Ο “Διαγόρας” που έχει απογειωθεί αλλά «λυγίζει» στην αύξηση του τουρισμού

Δια­νύ­ο­ντας τον τελευ­ταίο μήνα ουσια­στικά της φετινής του­ρι­στι­κής σεζόν για την Ρόδο το 2024, σύμφωνα με τα στοι­χεία και τους αριθ­μούς, ο Διεθνής Αερο­λι­μέ­νας «Δια­γό­ρας» Ρόδου κατέ­γραψε και φέτος ρεκόρ σε αφίξεις επι­βα­τών. Όπως όλα δεί­χνουν, η φετινή χρονιά θα είναι μια χρονιά ορόσημο για την Ρόδο μας. Τη χιλιοει­πω­μένη «ναυαρ­χίδα» του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού.

Πώς όμως ένα αερο­δρό­μιο των απαι­τή­σεων του Αερο­λι­μένα της Ρόδου, είναι σε θέση να αντα­πε­ξέλ­θει σε αυτές τις ιδιαί­τερα αντί­ξοες συν­θή­κες προ­κει­μέ­νου να πετύχει αυτά τα ρεκόρ, την στιγμή που η σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα και αυτά που τα τελευ­ταία χρόνια παρα­κο­λου­θούμε, απο­δει­κνύ­ουν πως τελικά, το αερο­δρό­μιο μας, μπάζει ακόμη και… νερά;

Σημειώ­νουμε τα ακό­λουθα:

Πέρσι, με την πρώτη βροχή το αερο­δρό­μιο αντι­με­τώ­πισε πολλά προ­βλή­ματα από τα νερά που πλημ­μύ­ρι­σαν τα γραφεία και τους χώρους του, με απο­τέ­λε­σμα να ‘επιστρατευτούν’ κου­βά­δες για την περι­συλ­λογή! Οι φωτο­γρα­φίες έκαναν τον γύρο του δια­δι­κτύου και φέτος, δεν γνω­ρί­ζουμε τι θα συμβεί πάλι, μόλις αρχί­σουν τα πρω­το­βρό­χια.

Ανυ­παρ­ξία από νοση­λευ­τικό και ιατρικό προ­σω­πικό σε μόνιμη βάση, σε ένα αερο­δρό­μιο που εξυ­πη­ρε­τεί εκα­τομ­μύ­ρια επι­βά­τες ετησίως. Πολλά  περι­στα­τικά σημειώ­νο­νται συνεχώς (τόσο σε επι­βά­τες που ταξι­δεύ­ουν, όσο και σε εργα­ζό­με­νους) που χρήζουν ιατρι­κής περί­θαλ­ψης χωρίς αυτή να είναι δυνατή σε άμεσο χρόνο. Όσο καλή θέληση και να υπάρχει και προ­σπά­θεια από το προ­σω­πικό του ΕΚΑΒ και του Νοσο­κο­μείου της Ρόδου να καλύ­ψουν αυτό το κενό, είναι αυτο­νό­ητο πως δεν υπάρχει πάντα ο χρόνος της ανα­μο­νής. Έχουν χαθεί ανθρώ­πι­νες ζωές και εμείς ακόμα περι­μέ­νουμε τη λύση. Η άμεση δια­μόρ­φωση ενός αξιο­πρε­πούς χώρου για ιατρείο εντός του αερο­δρο­μίου, είναι από­λυ­της προ­τε­ραιό­τη­τας. Η λει­τουρ­γία του πρέπει να είναι ολο­ή­μερη, του­λά­χι­στον στις ώρες αιχμής με την πρό­σληψη Νοση­λευ­τών και ακόμα ενός γιατρού!

Επι­πρό­σθετα, δεν υπάρχει φαρ­μα­κείο. Μπορεί να έχουν γίνει επα­νει­λημ­μέ­νως οχλή­σεις από τους τοπι­κούς φορείς προς την ανάδοχο εται­ρεία, αλλά το θέμα είναι σε εκκρε­μό­τητα. Εάν συμβεί κάτι σε έναν επιβάτη, δεν υπάρχει ουδεμία περί­πτωση να βρει ένα φάρμακο (ακόμη και από εκείνα που δεν απαι­τούν συντα­γο­γρά­φηση), ένα παυ­σί­πονο, μια αλοιφή κ.λπ. ή άλλα είδη υγιει­νής (ούτε καν προ­στα­τευ­τι­κές μάσκες ή μωρου­δια­κές πάνες) μέσα στο sεροδρόμιο. Είναι εξίσου λυπηρό αφού πολλά παρά­πονα, εκφρά­ζο­νται καθη­με­ρινά.

