Τασούλας: Κορυφαία τιμή και βαριά ευθύνη η ανάδειξή μου στην Προεδρία της Δημοκρατίας – Γνωρίζω καλά τις αδυναμίες της πολιτικής

Ο Κωστα­ντί­νος Τασού­λας έκανε τις πρώτες δηλώ­σεις, μετά την εκλογή του ως νέος Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας.

«Κορυ­φαία τιμή και βαριά ευθύνη η ανά­δειξή μου στην Προ­ε­δρία της Δημο­κρα­τίας» δήλωσε αρχικά ο κ. Τασού­λας. «Γνωρίζω όμως καλά και τις αδυ­να­μίες της πολι­τι­κής. Αυτές μόνο με κατά το δυνατόν κοινή προ­σπά­θεια και εθνική και κοι­νω­νική συνοχή μπο­ρούμε να τις παρα­με­ρί­σουμε, ανα­ζη­τώ­ντας λύσεις ευρύ­τε­ρης απο­δο­χής που πηγά­ζουν από τον γνήσιο διάλογο όχι μόνο μέσα στη Βουλή αλλά και με την κοι­νω­νία», συμπλή­ρωσε επίσης ο κ. Τασού­λας.

Σημειώ­νε­ται πώς τον τέως Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, ψήφισαν 160 βου­λευ­τές.

Η ορκω­μο­σία του κ. Τασούλα θα λάβει χώρα την Πέμπτη 13 Μαρτίου 2025, οπότε και λήγει η θητεία της νυν Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, Κατε­ρί­νας Σακελ­λα­ρο­πού­λου.

Ανα­λυ­τικά η δήλωσή του:

«Κύριε Πρόεδρε, σας ευχα­ρι­στώ θερμά για το επίσημο άγγελμα της εκλογής μου, που απο­τε­λεί για μένα κορυ­φαία τιμή, αλλά κυρίως απο­τε­λεί μια βαριά, βαρύ τιμή ευθύνη. Παρα­καλώ, κύριε Πρόεδρε, να δια­βι­βά­σει στην Εθνική Αντι­προ­σω­πεία, μέλος της οποίας είχα την τιμή να υπάρξω τα τελευ­ταία 25 χρόνια, τις ειλι­κρι­νείς μου ευχα­ρι­στίες για την κατά το Σύνταγμα ανά­δειξή μου στη θέση του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας.

Μετέ­χο­ντας όμως στο δημόσιο βίο υπό διά­φο­ρες ιδιό­τη­τες, ακόμη περισ­σό­τε­ρες δεκα­ε­τίες πλέον γνωρίζω καλά, κύριε Πρόεδρε, όπως κι εσείς, τις δυνα­τό­τη­τες της πολι­τι­κής που την ανα­δει­κνύει η λαϊκή κυριαρ­χία. Δυνα­τό­τη­τες προ­σφο­ράς έργου και παρα­δείγ­μα­τος, προ­κει­μέ­νου η πατρίδα μας, η πατρίδα όλων μας, ανε­ξαρ­τή­τως ιδε­ο­λο­γίας και ο λαός μας να προ­ο­δεύ­ουν. Γνωρίζω όμως καλά και τις αδυ­να­μίες της πολι­τι­κής. Αυτές μόνο με κατά το δυνατόν κοινή προ­σπά­θεια και εθνική και κοι­νω­νική συνοχή μπο­ρούμε να τις παρα­με­ρί­σουμε, ανα­ζη­τώ­ντας λύσεις ευρύ­τε­ρης απο­δο­χής που πηγά­ζουν από τον γνήσιο διάλογο όχι μόνο μέσα στη Βουλή αλλά και με την κοι­νω­νία.

Λύσεις που πείθουν τους πολλούς πως οι εύλογες αξιώ­σεις και η νηφάλια και συχνά αυστηρή κοι­νω­νική κριτική μπορούν να μετα­τρα­πούν σε πολι­τική, διορ­θω­τική ή μεταρ­ρυθ­μι­στική. Η Ελλάδα, κύριε Πρόεδρε και ο ελλη­νι­κός λαός, έχουν εύλογες αξιώ­σεις από τους εκπρο­σώ­πους τους. Αξιώ­σεις, μεταξύ άλλων, εθνικής ασφά­λειας και ακε­ραιό­τη­τας, προ­κο­πής, κοι­νω­νι­κής προ­στα­σίας, πολι­τι­κής προ­στα­σίας Και πόσο επί­καιρο είναι αυτό το πολι­τι­κής προ­στα­σίας δικαιο­σύ­νης; Επίσης, όπως ειδι­κό­τερα δια­πι­στώ­νουμε, τόσο εκδη­λω­τικό και δικαιο­λο­γη­μένα και σήμερα.

