Η Τώνια Μοροπούλου για την πρωτοβουλία διάσωσης των καρνάγιων

Για την πρω­το­βου­λία που ανέλαβε το ΤΕΕ σχετικά με την διάσωση των καρ­νά­γιων (περι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και αυτού της Ρόδου) μίλησε στη ‘δ’ η κα Αντωνία Μορο­πού­λου, ομότιμη καθη­γή­τρια ΕΜΠ, Α’ αντι­πρό­ε­δρος της Διοι­κού­σας Επι­τρο­πής ΤΕΕ και μέλος συμ­βου­λίου Διοί­κη­σης Πανε­πι­στη­μίου Ιωαν­νί­νων.

Τα καρ­νά­για, οι ταρ­σα­νά­δες, οι καρα­βο­μα­ρα­γκοί και τα παρα­δο­σιακά ξύλινα σκάφη είναι απα­ραί­τητο να δια­σω­θούν από τις πιέσεις των εξε­λί­ξεων, ως συστα­τικό στοι­χείο της ελλη­νι­κής ταυ­τό­τη­τας, των στρα­τη­γι­κών στόχων της χώρας και της ναυ­πη­γι­κής τέχνης.

Σύμφωνα με την κα Μορο­πού­λου, το ζήτημα είναι σοβαρό και λαμ­βά­νει, πλέον, δια­στά­σεις εθνικής εμβέ­λειας, ενώ η σχετική πρω­το­βου­λία περι­λαμ­βά­νει και το καρ­νά­γιο της Ρόδου:

«Τα καρ­νά­για, είναι στρα­τη­γι­κής σημα­σίας τόσο για την απλή ανά­πτυξη της χώρας, όσο και για την εθνική της ακε­ραιό­τητα. Από τα 300 καρ­νά­για που δημιουρ­γή­θη­καν και λει­τούρ­γη­σαν τα τελευ­ταία 200 χρόνια στην Ελλάδα (από την ίδρυση του ελλη­νι­κού κράτους, μετά την Επα­νά­σταση του 1821) σήμερα λει­τουρ­γούν περίπου 60-70.

Κι αυτό, γιατί αυτά τα οποία επι­βί­ω­σαν κάτω από συν­θή­κες επι­θέ­σεων, πολέμων, περι­βαλ­λο­ντι­κών πιέσεων, σήμερα τείνουν να κλεί­σουν λόγω σει­σμι­κών προ­βλη­μά­των σε σχέση με την παρα­χώ­ρηση της χρήσης του αιγια­λού, η οποία σήμερα, δια­κυ­βεύ­ε­ται, τόσο από απο­φά­σεις μερικών δημο­τι­κών λιμε­νι­κών ταμείων (όπως στην περί­πτωση της Ρόδου) όσο και από απο­φά­σεις της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας του Δημο­σίου.

Υπάρχει σχετική, παγκόσ μία έκκληση για την διάσωση των ελλη­νι­κών καρ­νά­γιων -από το παγκό­σμιο οικο­νο­μικό φόρουμ των γυναι­κών που είχε λάβει χώρα τον Οκτώ­βριο του 2024 στην Αθήνα. Το ΤΕΕ, συνε­κτι­μώ­ντας την συγκυ­ρία (που άλλωστε όλοι κατα­λα­βαί­νουμε σήμερα πόσο σημα­ντική είναι μετά και τις τελευ­ταίες δηλώ­σεις Μπα­χτσελί) ανέλαβε πρω­το­βου­λία για τη διάσωση των καρ­νά­γιων, υπο­στη­ρί­ζο­ντας την παγκόσ μία έκκληση και με συγκε­κρι­μέ­νες θέσεις –τόσο την τρο­πο­ποί­ηση για την παρά­ταση του Αρθρου 14 Α2971/2001 που αφορά στην παρα­χώ­ρηση χρήσης αιγια­λού, όσο και στην ουσία της παρα­χώ­ρη­σης αυτής, ώστε να είναι μακρο­πρό­θε­σμη.

Το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας, προ­τεί­νει από 10-49 χρόνια και να έχει χαμηλό τίμημα, στάνταρ και ανε­ξάρ­τητο από τις αξίες γης, για να μπορεί να είναι βιώσιμο –αυτό το μελε­τάει το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, αυτή την στιγμή, έτσι ώστε να μην δημιουρ­γού­νται θέματα από τις κατά τόπους Κτη­μα­τι­κές Υπη­ρε­σίες.

Η πρώτη συνά­ντηση που έγινε ήταν μετά από πρό­σκληση του προ­έ­δρου του ΤΕΕ, Γιώργου Στα­σι­νού και ακο­λού­θησε η δεύτερη συνά­ντηση στις 8 Ιανουα­ρίου 2025. Υπάρχει πλέον, σε εξέλιξη μία δια­δι­κα­σία, ουσια­στι­κής δια­βού­λευ­σης μεταξύ των φορέων των καρ­νά­γιων και των τριών υπουρ­γείων.

