«Mal du départ»

Τα ταξίδια, ως τρόπος ψυχικής εκτό­νω­σης και ανα­ζω­ο­γό­νη­σης αλλά και ως πνευ­μα­τική εξέλιξη, ήταν το θέμα των Πανελ­λα­δι­κών Εξε­τά­σεων στο μάθημα της Νεο­ελ­λη­νι­κής Γλώσσας και Λογο­τε­χνίας των υπο­ψη­φίων των Γενικών Λυκείων, μέσα από από­σπα­σμα από του βιβλίου «Ταξι­δεύ­ο­ντας», του πολυ­τα­ξι­δε­μέ­νου Νίκου Καζα­ντάκη και από ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά. Εχω την εντύ­πωση πως το ποίημα «Mal du départ» («Πόνος της φυγής» ) του Νίκου Καβ­βα­δία, θα ταί­ριαζε πιο πολύ, σε μια εποχή που τα ταξίδια/δια­κο­πές έχουν γίνει σύντομο ανέκ­δοτο για τις μισές ελλη­νι­κές οικο­γέ­νειες. Ηδη, με βάση τα πρώτα στοι­χεία, (και) φέτος δεν θα κάνει δια­κο­πές ένας στους δύο Ελληνες, ενώ ακόμα και κι εκείνοι που θα ταξι­δέ­ψουν σε κάποιον προ­ο­ρι­σμό, θα ανα­γκα­στούν να μειώ­σουν τα έξοδά τους και τις ημέρες παρα­μο­νής. Σκέ­φτο­μαι ότι μεγα­λώ­νουμε γενιές Ελλήνων που δεν θα δουν ποτέ τα νησιά του Αιγαίου (πόσο μάλλον  προ­ο­ρι­σμούς στον εξω­τε­ρικό σαν αυτούς που περι­γρά­φει ο Καζαν­τζά­κης) αλλά θα ακού­σουν για αυτά από τους Γερ­μα­νούς και τους Βρε­τα­νούς φίλους τους. Που δεν μπορούν να κάνουν πάνω από ένα τρι­ή­μερο δια­κο­πές και αυτές με ελεύ­θερο κάμπινγκ, σε κάποια κοντινή παραλία. Σκέ­φτο­μαι ότι είναι τρο­μα­κτικό να ζεις στην Ελλάδα και να μην μπορείς να πας πλέον ούτε λίγες ημέρες τα παιδιά σου στη θάλασσα. Ακόμη πιο τρο­μα­κτικό είναι ότι κανείς δεν βλέπει τη μεγάλη εικόνα.