Την προσεχή Δευτέρα η δίκη του Ευάγγελου Κουλιανού για την δολοφονία του πατέρα του Γιώργου Καριώτη

Την 13η Μαΐου 2024 θα εκδι­κα­στεί ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Κω η πολύ­κροτη υπόθεση με κατη­γο­ρού­μενο για την δολο­φο­νία του 75χρονου πατέρα του Γιώργου Καριώτη, τον περα­σμένο Ιούνιο στη Μεσαιω­νική Πόλη, τον Ευάγ­γελο Κου­λιανό του Σπύρου, 40 ετών.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο ο 40χρονος αιφ­νι­δί­ασε τον πατέρα του εκ των όπισθεν, φρά­ζο­ντάς του την μύτη και το στόμα με μία πετσέτα, τον έριξε εν συνε­χεία πρη­νη­δόν στο πάτωμα της οικίας του και αφού ανέβηκε πάνω του, πιέ­ζο­ντας τον κορμό του στο έδαφος με το βάρος του σώματός του για να τον ακι­νη­το­ποι­ή­σει, χτύπησε με δύναμη επα­νει­λημ­μένα το πρόσωπό του στο πάτωμα, επι­φέ­ρο­ντάς του κακώ­σεις σε αυτό και κάμ­πτο­ντας έτι περαι­τέρω την αντί­στασή του, του έδεσε πισθά­γκωνα τα χέρια και περιέ­σφιξε σχοινί γύρω από το λαιμό του τρα­βώ­ντας και πιέ­ζο­ντάς το από πίσω, έως ότου επέφερε διά στραγ­γα­λι­σμού τον ασφυ­κτικό του θάνατο.

Ο συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρού­με­νου, κ. Δήμος Μου­τά­φης, δεν θα αιτηθεί αναβολή της δίκης και εμμένει στην αθω­ό­τητα του εντο­λέως του.

Δεν θα υπο­βά­λει ενστά­σεις και αιτή­σεις για την ακύρωση πράξεων της προ­δι­κα­σίας και θα εκδι­κά­σει την υπόθεση στην ουσία της.

Τόνισε και χθες ότι ο 40χρονος δεν έχει οποια­δή­ποτε σχέση με την δολο­φο­νία του πατέρα του.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος δια­τεί­νε­ται ότι η έκθεση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, επι­βε­βαιώ­νει πλήρως τους ισχυ­ρι­σμούς του ότι δεν έχει οποια­δή­ποτε σχέση με την δολο­φο­νία του πατέρα του.

Ειδι­κό­τερα ο κατη­γο­ρού­με­νος πρό­κει­ται να προ­βά­λει στην δίκη τους ακό­λου­θους υπε­ρα­σπι­στι­κούς ισχυ­ρι­σμούς:

1. Στον σάκο που έφερε μαζί του την ημέρα που βρήκε τον πατέρα του νεκρό στην οικία του, βρέθηκε στην εξω­τε­ρική επι­φά­νεια αυτού κηλίδα αίματος, ο γενε­τι­κός τύπος της οποίας συνάδει με αυτόν του πατέρα του.

Η ύπαρξη της ανωτέρω κηλίδας, οπως ισχυ­ρί­ζε­ται, οφεί­λε­ται στην επαφή που είχε ο εν λόγω σάκος με εμπο­τι­σμένη με αίμα του πατέρα του πετσέτα, όταν ενα­πό­θεσε αυτή πάνω στον κατα­ψύ­κτη, κατά την άφιξή του στην οικία του και μέσα στο σοκ που υπέστη από την εικόνα που αντί­κρισε.

Ως εκ τούτου, όπως είπε, η εύρεση του γενε­τι­κού υλικού του πατέρα του στον σάκο του, ήταν απο­λύ­τως δικαιο­λο­γη­μένη, λόγω της ενα­πό­θε­σης αυτού σε σημείο που απο­δε­δειγ­μένα έφερε το αίμα του.

Θα επι­ση­μά­νει δε ότι εάν ήταν ο δολο­φό­νος του πατέρα του, είναι προ­φα­νές και αυτο­νό­ητο ότι θα είχε εξα­φα­νί­σει κάθε στοι­χείο που θα έφερε σημεία και ενδεί­ξεις του εγκλή­μα­τος. Και προ­φα­νώς ένας κόκ­κι­νος λεκές αίματος, πάνω σε έναν κίτρινο σάκο, είναι το πρώτο στοι­χείο που θα φρό­ντιζε να εξα­φα­νί­σει ένας δολο­φό­νος. Αντι­θέ­τως, την επόμενη ημέρα μετά τον θάνατο του πατέρα του επι­σκέ­φθηκε την οικία του, έχοντας τον εν λόγω σάκο μαζί του, πράγμα που φυσικά δεν θα έκανε εάν είχε οποια­δή­ποτε εμπλοκή με την υπόθεση.

