Κ. Πιερρακάκης: “Ισχυρές αρμοδιότητες στους διευθυντές των σχολείων – Έρχονται οι επαγγελματικές ακαδημίες”

Την παροχή ισχυρών και ουσια­στι­κών αρμο­διο­τή­των στους διευ­θυ­ντές των σχο­λι­κών μονάδων προωθεί το υπουρ­γείο Παι­δείας ως μέτρο για την ανα­βάθ­μιση της συνο­λι­κής λει­τουρ­γίας του δημο­σίου σχο­λείου. Αυτό τονίζει ο υπουρ­γός Παι­δείας κ. Κυριά­κος Πιερ­ρα­κά­κης σε συνέ­ντευξή του στον διευ­θυ­ντή του Capital.gr, Σπύρο Δημη­τρέλη. Οι διευ­θυ­ντές θα μπορούν, για παρά­δειγμα, να επι­λέ­γουν τους υπο­διευ­θυ­ντές τους αλλά και να ζητούν  την  κατά προ­τε­ραιό­τητα αξιο­λό­γηση εκπαι­δευ­τι­κών όταν το κρίνουν ανα­γκαίο.

Ο υπουρ­γός Παι­δείας προ­α­ναγ­γέ­λει παράλ­ληλα τη δημιουρ­γία επαγ­γελ­μα­τι­κών ακα­δη­μιών σε σύμπραξη με τον ιδιω­τικό τομέα, οι οποίες θα παρά­γουν εξει­δι­κευ­μένα στελέχη που θα καλύ­πτουν τις ανάγκες των επι­χει­ρή­σεων οι οποίες σήμερα δεν βρί­σκουν εργα­ζό­με­νους. Τέλος, τονίζει ότι το νέο σύστημα κυρώ­σεων στα σχολεία και η απα­γό­ρευση των κινητών τηλε­φώ­νων  λει­τουρ­γεί και απο­δί­δει, ενώ προ­α­ναγ­γέλ­λει την έλευση μεγάλων και φημι­σμέ­νων διεθνών Πανε­πι­στη­μίων που θα συνερ­γα­στούν με ελλη­νικά δημόσια ΑΕΙ για κοινά μετα­πτυ­χιακά προ­γράμ­ματα

Συνέ­ντευξη στον Σπύρο Δημη­τρέλη, διευ­θυ­ντή του Capital.gr 

 Ερ.: Προ­χω­ρή­σατε στη θέσπιση σημα­ντι­κών παρεμ­βά­σεων για τη βελ­τί­ωση του δημό­σιου συστή­μα­τος Παι­δείας. Μια από αυτές είναι το διεθνές απο­λυ­τή­ριο ΙΒ σε έναν αριθμό δημό­σιων σχο­λείων. Γιατί θεω­ρείτε ότι είναι μια μεταρ­ρύθ­μιση που έλειπε από το ελλη­νικό σύστημα παι­δείας; Μήπως έτσι στε­ρούμε πολύ­τι­μους πόρους από το σύστημα, καθώς το δημόσιο σχολείο είναι για πολλούς συνώ­νυμο με τις πανελ­λή­νιες εξε­τά­σεις και την εισα­γωγή στην τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση; 

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Μα έτσι κι αλλιώς η σύλληψη είναι να μπο­ρέ­σουμε να φύγουμε από αυτή τη λογική που περι­γρά­φετε, το να είναι συνώ­νυμα. Αυτό περι­λαμ­βά­νει μια σειρά από πολι­τι­κές και μια σειρά από ενέρ­γειες, οι οποίες έχουν να κάνουν με το πώς μειώ­νεις την απο­στή­θιση στο σύστημα με την εισα­γωγή του πολ­λα­πλού βιβλίου, που θα έρθει από το 2026. Εστιά­ζουμε πάρα πολύ σε νέα προ­γράμ­ματα σπουδών. Εστιά­ζουμε πολύ στη βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών και στην εισα­γωγή της τεχνο­λο­γίας. Αλλά εκ των πραγ­μά­των για να μπο­ρέ­σουμε να φέρουμε το εκπαι­δευ­τικό σύστημα στον 21ο αιώνα, όχι μόνο στο ημε­ρο­λό­γιο αλλά και επί της ουσίας, υπάρ­χουν κάποιες κινή­σεις οι οποίες είναι ετε­ρο­χρο­νι­σμέ­νες. Μία από αυτές, εγώ θα έλεγα, είναι και η εισα­γωγή του διε­θνούς απο­λυ­τη­ρίου στην δημόσια εκπαί­δευση. Και θέλω να σας επι­ση­μάνω ότι αυτό έχει νομο­θε­τη­θεί από το 1995. Η αξιο­ποί­ηση εκείνης της διά­τα­ξης, έγινε μόνο από τα ιδιω­τικά σχολεία και σήμερα το ΙΒ εφαρ­μό­ζε­ται σε 15 από αυτά. Δεν αξιο­ποι­ή­θηκε ποτέ από το δημόσιο σύστημα παρά την αρχική πρόθεση του νομο­θέτη. Πρέπει πλέον να πετύ­χουμε όσμωση ,εγώ θα έλεγα, ανάμεσα σε καλές πρα­κτι­κές που ισχύουν σε όλο τον κόσμο. Το ΙΒ αξιο­ποιεί­ται από όλες τις υπό­λοι­πες χώρες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Η μόνη χώρα, η οποία δεν το έχει αξιο­ποι­ή­σει στο δημόσιο σύστημά της είναι η δικιά μας. Συνεπώς είναι μία κίνηση ετε­ρο­χρο­νι­σμένη, επι­βε­βλη­μένη, από την οποία νομίζω ότι έχουμε να διδα­χθούμε πολλά και σε σχέση με το πώς θα πρέπει να κάνουμε και εμείς τη μετε­ξέ­λιξη του δικού μας συστή­μα­τος. Όλα αυτά είναι κομ­μά­τια ενός παζλ μιας ευρύ­τε­ρης αλλαγής που μειώνει την απο­στή­θιση και βελ­τιώ­νει την εμπει­ρία του σχο­λείου για τους μαθητές.

