Λύση-ανάσα για 110.000 εταιρείες με «κόκκινα» δάνεια 40 δισ. ευρώ- Οδηγός για τη ρύθμιση

Δια­γραφή έως και 100% των προ­στί­μων και προ­σαυ­ξή­σεων από τις ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές προς την εφορία και τα ασφα­λι­στικά ταμεία και ακόμη και 100 δόσεις απο­πλη­ρω­μής θα μπορούν να πετύ­χουν οι επι­χει­ρή­σεις που θα επι­λέ­ξουν τον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό διευ­θέ­τη­σης των χρεών τους. Προ­ϋ­πό­θεση για την ευνοϊκή ρύθμιση είναι οι επι­χει­ρή­σεις να έχουν πρώτα ρυθ­μί­σει τις τρα­πε­ζι­κές καθυ­στε­ρού­με­νες δανεια­κές υπο­χρε­ώ­σεις τους.

Παράλ­ληλα, οι επι­χει­ρη­μα­τίες που θα ζητή­σουν την υπαγωγή τους στις δια­τά­ξεις του νομο­σχε­δίου θα πρέπει να γνω­ρί­ζουν ότι οι τρά­πε­ζες θα περνούν από «κόσκινο» την περιου­σιακή και εισο­δη­μα­τική τους κατά­σταση, προ­κει­μέ­νου να ανάψουν το «πράσινο» φως για τη ρύθμιση και των οφειλών τους προς το Δημόσιο.

Θέμα λίγων ημερών είναι να κλείσει και τυπικά η συμ­φω­νία ανάμεσα στον υπουργό Ανά­πτυ­ξης Νίκο Δένδια και την τρόικα, προ­κει­μέ­νου να καθα­ρο­γρα­φεί το σχέδιο νόμου και να πάρει τον δρόμο για την ψήφισή του από τη Βουλή. Η «Η» παρου­σιά­ζει σήμερα τον οδηγό για τη διευ­θέ­τηση των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών των επι­χει­ρή­σεων προς τρά­πε­ζες, εφορία, ασφα­λι­στικά ταμεία, εργα­ζο­μέ­νους και προ­μη­θευ­τές.

Σκοπός του νομο­σχε­δίου είναι με εξπρές δια­δι­κα­σίες να ρυθ­μι­στούν «κόκκινα» δάνεια και τα υπό­λοιπα χρέη χιλιά­δων μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων. Έτσι, ώστε, αυτές να γίνουν ξανά βιώ­σι­μες και να μπουν εκ νέου στην παρα­γω­γική δια­δι­κα­σία έχοντας μια δεύτερη ευκαι­ρία. Σημειώ­νε­ται ότι περίπου 100.000 μικρές επι­χει­ρή­σεις που απα­σχο­λούν έναν έως εννέα εργα­ζο­μέ­νους και έχουν τζίρο μέχρι 900.000 ευρώ έχουν «κόκκινα» δάνεια ύψους 5 έως 7 δισ. ευρώ, ενώ 10.000 μεγα­λύ­τε­ρες καθυ­στε­ρούν δανεια­κές δόσεις 32 με 33 δισ. ευρώ.

Οι τρά­πε­ζες

Ουσια­στικά πρό­κει­ται για ρυθ­μί­σεις – «πακέτο» όλων των οφειλών. Τον κύριο και πρώτο λόγο για την υπαγωγή στις δια­τά­ξεις του νόμου τον έχουν οι τρά­πε­ζες. Αυτές θα απο­φα­σί­ζουν με βάση δικά τους κρι­τή­ρια αν θα ρυθ­μί­ζουν τα δάνεια των επι­χει­ρή­σεων – πελατών τους και στη συνέ­χεια οι τελευ­ταίες θα κάνουν το ίδιο μέσα από συγκε­κρι­μέ­νες δια­δι­κα­σίες που προ­βλέ­πο­νται στον νόμο για την τακτο­ποί­ηση και των οφειλών προς το Δημόσιο και σε όσους χρω­στούν.

Τα χρέη που θα ρυθ­μί­ζο­νται προς την εφορία και τα ασφα­λι­στικά ταμεία, αφορούν εκείνα που δημιουρ­γή­θη­καν την περίοδο της κρίσης και συγκε­κρι­μένα από την 1η Ιανουα­ρίου του 2010 μέχρι την 31η Δεκεμ­βρίου του 2013. Δεν απο­κλεί­ε­ται αυτή η περί­ο­δος να έχει μετα­βλη­θεί μέχρι την ορι­στι­κο­ποί­ηση του νομο­σχε­δίου.

