν πιο δυνα­τούς. Άλλο, όμως, η δια­φο­ρε­τική άποψη, η οποία είναι επι­βε­βλη­μένη, και άλλο η, θα έλεγα, παθο­λο­γική εσω­στρέ­φεια, η οποία σε αυτές τις συγκυ­ρίες δεν μπορεί να γίνει απο­δε­κτή.

Οι πολίτες μάς εμπι­στεύ­θη­καν τρεις φορές, με βάση όχι μόνο την ιδε­ο­λο­γική και πολι­τική μας ταυ­τό­τητα, η οποία υπερ­βαί­νει τα παλιά κομ­μα­τικά σύνορα, αλλά και με βάση το ανθρώ­πινο δυνα­μικό, την ηγεσία, την ηγετική ομάδα, όλες και όλους εσάς, την καθεμία και τον καθένα ξεχω­ρι­στά, για να μπο­ρούμε να εκφρά­σουμε νικη­φόρα αυτή την προσ­δο­κία των πολιτών για μια μεγάλη αλλαγή.

Ανα­νε­ώ­σαμε και διευ­ρύ­ναμε την εμβέ­λεια του κόμ­μα­τος. Νική­σαμε κατά κράτος τους αντι­πά­λους μας. Αυτό είναι ένα αναμ­φι­σβή­τητο κεκτη­μένο της παρά­τα­ξης. Ας το θυμό­μα­στε πάντα όταν τα πράγ­ματα δυσκο­λεύ­ουν. Και πάντα δυσκο­λεύ­ουν, ανα­πό­φευ­κτα, στην πολι­τική.

Και το δεύτερο είναι, θα έλεγα, αρκετά αυτο­νό­ητο. Όλοι έχουν εύλογες φιλο­δο­ξίες. Όλοι θέλουν να προ­σφέ­ρουν περισ­σό­τερα από αυτά που σας επι­τρέ­πει κάθε φορά η θέση σας. Ξέρετε πολύ καλά, όμως, ότι το Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο έχει συγκε­κρι­μένο αριθμό μελών. Οι βου­λευ­τές του κόμ­μα­τος ευτυχώς είναι πολύ περισ­σό­τε­ροι. Και αυτός είναι ο λόγος, και το έχω απο­δεί­ξει αυτό, που η κυβερ­νη­τική σύνθεση δεν είναι στατική και δεν θα παρα­μεί­νει στατική.

Και αυτό -επιτρέψτε μου μια προ­σω­πική αναφορά, ως ένας πια από τους παλαιό­τε­ρους βουλευτές- σας το λέει και ένας βου­λευ­τής ο οποίος ανέλαβε υπουρ­γικά καθή­κο­ντα εννιά χρόνια μετά την πρώτη του εκλογή στο κοι­νο­βού­λιο.

Οδηγοί μας, συνεπώς, δεν μπορεί να είναι παρά οι ακλό­νη­τες παρα­δο­χές που διδά­σκει η ίδια η ζωή: ότι, δηλαδή, σήμερα η Νέα Δημο­κρα­τία είναι το μόνο κόμμα το οποίο μπορεί να εγγυ­η­θεί ασφά­λεια και προ­ο­πτική στον Έλληνα πολίτη, ειδικά σε ένα διεθνές περι­βάλ­λον όπως αυτό δια­μορ­φώ­νε­ται.

Απέ­να­ντι σε αυτούς που ανη­συ­χούν το λέω ξεκά­θαρα: η εκλο­γική μας επι­κρά­τηση σε δύο χρόνια είναι απο­λύ­τως, μα απο­λύ­τως ορατή και εφικτή, εάν βασι­στεί πάνω στην ενότητά μας και στην παρα­γωγή χει­ρο­πια­στού πολι­τι­κού έργου.

Προ­φα­νώς και έχουμε φθορά και θα έλεγα ότι είναι και ανα­με­νό­μενο μετά από σχεδόν έξι χρόνια στην εξουσία. Όμως, στην τελευ­ταία δημο­σκό­πηση -και να μην ξεχνάμε και τα πραγ­μα­τικά δεδομένα- μας χωρί­ζουν 12 μονάδες από το δεύτερο κόμμα.

Όμως, πάνω σε αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τητα πρέπει να χτί­σουμε αυτή τη συστρά­τευση και σε αυτή τη συστρά­τευση χρεια­ζό­μα­στε την καθεμία και τον καθένα από εσάς ξεχω­ρι­στά. Και το λέω και προ­σω­πικά, όπως το έχω πει πολλές φορές.

Έχω την τύχη να είμαι επι­κε­φα­λής μιας εξαι­ρε­τι­κής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδας. Δείτε μόνο το έργο το οποίο παρά­γουμε, τις τοπο­θε­τή­σεις σας στην Ολο­μέ­λεια, στις Επι­τρο­πές. Τα μέσα κοι­νο­βου­λευ­τι­κού ελέγχου, παρα­πάνω από 2.000, τα οποία έχετε ασκήσει, όπως πρέπει να το κάνετε. Την ενεργή σας παρου­σία σε όλα τα νομο­σχέ­δια τα οποία έχουμε ψηφίσει. Είμαστε, θα έλεγα, πρώτοι. Αγω­νι­στή­καμε, πετύ­χαμε αυτόν τον “κοι­νο­βου­λευ­τικό πρω­τα­θλη­τι­σμό”. Είμαστε η Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα που αντι­με­τώ­πισε απο­τε­λε­σμα­τικά και χάρη στις δικές σας παρεμ­βά­σεις δύο προ­τά­σεις δυσπι­στίας.