Ερ.: Κύριε Υπουργέ, όμως θα μπο­ρούσε να πει κάποιος ότι  το να ασχο­λού­μα­στε με το ΙΒ είναι κάτι σαν μια πολυ­τέ­λεια με δεδο­μένη την αξιο­λό­γηση, που κάνουν οι γονείς για το εκπαι­δευ­τικό μας σύστημα. Δηλαδή γνω­ρί­ζετε και εσείς ότι η ικα­νο­ποί­ηση των οικο­γε­νειών και των πολιτών από το δημόσιο σχολείο, γυμνά­σιο και λύκειο δεν είναι η καλύ­τερη. Υπάρχει έλλειψη ουσια­στι­κής αξιο­λό­γη­σης του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού. Στο πλαίσιο αυτό για να βελ­τιω­θεί ουσιω­δώς το δημόσιο σχολείο, πέραν του ΙΒ, τι προ­τί­θε­στε να κάνετε; 

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Η σύντομη απά­ντηση είναι το ότι ακριβώς επειδή η εμπει­ρία είναι αυτή που περι­γρά­φετε και η εμπει­ρία της ελλη­νι­κής οικο­γέ­νειας και του γονιού και του μαθητή, χρειά­ζε­ται να τα κάνουμε όλα και να τα κάνουμε γρήγορα. Το ΙΒ είναι ένα κομμάτι μιας ευρύ­τε­ρης στρα­τη­γι­κής ,αλίμονο αν ήταν η στρα­τη­γική καθαυτή. Γιατί εκ των πραγ­μά­των αφορά μια εφαρ­μογή σε έναν περιο­ρι­σμένο αριθμό σχο­λείων. Όμως, μέσα απο τα πει­ρα­μα­τικά και τα πρότυπα σχολεία μπο­ρούμε να δούμε πώς εφαρ­μό­ζο­νται μερικά πράγ­ματα και μετά αυτά να δια­χυ­θούν σε όλο το εκπαι­δευ­τικό σύστημα. Από κει και πέρα πρέπει να γίνουν θεμε­λιώ­δεις αλλαγές. Έχουν ξεκι­νή­σει να γίνο­νται ήδη πολλές από το 2019 από την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη. Γι αυτό και εισήχθη και ειδικός νόμος για την αξιο­λό­γηση ανάμεσα σε άλλα. Για αυτό και θα επεν­δύ­σουμε σε όλες τις πτυχές της εκπαι­δευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας που ανέφερα πριν. Από τα σχολικά κτίρια και τις ψηφια­κές υπο­δο­μές μέχρι τα νέα προ­γράμ­ματα σπουδών και τα νέα βιβλία. Αλλά σίγουρα μεγάλο κομμάτι αυτής της εξί­σω­σης έχει να κάνει με τη λεγό­μενη δια­κυ­βέρ­νηση του σχο­λείου. Και ακριβώς γι’ αυτό το λόγο στο τελευ­ταίο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο στα τέλη Δεκεμ­βρίου, είχα την ευκαι­ρία να παρου­σιάσω δυο νομο­θε­τι­κές πρω­το­βου­λίες, οι οποίες  πήραν το “πράσινο φώς”. Η πρώτη αφορά τα λεγό­μενα δημόσια Ωνάσεια σχολεία και έχει να κάνει με μια δωρεά του Ιδρύ­μα­τος Ωνάση, μια σύμπραξη του δημό­σιου συστή­μα­τος με το Ίδρυμα Ωνάση, με τον αντί­στοιχο τρόπο που αυτό συμ­βαί­νει στο χώρο της υγείας στο Ωνάσειο Καρ­διο­χει­ρουρ­γικό Κέντρο. Και η δεύτερη είναι μια ευρύ­τερη νομο­θε­τική πρω­το­βου­λία η οποία περι­λαμ­βά­νει μια σειρά από αλλαγές στο σύστημα δια­κυ­βέρ­νη­σης του σχο­λείου, που στην αιχμή τους  έχουν την ενί­σχυση του ρόλου των διευ­θυ­ντών εντός της σχο­λι­κής μονάδας.

Ερ.: Με τους διευ­θυ­ντές των σχο­λι­κών μονάδων συγκε­κρι­μένα, τι θα κάνετε; 

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Να ξεκι­νήσω καταρ­χάς στο γιατί κάνουμε αυτήν την αλλαγή. Πάμε ένα βήμα πίσω. Έχω δια­βά­σει στο παρελ­θόν στο Capital.gr αρθρο­γρα­φία του κυρίου Ανδρέα Σλάιχερ , ο οποίος είναι ο αρχι­τέ­κτο­νας της PISA και θα σας έλεγα ότι είναι ίσως, τον ενάμιση χρόνο που υπηρετώ στη θέση του Υπουρ­γού Παι­δείας ,η πιο ενδια­φέ­ρουσα συνά­ντηση που έχω κάνει .Ο άνθρω­πος είναι μια κινητή βιβλιο­θήκη στο χώρο της Παι­δείας. Το βιβλίο του κυρίου Σλάιχερ, το World-class, που έχει εκδοθεί από τον ΟΟΣΑ, είναι δια­θέ­σιμο και ψηφιακά στην ιστο­σε­λίδα του ΟΟΣΑ και προ­τρέπω όποιον ενδια­φέ­ρε­ται για θέματα παι­δείας να δια­βά­σει αυτό το βιβλίο, γιατί πραγ­μα­τικά περι­λαμ­βά­νει έναν πλούτο επι­χει­ρη­μά­των, πολι­τι­κών και ιδεών για το πώς μεταρ­ρυθ­μί­ζεις το σύστημα παι­δείας σου. Στις σελίδες του υπάρχει ένα διά­γραμμα, περίπου στη μέση του βιβλίου που ορίζει το πόσο αυτό­νομα είναι τα σχολεία, είναι ο δείκτης σχο­λι­κής αυτο­νο­μίας. Δηλαδή πόσο αυτό­νομο είναι το σχολείο, πόσους βαθμούς ελευ­θε­ρίας έχει το σχολείο από το ευρύ­τερο εκπαι­δευ­τικό σύστημα. Και εκεί κατα­τάσ­σει τις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ. Το διά­γραμμα αυτό είναι του 2018, δηλαδή πριν από τις πρω­το­βου­λίες, που έχει λάβει η κυβέρ­νηση μας την πρώτη τετρα­ε­τία. Ωστόσο παρόλα αυτά το απο­τέ­λε­σμα είναι συντα­ρα­κτικό διότι κατα­τάσ­σει την Ελλάδα στην τελευ­ταία θέση. Δηλαδή βλέπεις ότι από όλες τις χώρες που μελε­τώ­νται, με προ­τε­λευ­ταία την Τουρκία, η Ελλάδα έχει τη μικρό­τερη αυτο­νο­μία της σχο­λι­κής μονάδας. Αυτό σημαί­νει…

Ερ: Αυτο­νο­μία σε τι; 

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Αυτο­νο­μία στο να λαμ­βά­νει απο­φά­σεις σε όλα τα επίπεδα, σε όλα τα επίπεδα λήψης απο­φά­σεων.