2. Στα γάντια που ευρέ­θη­σαν μέσα στον σάκο του, βρέθηκε απο­κλει­στικά και μόνο δικό του γενε­τικό υλικό και όχι γενε­τικό υλικό του πατέρα του. Είναι όμως προ­φα­νές, όπως δια­τεί­νε­ται, ότι εάν είχε οποια­δή­ποτε σχέση με την απο­δι­δό­μενη πράξη, το πρώτο στοι­χείο το οποίο θα έφερε γενε­τικό υλικό του δολο­φο­νη­θέ­ντος πατρός του, θα ήταν τα γάντια που θα έφερε.

Πλην όμως η εξέταση αυτή απέ­δειξε ότι ουδέν γενε­τικό υλικό βρέθηκε, γεγονός που κατα­τεί­νει, όπως υπο­στη­ρί­ζει, στο συμπέ­ρα­σμα ότι αυτά δεν χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν σε καμία απο­λύ­τως ενέρ­γεια ενα­ντίον του.

3. Στο που­κά­μισο και στο κομμάτι αυτού που βρέ­θη­καν να φέρουν αίμα του πατέρα του, δεν βρέθηκε κανένα ίχνος δικού του γενε­τι­κού υλικού, γεγονός που απο­δει­κνύει όπως ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ποτέ δεν ήρθε σε επαφή με τα ανωτέρω στοι­χεία του εγκλή­μα­τος.

Θα επι­ση­μά­νει ακόμη πως μετά την ψυχική συντριβή που υπέστη από την βάναυση δολο­φο­νία του πατέρα του, βρέθηκε προ­φυ­λα­κι­σμέ­νος για ένα έγκλημα που δεν έκανε και το οποίο δεν είχε κανένα λόγο να κάνει.

Υπο­στή­ριξε ότι ουδείς έως και σήμερα, ούτε καν οι ίδιες οι διω­κτι­κές αρχές, δεν του κατα­λό­γι­σαν το οποιο­δή­ποτε κίνητρο θα τον ωθούσε σε μία τόσο απο­τρό­παιη πράξη.

Αντι­θέ­τως, πληθώρα μαρ­τύ­ρων κατο­νό­μασε ρητά συγ­γε­νικό του πρόσωπο ως το άτομο που έτρεφε μίσος για τον πατέρα του, είχε έρθει σε ανοικτή σύγκρουση μαζί του, είχε κατη­γο­ρη­θεί στις Aρχές για δια­κί­νηση ναρ­κω­τι­κών ουσιών από τον πατέρα του και είχε δηλώσει ενώπιον μάρτυρα ότι θέλει να τον σκο­τώ­σει και να του κάνει κακό.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη πως ενώ βρι­σκό­ταν υπό τον πόνο και την θλίψη της απώ­λειας του πατέρα του, ελάμ­βανε συγκε­χυ­μέ­νες πλη­ρο­φο­ρίες ότι γνωστοί σε εκείνον μάρ­τυ­ρες κατέ­θε­σαν ότι τον άκουσαν να συνο­μι­λεί μαζί του.

Ανα­φέ­ρε­ται ως στοι­χείο ότι βρέθηκε δακτυ­λικό του απο­τύ­πωμα στο πόδι ενός κρε­βα­τιού ενώ κάτι τέτοιο δεν δικαιο­λο­γεί­ται από τις επι­σκέ­ψεις του στην οικία, είπε προ­σθέ­το­ντας όμως ότι τα απο­τυ­πώ­ματά του ήταν δικαιο­λο­γη­μένο και ανα­με­νό­μενο να βρί­σκο­νται παντού.

Όπως έκρινε η Εισαγ­γε­λέας και υιο­θέ­τησε το δικα­στικό συμ­βού­λιο οι αιτιο­λο­γίες που προ­βάλ­λει για τις αντι­φά­σεις και ανα­λή­θειες στις οποίες υπέπεσε, μεταξύ δε αυτών και κενά μνήμης λόγω παλιό­τε­ρου τραυ­μα­τι­σμού του σε τροχαίο ατύχημα, αντι­κρού­ο­νται από το γεγονός ότι ταυ­τό­χρονα υπο­δει­κνύει στις Aρχές λεπτο­μέ­ρειες που υπέ­πε­σαν στην αντί­ληψή του για να στρέψει τις υποψίες αλλού, οι οποίες όμως είναι ασαφείς και αόρι­στες και δεν βοηθούν στην εξι­χνί­αση του εγκλή­μα­τος.

Κρίθηκε παρα­πέρα ότι την παρου­σία του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ως τελευ­ταίου ατόμου που επι­σκέ­φθηκε την οικία του θανό­ντος, επι­βε­βαιώ­νουν εκτός από μάρτυρα και κεραίες κινητής τηλε­φω­νίας και επι­πλέον ενδεί­ξεις.