Η διάρ­κεια ζωής του θεσμι­κού πλαι­σίου είναι μικρή. Πλη­ρο­φο­ρίες λένε για διά­στημα έξι έως και 24 μηνών. Η ακριβής περί­ο­δος δεν έχει ακόμη καθο­ρι­στεί.

Το νομο­σχέ­διο, λοιπόν, καθο­ρί­ζει τους τρόπους ρύθ­μι­σης των οφειλών προς το Δημόσιο και τους εργα­ζο­μέ­νους, αλλά και το τι συμ­βαί­νει στην περί­πτωση που δεν συμ­φω­νούν όλοι οι πιστω­τές του επι­χει­ρη­μα­τία.

Οι τρόποι ανα­διάρ­θρω­σης των οφειλών προς το Δημόσιο και τους εργα­ζο­μέ­νους είναι:

• Δια­γραφή των προ­σαυ­ξή­σεων και προ­στί­μων για τις υπε­ρή­με­ρες οφειλές που δημιουρ­γή­θη­καν την περίοδο 2010 -2013. Το ποσό δια­γρα­φής θα είναι ίδιο για όλους τους πιστω­τές.

– Πληρωμή των οφειλών προς εφορία και ασφα­λι­στικά ταμεία που υπάρ­χουν μέχρι το τέλος του 2013 σε ισό­πο­σες άτοκες μηνιαίες δόσεις. Αυτές μπορεί να είναι μέχρι 100.

• Εξό­φληση των εργα­ζο­μέ­νων εντός 12 μηνών.

Από τις ρυθ­μί­σεις, όπως είναι ευνόητο, εξαι­ρού­νται οι οφειλές από τη μη απόδοση ΦΠΑ και Φόρου Μισθω­τών Υπη­ρε­σιών για αμοιβές που δεν έχουν κατα­βλη­θεί.

Ανα­λυ­τικά τα βήματα που θα ακο­λου­θούν οι επι­χει­ρή­σεις είναι:

Ο επι­χει­ρη­μα­τίας που έχει καθυ­στε­ρού­μενα δάνεια στην τράπεζα ή τις τρά­πε­ζες (αν έχει δανει­στεί από περισ­σό­τε­ρες της μίας) θα επι­διώ­κει να κάνει ένα σχέδιο ανα­διάρ­θρω­σης με τους πιστω­τές. Οι δύο πλευρές έχουν το ελεύ­θερο, δεν το καθο­ρί­ζει ο νόμος, να ακο­λου­θή­σουν οποιασ­δή­ποτε μορφής ρύθμιση. Μπορεί να είναι το «κούρεμα» μέρους της οφειλής και η δια­μόρ­φωση πολλών δόσεων με την επι­μή­κυνση της περιό­δου πλη­ρω­μής του ενα­πο­μεί­να­ντος ωφε­λού­με­νου ποσού. Ενδε­χο­μέ­νως η λύση να προ­βλέ­πει και την κατα­βολή φρέσκων κεφα­λαίων από τους ιδιο­κτή­τες παράλ­ληλα με μία ευνοϊκή ρύθμιση.

Οι μεγάλες επι­χει­ρή­σεις με προ­σω­πικό άνω των εννέα ατόμων και τζίρο άνω των 900.000 ευρώ δεν είναι απα­ραί­τητο να συμ­φω­νή­σουν με όλους τους πιστω­τές τους. Ο νόμος ορίζει ένα συγκε­κρι­μένο πλειο­ψη­φικό ποσοστό. Οι πλη­ρο­φο­ρίες μιλούν για το 60% των πιστω­τών που έχουν το 40% των εμπράγ­μα­των εξα­σφα­λί­σεων της επι­χεί­ρη­σης. Αν δηλαδή το 60% των πιστω­τών που κατέ­χουν το 40% των εμπράγ­μα­των εξα­σφα­λί­σεων εγκρί­νουν το σχέδιο εξυ­γί­αν­σης ή ανα­διάρ­θρω­σης, τότε αυτό­ματα η απόφαση αυτή συμπα­ρα­σύ­ρει και τους υπό­λοι­πους πιστω­τές (40%). Πρέπει να ακο­λου­θή­σουν κι εκείνοι τους όρους τους σχεδίου.

