ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δράση για να σωθούν τα καρνάγια τώρα – Έρχονται νομοθετικές πρωτοβουλίες, προγράμματα εκπαίδευσης και ΕΣΠΑ

news room 18 λεπτά ανάγνωση
ΚΑΡΝΑΓΙΟ

Στην ανάγκη θωρά­κι­σης της λει­τουρ­γίας των παρα­δο­σια­κών ναυ­πη­γείων της χώρας, με άμεση αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των τους και της εξέ­λι­ξής τους προ­κει­μέ­νου να αντα­πο­κρι­θούν στις σύγ­χρο­νες ανάγκες, ανα­φέρ­θη­καν στην πλειο­νό­τητά τους οι συμ­με­τέ­χο­ντες στην Ημερίδα Δια­βού­λευ­σης που οργά­νωσε το Τεχνικό Επι­με­λη­τή­ριο Ελλάδας, σε συνερ­γα­σία με τον Σύλλογο Διπλω­μα­τού­χων Ναυ­πη­γών Μηχα­νι­κών Ελλάδας και τον Πανελ­λή­νιο Σύλλογο Ναυ­πη­γείων – Ταρ­σα­νά­δων (ΠΑ.Σ.ΝΑ.ΤΑ) την Τετάρτη 12 Φεβρουα­ρίου, με παρου­σία πλήθους φορέων, εκπρο­σώ­πων της αυτο­διοί­κη­σης κλπ.

Ημερίδα δια­βού­λευ­σης ΤΕΕ: Θεσμική προ­στα­σία, νέες δου­λειές και εκπαί­δευση για να δια­σφα­λι­στεί το μέλλον των παρα­δο­σια­κών ναυ­πη­γείων της χώρας

Κατά την έναρξη των εργα­σιών ο Πρό­ε­δρος του ΤΕΕ Γιώργος Στα­σι­νός ανέ­δειξε τη σημασία της βιω­σι­μό­τη­τας των καρ­νά­γιων και έκανε λόγο για ζήτημα εθνικής σημα­σίας, ενώ ο Υπουρ­γός Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής Χρήστος Στυ­λια­νί­δης  έκανε γνωστό ότι μπαίνει στο ΕΣΠΑ 2021-2027 η ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευή με ένταξη και των καρ­νά­γιων

Όλοι οι ομι­λη­τές ανέ­δει­ξαν την αξία των καρ­νά­γιων τόσο για την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά του τόπου όσο και για την οικο­νο­μική ανά­πτυξη των νησιών και της χώρας, ενώ πλήθος εκπρο­σώ­πων φορέων και της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης τάχθη­καν υπέρ των αιτη­μά­των για βιώ­σι­μες μακρο­χρό­νιες παρα­χω­ρή­σεις και σε εύλογες τιμές, αλλά και μέτρων ενί­σχυ­σης του ενδια­φέ­ρο­ντος για τα ξύλινα παρα­δο­σιακά σκάφη.

Γ. Στα­σι­νός: Ζήτημα εθνικής σημα­σίας η διάσωση των παρα­δο­σια­κών ναυ­πη­γείων της χώρας

Στην εθνική σημασία που έχει η διάσωση των παρα­δο­σια­κών ναυ­πη­γείων της χώρας στάθηκε ο Πρό­ε­δρος του Τεχνι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδας Γιώργος Στα­σι­νός, εξη­γώ­ντας την απόφαση του ΤΕΕ να ανα­δεί­ξει το θέμα.

«Μπήκαμε μπροστά προ­κει­μέ­νου να συγκε­ντρώ­σουμε όλες τις δυνά­μεις και να κάνουμε κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτο­νό­ητο» σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά ο Γιώργος Στα­σι­νός και επι­κα­λέ­στηκε και από­φθεγμα του Ουίν­στον Τσόρ­τσιλ που έλεγε ότι «τίποτε δεν είναι λιγό­τερο κοινό από την κοινή λογική». Πρό­σθεσε δε ότι δια­φο­ρε­τικά «δεν θα χαθούν απλά τα καρ­νά­για, κάποιες επι­χει­ρή­σεις, αλλά πρό­κει­ται για ένα θέμα εθνικής σημα­σίας».

Εξέ­φρασε την ελπίδα η σημασία αυτή της διά­σω­σης των καρ­νά­γιων να γίνει αντι­λη­πτή από όλους και να υπάρ­ξουν απο­τε­λέ­σματα. «Ας κατα­φέ­ρουμε  να πετύ­χουμε έναν μικρό στόχο, να μπο­ρέ­σουμε να πούμε ότι λύσαμε ένα σημα­ντικό ζήτημα για τη χώρα».

Ο Πρό­ε­δρος του ΤΕΕ με αφορμή την παρου­σία του Υπουρ­γού Ναυ­τι­λίας Χρήστου Στυ­λια­νίδη εξήρε τη συνερ­γα­σία που είχε μαζί του όταν ήταν Υπουρ­γός Κλι­μα­τι­κής Κρίσης και Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, η οποία είχε ως απο­τέ­λε­σμα την έναρξη του προ­σει­σμι­κού ελέγχου σε κρίσιμα δημόσια κτίρια.

Χρ. Στυ­λια­νί­δης: Στο ΕΣΠΑ 2021-2027 η ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευή με ένταξη των καρ­νά­γιων

Από την πλευρά του ο Υπουρ­γός Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής Χρήστος Στυ­λια­νί­δης, αφού ενη­μέ­ρωσε ότι η νομική διάταξη που περι­λαμ­βά­νει το ζήτημα της παρα­χώ­ρη­σης χρήσεων γης στον αιγιαλό βρί­σκε­ται στο συναρ­μό­διο Υπουρ­γείο Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών, στάθηκε ιδιαί­τερα στην τέχνη της ξυλο­ναυ­πη­γι­κής. Όπως είπε ο Υπουρ­γός «υπάρχει παγκό­σμιο ενδια­φέ­ρον όχι γιατί είναι παρα­δο­σιακή τέχνη αλλά γιατί από αυτή μπορούν οι νέοι ναυ­πη­γοί να δημιουρ­γή­σουν και­νο­τόμα πλοία ειδικά τώρα που μιλάμε για πράσινη ανά­πτυξη. Φαί­νε­ται ότι μέσα από την παρά­δοση μπο­ρούμε να παρά­ξουμε και άλλα απο­τε­λέ­σματα».

