Απαλλακτική εισαγγελική εισήγηση σε υπόθεση πλαστογραφίας και απάτης μετά από μηνύσεις μεταξύ μελών δύο ξενοδοχειακών εταιρειών

Να μη γίνει κατη­γο­ρία σε βάρος 4 κατη­γο­ρου­μέ­νων εκπρο­σώ­πων γνωστής ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας για την πράξη της πλα­στο­γρα­φίας υπό τη μορφή της και ως προς την πράξη της απάτης με προσ­δο­κώ­μενο όφελος άνω των 120.000 ευρώ να παύσει ορι­στικά η ποινική δίωξη λόγω μη υπο­βο­λής εγκλή­σεως ειση­γή­θηκε στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η Εισαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας είχαν κατα­μη­νυ­θεί από ξενο­δόχο κάτοικο της Ρόδου και μετά την απο­λο­γία τους είχαν αφεθεί ελεύ­θε­ροι χωρίς όρους.

Σύμφωνα με την μήνυση, που ήλθε ουσια­στικά ως απά­ντηση σε μήνυση των πέντε μελών της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας, την 5η Δεκεμ­βρίου 2013 η εγκα­λούσα μαζί με την κόρη της αγό­ρα­σαν με παρα­κρά­τηση κυριό­τη­τας 32.506 ανώ­νυ­μες μετοχές των εγκα­λου­μέ­νων από την ανώνυμη ξενο­δο­χειακή τους εται­ρεία συνο­λι­κής ονο­μα­στι­κής αξίας 325.060 ευρώ και τιμή­μα­τος 2.300.000 ευρώ.

Οι εγκα­λού­με­νοι πώλησαν στην εγκα­λούσα και στην κόρη της, με πίστωση του τμη­μα­τι­κώς κατα­βλη­τέου τιμή­μα­τος, τις μετοχές της οικο­γε­νεια­κής τους ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας, παρέ­δω­σαν τη διοί­κηση και δια­χεί­ριση της εται­ρείας – ξενο­δο­χεια­κής επι­χει­ρή­σεως δεδο­μέ­νου ότι θα κατα­βάλ­λο­νταν υπέ­ρο­γκα ποσά, για την ανακαίνιση-αναμόρφωση και εν γένει ανα­βάθ­μιση της ξενο­δο­χεια­κής μονάδας και λόγω ακριβώς της ως άνω συμ­φω­νίας, αλλά και της ιδιό­τη­τας των μετα­βι­βα­ζό­με­νων τίτλων ως ανώ­νυ­μων χρε­ο­γρά­φων συνο­μο­λο­γή­θηκε, για την εξα­σφά­λιση πλη­ρω­μής του αντι­στοι­χού­ντος σε κάθε μετοχή συμ­φω­νη­θέ­ντος τιμή­μα­τος, η παρα­κρά­τηση της κυριό­τη­τας αυτών και παρα­δό­θηκε η κατοχή τους, σε θεμα­το­φύ­λακα να φυλάξει τις μετοχές για λογα­ρια­σμό της, απα­γο­ρευο­μέ­νης της επι­στρο­φής τους, στους πωλητές.

Στη συνέ­χεια, σύμφωνα με την εγκα­λούσα, συγκρο­τή­θηκε το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της εται­ρείας που απαρ­τι­ζό­ταν από την ίδια, την κόρη της και ακόμη ένα άτομο με πεντα­ετή θητεία που θα έληγε την 14-01-2019.

Επι­πλέον, βάσει συνο­μο­λο­γη­θεί­σης μεταξύ τους ρήτρας οι πωλητές των μετοχών παραι­τή­θη­καν από το εκλε­κτικό τους δικαί­ωμα και ως εκ τούτου η εκπλή­ρωση των αμοι­βαίων παροχών ήταν μονό­δρο­μος δίνο­ντάς τους έτσι τη μονα­δική δυνα­τό­τητα να αξιώ­σουν το συμ­φω­νη­θέν τίμημα.

Περαι­τέρω, η σύμβαση πωλή­σεως δεν εξε­λί­χθηκε ομαλά με απο­τέ­λε­σμα η εγκα­λούσα να βρί­σκε­ται σε αντι­δι­κία με τους εγκα­λου­μέ­νους οι οποίοι μάλιστα ως εκπρό­σω­ποι της εται­ρείας μετά από συγκρό­τηση σε σώμα ήδη από 20-01-2016 υπέ­βα­λαν έγκληση σε βάρος της και ακόμη πέντε ατόμων.

Στην έγκληση αυτή ανα­φέ­ρουν ότι με έκπληξη δια­πί­στω­σαν ότι ως διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της εται­ρείας δεν εμφα­νι­ζό­ταν στο Γ.ΕΜ.Η. το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο, το οποίο οι ίδιοι είχαν εκλέξει την 5-12-2013, αλλά αντί­θετα ένα άλλο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο ενώ από τον έλεγχο στο Γ.ΕΜ.Η. προ­έ­κυψε ότι τα έγγραφα της εται­ρείας που είχαν δημο­σιευ­θεί προ­κει­μέ­νου να εμφα­νι­σθεί ενώπιον των τρίτων ως νέο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο ήταν προ­ϊ­ό­ντα πλα­στο­γρα­φίας.

