Κασσελάκης: «Βρείτε μου αντίπαλο και πάμε» – Νέες εσωκομματικές κάλπες

Mε τη φράση “βρείτε μου αντί­παλο και πάμε” ο Στέ­φα­νος Κασ­σε­λά­κης κήρυξε τη νέα προ­σφυγή του κόμ­μα­τος στις εσω­κομ­μα­τι­κές κάλπες για εκλογή προ­έ­δρου. “Σηκώ­νο­ντας το γάντι” που πέταξε λίγες ώρες νωρί­τερα ο Αλέξης Τσίπρας, το οποίο, κατά τους συνερ­γά­τες του, δεν διέφερε από το δικό του, όπως το είχε εμφα­νί­σει την Τρίτη στην Πολι­τική Γραμ­μα­τεία: ή με απο­δέ­χε­στε ως πρόεδρο μέχρι τις εθνικές εκλογές ή πάμε σε νέα εσω­κομ­μα­τική δια­δι­κα­σία.

Ανοί­γο­ντας τις εργα­σίες του συνε­δρίου του ΣΥΡΙΖΑ (σ.σ. το οποίο κανείς δεν ξέρει ακόμα πώς και πότε θα ολο­κλη­ρω­θεί) ο κ. Κασ­σε­λά­κης παρα­δέ­χθηκε ότι έχει κάνει κι ο ίδιος λάθη “λόγω βια­σύ­νης” να μετα­σχη­μα­τί­σει το κόμμα, ενώ φωτο­γρά­φισε τις αντι­στά­σεις που συνά­ντησε από το εσω­τε­ρικό του κόμ­μα­τος.

Δεν προ­σγειώ­θηκα ξαφνικά στην Ελλάδα για να κάνω «επι­θε­τική εξαγορά» του κόμ­μα­τος, ούτε αισθά­νο­μαι CEO σε επι­χεί­ρηση, όπως με κατη­γό­ρη­σαν. Μπήκα συνει­δητά στην πολι­τική και στον ΣΥΡΙΖΑ τη δύσκολη ώρα της ήττας, για να αγω­νι­στώ για την ολική επα­να­φορά και τη νίκη των προ­ο­δευ­τι­κών ιδεών και της προ­ο­δευ­τι­κής πολι­τι­κής στην πατρίδα μας.

Ανα­φε­ρό­με­νος στα εσω­κομ­μα­τικά δήλωσε: “Θέλετε να συνε­χί­σουμε να κοροϊ­δευό­μα­στε μεταξύ μας; Δεν υπάρχει ομο­ψυ­χία, φίλες και φίλοι”, είπε, προ­σθέ­το­ντας: “Απέ­να­ντι στη δική σας ανι­διο­τέ­λεια, που αφήνετε τις δου­λειές σας, τα σπίτια σας, τις οικο­γέ­νειές σας για να είστε από σήμερα ως και την Κυριακή εδώ, υπάρ­χουν δυστυ­χώς ορι­σμένα τερά­στια εγώ που θέτουν τους εαυτούς τους πάνω από το εμείς.

Και βάζουν προ­θε­σμίες ευρω­ε­κλο­γών σε έναν πρόεδρο εκλεγ­μένο με 56% πριν από τέσ­σε­ρις μήνες. Και περι­μέ­νουν την απο­τυ­χία μου ξεχνώ­ντας τα απλά μαθή­ματα πολι­τι­κής Ιστο­ρίας που παρέ­δωσε ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ πριν από τέσ­σε­ρις μήνες: Πού κατέ­λη­ξαν οι υπο­νο­μευ­τές του Αλέξη Τρίπρα; Στα αζήτητα, να παρα­κα­λούν το ΠΑΣΟΚ να τους πάρει μήπως απο­κτή­σουν ξανά καριέρα. Μήπως στις επό­με­νες εκλογές ανταλ­λά­ξουν τις κλεμ­μέ­νες τους έδρες με πρά­σι­νες έδρες”.

