Συνέδριο Βήματος – Αβραμόπουλος: «Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες στην εξωτερική της πολιτική»

Ο Δημή­τρης Αβρα­μό­που­λος και ο Γιώργος Γεν­νη­μα­τάς συνο­μί­λη­σαν με τον Στρατή Αγγελή για την περι­φε­ρειακή Ασφά­λεια στη Μετα­πο­λί­τευση κατά τη διάρ­κεια του συνε­δρίου του Βήματος για τα 50 χρόνια Ελλη­νι­κής Εξω­τε­ρι­κής Πολι­τι­κής.

Ο κ. Αβρα­μό­που­λος στην αρχική του τοπο­θέ­τηση τόνισε μεταξύ άλλων: «Οι όποιες προ­σπά­θειες κατέ­βαλε η Ελλάδα στην εξω­τε­ρική πολι­τική, είχαν να κάνουν και με τον προ­σω­πικό ρόλο των ηγετών της. Αν δεν ήταν ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής, δεν θα μπαί­ναμε στην ΕΕ.

Οι δια­προ­σω­πι­κές σχέσεις έπαιζαν ρόλο και σε σχέση με ηγέτες της Ευρώπης, με γεί­το­νές μας και με τις ΗΠΑ. Έγιναν κάποια πράγ­ματα κάτω από μία οπτική. Πώς βλέπαμε εμείς το ρόλο της Ελλάδος και όχι ποιος θα μπο­ρούσε να είναι ο ρόλος της σε ένα ευρύ­τερο σκηνικό. Να δώσουμε τα εύσημα σε όσους που μας άνοιξαν το δρόμο, κυρίως για τη θέση μας στην Ευρώπη, όμως να πούμε ότι έγιναν και λαν­θα­σμέ­νες κινή­σεις. Ας πούμε ότι η έξοδος της Ελλάδος από το ΝΑΤΟ το 1974 ήταν μια βια­στική, συναι­σθη­μα­τική αντί­δραση. Επειδή τυχαί­νει να γνωρίζω από μέσα πώς μπήκαμε ξανά μέσα στο ΝΑΤΟ να σας πω ότι μπήκαμε με δυσμε­νέ­στε­ρους όρους από ότι ήμασταν πριν.

Η Ελλάδα έχει τερά­στιες δυνα­τό­τη­τες στην εξω­τε­ρική της πολι­τική. Θα πρέπει όμως να απαλ­λα­γεί από ορι­σμένα ξεπε­ρα­σμένα στε­ρε­ό­τυπα στην εξω­τε­ρική της πολι­τική που την καθη­λώ­νουν. Καθη­λώ­νουν και πολι­τι­κούς και το απο­κα­λού­μενο βαθύ, για μένα είναι ρηχό, σύστημα το οποίο έχει να κάνει με τους βασι­κούς θεσμι­κούς κανόνες πάνω στους οποίους στη­ρί­ζε­ται η εξω­τε­ρική πολι­τική».

Ο κ. Αβρα­μό­που­λος αργό­τερα επε­σή­μανε: «Αρέσει δεν αρέσει, η Τουρκία έχει ισχυ­ρο­ποι­ή­σει την θέση της. Το καλό για εμάς, είναι ότι η κατά­σταση αυτή απο­φορ­τί­ζει τα ελλη­νο­τουρ­κικά. Δεν είναι είναι στις προ­τε­ραιό­τη­τές της να ανοίξει μέτωπο με την Ελλάδα, δηλαδή με την Ευρώπη.

Όχι πως η Ευρώπη είναι ισχυρή, καθώς δεν μπόρεσε να γίνει γεω­πο­λι­τική δύναμη. Στο ιστο­ρικό υπο­συ­νεί­δητο της Τουρ­κίας βρί­σκε­ται η επέ­κταση προς την Ευρώπη. Δεν θέλει να βγάλει από την οπτική της την επέ­κταση προς τη Δύση».

