Αύριο η Εξόδιος Ακολουθία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου: Τους άγγιξε η Αγιοσύνη Του

• Τι λένε ο ηγού­με­νος της Ιεράς Μονής Θάρρι Νε­κτά­ριος Πόκ­κιας, ο θε­ο­λό­γος Νίκος Τσι­ρέ­βε­λος και ο κα­θη­γη­τής Δη­μή­τρης Τρια­ντά­φυλ­λου

Το σκή­νω­μα του Αρ­χιε­πι­σκό­που Αλ­βα­νί­ας Ανα­στά­σιου με­τα­φέρ­θη­κε χθες στην Αλ­βα­νία, μέσω του συ­νο­ρια­κού σταθ­μού της Κα­κα­βιάς, όπου τον απο­χαι­ρέ­τι­σε τι­μη­τι­κό άγημα.

Η Εξό­διος Ακο­λου­θία θα τε­λε­στεί -αύριο- Πέμ­πτη 30 Ια­νουα­ρί­ου, στις 11:00 το πρωί το­πι­κή ώρα (12:00 το με­ση­μέ­ρι ώρα Ελ­λά­δος) μετά τη Θεία Λει­τουρ­γία. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πως το «παρών» στην κη­δεία του θα δώ­σουν ο πρω­θυ­πουρ­γός, Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης και ο Αρ­χιε­πί­σκο­πος Αθη­νών και Πάσης Ελ­λά­δος, Ιε­ρώ­νυ­μος οι οποί­οι θα βρε­θούν την Πέμ­πτη στα Τί­ρα­να. Ση­μειώ­νε­ται ότι το σκή­νω­μα του μα­κα­ρι­στού αρ­χιε­πι­σκό­που ετέθη σε λαϊκό προ­σκύ­νη­μα στην Αθήνα, ενώ συ­νε­χί­ζο­νται οι εκ­φρά­σεις λύπης για την απώ­λεια του Αγίου Ιε­ράρ­χη. Θερμά λόγια για την προ­σω­πι­κό­τη­τα του μα­κα­ρι­στού ποι­με­νάρ­χη, έχουν εκ­φρά­σει ο ηγού­με­νος της Μονής Θάρρι Νε­κτά­ριος Πόκ­κιας (υπήρ­ξε κα­θη­γη­τής του στο Πα­νε­πι­στή­μιο), ο Θε­ο­λό­γος Νίκος Τσι­ρέ­βε­λος (πρώην Βε­νε­το­κλείο) που μά­λι­στα έχει γρά­ψει δυο βι­βλία για τον Ανα­στά­σιο, αλλά και ο κα­θη­γη­τής Διε­θνών Σχέ­σε­ων του Πα­ντεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου ( πρ. του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου) Δη­μή­τρης Τρια­ντα­φύλ­λου. Ο μα­κα­ρι­στός είχε επι­σκε­φθεί για τε­λευ­ταία φορά την πε­ριο­χή μας πριν από 25 χρό­νια όταν βρέ­θη­κε για δια­κο­πές στην Σύμη και μά­λι­στα ανή­με­ρα της Αγίας Άννας πα­ρέ­στη στην λει­τουρ­γία στα «Μι­χαη­λι­δά­κια» στο Νη­μπο­ριό, όπως ανα­φέ­ρει η κα Κα­τε­ρί­να Πε­τρί­δου.

«Ο Ανα­στά­σιος όπως τον γνώ­ρι­σα στο Πα­νε­πι­στή­μιο»

Λέει ο Από­στο­λος Παύ­λος στην Α’προς Κο­ριν­θί­ους επι­στο­λή του «έάν γάρ μυ­ρί­ους παι­δα­γω­γούς έχητε έν Χρι­στώ, άλλ’ ού πολ­λούς πα­τέ­ρας έν γάρ Χρι­στώ Ιησού διά του ευαγ­γε­λί­ου εγώ ύμάς έγέν­νη­σα.». Αυτό αντι­κα­το­πτρί­ζει την σχέση μου με τον μα­κα­ρι­στό δά­σκα­λο μου στο Πα­νε­πι­στή­μιο Θε­ο­λο­γί­ας Επί­σκο­πο τότε Αν­δρού­σης Ανα­στά­σιο Γιαν­νου­λά­το. Δεν ήταν μόνο παι­δα­γω­γός αλλά και πα­τέ­ρας. Με την πα­ρά­δο­ση των μα­θη­μά­των του στο Αμ­φι­θέ­α­τρο ένοιω­θα ένα δέος, μία αμε­σό­τη­τα αλλά και μία ζε­στα­σιά τυ­λιγ­μέ­νη με το αρ­χο­ντι­κό του πρό­σω­πο που διο­χέ­τευε μία λάμψη. Ήταν η λάμψη του Χρι­στού που την κου­βά­λη­σε σε όλη του την ζωή. Μει­λί­χιος, πράος σε κα­θή­λω­νε με τον γλυκό τρόπο που μι­λού­σε. Θυ­μά­μαι εκεί­νο το πικάπ όπου μας έβαζε ψαλ­μω­δί­ες και μου­σι­κή από την ιε­ρα­πο­στο­λή αλλά και τα slides όπου μας με­τέ­φε­ρε μέσα από ει­κό­νες την πο­λύ­πα­θη τότε Αφρι­κή. Μου έκανε το μά­θη­μα του Ισλάμ στο πέμ­πτο εξά­μη­νο, χωρίς φα­να­τι­σμό και ακρό­τη­τες αλλά πάντα με σε­βα­σμό και αγάπη. Ήταν πολύ μπρο­στά για την εποχή του. Διο­ρα­τι­κός αλλά και δια­χρο­νι­κός. Εν­θυ­μού­μαι και μία από τις ερω­τή­σεις που μας έβαζε στις γρα­πτές εξε­τά­σεις για να πε­ρά­σου­με το μά­θη­μα του Ισλάμ. Ποια είναι η δια­φο­ρά Μου­σουλ­μα­νι­σμού και Χρι­στια­νι­σμού. Η απά­ντη­ση εάν πα­ρα­κο­λου­θού­σες τις πα­ρα­δό­σεις ήταν εύ­κο­λη. Ο Μου­σουλ­μα­νι­σμός εξα­πλώ­θη­κε φο­νεύ­ων ενώ ο χρι­στια­νι­σμός φο­νευό­με­νος.

