Δήμος Ρόδου: Σύμπραξη με ιδιώτη για την αναβάθμιση του συγκοινωνιακού έργου στο νησί!

• Το πρώτο τρίμηνο του 2025 θα έρθει προς ψήφιση σχέδιο δια­γω­νι­σμού για τον εκσυγ­χρο­νι­σμό της πρώην ΔΕΣ ΡΟΔΑ

Η Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Συγκοι­νω­νιών ΡΟΔΑ ιδρύ­θηκε με σκοπό να παρέχει αξιό­πι­στες και προ­σι­τές υπη­ρε­σίες συγκοι­νω­νίας στους κατοί­κους του Δήμου Ρόδου.

Από την ίδρυσή της, η επι­χεί­ρηση δια­δρα­μά­τισε κεντρικό ρόλο στην καθη­με­ρινή ζωή του νησιού, εξα­σφα­λί­ζο­ντας τη σύνδεση απο­μα­κρυ­σμέ­νων περιο­χών με το κέντρο της πόλης και υπο­στη­ρί­ζο­ντας την του­ρι­στική ανά­πτυξη.

Ως ένας οργα­νι­σμός με σημα­ντικό κοι­νω­νικό και οικο­νο­μικό ρόλο στο νησί, είχε να αντι­με­τω­πί­σει πολυά­ριθμα προ­βλή­ματα, όπως οικο­νο­μικά χρέη, αδυ­να­μία εκσυγ­χρο­νι­σμού και μειω­μένη απο­δο­τι­κό­τητα.

Τα προ­βλή­ματα αυτά «κλη­ρο­νό­μησε» μετά την κατάρ­γηση δια νόμου των νομικών προ­σώ­πων των Ο.Τ.Α. α’ βαθμού ο δήμος Ρόδου στον οποίο ενσω­μα­τώ­θηκε το προ­σω­πικό και ο στόλος της.

Η απο­τε­λε­σμα­τική και αξιό­πι­στη λει­τουρ­γία των αστικών συγκοι­νω­νιών είναι ζωτικής σημα­σίας για την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών και την οικο­νο­μική ανά­πτυξη.

Το υφι­στά­μενο πλαίσιο δημό­σιας δια­χεί­ρι­σης του συγκοι­νω­νια­κού έργου στην Ρόδο χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από προ­βλή­ματα που σχε­τί­ζο­νται με την αδυ­να­μία εξυ­πη­ρέ­τη­σης, τη χαμηλή απο­δο­τι­κό­τητα και την έλλειψη πόρων.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ανα­βάθ­μιση του συγκοι­νω­νια­κού έργου των λεω­φο­ρείων με την συν­δρομή ιδιώτη προ­βάλ­λει ως μια ανα­γκαία μεταρ­ρύθ­μιση που μπορεί να οδη­γή­σει σε σημα­ντική ανα­βάθ­μιση των υπη­ρε­σιών και εξοι­κο­νό­μηση πόρων.

Η δημο­τική αρχή του Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη επε­ξερ­γά­ζε­ται ήδη πρόταση για τον πλήρη εκσυγ­χρο­νι­σμό του συγκοι­νω­νια­κού έργου στο νησί με σύμπραξη ή και με ανάθεση γραμμών μετά από δια­γω­νι­σμό σε ιδιώτη.

Την πρόταση αυτή επε­ξερ­γά­ζε­ται ήδη και πρό­κει­ται να φέρει προς ψήφιση στο πρώτο τρίμηνο του 2025 ο αντι­δή­μαρ­χος επί των οικο­νο­μι­κών κ. Κώστας Χαλκιάς.

Τα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα και οι δια­χει­ρι­στι­κές αδυ­να­μίες καθι­στούν ανα­γκαία την αλλαγή του υφι­στά­με­νου πλαι­σίου και η μετά­βαση σε ένα νέο σύστημα συγκοι­νω­νιών θα γίνει όπως δια­βε­βαιώ­νουν στην δημο­τική αρχή με προσοχή.

Η εξα­σφά­λιση αξιό­πι­στων και προ­σι­τών συγκοι­νω­νιών είναι απα­ραί­τητη για την ευη­με­ρία των κατοί­κων και την υπο­στή­ριξη της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης.