Ερ: Και για τους εκπαι­δευ­τι­κούς και για τις υπο­δο­μές, για τα πάντα; 

Κ.Πιερ­ρα­κά­κης: Για τα πάντα, για τα πάντα. Δηλαδή τι μπορεί το σχολείο να απο­φα­σί­σει μόνο του είτε είναι βαθμοί ελευ­θε­ρίας στο ωρο­λό­γιο πρό­γραμμα, είτε βαθμοί ελευ­θε­ρίας στη δια­κυ­βέρ­νηση εσω­τε­ρικά, κατα­νομή ωρών για παρά­δειγμα από τους διευ­θυ­ντές, σε ποιους καθη­γη­τές, είτε είναι μια σειρά από άλλες επι­λο­γές, που έχουν σχέση με τη δια­σύν­δεση με το Υπουρ­γείο Παι­δείας και με την εφαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος. Σε όλες αυτές τις πτυχές λοιπόν έχουμε το λιγό­τερο αυτό­νομο σχολείο στον ΟΟΣΑ.

Ερ: Άρα σήμερα ο διευ­θυ­ντής περι­μέ­νει στην πράξη εγκυ­κλί­ους για τα πάντα. 

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Για τα πάντα. ‘Ηδη έχουν γίνει ενέρ­γειες από το 2021 από την προ­κά­τοχό μου την κυρία Κερα­μέως. Νομο­θέ­τησε κάποιες πρώτες αλλαγές και τώρα εμείς ερχό­μα­στε να ολο­κλη­ρώ­σουμε ουσια­στικά αυτό το βήμα με μια ακόμη πιο συμπαγή πολι­τική ενί­σχυ­σης του ρόλου του διευ­θυ­ντή. Τι θα κάνει ο διευ­θυ­ντής. Για αρχή θα επι­λέ­γει τους υπο­διευ­θυ­ντές του. Πράγμα το οποίο δεν συμ­βαί­νει σήμερα. Θα πρέπει ο διευ­θυ­ντής να γίνει διευ­θυ­ντής με Δ κεφα­λαίο. Ανάμεσα σε άλλα θα μπορεί να προ­τεί­νει την κατά προ­τε­ραιό­τητα αξιο­λό­γηση συγκε­κρι­μέ­νων εκπαι­δευ­τι­κών στη σχολική του μονάδα. Δηλαδή να πει ότι ο συγκε­κρι­μέ­νος εκπαι­δευ­τι­κός θα πρέπει να αξιο­λο­γη­θεί τώρα, αυτή τη στιγμή, σε πιο κοντινό χρο­νο­διά­γραμμα απ’ ό,τι είχε αρχικώς προ­γραμ­μα­τι­στεί. Με βάση το θεσμικό πλαίσιο της αξιο­λό­γη­σης, όπως αυτό ισχύει σήμερα. Ο διευ­θυ­ντής θα πρέπει να έχει πολύ μεγα­λύ­τερη παρέμ­βαση σε ό,τι αφορά το ωρο­λό­γιο πρό­γραμμα του σχο­λείου, την κατα­νομή ωρών στους εκπαι­δευ­τι­κούς. Μια σειρά από πράγ­ματα δηλαδή τα οποία ο κόσμος που δεν γνω­ρί­ζει τον τρόπο με τον οποίο το ελλη­νικό εκπαι­δευ­τικό σύστημα είναι σχε­δια­σμένο, θα περί­μενε ότι ο διευ­θυ­ντής ήδη κάνει, αλλά δεν κάνει. Συνεπώς ερχό­μα­στε να ενδυ­να­μώ­σουμε τους διευ­θυ­ντές και αυτό έρχεται φυσικά να παντρευ­τεί με μια σειρά από άλλες αλλαγές στην καθη­με­ρι­νό­τητα του σχο­λείου. Γιατί οι εκπαι­δευ­τι­κοί έχουν σε πολλά πράγ­ματα δίκιο από αυτά που μας λένε. Ανάμεσα σε αυτά ότι είναι υπερ­βο­λικά γρα­φειο­κρα­τικό το σχολείο. Θα σας πω ένα παρά­δειγμα. Υπάρχει ένα πλη­ρο­φο­ριακό σύστημα το οποίο είναι παλαιό­τερο της προη­γού­με­νης θητείας μου στο Υπουρ­γείο Ψηφια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης. Το myschool είναι ένα πολύ πλήρες πλη­ρο­φο­ριακό σύστημα, που είναι το σύστημα δια­κυ­βέρ­νη­σης των σχο­λείων. Η ελλη­νική πολι­τεία ζητάει από τους διευ­θυ­ντές και από τους εκπαι­δευ­τι­κούς και να περνάνε δεδο­μένα στο myschool και μετά να τυπώ­νουν χαρτιά με τα δεδο­μένα αυτά και να τα υπο­γρά­φουν δεύτερη φορά. Αυτό θα στα­μα­τή­σει. Οτι­δή­ποτε θα βάζουμε στο πλη­ρο­φο­ριακό αυτό σύστημα θα μετράει ως ισο­δύ­ναμο του να είναι ένα υπο­γε­γραμ­μένο χαρτί από κάποιον. Δηλαδή ο στόχος θα είναι ταυ­τό­χρονα να μειώ­σουμε και τον όγκο της γρα­φειο­κρα­τίας στα σχολεία, ενώ κάνουμε αυτή τη μεταρ­ρύθ­μιση της ενί­σχυ­σης του ρόλου του διευ­θυ­ντή. Αν με ρωτή­σετε ποιο είναι ένα πράγμα, το οποίο θεω­ρείτε ότι έχετε κάνει και έχει πετύχει; Θα σας έλεγα ότι αυτό είναι ο νέος κανο­νι­σμός λει­τουρ­γίας των σχο­λείων, όπως ξεκί­νησε να ισχύει από το Σεπτέμ­βριο. Όπου δώσαμε εργα­λεία στους εκπαι­δευ­τι­κούς, είτε αυτό αφο­ρούσε το να απα­γο­ρευ­θεί η εμφανής κατοχή και χρήση των κινητών τηλε­φώ­νων, είτε την επα­να­φορά ενός πλαι­σίου συνε­πειών, όπως υπήρχε παλαιό­τερα. Η έννοια της πεν­θή­με­ρης απο­βο­λής που είχε καταρ­γη­θεί, όλα αυτά είναι εργα­λεία, που οι εκπαι­δευ­τι­κοί ζητούν.