Και βέβαια, η δική σας η δουλειά δεν είναι μόνο να συμ­φω­νείτε. Είναι και να αγω­νιάτε. Θέλω να θυμίσω ότι έχουμε κάνει δεκτές τρο­πο­λο­γίες τις οποίες έχετε κατα­θέ­σει. Και θέλω να θυμίσω, επίσης, ότι πάντα -και εγώ προ­σω­πικά, αλλά και οι Υπουργοί- είμαστε ανοι­χτοί σε προ­τά­σεις που βελ­τιώ­νουν το νομο­θε­τικό έργο.

Να δώσω ένα συγκε­κρι­μένο παρά­δειγμα: πριν από λίγες μέρες, 11 συνά­δελ­φοί μας κατέ­θε­σαν μία ερώτηση σχετικά με τις αγορές ακι­νή­των στην παρα­με­θό­ριο. Είναι ένα σημα­ντικό θέμα αυτό το οποίο εγεί­ρε­ται και καλώς κατε­τέθη αυτή η ερώτηση. Μάλιστα, έχοντας επι­κοι­νω­νή­σει μεμο­νω­μένα με κάποιους από εσάς, ζήτησα συγκε­κρι­μέ­νες νομο­θε­τι­κές προ­τά­σεις για το πώς μπο­ρούμε να αντι­με­τω­πί­σουμε ένα υπαρκτό θέμα, το οποίο ενδε­χο­μέ­νως να χρήζει νομο­θε­τι­κής αντι­με­τώ­πι­σης. Αυτή είναι η δουλειά σας.

Θέλω και πάλι εδώ να ευχα­ρι­στήσω τον Σταύρο Καλα­φάτη για τον τρόπο με τον οποίο, νομίζω και την καλή διάθεση την οποία επέ­δειξε στον συντο­νι­σμό της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδας. Να ανα­κοι­νώσω και επίσημα αυτό το οποίο ξέρετε, ότι η πρότασή μου για τον επόμενο Γραμ­μα­τέα θα είναι ο Απο­στό­λης Βεσυ­ρό­που­λος. Είναι αγα­πη­τός, είναι εργα­τι­κός, τον ξέρετε όλοι. Σιδε­ρο­κέ­φα­λος, Από­στολε.

Έχουμε τρεις νέους Κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς Εκπρο­σώ­πους, μάλλον δύο νέους Κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς Εκπρο­σώ­πους, ο Θάνος Πλεύρης παρα­μέ­νει πρώτος Κοι­νο­βου­λευ­τι­κός Εκπρό­σω­πος: τον Νότη Μητα­ράκη και τον Μακάριο Λαζα­ρίδη.

Θέλω να δημιουρ­γή­σουμε και ένα και­νούρ­γιο σχήμα, όπου θα αναθέσω σε συνα­δέλ­φους ρόλο-συντονιστή στις έξι διαρ­κείς Επι­τρο­πές, ώστε να μπο­ρούμε να οργα­νώ­σουμε καλύ­τερα το νομο­θε­τικό έργο σε επίπεδο Επι­τρο­πών.

Και νομίζω ότι αυτό το οποίο τελικά ζητούμε όλοι, είναι αυτές τις εσω­τε­ρι­κές ανα­δια­τά­ξεις να μπο­ρούμε να τις μετα­φρά­σουμε σε πρα­κτικά απο­τε­λέ­σματα που θα τα νιώσει ο πολίτης.

Θα το ξαναπώ: η τοξι­κό­τητα και ο λαϊ­κι­σμός σηκώ­νουν κεφάλι -όχι μόνο στην Ελλάδα, είναι ένα παγκό­σμιο φαι­νό­μενο αυτό. Ο λαϊ­κι­σμός μπορεί να ηττή­θηκε από εμάς, κατά κράτος, όμως δεν έχει κατα­θέ­σει τα όπλα. Άρα, χρέος μας είναι να τον απο­κα­λύ­πτουμε σε κάθε ευκαι­ρία, θυμί­ζο­ντας τις συνέ­πειες που έφερε σε χώρες που κάποτε υπέ­κυ­ψαν σε αυτόν, τις κρίσεις που προ­κα­λεί σήμερα διεθνώς, αλλά, πρώτα και πάνω απ’ όλα, προ­τάσ­σο­ντας απέ­να­ντί του μόνο τις θετικές λύσεις του ρεα­λι­σμού και της ευθύνης.