Ο κ. Στυ­λια­νί­δης σημεί­ωσε ότι το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας και ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Ναυ­τι­λίας και Λιμένων έχουν αφιε­ρώ­σει απε­ριό­ρι­στο χρόνο για τα καρ­νά­για, κάτι που ανα­γνω­ρί­στηκε εκ βήματος από το σύνολο των εμπλε­κο­μέ­νων. Τόνισε μάλιστα ότι τα τελευ­ταία χρόνια δια­κυ­βεύ­ε­ται η συνέ­χιση της δρα­στη­ριό­τη­τας στα καρ­νά­για «καθώς αντι­με­τω­πί­ζο­νταν ως κατα­πα­τη­τές που κατα­λάμ­βα­ναν παρά­νομα τον αιγιαλό ασχέτως που σε κάποιες περι­πτώ­σεις τα καρ­νά­για αυτά βρί­σκο­νται στο ίδιο σημείο για αιώνες». «Είναι παρά­λογο!», σημεί­ωσε. Και αυτό, όπως εξήγησε, προ­σπα­θεί να αντι­με­τω­πί­σει το Υπουρ­γείο με τη σχετική διάταξη που προωθεί και όπως πρό­σθεσε θα πρέπει να περάσει σύντομα από τη Βουλή. «Αν κατα­φέ­ρουμε να περι­λη­φθεί σε δικό μας νομο­σχέ­διο που ετοι­μά­ζε­ται, θα το υπε­ρα­σπι­στώ εγώ ο ίδιος στο Κοι­νο­βού­λιο», σημεί­ωσε. Ταυ­τό­χρονα, ο κ. Στυ­λια­νί­δης υπο­γράμ­μισε το ζήτημα της οργά­νω­σης του κλάδου με σύγ­χρονα δεδο­μένα κάτι στο οποίο το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας δίνει ιδιαί­τερη σημασία και ήδη έχει υλο­ποι­ή­σει 13 παρεμ­βά­σεις για τα ξύλινα σκάφη και τα καρ­νά­για. Ανάμεσα σε αυτές είναι η περι­γραφή – ορισμός των καρ­νά­γιων για πρώτη φορά στην ελλη­νική νομο­θε­σία, η δημιουρ­γία Μητρώου, η επίλυση του ζητή­μα­τος των παρα­χω­ρή­σεων στον αιγιαλό, να χαρα­κτη­ρί­ζο­νται παρα­δο­σιακά σκάφη και σκάφη πέραν των πλοίων ανα­ψυ­χής και να δημιουρ­γη­θούν σχολές με ειδι­κό­τη­τες που σχε­τί­ζο­νται με τη ναυ­πη­γική βιο­μη­χα­νία. «Προ­κει­μέ­νου να ολο­κλη­ρω­θούν αυτές οι παρεμ­βά­σεις βρι­σκό­μα­στε σε συνερ­γα­σία με το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών και τα Λιμε­νικά Ταμεία» πρό­σθεσε.

Ο κ. Στυ­λια­νί­δης έκανε επίσης γνωστό ότι στο πλαίσιο της προ­σπά­θειας ενί­σχυ­σης του ευρύ­τε­ρου cluster της ναυ­τι­λίας έχει επι­τευ­χθεί, μέσω δια­πραγ­μά­τευ­σης με την ΕΕ, να εντα­χθεί στο ΕΣΠΑ 2021-2027 η ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευή, με ένταξη και των καρ­νά­γιων. Στην ημερίδα έγινε γνωστό επίσης ότι οι σχε­τι­κές ανα­κοι­νώ­σεις για τη νέα δράση του ΕΣΠΑ θα γίνουν τον Μάρτιο και θα περι­λαμ­βά­νει και ενι­σχύ­σεις – σύνδεση του ιδιω­τι­κού τομέα.

Κλεί­νο­ντας, ο Υπουρ­γός ανα­φέρ­θηκε και στη συνερ­γα­σία του με τον Πρόεδρο του ΤΕΕ λέγο­ντας ότι είναι ένα δείγμα για το πώς πρέπει να συμπε­ρι­φε­ρό­μα­στε για να παρά­γουμε απο­τε­λέ­σματα. Στη συνά­ντηση που είχαν με την ιδιό­τητά του ως Υπουρ­γός Κλι­μα­τι­κής Κρίσης και Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, δια­πι­στώ­θηκε ότι δεν είχε πραγ­μα­το­ποι­η­θεί μετά από 50 χρόνια προ­σει­σμι­κός έλεγχος στα κτίρια. Παράλ­ληλα «συμπέ­σαμε σε δύο πράγ­ματα στο ότι είμαστε αθό­ρυ­βοι μέχρι παρε­ξη­γή­σεως και πρα­κτι­κοί» γεγονός που οδήγησε στο μεγάλο θετικό βήμα του προ­σει­σμι­κού ελέγχου σε δημόσια κτίρια, όπως περιέ­γραψε. Μάλιστα, πρό­σθεσε ότι «αν πάω κάποτε στην Κύπρο θα τον καλέσω να έρθει, να βοη­θή­σει και εκεί».

Αντ. Μορο­πού­λου: Δημιουρ­γία συνα­ντί­λη­ψης που θα οδη­γή­σει στη διάσωση των καρ­νά­γιων

Από την πλευρά της, η Α’ Αντι­πρό­ε­δρος ΔΕ ΤΕΕ, Ομότ. Καθηγ. ΕΜΠ Αντωνία Μορο­πού­λου, περιέ­γραψε τη σημε­ρινή εικόνα των καρ­νά­γιων σημειώ­νο­ντας ότι από τα 300 παρα­δο­σιακά ναυ­πη­γεία που υπήρχαν κάποτε στη χώρα, σήμερα λει­τουρ­γούν μόλις 60 με 70. Ως κύριο λόγο εντό­πισε την έλλειψη θεσμι­κού πλαι­σίου ή την έλλειψη κατα­νό­η­σης του υπάρ­χο­ντος θεσμι­κού πλαι­σίου.