Με σωστό σχε­δια­σμό, η Ρόδος μπορεί να αξιο­ποι­ή­σει αυτή την κρίση ως ευκαι­ρία για τη δημιουρ­γία ενός πιο σύγ­χρο­νου και απο­τε­λε­σμα­τι­κού συγκοι­νω­νια­κού συστή­μα­τος.

Ενδει­κτικά ανα­φέ­ρουμε ότι για να καλυ­φθούν πλήρως οι ανάγκες στο νησί απαι­τού­νται του­λά­χι­στον 50 λεω­φο­ρεία, όταν ο «αξιό­μα­χος» στόλος σήμερα απα­ριθ­μεί περίπου 20 και αν επι­σκευα­στούν τα παρο­πλι­σμένα περίπου 27!

Επι­πλέον απα­σχο­λεί 12 οδηγούς ενώ απαι­τεί­ται η απα­σχό­ληση πολ­λα­πλά­σιου αριθμού κυρίως τους θερι­νούς μήνες.

Είναι σαφές ότι το συγκοι­νω­νιακό έργο εντός της πόλεως Ρόδου έως το Φαλη­ράκι από την ανα­το­λική πλευρά και ως την Εμπωνα από την δυτική δεν μπορεί να εξυ­πη­ρε­τη­θεί με τα σημε­ρινά δεδο­μένα.

Η Ρόδος δεν έχει τακτικά δρο­μο­λό­για ώστε να εξυ­πη­ρε­τεί τους μόνι­μους κατοί­κους και τους εργα­ζό­με­νους και δεν μπορεί σήμερα να παρέχει μετα­φορά σε δημο­φι­λείς τοπο­θε­σίες όπως οι παρα­λίες, η Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου, και τα σημα­ντικά αρχαιο­λο­γικά μνημεία.

Η λει­τουρ­γία των δημό­σιων συγκοι­νω­νιών εξαρ­τά­ται από δομές με υψηλό επίπεδο γρα­φειο­κρα­τίας.

Οι απο­φά­σεις για επεν­δύ­σεις, συντή­ρηση και ανα­διάρ­θρωση δρο­μο­λο­γίων συχνά καθυ­στε­ρούν, ενώ η έλλειψη ευε­λι­ξίας εμπο­δί­ζει την υιο­θέ­τηση και­νο­τό­μων λύσεων.

Η δημο­σιο­νο­μική πίεση που αντι­με­τω­πί­ζει ο δήμος Ρόδου περιο­ρί­ζει σημα­ντικά τις επεν­δύ­σεις στις δημό­σιες συγκοι­νω­νίες. Τα παλαιά οχήματα, η ελλιπής συντή­ρηση και οι ανε­παρ­κείς υπο­δο­μές είναι απο­τέ­λε­σμα αυτής της κατά­στα­σης.

Το κόστος λει­τουρ­γίας των δημό­σιων συγκοι­νω­νιών συχνά είναι δυσα­νά­λογα υψηλό σε σχέση με την ποιό­τητα των υπη­ρε­σιών, λόγω της χαμηλής απο­δο­τι­κό­τη­τας και των ανε­λα­στι­κών δαπανών.

Χώρες όπως η Σουηδία, η Μεγάλη Βρε­τα­νία και η Γερ­μα­νία έχουν εφαρ­μό­σει μοντέλα ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης με εντυ­πω­σιακά απο­τε­λέ­σματα. Στις χώρες αυτές, οι ιδιώτες πάροχοι συνερ­γά­ζο­νται με το κράτος υπό αυστη­ρούς όρους, δια­σφα­λί­ζο­ντας την ποιό­τητα και την προ­σβα­σι­μό­τητα των υπη­ρε­σιών.

Η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση δεν συνε­πά­γε­ται την πλήρη από­συρση του δήμου από τις συγκοι­νω­νίες αφού μπορεί να δια­τη­ρή­σει ρυθ­μι­στικό ρόλο, δια­σφα­λί­ζο­ντας ότι οι ιδιώτες τηρούν τις προ­δια­γρα­φές και τις υπο­χρε­ώ­σεις που έχουν συμ­φω­νη­θεί.