Οι βουλευτές Δωδεκανήσου αιτιολογούν την ψήφο που έδωσαν στη Βουλή

Με αφορμή την ψηφο­φο­ρία για παροχή ψήφου εμπι­στο­σύ­νης, που ζήτησε, και τελικά έλαβε η κυβέρ­νηση την περα­σμένη εβδο­μάδα, από την Βουλή οι βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου κλή­θη­καν από την ‘δημο­κρα­τική’ να μιλή­σουν σχε­τι­κώς και να δικαιο­λο­γή­σουν τις θέσεις τους και την στάση που τήρησαν.

Οι κ.κ. Βασίλης Υψη­λά­ντης και Μάνος Κόν­σο­λας της Νέας Δημο­κρα­τίας στή­ρι­ξαν με την ψήφο τους την κυβέρ­νηση, ενώ ο κ. Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός που ανήκει στο ΠΑΣΟΚ, παρότι ψήφισε θετικά, τάχθηκε υπέρ του σχη­μα­τι­σμού κυβέρ­νη­σης ‘Ειδικού Σκοπού’, αιτιο­λο­γώ­ντας την πρότασή του.

Ο βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δημή­τρης Γάκης ψήφισε ‘ΟΧΙ’ ακο­λου­θώ­ντας την γραμμή του κόμ­μα­τός του, ενώ η ανε­ξάρ­τητη βου­λευ­τής κ. Μίκα Ιατρίδη με την αρνη­τική της ψήφο, ζήτησε αλλαγή πολι­τι­κής από την κυβέρ­νηση.

Ανα­λυ­τικά οι δηλώ­σεις των Δωδ/σίων βου­λευ­τών:

ΒΑΣΙΛΗΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ

«Σε μία κρίσιμη καμπή για την χώρα και μέσα στα συνταγ­μα­τικά πλαίσια η κυβέρ­νηση ζήτησε να έχει την εμπι­στο­σύνη της Βουλής. Ανα­λο­γι­ζό­με­νος την μεγάλη προ­σπά­θεια της κυβέρ­νη­σης Σαμαρά στη διετία αυτή και με τις θυσίες του ελλη­νι­κού λαού προ­κει­μέ­νου η χώρα να απο­φύ­γει την άτακτη χρε­ο­κο­πία και τώρα που δια­φαί­νε­ται ότι τα δύσκολα τ’ αφή­νουμε πίσω και σε στέρεες βάσεις μπο­ρούμε να δώσουμε προ­ο­πτική για την Ελλάδα, παρείχα την ψήφο εμπο­στο­σύ­νης. Τονί­ζο­ντας συνάμα ότι σε όσα έγιναν υπό πίεση και πρέπει να διορ­θω­θούν, οφείλει η κυβέρ­νηση να τα λάβει σοβαρά υπόψη και να προβεί στις απα­ραί­τη­τες κινή­σεις. Ζήτησα την μείωση των αντι­κει­με­νι­κών αξιών των ακι­νή­των, προ­κει­μέ­νου να υπάρξει αντί­στοιχη μείωση του ΕΝΦΙΑ, να συμπε­ρι­λη­φθούν οι συνε­ται­ρι­στι­κές τρά­πε­ζες των οποίων οι άδειες ανα­κλή­θη­καν στις ρυθ­μί­σεις για τα κόκκινα δάνεια, να υπάρξει στα­τη­γική στα θέματα υγείας και συγκοι­νω­νιών στα νησιά μας και τέλος να ελευ­θε­ρω­θούν οι παρα­γω­γι­κές δυνά­μεις της νησιω­τι­κής περι­φέ­ρειεας για να μπο­ρέ­σουν να ανα­πτυ­χθούν ακόμη περισ­σό­τερο. Τέλος, η ψήφος εμπι­στο­σύ­νης που έδωσα προς την κυβέρ­νηση, ως εκπρό­σω­πος του Δωδε­κα­νη­σια­κού λαού, ήταν ένα ηχηρό ‘ΟΧΙ’ στα ανερ­μά­τι­στα και επι­κίν­δυνα για τη χώρα παι­χνί­δια που προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ».

ΜΑΝΟΣ ΚΟΝΣΟΛΑΣ

«Η δια­δι­κα­σία για την ψήφο εμπι­στο­σύ­νης προς την κυβέρ­νηση ήταν επι­βε­βλη­μένη. Η χώρα χρειά­ζε­ται πολι­τική στα­θε­ρό­τητα και στο πιο κρίσιμο σημείο της δια­πραγ­μά­τευ­σης, που οδηγεί σε έξοδο από το μνη­μό­νιο και βιώσιμη ρύθμιση του δημό­σιου χρέους, δεν μπορεί να αιω­ρεί­ται υποψία αστά­θειας και πισω­γυ­ρί­σμα­τος.

Η παροχή ψήφου εμπι­στο­σύ­νης προς την κυβέρ­νηση είναι ένα μήνυμα προς το εσω­τε­ρικό και το εξω­τε­ρικό. Ταυ­τό­χρονα, όμως, η συζή­τηση στη Βουλή βοήθησε να αντι­λη­φθούν οι Έλληνες πολίτες ότι οι επι­λο­γές για τη χώρα είναι δύο.