Παρου­σιά­ζο­ντας τα απο­τε­λέ­σματα των δύο συνα­ντή­σεων εργα­σίας που προη­γή­θη­καν της Ημε­ρί­δας Δια­βού­λευ­σης, η κ. Μορο­πού­λου, η οποία έχει ανα­λά­βει τον συντο­νι­σμό της πρω­το­βου­λίας δια­βού­λευ­σής του ΤΕΕ για τα παρα­δο­σιακά ναυ­πη­γεία, υπο­γράμ­μισε πως «ανα­γνω­ρί­ζουμε ότι τα καρ­νά­για απο­τε­λούν χαρα­κτη­ρι­στικό της πολι­τι­στι­κής ταυ­τό­τη­τας του τόπου, είναι σημεία στρα­τη­γι­κής σημα­σίας για την ανά­πτυξη τόπου, τη ναυ­το­σύνη, τη νησιω­τι­κό­τητα και την εθνική ακε­ραιό­τητα και είναι χώροι βιο­μη­χα­νι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κής, τα οποία συν­δέ­ουν την απλή χρήση με το έργο, έχουν δηλαδή συνεχή και αδιά­λει­πτη λει­τουρ­γία».

Ανα­φο­ρικά με τη δια­χεί­ριση των χώρων που κατα­λαμ­βά­νουν από την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία του Δημο­σίου και τα Λιμε­νικά Ταμεία, σημεί­ωσε ότι, όπως προ­έ­κυψε και από τις συνα­ντή­σεις εργα­σίας, υπάρχει έλλειψη κατα­νό­η­σης του περιε­χο­μέ­νου του νόμου, κάτι που οδηγεί σε παρα­χώ­ρηση χρήσης για 1 έως 3 χρόνια και υψηλά τιμή­ματα. Στο τραπέζι του δια­λό­γου βρί­σκο­νται επο­μέ­νως και όλες οι θεσμι­κές ρυθ­μί­σεις που χρειά­ζο­νται προ­κει­μέ­νου τα παρα­δο­σιακά ναυ­πη­γεία να συνε­χί­σουν τη λει­τουρ­γία τους με τρόπο βιώσιμο. Χαρα­κτή­ρισε δε, βασικό σημείο για την επίλυση θεμάτων παρα­χώ­ρη­σης χρήσης αιγια­λού με την παρά­ταση του σχε­τι­κού άρθρου 14α του νόμου 2971/2001.

Σύμφωνα με την κ. Μορο­πού­λου βασικός στόχος της δημό­σιας συζή­τη­σης στο πλαίσιο και της εκδή­λω­σης είναι η δημιουρ­γία συνα­ντί­λη­ψης και συνέρ­γειας η οποία να οδη­γή­σει σε απο­τε­λέ­σματα που θα θωρα­κί­σουν τα καρ­νά­για της χώρας. «Γιατί θέλουμε αύριο η ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στική δρα­στη­ριό­τητα να διε­ξά­γε­ται από καρ­νά­για και όχι από τη γείτονα χώρα» πρό­σθεσε.

 

Αθ. Τσιού­ρας (Γ.Γ. Δημό­σιας Περιου­σίας): Υπάρχει κάθε διάθεση να δοθεί λύση στο ζήτημα της παρα­χώ­ρη­σης και του τιμή­μα­τος

Εκπρο­σω­πώ­ντας τον Υπουργό Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών, ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Δημό­σιας Περιου­σίας, Αθα­νά­σιος Τσιού­ρας, εμφα­νί­στηκε αισιό­δο­ξος για την τελική επίλυση του ζητή­μα­τος της παρα­χώ­ρη­σης χρήσης αιγια­λού για μακρό­χρονο διά­στημα και έναντι σχετικά χαμηλού τιμή­μα­τος, ειδικά σε καρ­νά­για και ταρ­σα­νά­δες, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας με έμφαση ότι δεν θα πρέπει να δοθεί λάθος μήνυμα για τον αιγιαλό και ότι «θα πρέπει να είμαστε σύμ­φω­νοι με το Σύνταγμα».

Περι­γρά­φο­ντας το πρό­βλημα όπως έχει εντο­πι­στεί από το Υπουρ­γείο Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών, ανέφερε ότι αφορά την παρά­ταση ή μη του άρθρου 14 που επι­τρέ­πει να νομι­μο­ποι­η­θούν έργα στον αιγιαλό τα οποία έχουν γίνει χωρίς άδεια και τις συμ­βά­σεις παρα­χώ­ρη­σης οι οποίες γίνο­νται για ταρ­σα­νά­δες και καρ­νά­για, ως προς τη διάρ­κειά τους, καθώς και το τίμημα που κατα­βάλ­λε­ται σε αυτές τις περι­πτώ­σεις. Επι­σή­μανε ότι «υπάρ­χουν κάποιοι περιο­ρι­σμοί που δεν επι­τρέ­πουν την καθο­λική παρά­ταση, ωστόσο, μπορεί να εξε­τα­στεί η παρά­ταση επί μέρους κλάδων, επί μέρους δρα­στη­ριο­τή­των, οι οποίες έχουν σχετικά μικρό περι­βαλ­λο­ντικό απο­τύ­πωμα». «Αυτό αν το συν­δυά­σουμε με την ανα­γνώ­ριση έννομων συνε­πειών στην ύπαρξη εγκα­τα­στά­σεων προ­γε­νέ­στε­ρων του νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου, μπορεί ενδε­χο­μέ­νως να οδη­γή­σει σε μεγάλο βαθμό στη λύση των αδειο­δο­τι­κών προ­βλη­μά­των» πρό­σθεσε.

