Διευκρίνιση για τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. από το υπουργείο Τουρισμού και ΥΠΟΙΚ

Πυκνά-συχνά η δια­τύ­πωση μίας διά­τα­ξης ή ρύθ­μι­σης αφήνει χώρο για ερμη­νείες δια­φο­ρε­τι­κές από αυτήν που υπη­ρε­τεί. Ένα τέτοιο θέμα είχε αρχίσει να δημιουρ­γεί­ται με την προ­σθήκη στην τρο­πο­λο­γία για τον ΕΝΦΙΑ, σχετικά με τα του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα, αλλά ύστερα από συνερ­γα­σία με το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, το υπουρ­γείο Του­ρι­σμού στις δέουσες διευ­κρι­νί­σεις.

Σύμφωνα με σχετική ανα­κοί­νωση, διευ­κρι­νί­ζε­ται ότι η λογική της διά­τα­ξης που προ­στέ­θηκε στο νόμο για τον Ενιαίο Φόρο Ιδιο­κτη­σίας Ακι­νή­των με το ψηφι­σθέν στις 11/9/2014 νομο­σχέ­διο είναι, οι προ­βλέ­ψεις που ισχύουν για τα κύρια ξενο­δο­χειακά κατα­λύ­ματα (ξενο­δο­χεία) να εφαρ­μό­ζο­νται και στα μη κύρια ξενο­δο­χειακά κατα­λύ­ματα (ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια – δια­με­ρί­σματα, αυτο­ε­ξυ­πη­ρε­τού­μενα κατα­λύ­ματα πλην των του­ρι­στι­κών επι­πλω­μέ­νων επαύ­λεων –βιλών του άρθρου 46 παρ.5 του ν. 4179/2013).

Το ζήτημα αφορά κυρίως στα ιδιο­χρη­σι­μο­ποιού­μενα ακίνητα επι­χει­ρή­σεων ξενο­δο­χείων και μη κύριων κατα­λυ­μά­των, ανε­ξαρ­τή­τως της νομικής τους μορφής.