Ερ: Και μου δίνετε την ευκαι­ρία να σας ρωτήσω, πώς πηγαί­νει η εφαρ­μογή αυτών των παρεμ­βά­σεων; Τίς εφαρ­μό­ζουν στα σχολεία; Φοβού­νται οι εκπαι­δευ­τι­κοί και οι διευ­θυ­ντές να τις εφαρ­μό­σουν; Ποια είναι η εικόνα που έχετε μέχρι τώρα; Γιατί έχουν περάσει κάποιοι μήνες από την θέσπισή τους.

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Η εικόνα είναι ότι εφαρ­μό­ζε­ται και ότι εφαρ­μό­ζε­ται θεα­μα­τικά καλά.

Ερ: Δηλαδή έχει φύγει το κινητό από το σχολείο; 

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Έχει φύγει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό και θα πω ότι έχουμε στοι­χεία τα οποία αυτό το ενι­σχύ­ουν ως επι­χεί­ρημα. Περίπου 16.000 απο­βο­λές έχουν μπει από την αρχή της σχο­λι­κής χρονιάς. Το πλαίσιο συνε­πειών αυτό μας το ζητού­σαν οι εκπαι­δευ­τι­κοί. Γυρ­νώ­ντας πέρυσι τη χώρα και μιλώ­ντας με εκπαι­δευ­τι­κούς, υπήρχε ένα κοινό σημείο σε όλες τοπο­θε­τή­σεις : Θέλουμε να έχουμε εργα­λεία στα χέρια μας για να δια­χει­ρι­στούμε το φαι­νό­μενο και ανα­φέ­ρο­νταν στο bulling, στο σχολικό εκφο­βι­σμό. Γιατί ο κανο­νι­σμός λει­τουρ­γίας, όπως είχε αλλάξει τα προη­γού­μενα χρόνια, δεν τους έδινε τα εργα­λεία τα οποία ήθελαν για να μπο­ρέ­σουν να δια­χει­ρι­στούν κατα­στά­σεις δύσκο­λες μέσα στο σχολείο. Και επίσης να προ­σθέσω ότι αυτό το οποίο δια­πί­στω­ναν και εκείνοι αλλά και εγώ και οι  συνερ­γά­τες μου ήταν ότι κάθε περι­στα­τικό σχο­λι­κού εκφο­βι­σμού συμπε­ριε­λάμ­βανε και ένα κινητό τηλέ­φωνο που το βιντε­ο­σκο­πούσε. Άρα εκ των πραγ­μά­των η απα­γό­ρευση έπρεπε να γίνει. Το ζήτησαν οι εκπαι­δευ­τι­κοί, το ζήτησε η ελλη­νική οικο­γέ­νεια. Αν δούμε οποια­δή­ποτε δημο­σκό­πηση, σας παρα­πέ­μπω σε μια τελευ­ταία της MARC, το 86% των Ελλήνων πολιτών συμ­φω­νούν με το μέτρο της απα­γό­ρευ­σης της εμφα­νούς κατοχής και χρήσης κινητών τηλε­φώ­νων στο σχολείο. Αλλά αυτή είναι μία παρά­με­τρος  μέσα σε έναν πολύ μεγάλο κανο­νι­σμό λει­τουρ­γίας άνω των 100 σελίδων που είναι ενδε­λε­χής, πλήρης και εφαρ­μό­ζε­ται ακριβώς γιατί έχει αγκα­λια­στεί από τους εκπαι­δευ­τι­κούς. Οπότε τι θέλουμε; Θέλουμε να δώσουμε και άλλα εργα­λεία στους εκπαι­δευ­τι­κούς. Και να τους προ­στα­τεύ­σουμε σε ό,τι αφορά το νομικό σκέλος της άσκησης των αρμο­διο­τή­των τους , σε ό,τι αφορά τον πυρήνα των αρμο­διο­τή­των αυτών. Δηλαδή κανένας μας δε θέλει να ακούει εκπαι­δευ­τικό να λέει ότι απει­λή­θηκε από κάποιον για μια αποβολή που έβαλε ή για ένα βαθμό που έβαλε. Άρα πρέπει ταυ­τό­χρονα να μπο­ρέ­σουμε και εμείς να αυξή­σουμε τους όρους αυτούς της προ­στα­σίας και προ­τι­θέ­μεθα να το κάνουμε αυτό με το ίδιο σχέδιο νόμου, ακριβώς για να έχουμε μια ζυγι­σμένη και ισορ­ρο­πη­μένη πολι­τική για να μπο­ρέ­σει να γίνει σωστά ο σχε­δια­σμός εκπαι­δευ­τι­κής πολι­τι­κής στο σχολείο.

Ερ: Πάμε τώρα και στο ζήτημα των υπο­δο­μών του δημό­σιου σχο­λείου. Η διαφορά σε σχέση με το ιδιω­τικό κομμάτι της μέσης εκπαί­δευ­σης είναι τερά­στια. Το γνω­ρί­ζετε. Εκεί τι πρω­το­βου­λίες θα πάρετε; 

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Η πρω­το­βου­λία για αρχή είναι το πρό­γραμμα Μαριέττα Γιαν­νά­κου. Και το πρό­γραμμα αυτό ανα­κοι­νώ­θηκε από τον Πρω­θυ­πουργό στη ΔΕΘ του περα­σμέ­νου Σεπτεμ­βρίου. Αυτό ξεκί­νησε από την προφανή κατα­γραφή η οποία την άκουγα και εγώ ως κριτική. Από την μία βάζουμε δια­δρα­στι­κούς πίνακες τελευ­ταίας τεχνο­λο­γίας στα σχολεία και από την άλλη σε κάποιες περι­πτώ­σεις οι πίνακες τοπο­θε­τού­νταν δίπλα από ένα σοβά ο οποίος έπεφτε. Αυτή είναι μια αντι­φα­τική εικόνα και είναι μια μη απο­δε­κτή εικόνα από την κυβέρ­νηση , από τον Πρω­θυ­πουργό και από εμένα προ­σω­πικά. Έτσι κατα­νε­μή­θη­καν 250 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ σε πρώτη φάση που θα πάνε σε επι­σκευές και σε διορ­θω­τι­κές ενέρ­γειες  σε σχο­λι­κές μονάδες. Έχουν προ­στε­θεί ήδη 100 εκα­τομ­μύ­ρια από τις τελευ­ταίες ανα­κοι­νώ­σεις του Πρω­θυ­πουρ­γού για τις τρά­πε­ζες. Οπότε έχουμε φτάσει στο ποσό των 350 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ. Θα προ­τε­ραιο­ποι­η­θούν συγκε­κρι­μέ­νες σχο­λι­κές μονάδες, τα έργα στις οποίες θα γίνουν κατά βάση μέσα στο καλο­καίρι.