Ο κ. Τσιού­ρας ανα­γνώ­ρισε επίσης ότι «υπάρ­χουν κάποια ερμη­νευ­τικά ζητή­ματα του άρθρου 14 του νόμου 2971/2001 τα οποία κατα­λαμ­βά­νουν τη διάρ­κεια της σύμ­βα­σης και το τίμημα των δρα­στη­ριο­τή­των, πέραν της απλής παρα­χώ­ρη­σης, καθο­ρί­ζε­ται με υπουρ­γική απόφαση και είναι κάτι που η Πολι­τεία εξε­τά­ζει την τρο­πο­ποί­ηση ώστε το τίμημα στη συγκε­κρι­μένη δρα­στη­ριό­τητα, στους ταρ­σα­νά­δες και τα καρ­νά­για να είναι σχετικά χαμηλό». Παράλ­ληλα, το Υπουρ­γείο εξε­τά­ζει και τι περι­θώ­ρια ερμη­νευ­τικά, υπάρ­χουν «με το σημε­ρινό πλαίσιο για να μπο­ρέ­σουμε να ανα­γνω­ρί­σουμε μακρό­χρο­νες παρα­χω­ρή­σεις στα καρ­νά­για και τους ταρ­σα­νά­δες. Όχι δηλαδή τον περιο­ρι­σμό της 3ετίας που υπάρχει για την απλή παρα­χώ­ρηση».

Ο Γενικός Γραμ­μα­τέας δια­βε­βαί­ωσε ότι «υπάρχει κάθε διάθεση και από το Υπουρ­γείο Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών να δοθεί μία λύση στο ζήτημα», ενώ εξε­τά­ζε­ται με πολύ μεγάλη προσοχή η πρόταση που έχει κατα­θέ­σει το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής. «Θέλουμε να έχουμε τους περιο­ρι­σμούς, να είμαστε σύμ­φω­νοι με Σύνταγμα, να μην έχουμε κάποιο πρό­βλημα με το ΣτΕ και να μην δώσουμε λάθος μήνυμα με γενι­κευ­μένη παρά­ταση προ­θε­σμιών που θα επι­τρέ­ψει, ενδε­χο­μέ­νως, σε άλλες, πραγ­μα­τικά αυθαί­ρε­τες και άσκοπες κατα­σκευές, να έχουν μία παρά­ταση ζωής που δεν δικαιού­νται» ξεκα­θά­ρισε.

Ε. Κρη­τι­κός (Γ.Γ. Βιο­μη­χα­νίας) : Είμαστε εδώ για να βοη­θή­σουμε όσο μπο­ρούμε

Ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Βιο­μη­χα­νίας Ελευ­θέ­ριος (Λευ­τέ­ρης) Κρη­τι­κός, εκπρο­σω­πώ­ντας τον Υπουργό Ανά­πτυ­ξης, εξέ­φρασε την πρόθεση για στήριξη των καρ­νά­γιων. «Είμαστε εδώ για να βοη­θή­σουμε όσο μπο­ρούμε» σημεί­ωσε και πρό­σθεσε ότι θα πρέπει να εξε­τα­στεί «πώς μπο­ρούμε να κινη­θούμε στο ζήτημα των επι­χο­ρη­γή­σεων» αφού δούμε το αδειο­δο­τικό.

Ευ. Κυρια­ζό­που­λος (Γ.Γ. Ναυ­τι­λίας και Λιμένων): Αν δεν δώσουμε νέα δουλειά στα ξύλινα σκάφη, τότε απλά θα συντη­ρούμε αυτά που υπάρ­χουν, για όσο υπάρ­χουν

Συστρά­τευση ζήτησε από την πλευρά του ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Ναυ­τι­λίας και Λιμένων, Ευάγ­γε­λος Κυρια­ζό­που­λος, τονί­ζο­ντας ότι βασική του αρχή είναι να βλέπει τα ξύλινα σκάφη στη θάλασσα και όχι στα μουσεία.

Ανα­φε­ρό­με­νος στις δράσεις του Υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής τα τελευ­ταία χρόνια τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι έγινε ο νομο­θε­τι­κός ορισμός για πρώτη φορά, για το τι είναι καρ­νά­γιο και ταρ­σα­νάς, τρο­πο­ποί­ηση του νόμου για αιγιαλό και παραλία για να αντι­με­τω­πι­στεί το πρό­βλημα της παρα­χώ­ρη­σης και του τρόπου υπο­λο­γι­σμού του τιμή­μα­τος, δημιουρ­γή­θηκε το μητρώο καρ­νά­γιων και δύο νέοι ΚΑΔ για υπη­ρε­σίες επι­σκευής και συντή­ρη­σης ξύλινων σκαφών, δόθηκε δυνα­τό­τητα χαρα­κτη­ρι­σμού ως παρα­δο­σια­κών και σε άλλα πλοία εκτός των πλοίων ανα­ψυ­χής, εισή­χθηκε ο ορισμός του ξύλινου σκάφους και όχι μόνο του παρα­δο­σια­κού για την ενί­σχυση των καρ­νά­γιων καθώς και η ψηφιο­ποί­ηση του αρχείου των ναυ­πη­γι­κών σχεδίων. Επι­πλέον, βρί­σκε­ται σε δια­δι­κα­σία θεσμο­θέ­τη­σης το Ινστι­τούτο Ιστο­ρίας που έχει το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας το οποίο θα περι­λαμ­βά­νει και θέματα τεκ­μη­ρί­ω­σης και βοή­θειας πάνω στα παρα­δο­σιακά σκάφη.

Ο κ. Κυρια­ζό­που­λος υπο­γράμ­μισε πως «ό,τι και να κάνουμε αν δεν δώσουμε δουλειά στα ξύλινα σκάφη απλά θα παρα­τεί­νουμε τον χρόνο ζωής των καρ­νά­γιων που υπάρ­χουν στη χώρα. Πρέπει να δώσουμε και άλλους ρόλους στο ξύλινο σκάφος και πρέπει να το προ­στα­τεύ­σουμε». Όπως ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά, δεί­χνο­ντας και παρα­δείγ­ματα, σε κάθε σχεδόν καμπά­νια του ΕΟΤ για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό, κάθε χρόνο, υπάρχει του­λά­χι­στον μία εικόνα ξύλινου σκάφους, ιστιο­πλοϊ­κού, ψαρά­δι­κου, βάρκας κλπ, ως όμορφη εικόνα της χώρας, σημειώ­νο­ντας ωστόσο ότι «όταν πάμε το καλο­καίρι σε ένα νησί ψάχνουμε με το κιάλι να βρούμε ξύλινα σκάφη».

