ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Νίκος Πολιάς: «Αγάπη, όραμα, συνέπεια… η συνταγή της επιτυχίας»

Δημήτρης Στούμπης 6 λεπτά ανάγνωση
Νίκος Πολιάς- Μαραθώνιος

Ο Νίκος Πολιάς είναι ένας πολυ­νί­κης μαρα­θω­νο­δρό­μος. Συμ­με­τείχε και έχει τερ­μα­τί­σει σε 33 μαρα­θώ­νιους, ενώ έχει λάβει μέρος στους μεγα­λύ­τε­ρους αγώνες του κόσμου όπως αυτοί του Λον­δί­νου, της Βοστό­νης, του Βερο­λί­νου, του Παρι­σιού. Βασικό χαρα­κτη­ρι­στικό του είναι ότι δεν έχει ποτέ εγκα­τα­λεί­ψει σε αγώνα, οποιασ­δή­ποτε από­στα­σης. Στους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες της Αθήνας τερ­μά­τισε 24ος σημειώ­νο­ντας πανελ­λή­νιο ρεκόρ στην κλασική δια­δρομή με χρόνο 2:17.56, το οποίο κράτησε μέχρι το 2021!

Μετά την ολο­κλή­ρωση της αθλη­τι­κής του καριέ­ρας, ακο­λού­θησε το πάθος του για το τρέξιμο και προ­χώ­ρησε στη δημιουρ­γία του Runner Magazine που απο­τέ­λεσε το πρώτο έντυπο περιο­δικό για το τρέξιμο στην Ελλάδα. Εισή­γαγε την ηλε­κτρο­νική χρο­νο­μέ­τρηση στην Ελλάδα και από το 2002 είναι επί­ση­μος χρο­νο­μέ­τρης του Αυθε­ντι­κού Μαρα­θω­νίου της Αθήνας και περισ­σό­τε­ρων από 800 αθλη­τι­κών διορ­γα­νώ­σεων.

Είναι ο τεχνι­κός διευ­θυ­ντής του Διε­θνούς Μαρα­θω­νίου Ρόδου που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί σήμερα Κυριακή με τη συμ­με­τοχή 717 δρομέων από όλο τον κόσμο και 4.000 αθλητών συνο­λικά. Σε συνέ­ντευξη που παρα­χώ­ρησε στη «δ» μιλά για την ανά­πτυξη του δρο­μι­κού κινή­μα­τος στην Ελλάδα, τα οφέλη του τρε­ξί­μα­τος, τις σημα­ντι­κό­τε­ρες στιγμές που έζησε ως δρομέας μεγάλων απο­στά­σεων και τη συνερ­γα­σία του με τον Μαρα­θώ­νιο Ρόδου.

Γίνεται πολύς λόγος τα τελευ­ταία χρόνια για την ανά­πτυξη του δρο­μι­κού κινή­μα­τος στην Ελλάδα… Ισχύει πραγ­μα­τικά; Και που μπορεί να οφεί­λε­ται η ανά­πτυξη αυτή;

«Σίγουρα υπάρχει ανά­πτυξη του δρο­μι­κού κινή­μα­τος. Χωρίς αμφι­βο­λία, περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι ασχο­λού­νται με το τρέξιμο. Όλα ξεκί­νη­σαν στις αρχές της νέας χιλιε­τίας, πλη­σιά­ζο­ντας προς τους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες της Αθήνας. Ενδε­χο­μέ­νως να ξεκί­νησε και νωρί­τερα στο τέλος της δεκα­ε­τίας του ‘90 με αφορμή την ανα­βάθ­μιση του Μαρα­θω­νίου της Αθήνας. Είχα κάνει εκείνη την εποχή δύο πανελ­λή­νια ρεκόρ ως μαρα­θω­νο­δρό­μος. Έπειτα από 14 χρόνια βελ­τί­ωσα το ρεκόρ που είχε ο Τσι­μι­γκά­τος από το 1983, γεγονός που έδωσε ώθηση στα πράγ­ματα τότε.

Στα­διακά άρχισαν να αυξά­νο­νται οι σύλ­λο­γοι σε όλη τη χώρα και να διορ­γα­νώ­νουν τους δικούς τους αγώνες. Γενι­κό­τερα υπήρξε κινη­το­ποί­ηση πολλών δια­φο­ρε­τι­κών ομάδων και όλα αυτά μαζί συνε­τέ­λε­σαν την τελευ­ταία 20ετία στην άνθιση του δρο­μι­κού κινή­μα­τος. Σίγουρα ο Μαρα­θώ­νιος των Αθηνών είναι ο εθνικός τους αγώνας που οδηγεί τους εξε­λί­ξεις. Ωστόσο, και όλοι οι υπό­λοι­ποι αγώνες έχουν ανε­βά­σει το επίπεδο με απο­τέ­λε­σμα να απο­τε­λούν πόλο έλξης και να υπάρχει μία εσω­τε­ρική μετα­κί­νηση δρομέων αλλά και μία μετα­κί­νηση από το εξω­τε­ρικό, τους συμ­βαί­νει στον Μαρα­θώ­νιο Ρόδου».

