Η παράδοση θέλει μαγειρίτσα

Το Με­γά­λο Σάβ­βα­το μετά την Ανά­στα­ση, τα έθιμα θέ­λουν μα­γει­ρί­τσα. Και, όπως στις πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­πτώ­σεις, η πα­ρά­δο­ση είναι βγαλ­μέ­νη με σοφία.

Η Ανά­στα­ση, δια­τρο­φι­κά, ση­μαί­νει τη λήξη της νη­στεί­ας. Πολ­λοί άν­θρω­ποι νη­στεύ­ουν και τις πε­νή­ντα ημέ­ρες (Σα­ρα­κο­στή και Με­γά­λη Εβδο­μά­δα), ενώ κά­ποιοι νη­στεύ­ουν μόνο τη Με­γά­λη Εβδο­μά­δα ή κά­ποιες ημέ­ρες από αυτήν. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η μα­γει­ρί­τσα είναι το πρώτο αρ­τύ­σι­μο γεύμα που κά­νου­με μετά από τη νη­στεία.

Η δια­τρο­φι­κή αξία της μα­γει­ρί­τσας

Η μα­γει­ρί­τσα μας προ­ε­τοι­μά­ζει για την κρε­α­το­φα­γία της επό­με­νης ημέ­ρας. Είναι μία σούπα πλού­σια σε πρω­τε­ΐ­νη και σί­δη­ρο, βι­τα­μί­νη Β12, βι­τα­μί­νη Α, αλλά και σε αντιο­ξει­δω­τι­κές ου­σί­ες.

• Είναι πλή­ρες γεύμα. Η μα­γει­ρί­τσα πε­ριέ­χει πρω­τε­ΐ­νες, λα­χα­νι­κά και αν της προ­σθέ­σου­με ρύζι, πε­ριέ­χει και υδα­τάν­θρα­κες. Και φυ­σι­κά, λι­πα­ρά.

• Είναι πλού­σια σε φυ­τι­κές ίνες. Το μα­ρού­λι και τα άλλα μυ­ρω­δι­κά που θα προ­σθέ­σου­με στη μα­γει­ρί­τσα την κά­νουν πλού­σια σε φυ­τι­κές ίνες. Επει­δή είναι βρα­σμέ­να, όμως, είναι πιο εύ­πε­πτα.

• Είναι αντιο­ξει­δω­τι­κή. Ο άνη­θος, ο μαϊ­ντα­νός, το μα­ρού­λι και το κρεμ­μύ­δι είναι πλού­σια σε βι­τα­μί­νες και αντιο­ξει­δω­τι­κά. Επί­σης, το λε­μό­νι που θα της προ­σθέ­σου­με είναι πλού­σιο σε αντιο­ξει­δω­τι­κά.

• Είναι πλού­σια σε κάλιο. Το κάλιο των λα­χα­νι­κών που έχει η συ­ντα­γή ωφε­λεί στη μεί­ω­ση της αρ­τη­ρια­κής πί­ε­σης. Όπως σε κάθε σούπα, το κάλιο των λα­χα­νι­κών θα το πά­ρου­με, αφού τρώμε τα λα­χα­νι­κά με το ζουμί στο οποίο βρά­σα­νε.

• Είναι πηγή πρω­τε­ΐ­νης και σι­δή­ρου. Τα ζωικά μέρη της συ­ντα­γής (συ­κω­τα­ριά, εντό­σθια, αβγό) είναι πλού­σια σε πρω­τε­ΐ­νες και σί­δη­ρο.

Όμως προ­σο­χή…

• Όπως εί­πα­με η μα­γει­ρί­τσα είναι ένα πλή­ρες γεύμα, με αρ­κε­τές θερ­μί­δες, οπότε δεν είναι απα­ραί­τη­το να συ­νο­δεύ­ε­ται από άλλα τρό­φι­μα. Ίσως μία φέτα ψωμί και με­ρι­κές ελιές είναι το τέ­λειο συ­νο­δευ­τι­κό.

• Τα κρε­α­τι­κά που θα βά­λου­με στη μα­γει­ρί­τσα είναι πλού­σια σε κο­ρε­σμέ­να λι­πα­ρά και χο­λη­στε­ρό­λη. Το ίδιο και τα εδέ­σμα­τα της επό­με­νης ημέ­ρας. Ευ­τυ­χώς που οι εορ­τα­σμοί του Πάσχα διαρ­κούν μόνο δύο ημέ­ρες…

Οι δια­φο­ρε­τι­κές συ­ντα­γές της μα­γει­ρί­τσας

Όπως συμ­βαί­νει συ­νή­θως, κάθε τόπος έχει μία δική του πα­ρα­δο­σια­κή συ­ντα­γή για μα­γει­ρί­τσα. Τα τσι­λί­χουρ­δα της Κέρ­κυ­ρας είναι μία μα­γει­ρί­τσα πιο πηχτή και πλού­σια σε διά­φο­ρα αγριό­χορ­τα και άνηθο. Στην Αρ­γο­λί­δα κά­νουν τη μα­γει­ρί­τσα κοκ­κι­νι­στή, ενώ στο Πήλιο βά­ζουν κρε­α­τά­κι από αρνί ή κα­τσί­κι και τη σερ­βί­ρουν με για­ούρ­τι. Σε άλλες πε­ριο­χές βά­ζουν ρύζι ενώ σε άλλες όχι. Επί­σης, κά­ποιοι φτιά­χνουν φρι­κα­σέ το βράδυ του Με­γά­λου Σαβ­βά­του, ένα πιάτο πα­ρα­πλή­σιο της μα­γει­ρί­τσας. Σί­γου­ρα μπο­ρεί­τε να βρεί­τε μία συ­ντα­γή πα­ρα­δο­σια­κή που θα σας αρέ­σει.

Αν, όμως, την προ­τι­μά­τε πιο ελα­φριά, μπο­ρεί­τε να ετοι­μά­σε­τε τη μα­γει­ρί­τσα με κρε­α­τά­κι μο­σχα­ρί­σιο ή με κο­τό­που­λο.

Επί­σης, για όσους δεν είναι fans των κρε­α­τι­κών, πολύ νό­στι­μη μπο­ρεί να γίνει η μα­γει­ρί­τσα και με μα­νι­τά­ρια.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η μα­γει­ρί­τσα είναι ένα πιάτο πα­ρα­δο­σια­κό και τα αρώ­μα­τά της πλημ­μυ­ρί­ζουν τις παι­δι­κές μας ανα­μνή­σεις από το τρα­πέ­ζι της Ανά­στα­σης.

Σαν του κε­ριού το Άγιο Φως τσ΄ Ανά­στα­σης το βράδυ να ΄ναι η ζωή σας  φω­τει­νή χωρίς στα­λιά σκο­τά­δι!

Προ­γραμ­μα­τί­στε  μια συ­νε­δρία