Η μία είναι η επιλογή της στα­θε­ρό­τη­τας, της συντε­ταγ­μέ­νης πορείας προς την έξοδο από την κρίση και της ευρω­παϊ­κής προ­ο­πτι­κής. Η άλλη επιλογή είναι αυτή της παρο­χο­λο­γίας, με λεφτά που δεν υπάρ­χουν, των υπο­σχέ­σεων χωρίς αντί­κρι­σμα και του πολι­τι­κού τυχο­διω­κτι­σμού. Οι εκφρα­στές αυτών των επι­λο­γών είναι γνωστοί και ευδιά­κρι­τοι.

Θεωρώ ότι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν θα ανα­γνω­ρί­σει καμία συμ­φω­νία για τη διευ­θέ­τηση του δημό­σιου χρέους ανάμεσα στην Ελλάδα και τους ετέρους και δανει­στές μας, συνιστά θεσμική εκτροπή, η οποία δεν μπορεί να γίνει απο­δε­κτή από κανέναν. Τα ίδια ακριβώς χαρα­κτη­ρι­στικά έχει και η τακτική που επέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της εκλογής προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας. Στην πιο κρίσιμη φάση για τη χώρα είναι ανε­πί­τρε­πτο να απα­ξιώ­νο­νται οι θεσμοί και να μετα­τρέ­πο­νται σε πολι­τικό παίγνιο. Η χώρα χρειά­ζε­ται στα­θε­ρό­τητα, συνεν­νό­ηση και πολι­τική συναί­νεση».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ

«Η άποψή μου σχετικά με την Κυβέρ­νηση Ειδικού Σκοπού (ή στόχου) βρήκε αντα­πό­κριση και από άλλους βου­λευ­τές, οι οποίοι τοπο­θε­τή­θη­καν με το ίδιο πνεύμα κατά τη διάρ­κεια της συζή­τη­σης στη Βουλή για την παροχή ψήφου εμπι­στο­σύ­νης στην κυβέρ­νηση. Την άποψη αυτή είχα δια­τυ­πώ­σει το 2010 κατά την διάρ­κεια της συζή­τη­σης του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού στη Βουλή και τότε είχε προ­κα­λέ­σει αντι­δρά­σεις. Ο τότε πρω­θυ­πουρ­γός απόρ­ρησε για ποιο λόγο έκανα αυτή τη δήλωση. Όμως έξι μήνες μετά ο ίδιος ανα­ζη­τούσε λύση του προ­βλή­μα­τος σε συγκυ­βέρ­νηση με τη Ν.Δ., γεγονός που δεν επε­τεύ­χθη. Πολύς λόγος έγινε αργό­τερα, και τα κόμματα του Πασόκ, της Ν.Δ. και του ΛΑΟΣ, ανα­γκά­στη­καν να συγκυ­βερ­νή­σουν με επι­κε­φα­λής έναν άλλο πρω­θυ­πουργό, τον κ. Παπα­δήμο. Σήμερα, τα πράγ­ματα είναι ακόμη δυσκο­λό­τερα. Η ανά­πτυξη που οι δανει­στές μάς υπο­χρε­ώ­νουν να ακο­λου­θή­σουμε είναι τρι­το­κο­σμική. Η αξία των ακι­νή­των θα πέφτει συνεχώς και η μεσαία τάξη θα συνε­χί­σει να στο­χο­ποιεί­ται. Τα κέρδη θα περιο­ρι­στούν στην ανωτέρα τάξη -η οποία χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως ‘πλου­το­κρα­τία’. Τελικά, πολύ λίγοι θα ωφε­λη­θούν από αυτή την ανά­πτυξη. Είναι ξεκά­θαρο ότι κανένας μόνος του δεν μπορεί να σταθεί σε μονο­κομ­μα­τική κυβέρ­νηση. Και φυσικά ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατα­φέ­ρει να φτάσει στην αυτο­δυ­να­μία την οποία επι­θυ­μεί. Συνεπώς απαι­τεί­ται κυβέρ­νηση Εθνικού Στόχου, άμεσα».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΚΗΣ

«Άλλη μια κακό­γου­στη παρά­σταση έλαβε τέλος. Η κυβέρ­νηση για ακόμα μία φορά ευτέ­λισε μια δημο­κρα­τική δια­δι­κα­σία όπως είναι αυτή της ψήφου εμπι­στο­σύ­νης από τη Βουλή των Ελλήνων. Μονα­δι­κός της στόχος ήταν η αγορά πολι­τι­κού χρόνου παρα­μο­νής στην εξουσία, μέσω της εκβί­α­σης της βού­λη­σης των βου­λευ­τών των δυο κομ­μά­των, που την στη­ρί­ζουν.

Απου­σί­αζε παντε­λώς ο πολι­τι­κός προ­γραμ­μα­τι­κός λόγος.

Απου­σί­αζε παντε­λώς η στρα­τη­γική της πολι­τι­κής πρό­τα­σης.

Κυριάρ­χησε αντί­θετα ο πολι­τι­κός κου­τσα­βα­κι­σμός.