Από την Ρόδο, μετέχει ο Γιώργος Χαλ­κί­της (Καρ­νά­γιο Ρόδου ΝΗΡΕΥΣ Α.Ε. το οποίο κιν­δυ­νεύει να κλείσει με απόφαση του Δημο­τι­κού Λιμε­νι­κού Ταμείου Νότιας Δωδε­κα­νή­σου).

Απο­φα­σί­στηκε, στην πορεία αυτή όπου δια­βου­λεύ­ο­νται τα υπουρ­γεία μεταξύ τους για να κατα­λή­ξουν στις απα­ραί­τη­τες θέσεις, να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στις 12 Φεβρουα­ρίου 2025, στο ΤΕΕ (Αθήνα) με οργα­νω­τική συμ­με­τοχή, του Συλ­λό­γου των Ναυ­πη­γών Μηχα­νι­κών και του Πανελ­λη­νίου Συλ­λό­γου Ταρ­σα­νά­δων, ενώ είναι προ­σκε­κλη­μένη η Ένωση Λιμένων της χώρας, τα Δημο­τικά Λιμε­νικά Ταμεία, οι Οργα­νι­σμοί Λιμένων και φυσικά, οι δήμαρ­χοι. Σε αυτή την εκδή­λωση έχει προ­σκλη­θεί και το Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών, δεδο­μέ­νου ότι έχει δημιουρ­γη­θεί πρό­βλημα και στο πλαίσιο των δικών τους απο­φά­σεων καθώς, χρη­σι­μο­ποιούν τη δυνα­τό­τητα στο πλαίσιο που τους δίνει ο νόμος, για έως τριε­τείς παρα­χω­ρή­σεις χρήσης του αιγια­λού σε απλές χρήσεις και δια­λαμ­βά­νουν και τα καρ­νά­για σε αυτές –ενώ δεν πρέπει.

Αυτό είναι το θέμα που θέλουμε να συζη­τή­σουμε καθώς θα κλεί­σουν πολλά καρ­νά­για σε όλη την χώρα, μεταξύ των οποίων και αυτό της Ρόδου.

Εμείς, θεω­ρούμε ότι έχοντας πλέον τη μεγάλη εικόνα θα αντι­λη­φθούν όλοι τη στρα­τη­γική σημασία των καρ­νά­γιων.

Αν κλεί­σουν τα καρ­νά­για του Αιγαίου είναι φανερό, ότι μόνο ο αλιευ­τι­κός στόλος ή τα του­ρι­στικά ξύλινα πλοία (που είναι πλέον πάρα πολλά στο Αιγαίο) αλλά και όλα όσα θέλουν ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευή, θα προ­σα­να­το­λί­ζο­νται στην… Τουρκία.

Συνεπώς, θεω­ρούμε ότι έχοντας την μεγάλη εικόνα και δια­λαμ­βά­νο­ντας την στρα­τη­γική σημασία των καρ­νά­γιων που λει­τουρ­γούν τόσα χρόνια.

Το καρ­νά­γιο της Ρόδου, λει­τουρ­γεί από την εποχή της Ενσω­μά­τω­σης με τη σημε­ρινή ιδιο­κτη­σία του και έχει δια­γρά­ψει μία σημα­ντική ιστορία. Όπως ανέφερα, στην πρώτη συνά­ντηση συμ­με­τεί­χαν ο Γεώρ­γιος Χαλ­κί­της από το καρ­νά­γιο της Ρόδου, και ο Ηλίας Χατζη­νι­κο­λάου -διευθύνων σύμ­βου­λος του καρ­νά­γιου ΝΗΡΕΑΣ.

Είναι πλέον θέμα να ανα­λά­βουν όλοι τις ευθύνες τους, να σώσουμε τα καρ­νά­για και να δια­σφα­λί­σουμε την εθνική μας ακε­ραιό­τητα –και από αυτή την πλευρά».

Όπως ανέφερε η κα Μορο­πού­λου, σε εκδή­λωση που έγινε για τα 100 χρόνια λει­τουρ­γίας του ΤΕΕ, προέβη σε σχετική ενη­μέ­ρωση για έκκληση με στόχο τη διάσωση των καρ­νά­γιων, ενώ απευ­θύν­θηκε τόσο στον δήμαρχο Ρόδου κ. Αλ. Κολιάδη όσο και στον περι­φε­ρειάρχη Ν. Αιγαίου κ. Γ. Χατζη­μάρκο, ώστε να ανα­λά­βουν κι εκείνοι τις κατάλ­λη­λες πρω­το­βου­λίες για να μην υπάρ­ξουν αστο­χίες, οι οποίες θα μπορούν να απο­κα­τα­στα­θούν αργό­τερα.