Μερική ακύρωση απόφασης του δημάρχου Νισύρου για ορισμό αντιδημάρχου

Η Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου προ­χώ­ρησε στη μερική ακύρωση της υπ’ αρ. 01/2025 από­φα­σης του δημάρ­χου Νισύρου σχετικά με τον ορισμό αντι­δη­μάρ­χων και τη μετα­βί­βαση αρμο­διο­τή­των. Η ακύρωση αφορά απο­κλει­στικά στον ορισμό της δημο­τι­κής συμ­βού­λου κ. Δήμη­τρας Καφε­τζι­δάκη στη θέση της αντι­δη­μάρ­χου.

Η απόφαση αυτή βασί­στηκε σε συγκε­κρι­μέ­νες δια­τά­ξεις του νόμου 3852/2010 («Καλ­λι­κρά­της»), οι οποίες προ­βλέ­πουν ότι ένα μέλος του προ­ε­δρείου του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, όπως είναι η κ. Καφε­τζι­δάκη, δεν μπορεί ταυ­τό­χρονα να κατέχει τη θέση του αντι­δη­μάρ­χου.

Η ίδια είχε προη­γου­μέ­νως εκλεγεί γραμ­μα­τέας του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου του Δήμου Νισύρου, γεγονός που δημιούρ­γησε ασυμ­βί­βα­στο.

Η απόφαση του δημάρ­χου Νισύρου, η οποία υπε­γράφη στις 2 Ιανουα­ρίου 2025, είχε μετα­βι­βά­σει στην κ. Καφε­τζι­δάκη σημα­ντι­κές αρμο­διό­τη­τες που περιε­λάμ­βα­ναν ζητή­ματα πολι­τι­σμού, αθλη­τι­σμού, κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης, εκπαί­δευ­σης, γεω­πάρ­κου, και διοι­κη­τι­κής εξυ­πη­ρέ­τη­σης των πολιτών.

Ωστόσο, η γραμ­μα­τέας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, κ. Μαριάννα Νικο­λα­ΐ­δου, έκρινε ότι η απόφαση αυτή παρα­βιά­ζει τις σχε­τι­κές νομο­θε­τι­κές προ­βλέ­ψεις, οδη­γώ­ντας στην ακύρωση του συγκε­κρι­μέ­νου τμή­μα­τός της.

Η ακύρωση ανα­κοι­νώ­θηκε με την υπ’ αρ. πρωτ. 1946 απόφαση που εκδό­θηκε στις 22 Ιανουα­ρίου 2025. Στο σκε­πτικό της από­φα­σης ανα­φέ­ρε­ται ότι η ανάθεση της θέσης αντι­δη­μάρ­χου στην κ. Καφε­τζι­δάκη συνιστά παρά­βαση του άρθρου 59, παρ. 4 του νόμου 3852/2010, που προ­βλέ­πει τα κωλύ­ματα και τα ασυμ­βί­βα­στα για τα μέλη του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου.

Η απόφαση παρέ­μεινε σε ισχύ για τα υπό­λοιπα μέρη της, ενώ δόθηκε το δικαί­ωμα προ­σφυ­γής εντός ενός μηνός από την κοι­νο­ποί­ησή της.

Η προ­σφυγή μπορεί να κατα­τε­θεί στην Ειδική Επι­τροπή του άρθρου 152 του νόμου 3463/2006, που εδρεύει στα γραφεία της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου στη Ρόδο.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι οι δια­δι­κα­σίες που αφορούν στον έλεγχο νομι­μό­τη­τας των απο­φά­σεων των δημο­τι­κών οργάνων παρα­μέ­νουν κρί­σι­μες για τη δια­σφά­λιση της εύρυθ­μης λει­τουρ­γίας της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης.

Η συγκε­κρι­μένη περί­πτωση απο­τε­λεί χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα της ανάγκης αυστη­ρής τήρησης των νομο­θε­τι­κών προ­βλέ­ψεων, ειδικά όταν πρό­κει­ται για θέματα που σχε­τί­ζο­νται με την κατα­νομή αρμο­διο­τή­των και την αποφυγή συγκρού­σεων ρόλων.