Ερ: Για τι έργα μιλάμε; Είναι βάψιμο και επι­σκευές;

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Έργα τα οποία αφορούν βάψιμο, ανα­καί­νιση στις τουα­λέ­τες, βελ­τί­ωση στο χώρο του γηπέδου ή της αυλής. Ή εσω­τε­ρι­κές βελ­τιώ­σεις μέσα στο σχολείο οι οποίες είναι ανα­γκαίες, όπως για παρά­δειγμα ανέφερα πριν σοβάδες που πέφτουν ή τέτοιου τύπου ήπιες παρεμ­βά­σεις . Ο στόχος θα είναι να πάμε σχεδόν σε όλα τα σχολεία για να κάνουμε αυτές τις ενέρ­γειες.  Θέλω σε αυτό απλώς να προ­σθέσω ότι πέρα από την κρατική χρη­μα­το­δό­τηση, θα προ­στε­θούν και άλλα χρήματα στην πορεία από τον ιδιω­τικό τομέα. Και ήδη έχουμε μιλήσει και με χορη­γούς για να μπο­ρέ­σουν να επεν­δύ­σουν σε συγκε­κρι­μέ­νες σχο­λι­κές υπο­δο­μές. Για παρά­δειγμα, έχει εμφα­νι­στεί χορηγός που θέλει να βοη­θή­σει να γίνει αυτού του τύπου η ανα­βάθ­μιση στο σχολικό συγκρό­τημα της Γκράβας, έτσι ώστε το Σεπτέμ­βριο να ξεκι­νή­σει η σχολική χρονιά σε μια άλλη Γκράβα που νομίζω έχει ένα πολύ μεγάλο συμ­βο­λι­σμό. Θέλουμε να προ­σελ­κύ­σουμε και να ξανα­γεν­νη­θεί αυτή η κουλ­τούρα των δωρητών στο κράτος και νομίζω ότι τα σχολεία απο­τε­λούν πεδίον δόξης λαμπρό για να μπο­ρέ­σει αυτό να επι­τευ­χθεί.

Ερ: Μιλή­σατε για τον κ. Σλάιχερ και την PISA. Δεν τα πάμε καλά εκεί κ. υπουργέ. Οι μαθητές μας δεν τα πηγαί­νουν καλά στην PISA και κάθε φορά η αξιο­λό­γηση από την PISA είναι και λίγο χει­ρό­τερη απ’ ό,τι θυμάμαι με βάση τα στα­τι­στικά στοι­χεία. Και είναι η ουσία της εκπαί­δευ­σης θα έλεγα. Δηλαδή το πόση κριτική σκέψη έχουν οι μαθητές μας, το τι γνώσεις απο­κτούν στα μαθη­μα­τικά, στην κατα­νό­ηση κει­μέ­νου… Κι εκεί δεν τα πηγαί­νουμε καλά παρά τις απα­νω­τές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που έχουν γίνει κατά τη διάρ­κεια της μετα­πο­λί­τευ­σης. Τι μπο­ρείτε να κάνετε και τι κάνετε γι’ αυτό; Πώς μπο­ρούμε να βελ­τιώ­σουμε τις επι­δό­σεις των μαθητών;

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Κατ’ αρχήν αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε τις επι­δό­σεις στην PISA ως πρό­βλημα. Αυτό είναι το πρώτο. Δεύ­τε­ρον, είναι τερά­στια η σημασία της κουλ­τού­ρας του να μετράς. Ό,τι δε μπορώ να μετρήσω, δε μπορώ να το μεταρ­ρυθ­μίσω. Και ακριβώς γι’ αυτό το λόγο είναι τερά­στιο λάθος να ακούω από ένα κομμάτι, είτε του ελλη­νι­κού πολι­τι­κού συστή­μα­τος είτε του χώρου της εκπαί­δευ­σης, να λέει ότι δεν απο­δέ­χε­ται τα απο­τε­λέ­σματα αυτά. Τα απο­τε­λέ­σματα αυτά δεν δεί­χνουν ανα­γκα­στικά την πλήρη εικόνα αλλά σίγουρα κάτι δεί­χνουν και σίγουρα αυτό το οποίο δεί­χνουν πρέπει να μας προ­βλη­μα­τί­ζει και να μπορεί να μας διδάξει. Πρέπει να μετα­βο­λί­σουμε το απο­τέ­λε­σμα σε μάθημα. Και να πω ,ως τρίτο, ότι ακριβώς αυτή η κουλ­τούρα αντα­να­κλά­ται και στη λεγό­μενη ελλη­νική PISA. Γιατί έχουμε και τη μελέτη της Αρχής Δια­σφά­λι­σης της Ποιό­τη­τας στην Πρω­το­βάθ­μια και Δευ­τε­ρο­βάθ­μια Εκπαί­δευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) η οποία βγαίνει κάθε χρόνο και η οποία προ­σπα­θεί κι αυτή να απο­τι­μή­σει συγκε­κρι­μέ­νες επι­δό­σεις στην 6η δημο­τι­κού και στην 3η γυμνα­σίου για να μπο­ρούμε να βλέ­πουμε ποιες είναι οι αδυ­να­μίες του συστή­μα­τος και να τις βελ­τιώ­νουμε. Βεβαίως, για να είμαστε δίκαιοι,  σε ό,τι αφορά τα τελευ­ταία απο­τε­λέ­σματα της PISA, υπήρξε μία συνο­λική πτώση σε όλη τη Δυτική Ευρώπη. Και η πτώση αυτή συσχε­τί­στηκε από τους ειδι­κούς σε μεγάλο βαθμό με την παν­δη­μία και με τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε το σύστημα εκπαί­δευ­σης να μεταβεί σε συνθήκη κρίσης. Αυτό όμως σίγουρα δεν είναι δικαιο­λο­γία ακι­νη­σίας και δε μπορεί να είναι δικαιο­λο­γία ακι­νη­σίας. Χρειά­ζε­ται να γίνουν πάρα πολλές αλλαγές ακόμη στο σύστημα.

