Δικαστική διαμάχη με αντικείμενο οφειλές ύψους άνω των 3 εκατ. ευρώ μεταξύ του ΟΤΕ και του Δήμου Ρόδου!

• Μία υπόθεση ενερ­γεια­κής ανα­βάθ­μι­σης με ευρύ­τε­ρες προ­ε­κτά­σεις

Η σύγκρουση ανάμεσα στον Οργα­νι­σμό Τηλε­πι­κοι­νω­νιών Ελλάδος (ΟΤΕ) και τον Δήμο Ρόδου, που βρί­σκε­ται πλέον ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς, μετά την άσκηση αγωγής, αφορά μία σημα­ντική δημόσια σύμβαση που συνήφθη το 2019.

Πρό­κει­ται για ένα έργο υψηλής στρα­τη­γι­κής σημα­σίας, το οποίο απο­σκο­πούσε στην ενερ­γειακή ανα­βάθ­μιση και αυτο­μα­το­ποί­ηση του συστή­μα­τος ηλε­κτρο­φω­τι­σμού του Δήμου Ρόδου, στο πλαίσιο της προ­ώ­θη­σης της έννοιας των «έξυπνων πόλεων» (Smart Cities).

Είναι το γνωστό και πολύ­παθο έργο των LED του Δήμου Ρόδου.

Παρότι το έργο ολο­κλη­ρώ­θηκε και τα οικο­νο­μικά οφέλη από την εξοι­κο­νό­μηση ενέρ­γειας είναι εμφανή, σύμφωνα με τον ΟΤΕ, οι ανε­ξό­φλη­τες οφειλές οδή­γη­σαν τις δύο πλευρές σε δικα­στική αντι­πα­ρά­θεση.

Η αρχική σύμβαση, που υπε­γράφη το 2019, είχε ως στόχο την εγκα­τά­σταση φωτι­στι­κών LED και προηγ­μέ­νων τεχνο­λο­γιών τηλε­ε­λέγ­χου και τηλε­χει­ρι­σμού. Το έργο ανα­με­νό­ταν να επι­φέ­ρει σημα­ντική μείωση στην κατα­νά­λωση ενέρ­γειας του Δήμου, με το κόστος του να καλύ­πτε­ται μέσω της εξοι­κο­νό­μη­σης που θα επι­τυγ­χα­νό­ταν.

Με άλλα λόγια, ο ανά­δο­χος (αρχικά μια κοι­νο­πρα­ξία εται­ρειών, και στη συνέ­χεια ο ΟΤΕ) θα χρη­μα­το­δο­τούσε το έργο και θα απο­πλη­ρω­νό­ταν από το οικο­νο­μικό όφελος που θα προ­έ­κυ­πτε από τη μείωση του ενερ­γεια­κού κόστους.

Το 2022, μία νέα σύμβαση τρο­πο­ποί­ησε τη δομή του έργου, καθι­στώ­ντας τον ΟΤΕ μονα­δικό ανάδοχο.

Η διάρ­κεια της σύμ­βα­σης ορί­στηκε στα 12 χρόνια, κατά τη διάρ­κεια των οποίων ο ανά­δο­χος θα είναι υπεύ­θυ­νος όχι μόνο για την εγκα­τά­σταση, αλλά και για τη λει­τουρ­γία και συντή­ρηση του συστή­μα­τος.

Παρότι το έργο υλο­ποι­ή­θηκε σύμφωνα με τους όρους της σύμ­βα­σης και η εξοι­κο­νό­μηση ενέρ­γειας επε­τεύ­χθη, όπως υπο­στη­ρί­ζει ο ΟΤΕ, ο Δήμος Ρόδου δεν έχει εκπλη­ρώ­σει τις οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις του.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που προ­σκό­μισε ο ΟΤΕ στο Διοι­κη­τικό Εφετείο, η συνο­λική οφειλή ανέρ­χε­ται σε 3.048.444,69 ευρώ, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ.