Ζήτησε να υπάρξει μία νέα λογική και να προ­ω­θεί­ται το ξύλινο σκάφος προ­κει­μέ­νου να γίνει ελκυ­στικό καθώς έχει πολλά πλε­ο­νε­κτή­ματα, ενώ απο­τε­λεί και ένα «πράσινο» μέσο, παρα­πέ­μπο­ντας στην κίνηση με ιστία και πανιά, που απο­τε­λούν και πάλι πεδίο έρευνας στη ναυ­το­σύνη. Ανέφερε, σε αυτή την κατεύ­θυνση, την ιδέα που του έχει μετα­φερ­θεί και αφορά την δημιουρ­γία εμπο­ρευ­μα­τι­κών μετα­φο­ρών μεταξύ των νησιών μέσα από ένα δίκτυο ξύλινων σκαφών, με πανί, κάτι που εκτός των άλλων θα δημιουρ­γή­σει και την ανάγκη για περισ­σό­τερα ξύλινα σκάφη και περισ­σό­τερη δουλειά στους ταρ­σα­νά­δες. Παρά­δειγμα που ήδη εφαρ­μό­ζε­ται σε χώρες της βόρειας Ευρώπης. «Αν δεν δώσουμε νέα δουλειά στα ξύλινα σκάφη, τότε απλά θα συντη­ρούμε αυτά που υπάρ­χουν, για όσο υπάρ­χουν. Βασικός σκοπός είναι να βρούμε το αύριο αυτών των σκαφών, να βρούμε δουλειά στη θάλασσα για αυτά τα σκάφη» τόνισε.

 

Ζ. Ροκίδης (Υπο­ναύ­αρ­χος ΛΣ): Ψηφιο­ποί­ηση του αρχείου ξύλινων σκαφών

Στην ψηφιο­ποί­ηση του αρχείου ξύλινων σκαφών που υλο­ποι­ή­θηκε με πρω­το­βου­λία του Ιδρύ­μα­τος Λασκα­ρίδη και του Υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής για την διάσωση και ανά­δειξη της ναυ­τι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, ανα­φέρ­θηκε ο Υπο­ναύ­αρ­χος ΛΣ, Διευ­θυ­ντής Κλάδου Ελέγχου Πλοίων του Αρχη­γείου Λιμε­νι­κού Σώματος – Ελλη­νι­κής Ακτο­φυ­λα­κής, Ζαφεί­ριος Ροκίδης.

Παρου­σιά­ζο­ντας το project, ο Υπο­ναύ­αρ­χος του ΛΣ ανέφερε ότι το ψηφιακό απο­θε­τή­ριο περι­λαμ­βά­νει έγγραφα, ναυ­πη­γικά σχέδια και φωτο­γρα­φίες από 905 σκάφη. Όπως προ­έ­κυψε από τη δημιουρ­γία του ψηφια­κού αρχείου τα ξύλινα σκάφη χρο­νο­λο­γού­νται από το 1910 έως σήμερα με τα περισ­σό­τερα να έχουν κατα­σκευα­στεί τις δεκα­ε­τίες 1970, 1980, 1990 αλλά και πρό­σφατα «γεγονός που απο­δει­κνύει τη σπου­δαιό­τητα της ξυλο­ναυ­πη­γι­κής τέχνης» όπως παρα­τή­ρησε.

Επίσης, προ­έ­κυψε ότι κάθε χρόνο χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως παρα­δο­σιακά 50 με 80 σκάφη, ενώ το διά­στημα από το 2020 έως το 2022 παρα­τη­ρή­θηκε αυξη­μένο ποσοστό, γιατί εκτός από τον χαρα­κτη­ρι­σμό νέων σκαφών εντάσ­σο­νται και οι ανα­νε­ώ­σεις. Επι­πλέον, προ­κύ­πτουν στοι­χεία για τον τόπο νηο­λό­γη­σης και κυρίως τον τόπο κατα­σκευής του σκάφους που δημιουρ­γούν χάρτες εντο­πι­σμού σκαφών και καρ­νά­γιων.

Στ. Φωτο­πού­λου (εκπρ. Υπ. Πολι­τι­σμού): Από τον Σεπτέμ­βριο η λει­τουρ­γία της σχολής για την ξυλο­ναυ­πη­γική τέχνη

Εκπρο­σω­πώ­ντας τον Γενικό Γραμ­μα­τέα Πολι­τι­σμού, η προϊ­στα­μένη της Διεύ­θυν­σης Νεό­τε­ρης Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς Σταυ­ρούλα Φωτο­πού­λου, ανα­φε­ρό­μενη στην ξυλο­ναυ­πη­γική έκανε λόγο για «ίσως το υψη­λό­τερο δείγμα τεχνι­κού πολι­τι­σμού της νεό­τε­ρης Ελλάδας».

Από την πλευρά του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού «έχουμε επι­χει­ρή­σει και είμαστε στο τέρμα μίας πρό­τα­σης δημιουρ­γίας πει­ρα­μα­τι­κής σχολής για τη μετά­δοση της ξυλο­ναυ­πη­γι­κής τέχνης με σημε­ρι­νούς όρους». Εξέ­φρασε, μάλιστα, την ελπίδα «από τον Σεπτέμ­βριο να έχουμε τους ανθρώ­πους που θα μαθαί­νουν αυτή την τέχνη». Σύμφωνα με την ίδια, η σχολή θα λει­τουρ­γή­σει στη Σάμο, στο Μουσείο Ναυ­πη­γι­κών και Ναυ­τι­κών Τεχνών, σε συνερ­γα­σία με το Δημόσιο ΙΕΚ. «Οι ταρ­σα­νά­δες πρέπει να μείνουν, και αυτοί που μπαί­νουν και δου­λεύ­ουν να είναι εκπαι­δευ­μέ­νοι γιατί τα προη­γού­μενα χρόνια χάσαμε ταρ­σα­νά­δες κυρίως γιατί δεν δώσαμε σημασία στη δουλειά. Να ξανα­φέ­ρουμε την αξία στον τεχνίτη και την τέχνη» κατέ­ληξε.