Για τις μικρές επι­χει­ρή­σεις, που απα­σχο­λούν έναν έως εννέα εργα­ζο­μέ­νους και έχουν τζίρο μέχρι 900.000 ευρώ, δεν συμ­βαί­νει το ίδιο. Για παρά­δειγμα, αν μία επι­χεί­ρηση έχει ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές σε τρεις τρά­πε­ζες, δεν υπάρχει η υπο­χρέ­ωση στη μειο­ψη­φία ή και την πλειο­ψη­φία των πιστω­τών να εφαρ­μό­σει το σχέδιο εξυ­γί­αν­σης. Με πιο απλά λόγια, αν οι τρεις πιστω­τές συμ­φω­νή­σουν μεταξύ τους, τότε εφαρ­μό­ζουν όλοι το σχέδιο ρύθ­μι­σης. Αν η επι­χεί­ρηση συμ­φω­νή­σει μόνο με μία από τις τρεις τρά­πε­ζες, τότε προ­χω­ρεί με εκείνην και όχι με τις άλλες δύο. Ή αν το σχέδιο το εγκρί­νουν οι δύο από τις τρεις τρά­πε­ζες τότε η ρύθμιση προ­χω­ρεί με τις δύο και όχι με την τρίτη.

Αυτο­μα­το­ποι­η­μέ­νος τρόπος

Ο τρόπος ρύθ­μι­σης και για τις μεγάλες και μικρές επι­χει­ρή­σεις είναι σχεδόν αυτο­μα­το­ποι­η­μέ­νος. Δηλαδή, αν το σχέδιο εξυ­γί­αν­σης προ­βλέ­πει ότι η τράπεζα ή οι τρά­πε­ζες θα δια­γρά­ψουν ένα συγκε­κρι­μένο ποσό π.χ. 20.000 ευρώ, τότε το ίδιο ποσό προ­σαυ­ξή­σεων ή προ­στί­μων, θα δια­γρά­φε­ται και προς το Δημόσιο. Αν δηλαδή τα πρό­στιμα και οι προ­σαυ­ξή­σεις είναι 20.000 ευρώ στην εφορία και άλλα τόσα στο ΙΚΑ, τότε θα δια­γρά­φο­νται και αυτά.

Στην περί­πτωση που όμως τα πρό­στιμα ή οι προ­σαυ­ξή­σεις είναι λιγό­τερα από το ποσό που του διέ­γραψε η τράπεζα, τότε θα μπορεί να επι­τυγ­χά­νε­ται η ολική δια­γραφή τους προς την εφορία και το ΙΚΑ. Ταυ­τό­χρονα στις μικρές επι­χει­ρή­σεις θα δίνεται η λύση των πολλών δόσεων, οι οποίες μπορεί να είναι και 100.

Αν μία επι­χεί­ρηση δεν φανεί συνεπής στο σχέδιο εξυ­γί­αν­σης, π.χ. δεν πλη­ρώ­σει έστω και μία δόση τότε θα ανα­βιώ­νει όλο το χρέος προς όλους τους πιστω­τές. Αυτό είναι ένα πέναλτι, προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθούν οι περι­πτώ­σεις των κακο­πλη­ρω­τών.

Ωστόσο, μία επι­χεί­ρηση θα προ­βλέ­πε­ται πως στην περί­πτωση που δια­πι­στώ­σει έγκαιρα ότι δεν μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί στο σχέδιο να έχει τη δυνα­τό­τητα ενη­μέ­ρω­σης των πιστω­τών και ενδε­χο­μέ­νως του σχε­δια­σμού μιας νέα ρύθ­μι­σης.

Το όποιο συμ­φω­νη­θέν σχέδιο εξυ­γί­αν­σης ή ανα­διάρ­θρω­σης θα επι­κυ­ρώ­νε­ται από ένα δικα­στή­ριο. Ενδε­χο­μέ­νως να δίνεται και ένας ανώ­τα­τος χρόνος π.χ. δύο μήνες προ­κει­μέ­νου να συζη­τη­θεί.

Χρωστά στο Δημόσιο ένας στους τρεις φορο­λο­γου­μέ­νους

Eνας στους τρεις φορο­λο­γου­μέ­νους χρωστά στο Δημόσιο, ενώ τα νέα χρέη που δημιουρ­γή­θη­καν από την 1η Iανουαρίου 2013 μέχρι και το τέλος Aυγούστου 2014 ανήλθαν σε 15,884 δισ. ευρώ.