Στη συνέ­χεια, τονί­ζο­ντας τις λέξεις, επε­σή­μανε:

Ας το κατα­λά­βουν όλοι καλά: Στην Αρι­στερά οι υπο­νο­μευ­τές δεν εκλέ­γο­νται αρχηγοί. Δεν το επι­τρέ­πει η ηθική του κόσμου της Αρι­στε­ράς. Αν δεν είμαι εγώ απέ­να­ντι στους νέους επί­δο­ξους υπο­νο­μευ­τές, θα είναι κάποιος άλλος. Εκείνοι θα τον λένε «ουρα­νο­κα­τέ­βατο», όμως θα τον έχει φέρει η κοι­νω­νία, όπως έφερε εμένα. Κάποιοι νομί­ζουν ότι με συνε­χείς αντι­πα­ρα­θέ­σεις, δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις και διαρ­ροές στα κοράκια της μιντια­κής προ­πα­γάν­δας, θα κατα­φέ­ρουν τη συντριβή μου στις Ευρω­ε­κλο­γές για να έρθουν ως σωτήρες.

Κατα­λά­βατε λάθος. Στην Ελλάδα έχουμε προ­ε­δρευο­μένη κοι­νο­βου­λευ­τική δημο­κρα­τία. Οι πολίτες ψηφί­ζουν κόμματα υπό την ηγεσία προ­σώ­πων, όχι πρόσωπα υπό την τρι­κλο­πο­διά του κόμ­μα­τός τους. Αν ήταν δια­φο­ρε­τικά, ο Αλέξης Τσίπρας θα ήταν ακόμα στο 32%, όχι στο 18%. Και θα ήταν τώρα εδώ, στη θέση από την οποία σας μιλώ.

Ποιος θα ψηφίσει ηγέτη χωρίς κόμμα; Ποιος θα ψηφίσει Έναν χωρίς το όλον; Νομί­ζουν ότι βυθί­ζουν εμένα. Βυθί­ζουν το καράβι, χωρίς να κατα­λα­βαί­νουν ότι είναι συνε­πι­βά­τες, την ίδια ώρα που θέλουν να γίνουν καπε­τά­νιοι. Σε ποιο πλοίο, φίλες και φίλοι; Σε αυτό που θα έχουν βυθίσει;

Τους δικαιο­λογώ, ως ένα βαθμό. Κάποιοι νόμιζαν ότι θα έχουν τον «ξένο», τον «μικρό» του χεριού τους. Ότι θα έχουν έναν Πρόεδρο – αχυ­ράν­θρωπο. Ότι θα εξου­σιά­ζουν δι’ αντι­προ­σώ­που. Ότι θα ζητάει ο εκλεγ­μέ­νος Πρό­ε­δρος την άδεια για το πότε θα συνο­μι­λή­σει με τα μέλη του κόμ­μα­τος. Ότι ο πρό­ε­δρος που είπε στα μέλη «θα σας δώσω φωνή» και «δε θα σας προδώσω ποτέ» θα αθε­τή­σει τις υπο­σχέ­σεις που τους έδωσε.

Λάθος πρόσωπο ψάχνατε. Σ’ εμένα δε θα το βρείτε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάει σε κατα­στα­τικό συνέ­δριο. Θα γίνει κόμμα σύγ­χρονο, ψηφιακό, ευρω­παϊκό, με εσω­τε­ρική δημο­κρα­τία. Τα όργανα δεν είναι πάνω από τα μέλη. Ο πρό­ε­δρος δεν είναι πάνω από τα μέλη. Όλοι είμαστε εδώ όσο είμαστε φωνή δική σας. Είμαστε δικά σας ηχεία.Όχι φωνές του εγώ μας.