Π. Τσώνης (ΕΛΙΜΕ): Δίαυλο επι­κοι­νω­νίας με τους φορείς δια­χεί­ρι­σης λιμένων για τις παρα­χω­ρή­σεις στα καρ­νά­για

Την ανάγκη η Ελλάδα να μην επι­τρέ­ψει να χαθούν τα ξύλινα σκάφη και η τέχνη του καρα­βο­μα­ρα­γκού καθώς δεν πρό­κει­ται για απλό επάγ­γελμα ή τέχνη, αλλά για τον κρίκο στο παρόν και το παρελ­θόν της ελλη­νι­κής ναυ­τι­λίας, επι­σή­μανε ο Αντι­πρό­ε­δρος Ένωσης Λιμένων Ελλάδας (ΕΛΙΜΕ), Β’ Αντι­πρό­ε­δρος ΔΕ ΤΕΕ, Πανα­γιώ­της Τσώνης. Δήλωσε αισιό­δο­ξος ότι το πρό­βλημα θα λυθεί σημειώ­νο­ντας ότι πρό­κει­ται για μεγάλο κεφά­λαιο της ναυ­τι­λια­κής κλη­ρο­νο­μιάς της χώρας μας που βρί­σκε­ται σε κίνδυνο. «Η χώρα είχε κάποτε 17.000 ξύλινα σκάφη και σήμερα έχει έως 3.500, ενώ στην Τουρκία το επάγ­γελμα ανθεί με παραγ­γε­λίες από όλο τον κόσμο» σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ανα­φέρ­θηκε στον «ιδιαί­τερο ζήλο» του Υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας για να απο­κτή­σουν νομική υπό­σταση τα καρ­νά­για και να λαμ­βά­νουν παρα­χώ­ρηση στις περιο­χές που λει­τουρ­γούν. Ζήτησε να ξεπε­ρα­στούν τα προ­βλή­ματα, να ολο­κλη­ρω­θεί το θεσμικό πλαίσιο λει­τουρ­γίας τους, ενώ δήλωσε ότι η Ένωση Λιμένων θα σταθεί αρωγός και δεσμεύ­τηκε να ανοίξει δίαυλο επι­κοι­νω­νίας με τους φορείς δια­χεί­ρι­σης λιμένων όπου δρα­στη­ριο­ποιού­νται καρ­νά­για προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­ζε­ται σε αυτά μακρο­χρό­νια παρα­χώ­ρηση και να απο­λαμ­βά­νουν της αντι­με­τώ­πι­σης που αρμόζει στην προ­σφορά τους.

 

Γρ. Γρη­γο­ρό­που­λος (Καθη­γη­τής ΕΜΠ): Να προ­χω­ρή­σουν τα καρ­νά­για σε σύγ­χρο­νες μεθό­δους κατα­σκευής ξύλινων σκαφών

Τη λει­τουρ­γία των σύγ­χρο­νων καρ­νά­γιων στην Ευρώπη αλλά και του τρόπου που τα καρ­νά­για θα μπο­ρού­σαν να λει­τουρ­γούν στο σήμερα, ανέλυσε ο Καθη­γη­τής του ΕΜΠ, στη  Σχολή Ναυ­πη­γών Μηχα­νο­λό­γων Μηχα­νι­κών, Γρη­γό­ρης Γρη­γο­ρό­που­λος. Όπως επι­σή­μανε ο Γρη­γό­ρης Γρη­γο­ρό­που­λος, ο οποίος είχε επί τρία χρόνια ανα­λά­βει τη δια­χεί­ριση του ναυ­πη­γείου στην Καβάλα, κατα­σκευά­ζο­ντας 15 σκάφη αλιευ­τικά και τρία κότερα, «εκείνο που δεν έγινε στα καρ­νά­για ήταν να προ­χω­ρή­σουν, παράλ­ληλα με τα παρα­δο­σιακά σκάφη, να κατα­σκευά­ζουν ξύλινα σκάφη και με σύγ­χρο­νες μεθό­δους». Σημεί­ωσε, χαρα­κτη­ρι­στικά, ότι αν το ναυ­πη­γείο δεν έχει δουλειά, κλείνει, εξη­γώ­ντας ότι στην κατα­σκευή είναι ανάγκη να εφαρ­μό­ζο­νται και οι δύο μέθοδοι, ενώ ο σύγ­χρο­νος τρόπος επι­τρέ­πει και την απα­σχό­ληση λιγό­τερο πεπει­ρα­μέ­νων τεχνι­τών, όπως γίνεται και στο εξω­τε­ρικό.

Ζήτησε, επίσης, τη δια­μόρ­φωση του θεσμι­κού πλαι­σίου προ­κει­μέ­νου να υπο­στη­ρι­χθεί περισ­σό­τερο η ανά­πτυξη των καρ­νά­γιων, ενώ εξήρε τη δουλειά των Ελλήνων τεχνι­τών. Πρό­τεινε, το επάγ­γελμα του καρα­βο­μα­ρα­γκού και τα καρ­νά­για να ενι­σχυ­θούν και από το Υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης. Στη συνέ­χεια παρου­σί­ασε τη δουλειά που έχει γίνει στο ΕΜΠ και αφορά τις τεχνι­κές βελ­τί­ω­σης των παρα­δο­σια­κών σκαφών και της απο­τύ­πω­σης παρα­δο­σια­κών σκαριών σε συνερ­γα­σία με τη Σχολή Τοπο­γρά­φων. Κλεί­νο­ντας, πρό­τεινε, μεταξύ άλλων, να περι­λαμ­βά­νο­νται στις δυνα­τό­τη­τες ενός παρα­δο­σια­κού ναυ­πη­γείου, η ναυ­πή­γηση ξύλινων παρα­δο­σια­κών και σύγ­χρο­νων σκαφών, να γίνεται χρήση παρα­δο­σια­κών και σύγ­χρο­νων μεθόδων κατα­σκευής, να παρέ­χο­νται υπη­ρε­σίες ανέλ­κυ­σης, καθέλ­κυ­σης, συντή­ρη­σης, να αξιο­ποιού­νται οι σύγ­χρο­νες τεχνι­κές σχε­δί­α­σης για υψηλή ενερ­γειακή απόδοση και βιω­σι­μό­τητα καθώς και να υλο­ποι­η­θούν επεν­δύ­σεις σε μόνιμες στε­γα­σμέ­νες εγκα­τα­στά­σεις, κάτι που προ­ϋ­πο­θέ­τει ιδιο­κτη­σία του χώρου ή μακρο­χρό­νιες συμ­βά­σεις μίσθω­σης. Πρό­τεινε, τέλος, συνερ­γα­σία με την εγχώρια βιο­μη­χα­νία κατα­σκευής εξο­πλι­σμού σκαφών και στε­λέ­χωση με Ναυ­πη­γούς Μηχα­νι­κούς.