Θα τονίσω και πάλι την ανάγκη για τη δική μας συλ­λο­γι­κό­τητα. Ακούω πολλές φορές -και είμαι σίγου­ρος ότι θα το ακούσω και μετά- την ανάγκη για καλύ­τερη επι­κοι­νω­νία μεταξύ Υπουρ­γών και βου­λευ­τών. Τα παρά­πονα αυτά εν πολλοίς είναι δικαιο­λο­γη­μένα.

Και θέλω, επίσης, να παρο­τρύνω τους Υπουρ­γούς, όταν επι­σκέ­πτο­νται την περι­φέ­ρεια, παρα­καλώ τα μέλη του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λίου, οι βου­λευ­τές να μην το μαθαί­νουν από τα μέσα μαζικής ενη­μέ­ρω­σης. Πρώτα πρέπει να είναι ενή­με­ροι.

Η Γενική Γραμ­μα­τεία του Πρω­θυ­πουρ­γού θα υπο­δέ­χε­ται προ­τά­σεις και ιδέες της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδος, ειδικά για θέματα καθη­με­ρι­νό­τη­τος. Και αν μπο­ρούμε να τις συμπυ­κνώ­νουμε και σε τέτοιου είδους νομο­σχέ­δια τα οποία ουσια­στικά θα προ­τεί­νο­νται από εσάς, θα φρο­ντί­σουμε να το κάνουμε αυτό.

Ο σκοπός της ανα­διά­τα­ξης που κάναμε και στο Μέγαρο Μαξίμου είναι να συντο­νί­σουμε καλύ­τερα τη λει­τουρ­γία μας με την Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα. Είναι ένα έργο το οποίο έχει ανα­λά­βει ο Κωστής Χατζη­δά­κης και νομίζω ότι μπο­ρούμε να πετύ­χουμε μία καλύ­τερη όσμωση και μία καλύ­τερη λει­τουρ­γία μεταξύ Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδος, Μεγάρου Μαξίμου, αλλά και Υπουρ­γείων.

Ξέρετε πολύ καλά ότι κάνουμε μια μεγάλη προ­σπά­θεια να εστιά­σουμε σε κάθε Περι­φε­ρειακή Ενότητα, ανα­δει­κνύ­ο­ντας σημα­ντικά έργα τα οποία γίνο­νται σε όλα τα επίπεδα. Έναν ρόλο τον οποίο έχει ανα­λά­βει ο Θανάσης Κοντο­γε­ώρ­γης, ο οποίος είναι σε επι­κοι­νω­νία με όλους σας. Και θέλουμε, σε κάθε περί­πτωση, να μπο­ρούμε μέσα από αυτή την προ­τε­ραιο­ποί­ηση να πάμε στις εκλογές του 2027 και να είμαστε σίγου­ροι ότι σε κάθε εκλο­γική περι­φέ­ρεια έχουμε προ­τε­ραιο­ποι­ή­σει τις σημα­ντι­κές παρεμ­βά­σεις που μας έχετε υπο­δεί­ξει.

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, επι­τρέψτε μου να κλείσω επα­να­λαμ­βά­νο­ντας για ακόμη μια φορά το πόσο σημα­ντική σε αυτή τη συγκυ­ρία είναι η δική μας ενότητα αλλά και η δική μας αυτο­πε­ποί­θηση.

Θα το ξαναπώ: μας εμπι­στεύ­τηκε ο ελλη­νι­κός λαός πριν από σχεδόν δύο χρόνια. Μας έδωσε μια άνετη κοι­νο­βου­λευ­τική πλειο­ψη­φία. Μας ζήτησε να μεί­νουμε πιστοί στις αρχές και στις αξίες μας, αλλά να υλο­ποι­ή­σουμε και ένα πολύ συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα. Πρό­γραμμα με μετρή­σιμα απο­τε­λέ­σματα.

Πιστεύω ακρά­δα­ντα ότι αυτός ο οδικός χάρτης για το 2027 εξα­κο­λου­θεί να ισχύει στο ακέραιο. Και είμαι απο­λύ­τως πεπει­σμέ­νος ότι εφόσον μπο­ρέ­σουμε από τη μία να υλο­ποι­ή­σουμε το πρό­γραμμά μας, να βελ­τιώ­σουμε το δια­θέ­σιμο εισό­δημα των πολιτών, να προ­σφέ­ρουμε καλύ­τε­ρες δημό­σιες υπη­ρε­σίες, να τονώ­σουμε το αίσθημα της ασφά­λειας, και από την άλλη να μπο­ρέ­σουμε να χαρ­το­γρα­φή­σουμε μια πορεία στα­θε­ρό­τη­τας στο παγκό­σμιο γεω­πο­λι­τικό περι­βάλ­λον, ναι, είμαι απο­λύ­τως σίγου­ρος ότι, παρά τα σύννεφα τα οποία μπορεί να σκιά­ζουν σήμερα τον πολι­τικό ορί­ζο­ντα, το 2027 οι πολίτες και πάλι θα εμπι­στευ­τούν τη μόνη δύναμη στα­θε­ρό­τη­τας αλλά και μεγάλων αλλαγών που μπορεί αυτή τη χώρα να την οδη­γή­σει με ασφά­λεια στο αύριο.

Σας ευχα­ρι­στώ.

Πηγή: capital.gr