Μητροπολίτης Ρόδου: Ευχόμαστε ο Θεός ως ελεήμων και φιλάνθρωπος να μας χαρίσει το Νέον Έτος αίσιο, ειρηνικό, υγιεινό, αληθινά ευλογημένο και σωτήριο

Στο Πρω­το­χρο­νιά­τικο μήνυμα του ο Σεβα­σμιό­τα­τος Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ. Κύριλ­λος, ανα­φέ­ρε­ται στο έτος που φεύγει, αλλά και στο νέο χρόνο που έρχεται, δεί­χνο­ντας τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει όλοι να πορευ­θούμε συλ­λο­γι­ζό­με­νοι την ευθύνη μας για τη χρήση που κάνουμε στο χρόνο της ζωής μας, ώστε να μην τον χάνουμε αλλά να τον κερ­δί­ζουμε εργα­ζό­με­νοι για τον προ­σω­πικό μας αγιασμό και, μέσα απ̉ αυτόν, για το «κοινό καλό» του τόπου και της κοι­νω­νίας μας.  Στο μήνυμα του ο Σεβα­σμιό­τα­τος ανα­φέ­ρει τα εξής:

Με τη χάρη του Θεού εορ­τά­ζουμε σήμερα την Πρω­το­χρο­νιά του Νέου Έτους 2025. Αφή­νουμε ένα επι­πλέον χρόνο πίσω μας, υπο­δε­χό­μα­στε τον και­νούρ­γιο, ανταλ­λάσ­σουμε μεταξύ μας χαρού­με­νες ευχές, οι οποίες εκφρά­ζουν τις ελπίδες, τους ορα­μα­τι­σμούς, τα όνειρα και τις προσ­δο­κίες μας. Στην αρχή κάθε χρόνου αισιο­δο­ξούμε για ένα θετι­κώ­τερο προ­σω­πικό και κοι­νω­νικό αύριο, πάντα ευχό­μα­στε αυτός να είναι καλύ­τε­ρος από τον προη­γού­μενο και να μας χαρίσει πλη­ρό­τητα ζωής και ύπαρξης.

Ο χρόνος που απο­χαι­ρε­τή­σαμε, το 2024, ανήκει πλέον στο παρελ­θόν. Ανα­θε­ω­ρού­ντες την μέσα σ̉  αυτόν πορεία των πραγ­μά­των, όσον αφορά το τοπικό και παγκό­σμιο γίγνε­σθαι, σίγουρα δεν είναι εύκολο να του απο­δώ­σουμε τα εύσημα, αν και δεν είναι του παρό­ντος να λεπτο­λο­γή­σουμε και να ανα­φερ­θούμε σε όλα όσα εκείνος, κατά προ­σω­πική κρίση η κατά τα γενικώς παρα­δε­δεγ­μένα, επέφερε αρνη­τικά και σε πολλές περι­πτώ­σεις επώδυνα η και κατα­στρο­φικά, που εκφρά­ζο­νται επί παρα­δείγ­ματι με δια­πι­στώ­σεις ότι οι άνθρω­ποι αγρί­ε­ψαν, τα πάθη θέριε­ψαν, οι αντι­κοι­νω­νι­κές εκδη­λώ­σεις πλή­θυ­ναν, η ανα­σφά­λεια κυριαρ­χεί, η κλι­μα­τική αλλαγή απειλεί, οι πολε­μι­κές συγκρού­σεις προ­σβάλ­λουν ποι­κι­λό­τροπα την αξιο­πρέ­πεια του ανθρω­πί­νου προ­σώ­που κ. α.