Η μεταρ­ρύθ­μιση στο χώρο της παι­δείας θυμίζει σε πολλά το ανάποδο του προη­γού­με­νου υπουρ­γείου το οποίο είχα την τιμή να δια­χει­ρι­στώ. Ενώ στην ψηφιακή πολι­τική μπορείς να κάνεις κάτι το οποίο θα το δεις το απο­τέ­λε­σμά του σε κάποιες περι­πτώ­σεις σε ένα και σε δύο 24ωρα, στην παιδεία φυτεύ­εις ένα σπόρο που θα χρεια­στεί κάποια χρόνια για να δεις το απο­τέ­λε­σμά του στο πεδίο. Κι έτσι πολλές από τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που έχουμε ήδη ξεκι­νή­σει από το 2019 να κάνουμε, θα χρεια­στούν χρόνο, χώρο και συστη­μα­τι­κό­τητα στην προ­σπά­θεια για να μπο­ρέ­σουμε να δούμε τα απο­τε­λέ­σματά τους στο πεδίο. Από κει και πέρα σε ό,τι αφορά το σύνολο των πολι­τι­κών που έχουμε σχε­διά­σει και εφαρ­μό­ζουμε, νομίζω ότι αθροι­ζό­με­νες θα πετύ­χουν δια­φο­ρε­τικό ποιο­τικό απο­τέ­λε­σμα. Μια θετική ποιο­τική αλλαγή. Ξεκινάς από την ίδια την υποδομή όπως συζη­τή­σαμε πριν, που πρέπει να βελ­τιω­θεί και να είναι ένα καλό περι­βάλ­λον για να μπορείς να θέλεις να πας εκεί. Μετά είναι οι κανόνες με τους οποίους οι καθη­γη­τές διο­ρί­ζο­νται, προ­σλαμ­βά­νο­νται και αξιο­λο­γού­νται. Είναι το σύστημα δια­κυ­βέρ­νη­σης του σχο­λείου και το τι κάνει ο διευ­θυ­ντής και ποιες είναι οι ευθύνες και αρμο­διό­τη­τες εσω­τε­ρικά. Είναι το ποια είναι τα προ­γράμ­ματα σπουδών και ποια είναι τα βιβλία. Και όλο αυτό κατα­λή­γει και στο πώς μπορείς να βελ­τιώ­νεις διαρκώς το τι διδά­σκε­ται στο σχολείο και αυτό φυσικά γίνεται, εξ’ ου και η χρη­σι­μό­τητα του I.B. του διε­θνούς Μπα­κα­λο­ρεά και άλλων αντί­στοι­χων διεθνών εμπει­ριών από τους οποίους πρέπει να διδα­χθούμε, ακριβώς για να υπάρξει όσμωση με το δικό μας σύστημα. Και θα προ­σθέσω σε αυτό και ακριβώς και γι’ αυτό επι­λέ­γουμε την πολυ­τυ­πία στο σύστημα με τη δημιουρ­γία των δημό­σιων Ωνα­σείων σχο­λείων, τα οποία πέρα από την εμπει­ρία των πρό­τυ­πων και πει­ρα­μα­τι­κών σχο­λείων, όπως αυτά από αυτή την κυβέρ­νηση έχουν πλέον διαρ­θρω­θεί σχεδόν σε όλη τη χώρα και τα οποία αγκα­λιά­ζο­νται από τις τοπικές κοι­νω­νίες, δημιουρ­γούν έναν πολ­λα­πλα­σια­στή μέσα στο σύστημα και για να έχουμε εκπαι­δευ­τι­κές και­νο­το­μίες οι οποίες θα δια­χυ­θούν ευρύ­τερα στην εκπαί­δευση και για να υπάρχει μια συνο­λική κινη­τι­κό­τητα δια­μέ­σου του δημό­σιου συστή­μα­τος. Και είναι μια ιστορία επι­τυ­χίας τα πρότυπα πει­ρα­μα­τικά σχολεία στη χώρα μας, τα οποία αδίκως και με ιδε­ο­λη­ψία είχαν καταρ­γη­θεί στο παρελ­θόν και τα οποία είναι πολύ σπου­δαίο ότι αυτή η κυβέρ­νηση επεν­δύει και θα πρέπει να συνε­χί­σουνε και όλες οι κυβερ­νή­σεις στο μέλλον να επεν­δύ­ουν.

Ερ: Η άλλη κριτική που δέχεται συνο­λικά το ελλη­νικό εκπαι­δευ­τικό σύστημα, ειδικά μετά την ανω­τα­το­ποί­ηση των Τεχνο­λο­γι­κών Εκπαι­δευ­τι­κών Ιδρυ­μά­των, είναι ότι δεν παράγει, θα έλεγα, μεσαίων δεξιο­τή­των στελέχη για τις επι­χει­ρή­σεις. Υπάρχει τερά­στια γκρίνια από τις επι­χει­ρή­σεις ότι δε βρί­σκουν εξει­δι­κευ­μένο δυνα­μικό και ειδικά αυτή η μεταρ­ρύθ­μιση, σε εισα­γω­γικά, που είχε γίνει τότε ήταν προς την αντί­θετη κατεύ­θυνση. Τι κάνετε για αυτό; Αυτή τη στιγμή υπάρ­χουν κλάδοι της οικο­νο­μίας οι οποίοι δεν βρί­σκουν εργα­ζό­με­νους.