Καθαρά λοιπόν: Όποιος νομίζει ότι μπορεί να ανορ­θώ­σει ένα κόμμα που συνε­τρίβη και δια­σπά­στηκε δύο φορές μέσα σε λίγους μήνες, ας έρθει να ανα­λά­βει. Ζητούν να λογο­δο­τήσω για τις κακές δημο­σκο­πή­σεις όσοι δε λογο­δό­τη­σαν ποτέ για τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ από το 32 στο 18%.

Ντρέτα λοιπόν, όπως πάντα: Χρειά­ζο­μαι χρόνο. Χρεια­ζό­μα­στε χρόνο. Χρόνο και ομο­ψυ­χία. Χρόνο να ξεπε­ρά­σουμε τη συλ­λο­γική θλίψη της συντρι­βής του 2023. ρόνο να ανα­στή­σουμε ένα παρηκ­μα­σμένο, δυσλει­τουρ­γικό, γρα­φειο­κρα­τικό, ανα­πο­τε­λε­σμα­τικό κόμμα. Χρόνο να συν­θέ­σουμε προ­τά­σεις κοστο­λο­γη­μέ­νες -όχι τσιτάτα στον αέρα- για να πούμε στους πολίτες: Αυτοί είμαστε, αυτά πιστεύ­ουμε, τόσο κοστί­ζουν, δώστε μας τη δύναμη να τα πετύ­χουμε.

Εγώ Πρό­ε­δρος υπό προ­θε­σμία δε γίνομαι, και το δήλωσα ήδη από την Τρίτη. Θα κριθώ – και πολύ σκληρά- στις πρώτες εθνικές εκλογές. Θα συνε­χίσω να βλέπω βιο­γρα­φικά, να φέρνω δίπλα μου τους καλύ­τε­ρους της κοι­νω­νίας, να βρί­σκο­μαι από τη μία γωνιά της χώρας στην άλλη. Θα συνε­χίσω να δουλεύω 24 ώρες το 24ωρο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα συνε­χίσω να κοι­μά­μαι ήσυχος τα βράδια έχοντας τη γλυκιά κούραση ότι και σήμερα υπε­ρέ­βαλα εαυτόν, ότι μια μέρα ακόμα βρέθηκα παντού, στην πρώτη γραμμή, ότι και σήμερα αγω­νί­στηκα για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως ένας ίσον κανένας. Χρειά­ζο­μαι τα ικανά στελέχη, τα φωτεινά μυαλά δίπλα μου. Και ευτυχώς υπάρ­χουν πολλά. Και ευτυχώς προ­χω­ράμε μαζί. Απέ­να­ντι σε όσους συνε­χί­ζουν και έχουν αυτα­πά­τες, σήμερα εμείς αντι­κρί­ζουμε την πραγ­μα­τι­κό­τητα: Ο ΣΥΡΙΖΑ χρειά­ζε­ται επα­νί­δρυση, η επα­νί­δρυση χρειά­ζε­ται ενότητα. Η ενότητα χρειά­ζε­ται έναν πρόεδρο που να μην αμφι­σβη­τεί­ται. Όσοι πίστε­ψαν ότι φυτεύ­τηκα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα θα δουν τις δικές μου ρίζες.

Προ­σφεύγω στις ρίζες μου: Στα μέλη και στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ. Με έναν πλήρη οδικό χάρτη για επα­νε­κλογή, επα­νί­δρυση και επάνοδο του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβερ­νώσα παρά­ταξη. Ως τη μόνη απά­ντηση σε ένα σάπιο, διε­φθαρ­μένο και δια­πλε­κό­μενο πολι­τικό σύστημα. Δε με κρατάει κανείς. Μόνο ο κόσμος. Ο κόσμος που στάθηκε στις ουρές. Και θα ξανα­στα­θεί, για να έχει φωνή και ελπίδα. Είμαι εδώ. Είμαι όρθιος. Είμαι έτοιμος. Να τελειώ­νουμε με τα μικρά για να αντι­με­τω­πί­σουμε τα μεγάλα, τη Δεξιά του Μητσο­τάκη.

Βρείτε μου αντί­παλο και πάμε”.