Πάνω από 2,45 εκα­τομ­μύ­ρια νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις έχουν ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές, ενώ όπως δεί­χνουν τα στοι­χεία της ΓΓΔE, οι δύο ρυθ­μί­σεις εξό­φλη­σης των χρεών απο­δί­δουν πενιχρά ποσά εσόδων στα δημόσια ταμεία, εξέλιξη η οποία κατα­δει­κνύει ότι ελά­χι­στοι οφει­λέ­τες του Δημο­σίου είναι σε θέση να ρυθ­μί­σουν τις οφειλές τους.

Πιο ανα­λυ­τικά:

Στη ρύθμιση της «τελευ­ταίας ευκαι­ρίας» (αφορά χρέη που κατέ­στη­σαν ληξι­πρό­θε­σμα μέχρι 31-12-2012) εντά­χθη­καν 121.232 οφει­λέ­τες, με το συνο­λικό ποσό που έχει ρυθ­μι­στεί να ανέρ­χε­ται σε 1,02 δισ. ευρώ.

Στην «πάγια ρύθμιση» εντά­χθη­καν 175.884 οφει­λέ­τες, οι οποίοι ρύθ­μι­σαν χρέη ύψους 1,188 δισ. ευρώ.

Tο συνο­λικό ποσό των οφειλών που ρυθ­μί­στη­καν και εξο­φλή­θη­καν μέχρι τις 31-8-2014 ανήλθε σε 982,5 εκατ. ευρώ.

«Εξπρές» εκκα­θα­ρί­σεις

Τρο­πο­ποί­ηση του άρθρου 99

Ταχείες δια­δι­κα­σίες για την εκκα­θά­ριση προ­βλη­μα­τι­κών επι­χει­ρή­σεων προ­βλέ­πο­νται με την τρο­πο­ποί­ηση του λεγό­με­νου «άρθρου 99» των επι­χει­ρή­σεων.

Μπορούν να υπά­γο­νται στον νόμο επι­χει­ρή­σεις αλλά η ρύθμιση που θα επι­λε­χθεί δεν θα δεσμεύει το σύνολο των πιστω­τών. Αρκεί να συναι­νεί το 50% στο οποίο αντι­στοι­χεί το 30% των τυχόν εμπράγ­μα­των απαι­τή­σεων. Επίσης θα πρέπει να συμ­φω­νούν μία ή περισ­σό­τε­ρες τρά­πε­ζες. Οι επι­χει­ρη­μα­τίες που θέλουν λύση θα έχουν τη δυνα­τό­τητα υπο­βο­λής σχε­τι­κής αίτησης στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο μέχρι τις 31 Μαρτίου του 2015.

Η αίτηση θα συνο­δεύ­ε­ται από έκθεση εμπει­ρο­γνώ­μονα που θα έχει επι­λέ­ξει ο οφει­λέ­της. Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο θα πρέπει σε δύο μήνες να εκδι­κά­σει την αίτηση και να εκδώσει την απόφαση σε ένα μήνα από τη συζή­τηση.

Οι προ­τά­σεις του υπουρ­γείου δίνουν το δικαί­ωμα εκχώ­ρη­σης του μάνα­τζμεντ της εται­ρείας στις τρά­πε­ζες, αλλά αρκεί να έχει εγκρι­θεί από τη γενική συνέ­λευση των μετόχων. Πάντως το 40% των πιστω­τών μπορεί με την καθο­δή­γηση ελεγ­κτι­κού γρα­φείου ή ειδικού δια­χει­ρι­στή να απο­φα­σί­σει την πώληση ή την εκκα­θά­ριση εν λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης.

Μέσα στα ίδια χρονικά δια­στή­ματα με τις προ­α­να­φε­ρό­με­νες συναι­νε­τι­κές λύσεις το δικα­στή­ριο ορίζει τον ειδικό εκκα­θα­ρι­στή και ανα­λαμ­βά­νει τη διοί­κηση και δια­χεί­ριση της εται­ρείας. Εκείνος σε 45 μέρες από την ανάληψη της διοί­κη­σης συγκα­λεί τη συνέ­λευση των μετόχων και προ­τεί­νει την πώληση της επι­χεί­ρη­σης ή μέρους των περιου­σια­κών της στοι­χείων. Αν η συνέ­λευση απορ­ρί­ψει έστω με οριακή πλειο­ψη­φία την πρόταση τότε η επι­χεί­ρηση πτω­χεύει. Δια­φο­ρε­τικά προ­χω­ρεί το σχέδιο πώλησης ή εκκα­θά­ρι­σης εν λει­τουρ­γία.

Ημε­ρη­σία