Αερο­ναυ­τι­λία και υλι­κο­τε­χνική υποδομή. Η απλή λογική, λέει το εξής: Για να μπορεί μια υπη­ρε­σία (αερο­ναυ­τι­λία) που εξυ­πη­ρε­τεί τα αερο­σκάφη σε αέρα και έδαφος, να λει­τουρ­γεί μόνιμα στα όρια της, καθ’ όλη την διάρ­κεια της καλο­και­ρι­νής σεζόν και να συμ­βάλ­λει τα μέγιστα στην ασφά­λεια των πτήσεων χρειά­ζε­ται την υπο­στή­ριξη υλι­κο­τε­χνική εξο­πλι­σμού! Σύγ­χρο­νου και με δυνα­τό­τη­τες αντά­ξιες του όγκου αερο­σκα­φών που δια­χει­ρί­ζε­ται. Συμ­βαί­νει αυτό, όταν θεω­ρού­νται απαρ­χαιω­μένα, κου­ρα­σμένα και με δυσκο­λία εύρεσης ανταλ­λα­κτι­κών; Είμαστε μάρ­τυ­ρες το τελευ­ταίο διά­στημα δηλώ­σεων για σοβαρές βλάβες και αδυ­να­μίας πλέον του υπάρ­χο­ντος εξο­πλι­σμού να αντα­πε­ξέλ­θει στις ολοένα και αυξα­νό­με­νες ανάγκες. Πού είναι τα νέα ραντάρ, πού είναι οι νέοι πομπο­δέ­κτες, που είναι το ραντάρ που θα αντι­κα­τα­στή­σει το ραντάρ στη θέση Αττα­βύ­ρου που κάηκε προ ετών; Πού είναι το LOW LEVEL WINDSHEAR WARNING SYSTEM  που το αερο­δρό­μιο έχει τόσο ανάγκη όταν πνέουν Νοτιο­α­να­το­λι­κοί άνεμοι που οδηγούν σε στρο­βι­λι­σμούς του αέρα και επι­κίν­δυ­νες κατα­στά­σεις στην τελική προ­σέγ­γιση των αερο­σκα­φών και με το οποίο θα μπο­ρού­σαν οι κυβερ­νή­τες να ενη­με­ρώ­νο­νται έγκαιρα και να απο­φεύ­γουν αυτές τις επι­κίν­δυ­νες κατα­στά­σεις; Πότε θα μπει σε λει­τουρ­γία το ραδιο­βο­ή­θημα ILS προ­σέγ­γι­σης ακρι­βείας που κανο­νικά θα πρέπει να εξυ­πη­ρε­τεί και τις δύο τελικές του αερο­δρο­μίου;

Χωρη­τι­κό­τητα*: Κάθε αερο­δρό­μιο απο­τε­λεί ένα σύνθετο / δυνα­μικό σύστημα, που καλεί­ται να προ­σαρ­μό­ζε­ται στις απαι­τή­σεις της  κυκλο­φο­ρίας και ενός περι­βάλ­λο­ντος που καθο­ρί­ζε­ται από την εκά­στοτε πολι­τική / οικο­νο­μική / κοι­νω­νική συγκυ­ρία. Η χωρη­τι­κό­τητά του καθο­ρί­ζε­ται από τη χωρη­τι­κό­τητα κάθε υπο­συ­στή­μα­τος στο air- και landsite. Με βάση τα σημε­ρινά δεδο­μένα η χωρη­τι­κό­τητα του αερο­λι­μένα δεν μπορεί να ξεπε­ρά­σει τις 16 αφίξεις ανά ώρα. Ήδη με τον επι­κρα­τού­ντα περιο­ρι­σμό στις 12 αφίξεις ανά ώρα παρα­τη­ρού­νται έντονα φαι­νό­μενα υπερ­κο­ρε­σμού τόσο στην Εναέρια Κυκλο­φο­ρία όσο και στις επί­γειες δομές εξυ­πη­ρέ­τη­σης αερο­σκα­φών και επι­βα­τών.