Η υπη­ρέ­τηση αυτών των αξιώ­σεων, που δεν είναι παρά συνταγ­μα­τι­κές κρί­σι­μες υπα­γο­ρεύ­σεις για την Πολι­τεία, ανα­τί­θε­ται στα πολι­τικά κόμματα που με βάση τον κανόνα της πλειο­ψη­φίας ανα­λαμ­βά­νουν κάθε φορά την δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας. Η απόδοση των πολι­τι­κών προ­σπα­θειών δεν εξαρ­τά­ται μόνο από τον σωστό προ­γραμ­μα­τι­σμό ή τις εποι­κο­δο­μη­τι­κές προ­τά­σεις. Η απόδοση των πολι­τι­κών προ­σπα­θειών εξαρ­τά­ται από το πλαίσιο και την πολι­τική ατμό­σφαιρα μέσα στην οποία διε­ξά­γο­νται οι πολι­τι­κές διερ­γα­σίες. Κι όλα αυτά πρέπει να επι­τε­λού­νται μέσα σε ένα διεθνές περι­βάλ­λον ασυ­νή­θι­στης αβε­βαιό­τη­τας και πλήθους γεω­πο­λι­τι­κών ανα­κα­τα­τά­ξεων και πολε­μι­κών συγκρού­σεων.

Εδώ στην ευρύ­τερη γει­το­νιά μας, ενώ την ίδια στιγμή οι μετα­πο­λε­μι­κές παρα­δο­χές σχέσεων και ισορ­ρο­πιών δοκι­μά­ζο­νται ήδη ή μετα­το­πί­ζο­νται ανη­συ­χη­τικά. Ο ρυθμός του κόσμου, όπως τον ξέραμε από τα μετα­πο­λε­μικά χρόνια, δεν φαί­νε­ται να συνε­χί­ζει ο ίδιος και μια στοίβα σπα­σμέ­νες εικόνες παίρνει συχνά τη θέση του. Και μέσα σ αυτόν τον ορυ­μα­γδό αλλαγών, στάσεων και ισορ­ρο­πιών. Για μας εδώ. Για μας εδώ στο πέτρινο ακρω­τήρι της Ελλάδας, η γραμμή παρα­μέ­νει σταθερή: Ενί­σχυση των διπλω­μα­τι­κών και αμυ­ντι­κών μας δυνα­το­τή­των και ενί­σχυση της κοι­νω­νι­κής μας συνοχής μέσα στην Ευρω­παϊκή Ένωση, που στο­χεύει στη στρα­τη­γική της αυτο­νο­μία, αλλά που πρέπει να βιαστεί ακόμη περισ­σό­τερο γι αυτό.

Η χώρα μας καλεί­ται να ενι­σχύ­σει περαι­τέρω το γόητρό της προς τα έξω και παλεύει για την προκοπή και το κλίμα εμπι­στο­σύ­νης στο εσω­τε­ρικό της, που είναι, πιστεύω, στόχοι ευρύ­τερα απο­δε­κτή. Να γιατί ασχέτως επι­μέ­ρους δια­φω­νιών, ακόμη και εντά­σεων, το αόρατο νήμα που μας ενώνει στις μεγάλες ζωτικές επι­λο­γές δεν πρέπει να σπάσει. Μελε­τή­σαμε ή και τιμή­σαμε ξανά και εδώ στη Βουλή και σε όλη την Ελλάδα τα εντελώς τελευ­ταία χρόνια καίριες επε­τεί­ους της εθνικής μας πορείας. Τα 200 χρόνια από την Επα­νά­σταση του 1821, τα 100 χρόνια από την Μικρα­σια­τική Κατα­στροφή, τα 50 χρόνια από τη μετα­πο­λί­τευση.

Κάθε θρί­αμ­βος και επι­τυ­χία μέσα από αυτό το ιστο­ρικό υλικό οφεί­λε­ται στο αόρατο νήμα που μας ενώνει με κοινούς στόχους και κοινά μέσα, ενώ συχνά κατα­στρο­φές και πισω­γυ­ρί­σματα οφεί­λο­νται στο σπάσιμο αυτού του νήματος από σκληρά και φανα­τικά αντί­θε­τους στόχους και διχα­σμούς. Είναι το αόρατο νήμα που μας ενώνει όταν κινη­το­ποιού­μα­στε για να απο­τρέ­ψουμε ένα κακό ή για να κατα­κτή­σουμε ένα μεγάλο στόχο. Και όσο μεγα­λύ­τερη διάρ­κεια και αξιο­πι­στία έχει η κοινή μας προ­σπά­θεια προς μεγά­λους στόχους, τόσο περισ­σό­τε­ροι στόχοι κατα­κτιού­νται.

Αλλά ας ξανα­γυ­ρί­σουμε στην απο­στολή που από σήμερα επω­μί­ζο­νται. Η αρμο­νική λει­τουρ­γία και συνέρ­γεια των θεσμών, το ήπιο κατά το δυνατόν πολι­τικό κλίμα και η δια­φύ­λαξη κλί­μα­τος ενό­τη­τας είναι πολύ­τιμα υπο­βοη­θη­τικό πλαίσιο για την επι­τυ­χία των πολι­τι­κών επι­διώ­ξεων και την χρη­σι­μό­τητα των πολι­τι­κών αντα­γω­νι­σμών. Και όσο κοι­νό­τοπα μπορεί να ηχούν αυτά, άλλο τόσο κι ακόμη περισ­σό­τερο ισχύουν.

Ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, ως ρυθ­μι­στής του πολι­τεύ­μα­τος, καλεί­ται μεταξύ άλλων, να επι­διώ­ξει την εμπέ­δωση αυτού ακριβώς του πλαι­σίου, έξω και μακριά ο ίδιος από κάθε κομ­μα­τικό αντα­γω­νι­σμό, κινού­με­νος μέσα στα προσ­διο­ρι­σμένα πλαίσια του συνταγ­μα­τι­κού του ρόλου και ανα­δει­κνύ­ο­ντας πότε πότε ακριβώς την ανάγκη δια­φύ­λα­ξης αυτού του αόρατου νήματος που στα πολύ μεγάλα και σπου­δαία δεν παύει ποτέ να μας ενώνει. Αυτό το χρέος το έχει ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας ιστο­ρικά, θεσμικά, πολι­τειακά. Είναι χρέος προς τον ελλη­νικό λαό, προς τον εγγυητή του πολι­τεύ­μα­τος, δηλαδή και προς το Σύνταγμα που όλοι σεβό­μα­στε, κύριε Πρόεδρε. Με τη βοήθεια του Θεού, με τη συμπα­ρά­σταση όλων των παρα­γό­ντων του πολι­τεύ­μα­τος, με τη συμπα­ρά­σταση του ίδιου του ελλη­νι­κού λαού. Βεβαιω­θείτε ότι θα κατα­βά­λουμε κάθε δυνατή προ­σπά­θεια για να επι­τευ­χθούν αυτοί οι στόχοι. Καλο­ρί­ζικο! Σας ευχα­ρι­στώ».

Ποιος είναι ο νέος Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας

Ο κ. Τασού­λας είναι το ένατο πρόσωπο που ανέρ­χε­ται στο ύπατο πολι­τειακό αξίωμα από το 1974, μετά τους Μιχαήλ Στα­σι­νό­πουλο (1974-1975), Κων­στα­ντί­νος Τσάτσος (1975-1980), Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής (1980-1985 και 1990-1995), Χρήστος Σαρ­τζε­τά­κης (1985-1990), Κων­στα­ντί­νος Στε­φα­νό­που­λος (1995-2005), Κάρολος Παπού­λιας (2005-2015), Προ­κό­πιος Παυ­λό­που­λος (2015-2020) και Κατε­ρίνα Σακελ­λα­ρο­πού­λου (2020-2025).

Ο νέος Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας γεν­νή­θηκε στα Ιωάν­νινα το 1959, είναι νυμ­φευ­μέ­νος με δύο παιδιά, και έχει σπου­δά­σει νομικά στην Αθήνα. Εξελέγη για πρώτη φορά βου­λευ­τής με τη Νέα Δημο­κρα­τία το 2000 και επα­νε­κλέ­χθηκε το 2004, το 2007, το 2009, το 2012 (δύο φορές), το 2015 (δύο φορές), το 2019 και το 2023 (δύο φορές). Το 2006 ορί­σθηκε, από τον πρω­θυ­πουργό, αν. Κοι­νο­βου­λευ­τι­κός Εκπρό­σω­πος της Νέας Δημο­κρα­τίας. Το 2007 ορί­σθηκε Υφυ­πουρ­γός Εθνικής Αμύνης. Το Φεβρουά­ριο του 2010 εκλέ­χθηκε Γενικός Γραμ­μα­τέας της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδας της Νέας Δημο­κρα­τίας. Το 2014 ορί­σθηκε Υπουρ­γός Πολι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού έως τον Ιανουά­ριο του 2015. To 2018 ορί­σθηκε Γενικός Ειση­γη­τής της ΝΔ για την Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση. Εξελέγη, τέλος Πρό­ε­δρος της Βουλής των Ελλήνων το 2019, τον Μάιο του 2023 και τον Ιούλιο του 2023.

Επίσης, ο κ. Τασού­λας υπήρξε ιδιαί­τε­ρος γραμ­μα­τέας του αει­μνή­στου Ευαγ­γέ­λου Αβέρωφ-Τοσίτσα, Επί­τι­μου Προ­έ­δρου της Ν.Δ. από το 1981 έως το 1990 και ειδικός σύμ­βου­λος στα Υπουρ­γεία Εθνικής Οικο­νο­μίας, Εμπο­ρίου και Γεωρ­γίας (1989- 1990). Διε­τέ­λεσε Πρό­ε­δρος του Οργα­νι­σμού Προ­ω­θή­σεως Εξα­γω­γών (Ο.Π.Ε.) από το 1990 έως το 1993. Εξελέγη Δημο­τι­κός Σύμ­βου­λος του Δήμου Κηφι­σιάς το 1990. Το 1994 εξελέγη Δήμαρ­χος Κηφι­σιάς. Τον Ιούνιο του 2013 ορί­σθηκε Πρό­ε­δρος του Ινστι­τού­του Δημο­κρα­τίας «Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής».

Πηγή: newpost.gr