Γεγονός είναι ότι ο περα­σμέ­νος χρόνος απο­τε­λεί πλέον μέρος του παρελ­θό­ντος, προ­σω­πι­κού, κοι­νω­νι­κού και παγκό­σμιου. Παράλ­ληλα η ζωή είναι μια πορεία μέσα στον χρόνο και ο χρόνος δεν θα στα­μα­τή­σει ποτέ να λιτα­νεύει και­νούρ­γιος και παλιός. Θα υπάρ­χουν στιγμές που θα κατα­δει­κνύ­ουν πόσο ευά­λω­τοι είμαστε ως άνθρω­ποι στα δύσκολα και ανα­πά­ντεχα γεγο­νότα του κάθε παρό­ντος μας, αλλά ταυ­τό­χρονα και πόσο έτοιμοι να αντα­πο­κρι­θούμε σε κάθε πρό­κληση που παρου­σιά­ζε­ται μπροστά μας, ανα­νε­ώ­νο­ντας την αισιο­δο­ξία και την ελπίδα μας. Με την επί­γνωση που μας εφο­διά­ζει η πίστη μας ότι ο άνθρω­πος στην προ­σω­πική σχέση του με τον αιώνιο Θεό ανα­και­νί­ζε­ται και ανα­νε­ώ­νε­ται μπο­ρούμε να ανα­και­νί­ζουμε και να ανα­νε­ώ­νουμε τις υπάρ­ξεις μας και να κάνουμε τον χρόνο πραγ­μα­τικό και δημιουρ­γικό, ταξι­δεύ­ο­ντας μέσα σ  αυτόν και βημα­τί­ζο­ντες σταθερά μέσα  από την ένωση της δικής μας ζωής μ  αυτήν των άλλων και με την άπειρη ζωή του Θεού. Με την πεποί­θηση ότι ο χρόνος έχει νόημα, όταν υπάρχει κίνηση, κατεύ­θυνση και στόχος και ότι τότε και μόνο τότε αντι­προ­σω­πεύει ουσια­στικά τον τύπο της αιω­νιό­τη­τας και κατα­φά­σκει την αληθινή πραγ­μα­τι­κό­τητα της ζωής.

Μ  αυτές τις ελά­χι­στες σκέψεις απευ­θύνω εγκάρ­διο πατρικό χαι­ρε­τι­σμό και θερμές ευχές προς τον ιερό Κλήρο και τις Μονα­στι­κές Αδελ­φό­τη­τες της τοπικής Εκκλη­σίας μας, της Ιεράς Μητρο­πό­λεως Ρόδου, τους συνερ­γά­τες της σ  όλους τους τομείς του έργου της, τους Άρχο­ντες και τον ευσεβή λαό μας, στους απα­ντα­χού της γης Ροδίους και φίλους της Ρόδου. Με ελπίδα και αισιο­δο­ξία για το μέλλον, φως, δύναμη και επί­γνωση ουσια­στι­κής κατεύ­θυν­σης, ας συνε­χί­σουμε τη συμπό­ρευσή μας «αλη­θεύ­ο­ντες εν αγάπη» (Εφ, δʹ, 15) και «εξα­γο­ρα­ζό­με­νοι τον καιρόν», δηλαδή, συλ­λο­γι­ζό­με­νοι την ευθύνη μας για τη χρήση που κάνουμε στο χρόνο της ζωής μας, ώστε να μην τον χάνουμε αλλά να τον κερ­δί­ζουμε εργα­ζό­με­νοι για τον προ­σω­πικό μας αγιασμό και, μέσα απ̉ αυτόν, για το «κοινό καλό» του τόπου και της κοι­νω­νίας μας, συμ­βάλ­λο­ντας ο καθένας με τον τρόπο του και από το μετε­ρίζι του  στην επί­τευξη της κοι­νω­νι­κής συνοχής και εκπρο­σω­πού­ντες στην πράξη τον «πολι­τι­σμό του προ­σώ­που», ο οποίος, όταν απου­σιά­ζει η δια­κυ­βεύ­ε­ται, επι­φέ­ρει την απώλεια του νοή­μα­τος του χρόνου.

Αγα­πη­τοί αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω.

Ευχα­ρι­στούμε τον «καιρούς και χρόνους εν τη ιδία εξουσία θέμενον» και «κυριεύ­ο­ντα των αιώνων»  υπε­ρού­σιο Τρια­δικό Θεό, που μας αξίωσε να φτά­σουμε στο χρονικό ορο­θέ­σιο, το οποίο προσ­διο­ρί­ζουμε ως «Πρω­το­χρο­νιά του νέου σωτη­ρίου έτους 2025». Ευχό­μα­στε αυτός, ως ελεήμων και φιλάν­θρω­πος Κύριος, να μας χαρίσει το Νέον Έτος αίσιο, ειρη­νικό, υγιεινό, αληθινά ευλο­γη­μένο και σωτήριο και να μας δώσει την δύναμη που απαι­τεί­ται ώστε να τον αξιο­ποι­ή­σουμε δημιουρ­γικά με τις πρε­σβείες της Πανα­χρά­ντου Θεο­τό­κου, του Αγίου Βασι­λείου του Μεγάλου και όλων των Αγίων. Αμήν.

Πρω­το­χρο­νιά του δισχι­λιο­στού και εικο­στού πέμπτου σωτη­ρίου έτους

Διά­πυ­ρος προς Θεόν ευχέτης πάντων ημών.

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

  †Ο  ΡΟΔΟΥ   ΚΥΡΙΛΛΟΣ