Γενική Αερο­πο­ρία*: Η Ρόδος δια­θέ­τει ένα αριθ­μη­τικά και χωρο­τα­ξικά πλήρες δίκτυο αερο­δρο­μίων, που σε συν­δυα­σμό με  τις καλές και­ρι­κές συν­θή­κες και τις υψηλού επι­πέ­δου υπο­δο­μές φιλο­ξε­νίας, μπορεί να ανα­δει­χθεί σε κορυ­φαίο προ­ο­ρι­σμό αερο­πο­ρι­κής εκπαί­δευ­σης και του­ρι­σμού Γενικής Αερο­πο­ρίας. Θα μπο­ρούσε να δημιουρ­γη­θεί ένα πλαίσιο συνερ­γα­σίας μεταξύ, ΟΤΑ, ΥΠΑ, ΑΠΑ, Fraport Greece, Υπουρ­γείου Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης, Υπουρ­γείου Εθνικής Άμυνας, προ­κει­μέ­νου να αξιο­ποι­η­θούν κάποια από τα εγκα­τα­λε­λειμ­μένα αερο­δρό­μια (Μαριτσά, Κάλαθος, Κατ­τα­βιά) και να εκδοθεί ένας Οδηγός για τη Γενική Αερο­πο­ρία (Πλη­ρο­φο­ρίες για Εκπαί­δευση και Αερο­πο­ρικό Του­ρι­σμό).

Συνεπώς, ο Διεθνής Αερο­λι­μέ­νας «Δια­γό­ρας» Ρόδου, ενώ έχει όλα τα εχέγγυα για να είναι ένα σύγ­χρονο, μεγάλο αερο­δρό­μιο που υπο­δέ­χε­ται εκα­τομ­μύ­ρια επι­βα­τών και πολλά αερο­σκάφη, συνε­χί­ζει να έχει πολλά προ­βλή­ματα. Από τις σοβαρές ελλεί­ψεις γιατρού και φαρ­μα­κείου μέχρι την απουσία χώρου για κάπνι­σμα που ζητούν πολλοί επι­βά­τες (smoking area), αλλά και χώρου Lounge (που το δια­φη­μί­ζει αλλά είναι ανύ­παρ­κτο!) το Αερο­δρό­μιο Ρόδου, απαιτεί σοβαρές παρεμ­βά­σεις.

Επι­πλέον, οι ουρές επι­βα­τών που παρα­τη­ρού­νται, ο συνω­στι­σμός ακόμη και στις αίθου­σες ανα­χω­ρή­σεων (κάποιες φορές δεν υπάρχει ούτε δια­θέ­σιμο κάθισμα), αλλά και οι εξω­τε­ρι­κοί χώροι στάθ­μευ­σης (σύντο­μης ή μακράς διαρ­κείας), καθώς και το μπο­τι­λιά­ρι­σμα των πάσης φύσεως τρο­χο­φό­ρων, απο­δει­κνύ­ουν την ταλαι­πω­ρία που σημειώ­νε­ται καθη­με­ρινά και δεν αντι­στοι­χούν σε ένα σύγ­χρονο διεθνές αερο­λι­μένα.

Πρό­σφατα, η εται­ρεία που δια­χει­ρί­ζε­ται το Αερο­δρό­μιο Ρόδου, ανα­κοί­νωσε ότι θα προ­χω­ρή­σει στην τρίτη φάση των εργα­σιών ανα­μόρ­φω­σης και ανα­κα­τα­σκευής δια­δρό­μων από τις 10 Δεκεμ­βρίου 2024 έως και τις 31 Ιανουα­ρίου 2025. Είναι όμως αυτό αρκετό για να λυθούν τα προ­βλή­ματα και να αντα­πε­ξέλ­θει στην ανα­με­νό­μενη αυξη­τική πορεία της κίνησης των επι­βα­τών;

Εν κατα­κλείδι, οφεί­λουμε όλοι μαζί, να μην εθε­λο­τυ­φλούμε μπροστά στο κέρδος και στα ρεκόρ. Είναι η ώρα για παρεμ­βά­σεις και οχλή­σεις προς τους αρμό­διους, ώστε να δοθούν λύσεις.

*Οι συγκε­κρι­μέ­νες επι­ση­μάν­σεις ανήκουν στον κ. Γιάννη Σταυλά – Αντι­πρό­ε­δρο Ελλη­νι­κής Αερο­πο­ρι­κής Ένωσης, Αερο­ναυ­πηγό Μηχα­νικό, πρώην Ελεγκτή Ενα­έ­ριας Κυκλο­φο­ρίας και Χει­ρι­στή Ιδιω­τι­κών Αερο­σκα­φών, ο οποίος τις έχει εκφρά­σει δημόσια.

Τα μέλη της Νέας Αρχής Ρόδου

Βυρίνης Αθα­νά­σιος

Ιωσήφ Δημή­τρης

Καλα­πο­δά­κης Βασίλης

Καρα­τα­πά­νης Σάββας

Σπυ­ρό­που­λος Σπύρος

Χρι­στο­δού­λου Σάββας