Η κυβέρ­νηση, και οι βου­λευ­τές  που την στη­ρί­ξουν, αδυ­να­τού­σαν να υπε­ρα­σπί­σουν την πολι­τική της  και να πρου­σιά­σουν την πρόταση για την οποία ζητού­σαν ψήφο εμπι­στο­σύ­νης. Αντί­θετα επι­δό­θη­καν στην άσκηση αντι­πο­λί­τευ­σης στην πολι­τική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Απέ­δει­ξαν οτι ο ρόλος της αντι­πο­λί­τευ­σης τους πάει γάντι.

Απο­μο­νώ­θη­καν και εγκλω­βί­στη­καν σε «λαϊ­κο­δε­ξιές» επι­κοι­νω­νια­κές ρητο­ρι­κές προ­ε­κλο­γι­κών υπο­σχέ­σεων και παρο­χο­λο­γίας. Βαλ­τω­μένη, όπως είναι η κυβέρ­νηση, στη μιζέρια των αντι­κοι­νω­νι­κών πολι­τι­κών που εφαρ­μό­ζει, συνε­χί­ζει απτόητη το κατα­στρο­φικό της έργο, φέρ­νο­ντας προς ψήφιση νομο­σχέ­δια και τρο­πο­λο­γίες σε ρυθμό πολυ­βό­λου, εκτε­λώ­ντας κατά γράμμα τις εντολές των δανει­στών.

Η δική μας πρόταση, όπως παρου­σιά­στηκε από τον πρόεδρο και τους αγο­ρη­τές του ΣΥΡΙΖΑ, μετέ­φερε την κοι­νο­βου­λευ­τική συζή­τηση στο πραγ­μα­τικό ερώτημα: Στην ανα­γκαιό­τητα της μετά­βα­σης σε μια νέα εποχή για την Ελλάδα, με σχέδιο για οικο­νο­μική ανά­καμψη. Ταυ­τό­χρονα, κατα­θέ­σαμε μια σύγ­χρονη πρόταση για ένα κράτος δικαίου και κοι­νω­νι­κής ευθύνης, που θα μπορεί να εξυ­πη­ρε­τή­σει αυτήν την προ­ο­πτική ανά­καμ­ψης και να οδη­γή­σει τη χώρα στις προ­κλή­σεις του 21ου αιώνα.

Με το βλέμμα στραμ­μένο προς την κοι­νω­νία, μπο­ρούμε και μετά την πρό­σφατη δια­δι­κα­σία να πούμε, ότι δεν εμπι­στευό­μα­στε το κυβερ­νη­τικό δικομ­μα­τικό «συγκρό­τημα» για το ανα­πτυ­ξιακό μέλλον της χώρας.

Με το απο­τέ­λε­σμα των ευρω­ε­κλο­γών νωπό, η κυβέρ­νηση πρέπει να αντι­λη­φθεί πως, όπως είπε στην ομιλία του ο πρό­ε­δρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, την ψήφο εμπι­στο­σύ­νης τη δίνει πλέον ο ίδιος ο λαός, και για την κυβέρ­νηση η λαϊκή ψήφος εμπι­στο­σύ­νης είναι αρνη­τική. Διέξοδο και λύση στο γόρδιο δεσμό της χώρας μπορούν να δώσουν μόνο οι εκλογές και η υπερ­ψή­φιση των ψηφο­δελ­τίων του..».

ΜΙΚΑ ΙΑΤΡΙΔΗ

«Είπα ‘ΌΧΙ’ στη συζή­τηση για την παροχή ψήφου εμπι­στο­σύ­νης στην συγκυ­βέρ­νηση γιατί πιστεύω ότι η εμπι­στο­σύνη κερ­δί­ζε­ται στην πράξη και όχι στα λόγια. Η σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα που ζούμε δεν αφήνει περι­θώ­ρια στην κυβέρ­νηση για επι­κοι­νω­νια­κούς ελιγ­μούς και κινή­σεις μικρο­κομ­μα­τι­κής λογικής. Οι πολίτες ασφυ­κτιούν κάτω από μια αδυ­σώ­πητη και, πολλές φορές, τελείως παρά­λογη πολι­τική και δεν αρκού­νται σε ατάκες και αντι­πα­ρα­θέ­σεις φτιαγ­μέ­νες για τα δελτία ειδή­σεων. Η κυβέρ­νηση παρά τις συνε­χείς προ­σπά­θειές της να πείσει ότι αλλάζει η πολι­τική, επι­φυ­λάσ­σει ακόμα σκλη­ρό­τερα μέτρα στους Έλληνες και τις Ελλη­νί­δες, μέτρα που είναι ήδη ψηφι­σμένα στο μημόνιο. Συνεπώς, οι απα­ραί­τη­τες ανάσες πρέπει να δοθούν στην καθη­με­ρι­νό­τητα των Ελλήνων και των Ελλη­νί­δων. Έτσι κερ­δί­ζε­ται η εμπι­στο­σύνη, στην κοι­νω­νία και όχι σε μια ψηφο­φο­ρία στη Βουλή».