Β. Βασι­λειά­δης (ΠΑ.Σ.ΝΑ.ΤΑ): Τα καρ­νά­για κλεί­νουν από απο­φά­σεις διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής

Τα άμεσα και πιε­στικά ζητή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν τα καρ­νά­για περιέ­γραψε ο Πρό­ε­δρος του Πανελ­λη­νίου Συλ­λό­γου Ναυπηγείων-Ταρσανάδων που συν­διορ­γά­νωσε την ημερίδα δια­βού­λευ­σης, Βασίλης Βασι­λειά­δης. Ο κ. Βασι­λειά­δης έκανε λόγο για διοι­κη­τικά και θεσμικά κενά, πάνω στα οποία εργά­ζε­ται το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας. Ωστόσο, όπως σημεί­ωσε «πριν από αυτό τα καρ­νά­για κλεί­νουν από απο­φά­σεις διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής που λαμ­βά­νουν τα Λιμε­νικά Ταμεία».

Ανέφερε μάλιστα συγκε­κρι­μένα παρα­δείγ­ματα όπως στη Μήλο και τη Ρόδο όπου υπάρ­χουν συγκε­κρι­μέ­νες απο­φά­σεις των Λιμε­νι­κών Ταμείων που έχουν ανα­στεί­λει ή ορίζουν ότι θα ανα­στεί­λουν τη λει­τουρ­γία καρ­νά­γιων «χωρίς νόμιμη αιτιο­λο­γία». Αντί­στοιχα, στη Θάσο η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία έχει επι­βάλ­λει στο μονα­δικό καρ­νά­γιο που έχει απο­μεί­νει υψηλό πρό­στιμο που το καθιστά μη βιώσιμο. «Θα πρέπει τα πρό­στιμα να διορ­θω­θούν ως μη ορθά» τόνισε. Έκανε λόγο, επίσης, για παρα­λεί­ψεις στο νομο­θε­τικό πλαίσιο που δημιούρ­γη­σαν παρερ­μη­νείες και αυτές πρέπει να διορ­θω­θούν πριν χαθούν τα καρ­νά­για.

 

Δ. Παππάς (Σ.Δ.Ν.Μ.Ε): Η Πολι­τεία να λάβει τα απα­ραί­τητα μέτρα για τη διάσωση και εξέλιξη της ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας

Στον κίνδυνο αφα­νι­σμού των καρ­νά­γιων «λόγω ασύμ­με­τρης ανά­πτυ­ξης και προ­ώ­θη­σης του γρή­γο­ρου κέρδους του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος που τείνει να κατα­πιεί οποια­δή­ποτε άλλη παρά­κτια δρα­στη­ριό­τητα κυρίως στα νησιά» ανα­φέρ­θηκε ο Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Διπλω­μα­τού­χων Ναυ­πη­γών Μηχα­νι­κών Ελλάδας εκ των διορ­γα­νω­τών της ημε­ρί­δας δια­βού­λευ­σης, Δημή­τριος Παππάς. Συνέ­χισε τονί­ζο­ντας ότι σήμερα νιώ­θουμε ηθικά υπε­ρή­φα­νοι για τη Ναυ­τι­λία και το γεγονός ότι συνει­σφέ­ρει ίσως το μεγα­λύ­τερο ποσοστό στο ΑΕΠ, και υπεν­θύ­μισε ότι «το μεγάλο μέγεθος της ελλη­νι­κής ναυ­τι­λίας έχει βαθιές ρίζες μία εκ των οποίων είναι η ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευή».

Κάλεσε την Πολι­τεία να λάβει τα απα­ραί­τητα μέτρα για τη διάσωση και εξέλιξη της ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, ενώ στις άμεσες λύσεις θα πρέπει να είναι οι σαφείς ορισμοί και ένα κατα­νοητό νομικό πλαίσιο που θα έχει ως στόχο, μεταξύ άλλων, την απλο­ποί­ηση των δια­δι­κα­σιών αδειο­δό­τη­σης των καρ­νά­γιων, την αξιο­ποί­ηση της εμπει­ρίας όμοιων μονάδων όπως τα καρ­νά­για στο Πέραμα και την ένταξη της ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευής στον Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο.

 

Πλήθος παρεμ­βά­σεων

Στην ημερίδα δια­βού­λευ­σης για τη διάσωση των παρα­δο­σια­κών ναυ­πη­γείων της χώρας, πραγ­μα­το­ποί­η­σαν παρέμ­βαση και εκπρό­σω­ποι της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης.

Ο Δήμαρ­χος Μυτι­λή­νης Πανα­γιώ­της Χρι­στό­φας υπο­γράμ­μισε την ανάγκη να δια­τη­ρη­θούν τα καρ­νά­για χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας θετική την πρό­βλεψη για χρη­μα­το­δό­τηση στο νέο ΕΣΠΑ. Εξήγησε δε ότι στο ζήτημα της βιω­σι­μό­τη­τας μπορεί να υπάρξει άμεσα ειδική διάταξη καθώς ο Δήμος υπο­χρε­ώ­νε­ται να χρεώνει το τοπικό καρ­νά­γιο σαν επι­χεί­ρηση εστί­α­σης καθώς «ο νόμος δεν επι­τρέ­πει μικρό­τερη τιμή ανά τετρα­γω­νικό μέτρο» σύμφωνα με την ενη­μέ­ρωση που έχει. Έθεσε και το ζήτημα των χρήσεων γης ζητώ­ντας να ενη­με­ρω­θούν σχετικά οι μελε­τη­τές που ανα­πτύσ­σουν τα Τοπικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια προ­κει­μέ­νου να απο­τρα­πούν προ­βλή­ματα στο μέλλον.