«Λάθος να στα­μα­τή­σουν οι εξε­τά­σεις αιτή­σεων Ασύλου»

Σε άλλο σημείο της συζή­τη­σης ο Δημή­τρης Αβρα­μό­που­λος ανα­φέρ­θηκε στις εξε­λί­ξεις στη Συρία και εξέ­φρασε τους φόβους του για νέο κύμα προ­σφυ­γι­κού: «Ενδέ­χε­ται να έχουμε ένα νέο κύμα προ­σφύ­γων. Ακού­σαμε κάτι ευτε­λι­στικό για τις χώρες υπο­δο­χής από τα βόρεια κράτη: “θα σας δώσουμε 12.000 το κεφάλι, και κρα­τή­στε τους εκεί”.

Αλλο μετα­νά­στης και αλλο πολι­τι­κός προ­σφυ­γας. Για εμένα είναι λάθος να στα­μα­τή­σουν οι εξε­τά­σεις αιτή­σεων Ασύλου, που λένε κάποιες χώρες. Δεν μπο­ρούμε να αρνη­θούμε τις αξίες πάνω στις οποίες έχει δημιουρ­γη­θεί η Ευρώπη και που διέπουν την Ελλάδα» ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Αβρα­μό­που­λος για Ερντο­γάν: «Είναι ισλα­μο­δη­μο­κρά­της»

«Η μετα­τροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί είχα απο­τρα­πεί δυο φορές από τον Ερντο­γάν στο παρελ­θόν. Σε κάποια στιγμή κάτω από πίεση, την έκανε την κίνηση. Ο Ερντο­γάν είναι κάτι σαν τους χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες της Ευρώπης, είναι ισλα­μο­δη­μο­κρά­της».

Από την πλευρά του ο Ε.Τ Πρέσβης, Γιώργος Γεν­νη­μα­τάς μιλώ­ντας για το ρόλο της Τουρ­κίας επε­σή­μανε: «Η Τουρκία εκμε­ταλ­λευό­ταν πάντοτε τις πολι­τι­κές συγκυ­ρίες κάθε στιγμής. Πάρτε για παρά­δειγμα τι έγινε στη Μέση Ανατολή. Ο Ερντο­γάν προ­ε­τοί­μασε πολύ καλά το ρόλο του από το 2003. Έκλεισε τη βάση του Ιντσιρ­λίκ που αυτό σημαί­νει ότι ανα­τρά­πη­καν τα χρονικά όρια της επι­χεί­ρη­σης, οι ΗΠΑ άργησαν να μπουν στο Ιράκ με όλες τις συνέ­πειες που είχε αυτό.

Δημιούρ­γησε το κλίμα αντι­πα­ρά­θε­σης με το Πέρες, θυμάστε το επει­σό­διο που έγινε το 2009 στο Νταβός, όπου με μια θεα­τρική χει­ρο­νο­μία σηκώ­θηκε και έφυγε και έγινε δεκτός στην Άγκυρα ως ήρωας. Η τρίτη ήταν του Μαβί Μαρμαρά. Γίνεται η Αραβική Άνοιξη και για πρώτη φορά η Τουρκία, η οποία από το 1920 μέχρι το 1990 δεν είχε λάβει δράση στη Μέση Ανατολή, ο Ερντο­γάν εκμε­ταλ­λεύ­τηκε εκείνη τη στιγμή και πρόβαλε τον εαυτό του σαν περι­φε­ρειακό ηγέτη».

«Ο σημε­ρι­νός τούρκος περι­δι­νί­ζε­ται μεταξύ Ανα­το­λής και Δύσης»

«Υπάρχει αντι­νο­μία στην Τουρκία. Η Τουρκία εμφα­νί­ζε­ται σαν μια μετριο­πα­θής μου­σουλ­μα­νική χώρα ενώ το σύνταγμά της λέει ότι είναι μια κοσμικό χώρα. Ο σημε­ρι­νός τούρκος περι­δι­νί­ζε­ται μεταξύ Ανα­το­λής και Δύσης. Οι τούρκοι δια­κα­τέ­χο­νται από κρίση ταυ­τό­τη­τας. Τι εκπρο­σω­πεί η Τουρκία: Την ανατολή της Δύσης ή τη Δύση της Ανα­το­λής; Ο Ερντο­γάν έχει πει στις μάζες ότι «εγώ είμαι σαν εσάς και εσείς μπο­ρείτε να γίνεται σαν και εμένα»».» επε­σή­μανε σε άλλο σημείο ο κ. Γεν­νη­μα­τάς.

Πηγή: tovima.gr