Ως τεχνι­κός διευ­θυ­ντής του Μαρα­θω­νίου Ρόδου, τι θα λέγατε ότι είναι αυτό που κάνει τον αγώνα να ξεχω­ρί­ζει από τους υπό­λοι­πους;

«Θα πω αρχικά πώς οτι­δή­ποτε και αν κάνει κανείς, απαι­τού­νται τρία βασικά συστα­τικά. Το ένα είναι η αγάπη, το δεύτερο είναι το όραμα και το τρίτο είναι η συνέ­πεια. Αυτά τα τρία χαρα­κτη­ρι­στικά ο Μαρα­θώ­νιος της Ρόδου τα δια­θέ­τει, αφού κάποιοι άνθρω­ποι ορα­μα­τί­στη­καν αυτό το project και έβαλαν όλη τους την αγάπη για να μεγα­λώ­σει και να εδραιω­θεί ο αγώνας. Εργά­ζο­νται όλο το χρόνο για να βελ­τιώ­σουν κάθε λεπτο­μέ­ρεια και κάθε πτυχή της διορ­γά­νω­σης. Τα απο­τε­λέ­σματα είναι ορατά. Και στο οργα­νω­τικό σκέλος, όσον αφορά στις υπη­ρε­σίες που παρέ­χουμε στους δρομείς, το επίπεδο είναι υψηλό και στο κομμάτι της προ­βο­λής γίνεται πολύ σημα­ντική δουλειά ώστε όλη η προ­σπά­θεια να φτάσει σε απο­δέ­κτες όχι μόνο στην Ελλάδα και στο εξω­τε­ρικό. Σημα­ντικό είναι επίσης το γεγονός ότι η τοπική κοι­νω­νία έχει αγκα­λιά­σει τον αγώνα και πλέον φτάσαμε τους 4.000 δρομείς.

Νομίζω ότι βρι­σκό­μα­στε πλέον σε ένα σημείο κρίσιμο. Ο Μαρα­θώ­νιος Ρόδου ως διορ­γά­νωση είναι πλέον βιώ­σι­μος, έχοντας την υπο­στή­ριξη χορηγών και θεσμι­κών φορέων όπως η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου που απο­τε­λεί στρα­τη­γικό… εταίρο της διορ­γά­νω­σης. Η επόμενη επε­τειακή χρονιά, θα κάνει πραγ­μα­τικά μεγάλη διαφορά και θα δώσει μία μεγάλη πνοή για την επόμενη δεκα­ε­τία, έτσι ώστε ο αγώνας να ανα­πτυ­χθεί ακόμη πιο πολύ».

Ο Μαρα­θώ­νιος Ρόδου προ­σελ­κύει δρομείς από όλο τον κόσμο, από κάθε πιθανό και απίθανο σημείο της υφηλίου. Που μπορεί να οφεί­λε­ται αυτό;

«Υπάρ­χουν εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι σε όλο τον πλανήτη που τους αρέσει το τρέξιμο. Δεν είναι απα­ραί­τητα προ­σα­να­το­λι­σμέ­νοι στην επίδοση. Ανα­ζη­τούν προ­ο­ρι­σμούς που έχουν χαρα­κτη­ρι­στικά που τους ελκύουν, όπως η ομορφιά της δια­δρο­μής, η ομορφιά του τόπου, το επίπεδο της φιλο­ξε­νίας, η ευκολία πρό­σβα­σης κ.ο.κ. Στο Μαρα­θώ­νιο της Ρόδου τα βρί­σκουν όλα αυτά και βρί­σκουν κυρίως μία πανέ­μορφη δια­δρομή που σπάνια βρίσκει κανείς αλλού. Μπορεί να μην είναι η πιο εύκολη, είναι όμως αρκετά βατή. Κινεί­ται σε ένα μέτριο επίπεδο όπως οι περισ­σό­τε­ροι αγώνες ανά τον κόσμο. Ο Μαρα­θώ­νιος Ρόδου προ­σφέ­ρει ένα υψηλό οργα­νω­τικό επίπεδο, καλύ­πτο­ντας και τον πιο απαι­τη­τικό δρομέα. Οι εικόνες που βγαί­νουν προς τα έξω στο πλαίσιο της επι­κοι­νω­νια­κής καμπά­νιας, συμ­βά­λουν στην προβολή και ανά­δειξη του Μαρα­θω­νίου της Ρόδου».