Αγα­πη­τέ μου δά­σκα­λε Αρ­χιε­πί­σκο­πε Αλ­βα­νί­ας κυρέ Ανα­στά­σιε. Ας είναι η μνήμη σου απα­λαί­ω­τος. Σε ευ­χα­ρι­στώ και σε ευ­γνω­μο­νώ για ότι μου πρό­σφε­ρες με τόση απλο­χε­ριά,(δείγ­μα του καλ­λιερ­γη­μέ­νου εσω­τε­ρι­κού σου κό­σμου. Ανα­στά­σιος σή­μαι­νε και ση­μαί­νει Ανά­στα­ση της Ορ­θο­δο­ξί­ας αλλά και της ψυχής όλων μας» ανα­φέ­ρει ο ηγού­με­νος της Μονής Θάρρι Νε­κτά­ριος Πόκ­κιας.

Σάρ­κω­ση του Θεϊ­κού λόγου

«Ο Αρ­χιε­πί­σκο­πος Ανα­στά­σιος υπήρ­ξε πρω­το­πό­ρος της ανα­βί­ω­σης της ορ­θό­δο­ξης χρι­στια­νι­κής μαρ­τυ­ρί­ας στον κόσμο. Άν­θρω­πος του δια­λό­γου και της συμ­φι­λί­ω­σης ερ­γά­στη­κε άοκνα για την ει­ρή­νη και την ενό­τη­τα των Ορ­θο­δό­ξων και των χρι­στια­νών, αλλά και την αρ­μο­νι­κή συ­νύ­παρ­ξη των θρη­σκευ­τι­κών ετε­ρο­τή­των» ανα­φέ­ρει ο Νίκος Τσι­ρέ­βε­λος , Δρ Θε­ο­λο­γί­ας, Μέλος ΕΔΙΠ, Τμή­μα­τος Θε­ο­λο­γί­ας ΑΠΘ, Δι­δά­σκων στο Πα­νε­πι­στη­μια­κό Κολ­λέ­γιο ΛΟΓΟΣ που έχει υπη­ρε­τή­σει επί σειρά ετών στο Βε­νε­τό­κλειο. «Το επι­στη­μο­νι­κό του έργο διέ­πε­ται από θε­ο­λο­γι­κή εμ­βρί­θεια και ταυ­τό­χρο­νη αγω­νία για ιε­ρα­πο­στο­λι­κή αφύ­πνι­ση. Ανέ­πτυ­ξε σπου­δαίο εκ­κλη­σια­στι­κό και κοι­νω­νι­κό έργο στην Αφρι­κή, ενώ μέ­ρι­μνά του υπήρ­ξε η σάρ­κω­ση του λόγου του Θεού σε κάθε πο­λι­τι­σμό. Θυ­μά­μαι την πρώτη φορά που τον συ­νά­ντη­σα στο πλαί­σιο της έρευ­νάς μου. Με ξάφ­νια­σε με την απλό­τη­τα, την ει­λι­κρί­νεια, τη γα­λή­νη, το νη­φά­λιο λόγο και την πα­τρι­κή του υπο­δο­χή. Ένας άν­θρω­πος με οι­κου­με­νι­κό έργο, πα­γκό­σμια ακτι­νο­βο­λία και απο­δο­χή, και συ­νά­μα τόσο προ­σι­τός, τα­πει­νός, αλλά και προ­σω­πι­κός στη σχέση του!Για τον βίο και το επι­στη­μο­νι­κό έργο του έχουν γρα­φτεί αρ­κε­τές βιο­γρα­φί­ες, με­τα­πτυ­χια­κές ερ­γα­σί­ες, δι­δα­κτο­ρι­κές δια­τρι­βές και άρθρα, ενώ έχω την αί­σθη­ση ότι τα επό­με­να χρό­νια θα αυ­ξη­θεί η έρευ­να για την επι­στη­μο­νι­κή του ερ­γα­σία, την εκ­κλη­σια­στι­κή του δια­κο­νία και την κοι­νω­νι­κή του προ­σφο­ρά. Εν κα­τα­κλεί­δι, για τον Αρ­χιε­πί­σκο­πο Ανα­στά­σιο ισχύ­ουν πε­ρισ­σό­τε­ρο τα λόγια του Νίκου Μα­τσού­κα: «Ο Αρ­χιε­πί­σκο­πος Ανα­στά­σιος είναι ο κατά Γρη­γό­ριον Θε­ο­λό­γον κα­τορ­θω­κώς βίον και λόγον» κα­τα­λή­γει ο κ. Τσι­ρέ­βε­λος.