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Λοιπόν. Είναι ένας χώρος τον οποίο έχουμε προ­τε­ραιο­ποι­ή­σει. Και πολύ σύντομα, στις επό­με­νες εβδο­μά­δες, θα είμαστε σε θέση να ανα­κοι­νώ­σουμε μια πολύ σημα­ντική πρω­το­βου­λία, με σύμπραξη με τον ιδιω­τικό τομέα, τις λεγό­με­νες ακα­δη­μίες. Δηλαδή ποια θα είναι η σύλληψη; Η σύλληψη είναι το ότι η επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση δεν έχει πετύχει. Ξεκι­νάμε με αυτήν την παρα­δοχή. Τα ΕΠΑΛ είναι στο επίπεδο του λυκείου. Εγώ θα σας έλεγα περισ­σό­τερο να στα­θούμε εδώ στο επίπεδο των Ι.Ε.Κ. Η επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση, δηλαδή το λεγό­μενο επίπεδο 5. Με το επίπεδο 6 να είναι το Bachelor και το επίπεδο 4 να είναι το απο­λυ­τή­ριο του λυκείου. Οι σπουδές οι επαγ­γελ­μα­τι­κές μετά το λύκειο, η επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση και κατάρ­τιση, με την έννοια της επαγ­γελ­μα­τι­κής εκπαί­δευ­σης και κατάρ­τι­σης, ο τρόπος με τον οποίο έχουν πετύχει στην Κεντρική Ευρώπη, εν αντι­θέ­σει με τη νότια, είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας προ­βλη­μα­τί­σει. Εδώ πέρα έχουν ήδη γίνει πολλές μεταρ­ρυθ­μι­στι­κές πρω­το­βου­λίες με νέα προ­γράμ­ματα, με νέους οδηγούς κατάρ­τι­σης που προ­έρ­χο­νται από τον ιδιω­τικό τομέα. Με ένα σύστημα δια­κυ­βέρ­νη­σης το οποίο εμείς έχουμε εισα­γά­γει, όπου οι κοι­νω­νι­κοί εταίροι συμ­με­τέ­χουν στο σχε­δια­σμό αυτών των οδηγών κατάρ­τι­σης. Όλα αυτά είναι σημα­ντικά βήματα. Τώρα αισθα­νό­μα­στε ότι ήρθε η ώρα να κάνουμε το επόμενο. Ποιο είναι αυτό; Θέλουμε να φέρουμε ουσια­στικά στο προ­σκή­νιο τη δημιουρ­γία νέων δομών που θα δίνουν και αυτές σπουδές επι­πέ­δου 5 αλλά θα προ­κύ­πτουν τα προ­γράμ­ματα, οι οδηγοί κατάρ­τι­σης αυτοί και η δια­κυ­βέρ­νηση των σχολών αυτών, σε μια σύμπραξη του δημό­σιου με τον ιδιω­τικό τομέα, στο­χευ­μένη σε συγκε­κρι­μέ­νες ειδι­κό­τη­τες και διαρ­θρω­μένη σε όλη την Ελλάδα. Να πω ένα-δύο παρα­δείγ­ματα συγκε­κρι­μένα σε αυτό. Σε περιο­χές οι οποίες είναι οινο­πα­ρα­γω­γι­κές και στις οποίες η χώρα μας τα τελευ­ταία χρόνια έχει ανα­δεί­ξει το κρασί ως μια ανα­δυό­μενη βιο­μη­χα­νία, έχει δημιουρ­γη­θεί και μια ολό­κληρη επι­χει­ρη­μα­τική κουλ­τούρα. Είναι πολύ σημα­ντικό λοιπόν εφόσον ανα­ζη­τούμε στελέχη, να μπο­ρέ­σουμε εμείς σε σύμπραξη μαζί τους να δημιουρ­γή­σουμε τις νέες αυτές σχολές οι οποίες θα παρά­ξουν τα εκπαι­δευ­μένα στελέχη τα οποία μετά θα εργα­στούν στις επι­χει­ρή­σεις αυτές. Και αυτό έχει κι ένα χωρικό χαρα­κτήρα πολύ έντονο. Βλέ­πουμε για παρά­δειγμα ότι υπάρ­χουν περιο­χές στη χώρα μας όπου η φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νία τα πηγαί­νει πάρα πολύ καλά αντι­στοί­χως. Υπάρ­χουν άλλες περιο­χές οι οποίες εστιά­ζουν σε πολύ συγκε­κρι­μένα προ­ϊ­ό­ντα του αγρο­τι­κού τομέα. Εμείς λοιπόν έχουμε κάνει αυτήν την απο­τύ­πωση και θα έρθει μια νομο­θε­τική πρω­το­βου­λία, η οποία θα επι­τρέ­πει αυτού του τύπου τις συμπρά­ξεις να τις πραγ­μα­το­ποιούμε πλέον οργα­νικά με τον ιδιω­τικό τομέα. Να είναι δηλαδή κομμάτι του governance, κομμάτι του συστή­μα­τος δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Ερ.: Τελευ­ταία ερώτηση κ. Υπουργέ. Σε ποιο σημείο βρι­σκό­μα­στε με την έλευση των μη κρα­τι­κών πανε­πι­στη­μίων; Αν είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από το ενδια­φέ­ρον που έχει ήδη εκδη­λω­θεί, γιατί εσείς έχετε πλη­ρο­φό­ρηση πού βρι­σκό­μα­στε. Και αν περι­μέ­νουμε κορυ­φαία ονόματα για να ανοί­ξουν παραρ­τή­ματα εδώ;

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Το πρώτο το οποίο θα πω σ’ αυτό είναι το ότι η στρα­τη­γική της διε­θνο­ποί­η­σης του ελλη­νι­κού συστή­μα­τος τρι­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης αφορά τόσο τη δημόσια όσο και την μη κρατική εκπαί­δευση και είναι μια στρα­τη­γική η οποία πρέπει συνο­λικά να υλο­ποι­η­θεί. Γιατί πρέπει να ξεκι­νή­σουμε από το ποιο είναι το πρό­βλημα. Το πρό­βλημα είναι ότι η Ελλάδα έχει δια­χρο­νικά απο­τύ­χει στο να μετα­τρέ­ψει τον εαυτό της σε ένα περι­φε­ρειακό κέντρο εκπαί­δευ­σης με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο το πέτυχε η Ιταλία σε μεγάλη κλίμακα ή η Κύπρος σε μικρή. Άρα επειδή έχουμε εξαι­ρε­τικό ανθρώ­πινο δυνα­μικό , εξαι­ρε­τική ακα­δη­μαϊκή δια­σπορά κι έναν  υπέροχο τόπο που πολλοί θέλουν να έρθουν, έχουμε μια τερά­στια δυνα­τό­τητα η οποία μένει ανα­ξιο­ποί­ητη εδώ και χρόνια. Οπότε τι ερχό­μα­στε να κάνουμε; Αφενός να επεν­δύ­σουμε στις συμπρά­ξεις των δημό­σιων πανε­πι­στη­μίων με κορυ­φαία πανε­πι­στή­μια του εξω­τε­ρι­κού, αξιο­ποιώ­ντας και μοχλεύ­ο­ντας θεσμι­κές αλλαγές και πόρους του Ταμείου Ανά­καμ­ψης. Και από εκεί σας λέω ήδη ότι θα έρθουν κορυ­φαία ονόματα. Εχουν κατα­θέ­σει προ­τά­σεις για κοινά μετα­πτυ­χιακά τα οποία θα γίνουν στη χώρα μας, ονόματα όπως το YALE από αμε­ρι­κα­νικά πανε­πι­στή­μια ή το πανε­πι­στή­μιο της Καλι­φόρ­νιας ή σχεδόν όλα τα κορυ­φαία ευρω­παϊκά πανε­πι­στή­μια τα οποία θα δημιουρ­γή­σουν joint και dual degrees μετα­πτυ­χια­κών με τα ελλη­νικά δημόσια πανε­πι­στή­μια. Άρα θα μπο­ρούμε πάρα πολύ εύκολα σε λίγες εβδο­μά­δες να ισχυ­ρι­στούμε και να ισχυ­ρι­στώ κι εγώ προ­σω­πικά ότι ήρθαν αυτά τα κορυ­φαία ονόματα στην Ελλάδα και μάλιστα δια μέσου των δημο­σίων πανε­πι­στη­μίων. Και αφε­τέ­ρου λύνο­ντας μια ιστο­ρική εκπαι­δευ­τική ανορ­θο­γρα­φία ,η οποία αφορά την απα­γό­ρευση λει­τουρ­γίας μη κρα­τι­κών οντο­τή­των ως πανε­πι­στη­μίων στη χώρα μας, όπως αυτή ισχύει εδώ και δεκα­ε­τίες. Είχαμε μείνει μόνοι πρα­κτικά στον πλανήτη , με αυτήν την απα­γό­ρευση. Εκεί ήδη έχει εκδη­λω­θεί ενδια­φέ­ρον. Οι δια­δι­κα­σίες των αιτή­σεων βρί­σκο­νται σε εξέλιξη και θα βρί­σκο­νται μέχρι τα τέλη Φεβρουα­ρίου. Εκτι­μούμε ότι από το Σεπτέμ­βριο θα ξεκι­νή­σουν να λει­τουρ­γούν τα πρώτα μη κρατικά πανε­πι­στή­μια στη χώρα μας. Θα είμαστε σε θέση όμως να κάνουμε πιο συγκε­κρι­μέ­νες ανα­κοι­νώ­σεις ως προς το ποια αυτά θα είναι, αφού θα έχουμε επε­ξερ­γα­στεί, ιδίως η ανε­ξάρ­τητη αρχή, η ΕΘΑΑΕ που κάνει την επε­ξερ­γα­σία, τις πρώτες αιτή­σεις. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι υπάρχει ενδια­φέ­ρον. Και το ενδια­φέ­ρον αυτό θα ήθελα να το εντά­ξουμε σαν ένα κομμάτι ενός ευρύ­τε­ρου πάζλ της στρα­τη­γι­κής της διε­θνο­ποί­η­σης η οποία περι­λαμ­βά­νει κυρίως το δημόσιο πανε­πι­στή­μιο στον πυρήνα της.