Έχετε δηλώσει ότι ο Μαρα­θώ­νιος είναι μια δοκι­μα­σία που μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή… Μπορεί ο καθένας να τρέξει μεγάλες απο­στά­σεις;

«Είναι μεν δύσκολο, αλλά δεν είναι απα­γο­ρευ­τικό για τον οποιον­δή­ποτε, ανε­ξάρ­τητα από την ηλικία και τη φυσική του κατά­σταση. Εκτός και αν υπάρχει κάποιο πολύ σοβαρό ιατρικό πρό­βλημα, αν και στα περισ­σό­τερα θέματα υγείας το τρέξιμο βοηθάει. Αυτό που χρειά­ζε­ται, είναι να κάνει κανείς το πρώτο βήμα, να δοκι­μά­σει αυτή τη μορφή άθλησης που είναι η πιο απλή και πιο εύκολη. Το σώμα μας είναι φτιαγ­μένο για να τρέχει. Σιγά σιγά βιώ­νο­ντας κανείς σε κάθε προ­πό­νηση όλα όσα έχει να προ­σφέ­ρει το τρέξιμο σε σωμα­τικό και ψυχικό επίπεδο, ανα­κα­λύ­πτει πτυχές του εαυτού του που δεν γνώριζε, αποκτά μεγα­λύ­τερη αυτο­πε­ποί­θηση.

Όταν ανα­κα­λύ­πτουμε μία δρα­στη­ριό­τητα που μας προ­σφέ­ρει χαρά και ικα­νο­ποί­ηση, θέλουμε να την επα­να­λαμ­βά­νουμε. Και οι μεγάλες απο­στά­σεις έχουν αυτό το χαρα­κτη­ρι­στικό, την πρό­κληση να φτάσεις στον τερ­μα­τι­σμό και να χαρείς αυτή τη δια­δι­κα­σία.

Εμείς από την πλευρά μας ως διορ­γα­νω­τές πλέον αυτό θέλουμε. Να κινού­νται οι δρομείς με ασφά­λεια. Να έχουν την υπο­στή­ριξη που πρέπει σε όλα τα επίπεδα…».

Ποιες στιγμές θα ξεχω­ρί­ζατε από την πορεία σας ως δρομέας μεγάλων απο­στά­σεων;

«Είναι δύο οι στιγμές. Η μία είναι όταν τερ­μά­τισα και έκανα το ρεκόρ στο Πανα­θη­ναϊκό Στάδιο στους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Ήταν μία μονα­δική εμπει­ρία ζωής. Η άλλη στιγμή που ξεχω­ρίζω ήταν στο Παγκό­σμιο Πρω­τά­θλημα της Αθήνας το 1997 όπου κατά­φερα να είμαι ο μονα­δι­κός Έλληνας που τερ­μά­τισε, κατα­κτώ­ντας την 19η θέση. Ήταν μια μετα­φυ­σική εμπει­ρία… Δεν ήμουν σε πολύ καλή… κατά­σταση και κατά­φερα με την προ­σπά­θειά που κατέ­βαλα να υπερβώ τα προ­βλή­ματα που υπήρχαν…».

Η οργά­νωση και τεχνική υπο­στή­ριξη των αγώνων, απο­τέ­λεσε μία φυσική συνέ­χεια για εσάς;

«Το 2004, μετά τον τελευ­ταίο αγώνα που συμ­με­τείχα ως αθλητής, απο­φά­σισα ότι ήθελα να μοι­ρα­στώ την αγάπη μου για το τρέξιμο, να δώσω στον κόσμο να κατα­λά­βει πόσο σημα­ντικό είναι και πόσα έχει να του προ­σφέ­ρει.

Μέσα από τοRunner Magazine που ξεκι­νή­σαμε αλλά και μέσα από τη χρο­νο­μέ­τρηση και τη διορ­γά­νωση αγώνων αλλά και την προ­πο­νη­τική, προ­σπαθώ να παρου­σιάσω τα οφέλη του τρε­ξί­μα­τος, να οργα­νώσω καλούς αγώνες, ώστε για όλους τους συμ­με­τέ­χο­ντες αθλητές η κάθε διορ­γά­νωση να απο­τε­λεί μία όμορφη εμπει­ρία που θα έχουν να θυμού­νται.

Χαί­ρο­μαι να συνερ­γά­ζο­μαι με ανθρώ­πους όπως τα μέλη της Οργα­νω­τι­κής Επι­τρο­πής του Μαρα­θω­νίου Ρόδου που αγαπούν αυτό που κάνουν και το κάνουν με μεράκι και όλοι μαζί να ενώ­νουμε τις δυνά­μεις μας για να έχουμε ένα καλό απο­τέ­λε­σμα».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.