Τι ζή­σα­με

«Δεν θυ­μά­μαι ακρι­βώς πότε ήταν, κά­ποια στιγ­μή προς το τέλος της δε­κα­ε­τί­ας του ’90, επι­σκέ­πτο­μαι τα Τί­ρα­να μαζί με τον Κα­θη­γη­τή Θάνο Βε­ρέ­μη και μια συ­νερ­γά­τι­δα μου, την Ελι­σά­βετ, για ερευ­νη­τι­κούς σκο­πούς. Επι­σκε­πτό­μα­στε, με­τα­ξύ άλλων, την Αρ­χιε­πι­σκο­πή. Μας δέ­χε­ται στο μικρό γρα­φείο του ο Αρ­χιε­πί­σκο­πος Ανα­στά­σιος. Απα­ντά­ει στις ερω­τή­σεις μας και μας μι­λά­ει για το έργο του κοι­τά­ζο­ντας μας στα μάτια και μι­λώ­ντας με την μα­γνη­τι­κή και ζω­ντα­νή φωνή του. Αυτός ο διά­κο­νος της Εκ­κλη­σί­ας που μας μι­λά­ει με έχει συ­νε­πά­ρει, αι­σθά­νο­μαι στα­δια­κά ότι βιώνω μια εξω­σω­μα­τι­κή εμπει­ρία, τον ακούω, τα μάτια του καρ­φω­μέ­να στα δικά μου και αι­σθά­νο­μαι για πρώτη και μο­να­δι­κή φορά στην ζωή μου ότι μας μι­λά­ει ένας Άγιος. Βρί­σκο­μαι στην αί­θου­σα και δεν βρί­σκο­μαι….κά­θο­μαι στην κα­ρέ­κλα μου, αλλά ταυ­τό­χρο­να επι­πλέω, ακούω και ση­μειώ­νω τα λόγια, αλλά ταυ­τό­χρο­να αι­σθά­νο­μαι ότι τα πάντα μέσα μου βρί­σκο­νται σε μια ου­ρά­νια ανα­στά­τω­ση. Δεν πολύ κα­τα­λα­βαί­νω τι μου συμ­βαί­νει, αλλά ξέρω ότι ο ίδιος ξέρει, προ­σπα­θώ τώρα να το πε­ρι­γρά­ψω και ανα­τρι­χιά­ζω, αλλά βρί­σκο­μαι εκεί μαζί του δε­χό­με­νος την ευ­λο­γία και προ­στα­σία ενός Αγίου, όταν επι­τέ­λους μας απο­χαι­ρε­τά και βγαί­νου­με από το γρα­φείο συ­νει­δη­το­ποιώ­ντας ότι δεν ήμουν μόνος μου μαζί Του, με πλη­σιά­ζει η Ελι­σά­βετ και μου ψι­θυ­ρί­ζει «Μήτσο, τι ήταν αυτό που ζή­σα­με, που βιώ­σα­με εκεί μέσα;». Την κοι­τά­ζω έκ­πλη­κτος και κα­τα­λα­βαί­νω ότι η ίδια βίωσε με την ίδια έκ­πλη­ξη και έντα­ση όσα προ­σπα­θώ να σας πε­ρι­γρά­ψω. Στην αρχή της φε­τι­νής χρο­νιάς όταν μι­λή­σα­με στο τη­λέ­φω­νο για να ανταλ­λά­ξου­με τις κα­θιε­ρω­μέ­νες ευχές για το νέο έτος, η συ­ζή­τη­ση μας πε­ρι­λάμ­βα­νε και τον Ανα­στά­σιο που βρι­σκό­ταν πια στον Ευαγ­γε­λι­σμό, όπου νο­ση­λευό­ταν και ξα­να­ζή­σα­με συ­γκι­νη­μέ­νοι αυτή την μο­να­δι­κή εξω­σω­μα­τι­κή μας εμπει­ρία» ανα­φέ­ρει ο κα­θη­γη­τής Διε­θνών Σχέ­σε­ων του Πα­ντεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Δη­μή­τρης Τρια­ντά­φυλ­λου.