Από την πλευρά του ο Αντι­δή­μαρ­χος Σύμης Νικήτας Γρύλλης, χαρα­κτή­ρισε τα παρα­δο­σιακά καρ­νά­για ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς των νησιών. «Απαι­τού­νται άμεσα μέτρα: θεσμική ανα­γνώ­ριση και προ­στα­σία, οικο­νο­μική στήριξη, εκπαί­δευση και μετά­δοση γνώσης, προβολή» πρό­σθεσε.

Την συμπα­ρά­στασή του εξέ­φρασε και ο Μιχάλης Ερω­τό­κρι­τος, Δήμαρ­χος Κάσου.

Στην ημερίδα δια­βού­λευ­σης τοπο­θε­τή­θηκε και το μέλος της Διοι­κού­σας Επι­τρο­πής του ΤΕΕ Δημή­τρης Κου­τσο­θό­δω­ρος που χαρα­κτή­ρισε τα καρ­νά­για «σπου­δαία παρα­γω­γική μονάδα που έχει τελικά την ατυχία να πρέπει να βρί­σκε­ται στην άκρη στον αιγιαλό», ενώ πρό­τεινε να υπάρ­ξουν επι­δο­τή­σεις για την προ­ώ­θηση των ξύλινων σκαφών.

Επίσης, τοπο­θε­τή­θη­καν και απέ­στει­λαν μηνύ­ματα και εκπρό­σω­ποι Περι­φε­ρεια­κών Τμη­μά­των του ΤΕΕ και συγκε­κρι­μένα του Τμή­μα­τος Ανα­το­λι­κής Μακε­δο­νίας με τον Πρόεδρο Σωτήρη Λαζα­ρίδη να επι­ση­μαί­νει τον κίνδυνο για το καρ­νά­γιο στην Καβάλα και την Αντι­πρό­ε­δρο του Τμή­μα­τος Ανα­το­λι­κής Κρήτης Μαρίας Λυδάκη να δηλώνει τη συμπα­ρά­στασή της στα αιτή­ματα για την εξα­σφά­λιση της βιω­σι­μό­τη­τας των καρ­νά­γιων.

Μία άλλη διά­σταση του ζητή­μα­τος των καρ­νά­γιων έδωσε ο Σταύρος Κρε­α­τσού­λας ιδιο­κτή­της καρ­νά­γιου από την Ερμού­πολη στη Σύρο, το μονα­δικό νησί που απα­σχο­λεί σε καρ­νά­γιο και δύο γυναί­κες, λέγο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά ότι «το πρό­βλημά μας είναι ότι δεν μπο­ρούμε να δώσουμε τη δουλειά μας στα παιδιά μας» ακόμη και αν έχουν σπου­δά­σει σχετικό αντι­κεί­μενο και θέλουν να ασχο­λη­θούν, καθώς πολλοί βρί­σκο­νται κοντά σε συντα­ξιο­δό­τηση αλλά οι άδειες που έχουν λήγουν σύντομα ή δεν μπορούν να μετα­βι­βα­στούν. Μετέ­φερε επίσης την αγωνία του για την κατα­σκευή νέων πλοίων και τη μετα­φορά της γνώσης μεταξύ των γενεών.

Χαρα­κτη­ρι­στική των προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζουν τα καρ­νά­για είναι η περί­πτωση της Μήλου, όπου σύμφωνα με τη νομική σύμ­βουλο του καρ­νά­γιου του νησιού, κ. Καλα­μαρά, ασκή­θηκε ποινική δίωξη για κατα­πά­τηση δημο­σίου κτή­μα­τος. «Βρί­σκε­ται εκεί από 1945 και θεω­ρή­θηκε ότι επειδή δεν επι­και­ρο­ποι­ή­θηκε η άδεια χρήσης είναι κατα­πα­τη­τής. Έχουν γίνει πολλά αιτή­ματα για παρα­χώ­ρηση, και το δημο­τικό λιμε­νικό ταμείο την αρνεί­ται κάνο­ντας λαν­θα­σμένη ερμη­νεία του νόμου» όπως είπε.

Από την πλευρά του ο Γιάννης Φρα­γκού­λης Πρό­ε­δρος της Συνο­μο­σπον­δίας Δωδε­κα­νη­σια­κών Σωμα­τείων υπο­γράμ­μισε ιδιαί­τερα τη συμβολή των καρα­βο­μα­ρα­γκών και στη διάσωση και συντή­ρηση των ανε­μό­μυ­λων σε όλο το Αιγαίο, ενώ ο Θωμάς Μαζα­ρά­κος καθη­γη­τής στο Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αττικής, μίλησε για την ανάγκη σύγκλι­σης επι­στή­μης, τεχνι­κής και πολι­τι­σμού με αλλη­λε­πί­δραση και συνέρ­γεια αυτών. «Τα παρα­δο­σιακά σκάφη να συν­δυά­ζουν την ομορφιά της παρά­δο­σης και την τεκ­μη­ρί­ωση της επι­στή­μης» όπως είπε. Ο Νικό­λαος Λαμπρό­που­λος καθη­γη­τής στο ΕΜΠ πρό­τεινε τη συνερ­γα­σία των Πανε­πι­στη­μίων με τα μικρά ναυ­πη­γεία σε ζητή­ματα σχε­δια­σμού νέων πλοίων και στη βελ­τί­ωση του περι­βαλ­λο­ντι­κού τους απο­τυ­πώ­μα­τος.

Παρεμ­βά­σεις υπέρ των καρ­νά­γιων έκαναν ο Πρό­ε­δρος του Ελλη­νι­κού Συν­δέ­σμου Παρα­δο­σια­κών Σκαφών, Ναύ­αρ­χος Νικό­λαος Καβαλ­λιέ­ρος και η θεμε­λιώ­τρια του αλιευ­τι­κού του­ρι­σμού Μπρι­γκίτα Παπα­σταύ­ρου.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.