Οι σχε­τι­κοί λογα­ρια­σμοί, που αφορούν στην περίοδο από 1η Ιουλίου 2022 έως 31 Δεκεμ­βρίου 2023, έχουν εγκρι­θεί είτε ρητά είτε αυτο­δί­καια (με την παρέ­λευση των σχε­τι­κών προ­θε­σμιών που ορί­ζο­νται στη σύμβαση).

Ο ΟΤΕ, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις του προς τον Δήμο Ρόδου, δεν έλαβε καμία πληρωμή.

Επι­πλέον, η καθυ­στέ­ρηση της αντα­πό­κρι­σης του Δήμου εμπό­δισε τη χρήση του κατα­πι­στευ­τι­κού λογα­ρια­σμού (escrow account), που είχε προ­βλε­φθεί για την εξό­φληση των οφειλών.

Η αγωγή του ΟΤΕ βασί­ζε­ται σε δύο κύριες νομικές βάσεις:

Ενδο­συμ­βα­τική ευθύνη: Ο ΟΤΕ υπο­στη­ρί­ζει ότι ο Δήμος Ρόδου παρα­βί­ασε τις υπο­χρε­ώ­σεις του, όπως αυτές ορί­ζο­νται στη σύμβαση, καθυ­στε­ρώ­ντας αδι­καιο­λό­γητα την πληρωμή εγκε­κρι­μέ­νων λογα­ρια­σμών. Σύμφωνα με τη σύμβαση, οι λογα­ρια­σμοί θεω­ρού­νται αυτο­δί­καια εγκρι­θέ­ντες αν δεν υπάρξει αντί­δραση από τον Δήμο εντός 15 ημερών από την υποβολή τους.

Αδι­καιο­λό­γη­τος πλου­τι­σμός: Παράλ­ληλα, ο ΟΤΕ ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο Δήμος έχει ήδη επω­φε­λη­θεί από τα οφέλη του έργου, καθώς η εξοι­κο­νό­μηση ενέρ­γειας είναι δεδο­μένη, αλλά δεν έχει κατα­βά­λει το αντί­στοιχο τίμημα.

Ο ΟΤΕ ζητά την κατα­βολή του οφει­λό­με­νου ποσού, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των τόκων υπε­ρη­με­ρίας, που προ­βλέ­πο­νται από τον Ν. 4152/2013.

Επι­κου­ρικά, διεκ­δι­κεί το ποσό αυτό με βάση τις δια­τά­ξεις του Αστικού Κώδικα περί αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού.

Ο Δήμος Ρόδου, μέχρι στιγμής, δεν έχει προβεί σε επίσημη τοπο­θέ­τηση επί της υπό­θε­σης.

Η συγκε­κρι­μένη διαμάχη έχει ευρύ­τερη σημασία, καθώς ανα­δει­κνύει χρόνιες προ­κλή­σεις στη συνερ­γα­σία μεταξύ δημό­σιων φορέων και ιδιω­τι­κών εται­ρειών. Οι δημό­σιες συμ­βά­σεις, ιδιαί­τερα αυτές που σχε­τί­ζο­νται με έργα βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης, απαι­τούν αυστηρή τήρηση των όρων από όλες τις πλευρές.

Η δικα­στική διαμάχη μεταξύ του ΟΤΕ και του Δήμου Ρόδου δεν αφορά μόνο την οικο­νο­μική διαφορά των 3 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ.

Απο­τε­λεί ένα παρά­δειγμα για τις δυσκο­λίες που μπορεί να προ­κύ­ψουν σε έργα δημό­σιου ενδια­φέ­ρο­ντος, ειδικά όταν αυτά βασί­ζο­νται σε και­νο­τό­μες χρη­μα­το­δο­τι­κές μεθό­δους, όπως η κάλυψη κόστους από εξοι­κο­νό­μηση ενέρ­γειας.