Ερ: Να κάνω και μια ακόμη ερώτηση. κ. Υπουργέ. Τα Ωνάσεια σχολεία που ανα­κοι­νώ­σατε τι ακριβώς θα προ­σφέ­ρουν στην ελλη­νική οικο­γέ­νεια και στο ελλη­νικό εκπαι­δευ­τικό σύστημα; 

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Να πούμε καταρ­χάς ότι μιλάμε για 22 σχολεία, γυμνά­σια, λύκεια, άρα πρα­κτικά για σχολεία σε 11 περιο­χές. Όλες οι περιο­χές αυτές θα έχουν ένα κοινό. Είναι οι λεγό­με­νες ευά­λω­τες περιο­χές, δηλαδή περιο­χές με κοι­νω­νι­κές και οικο­νο­μι­κές προ­κλή­σεις. Η ελλη­νική κοι­νω­νία έχει αγκα­λιά­σει τα πρότυπα και τα πει­ρα­μα­τικά σχολεία και υπάρχει τερά­στια ζήτηση για αυτά. Έχουν εξαι­ρε­τι­κές επι­δό­σεις σε όλα τα επίπεδα και το βλέ­πουμε κάθε χρόνο αυτό να βελ­τιώ­νε­ται στο πεδίο. Οπότε τώρα σε μια λογική αύξησης της πολυ­τυ­πίας του συστή­μα­τος αλλά και στή­ρι­ξης ειδικά των περιο­χών εκείνων που είναι ευά­λω­τες, ερχό­μα­στε να συμπρά­ξουμε με το Ίδρυμα Ωνάση, σε μια κουλ­τούρα συνερ­γα­σίας στα πρότυπα του καρ­διο­χει­ρουρ­γι­κού κέντρου. Προ­σπα­θούμε να αξιο­ποι­ή­σουμε τις δυνα­τό­τη­τες που δίνει το κράτος και ο δημό­σιος τομέας μέσα από τη στήριξη της εκπαί­δευ­σης , την και­νο­το­μία και την πρό­σθετη διάθεση στή­ρι­ξης των σχο­λι­κών μονάδων και της εκπαί­δευ­σης ευρύ­τερα από ένα ίδρυμα με το κύρος και την εμπει­ρία του Ιδρύ­μα­τος Ωνάση. Και η στήριξη αυτή στην περί­πτωση που συζη­τάμε θα περι­λαμ­βά­νει και μεγάλη οικο­νο­μική υπο­στή­ριξη των σχο­λι­κών μονάδων στις περιο­χές αυτές από το Ίδρυμα Ωνάση με ποσό που θα φτάνει έως και το ένα εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ ανά σχολική μονάδα, για τις 22 σχο­λι­κές μονάδες. Προ­βλέ­πε­ται και περαι­τέρω στήριξη των καθη­γη­τών που θα διδά­σκουν σ’ αυτά τα σχολεία μέσω της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους εξέ­λι­ξης και με την εισα­γωγή και­νο­το­μιών στην εκπαί­δευση με έναν τρόπο που επίσης θα μας επι­τρέ­ψει να διδα­χθούμε από πράγ­ματα τα οποία θα συμβούν στο πεδίο και μετά να δια­χυ­θούν αυτά συνο­λι­κό­τερα στο σύνολο της εκπαι­δευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας. Αλλά ξανά αν έπρεπε να κρατήσω ένα πράγμα από αυτή τη μεταρ­ρύθ­μιση , θα κράταγα το γεγονός ότι τα σχολεία αυτά θα δημιουρ­γη­θούν σε περιο­χές οι οποίες είναι ευά­λω­τες. Κι αυτό δείχνει κάτι σε σχέση με το πώς αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε το δημόσιο σύστημα αλλά και το ρόλο των χορηγών και των μεγάλων ιδρυ­μά­των, όπως το Ίδρυμα Ωνάση σ’ αυτό.

Ερ.: Κύριε Υπουργέ σας ευχα­ρι­στούμε πάρα πολύ για την κου­βέ­ντα που είχαμε. 

Κ. Πιερ­ρα­κά­κης: Σας ευχα­ρι­στώ και εγώ. Ήταν μεγάλη χαρά.

Πηγή:  capital.gr