Ταυ­τό­χρονα, κάνο­ντας χρήση του πλαστού αυτού «επι­κυ­ρω­μέ­νου» αντι­γρά­φου, κατόρ­θω­σαν να πείσουν την τράπεζα να εκδώσει και να τους χορη­γή­σει βιβλιά­ριο επι­τα­γών.

Σύμφωνα με την μηνύ­τρια, οι εγκα­λού­με­νοι με το να την κατα­μη­νύ­σουν αλλά και με το να ισχυ­ρι­στούν αφενός μεν ότι το πρα­κτικό ήταν πλα­στο­γρα­φη­μένο, σε αντί­θεση με το προ­σκο­μι­ζό­μενο από αυτούς πρα­κτικό, τα οποία επι­κα­λού­νται και προ­σκο­μί­ζουν σε συζη­τή­σεις ανα­κο­πών και αιτή­σεων ανα­στο­λών για την ακύρωση των σε βάρος της εται­ρείας εκδο­θει­σών δια­τα­γών πλη­ρω­μής, εξε­τά­ζο­ντας μάλιστα σε όλες σχεδόν τις δίκες ως μάρτυρά τους, τον δεύτερο εγκα­λού­μενο ο οποίος επι­βε­βαιώ­νει ενόρκως τους ως άνω ισχυ­ρι­σμούς τους, με σκοπό να παρα­πλα­νή­σουν το Δικα­στή­ριο προ­ξε­νώ­ντας κατ’ αυτόν τον τρόπο ισόποση ζημία σε όλους εκεί­νους που συναλ­λά­γη­σαν με την εται­ρεία κατά το χρόνο που η εγκα­λούσα διοι­κούσε την εται­ρεία ως εν τοις πράγ­μασι υπο­κα­τά­στατο όργανο του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι ανέ­κρου­σαν τους ισχυ­ρι­σμούς περί πλα­στό­τη­τας τονί­ζο­ντας ότι το πρα­κτικό είναι γνήσιο και υπο­γε­γραμ­μένο από τους ίδιους.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Στέλιος Κιουρ­τζής, Μαίρη Μητσού, Στέ­φα­νος Στε­φα­νί­δης και Στέργος Λεβέ­ντης.

Στο μεταξύ οι ίδιοι ως άνω κατη­γο­ρού­με­νοι με την μήνυση που είχαν υπο­βά­λει πρώτοι προ­κά­λε­σαν άλλη εισαγ­γε­λική εισή­γηση, που ομοίως εκκρε­μεί ενώπιον του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, για την παρα­πο­μπή σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των 5 ημε­δα­πών για απιστία από κοινού από de facto και από νόμιμο δια­χει­ρι­στή κατ΄ εξα­κο­λού­θηση, η ζημία της οποίας υπερ­βαί­νει συνο­λικά το χρη­μα­τικό ποσό των 120.000 ευρώ, πλα­στο­γρα­φία (κατάρ­τιση πλαστού) κατ’ εξα­κο­λού­θηση με συνο­λική ζημία άνω των 120.000 ευρώ, συνέρ­γεια και ηθική αυτουρ­γία στις πράξεις αυτές κατά περί­πτωση.

Η εγκα­λούσα εται­ρεία των κατη­γο­ρού­με­νων στην υπόθεση για την οποία υπήρξε απαλ­λα­κτική εισή­γηση, τούς κατη­γο­ρεί, ειδι­κό­τερα, για απιστία η οποία αφορά συνο­πτι­κώς στην πορεία συμ­φω­νίας μετά την κατάρ­τιση προ­συμ­φώ­νου την 5η Δεκεμ­βρίου 2021 για μελ­λο­ντική πώληση των μετοχών της εγκα­λού­σας εται­ρείας.

Η πώληση συμ­φω­νή­θηκε με τμη­μα­τική κατα­βολή του τιμή­μα­τος και παρα­κρά­τηση κυριό­τη­τας των μετοχών από τους πωλητές, οι οποίες (μετοχές) όσο θα διαρ­κούσε η παρα­κρά­τηση θα παρα­δί­δο­νταν σε θεμα­το­φύ­λακα.

Κατά τον ανωτέρω χρόνο οι εγκα­λού­ντες υπέ­γρα­ψαν πρα­κτικό Γενικής Συνέ­λευ­σης της εγκα­λού­σας εται­ρείας με το οποίο διο­ρί­σθηκε διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο αυτής.

Ωστόσο, δημο­σιεύ­θηκε στο Γ.Ε.ΜΗ. πρα­κτικό Γενικής Συνέ­λευ­σης της εγκα­λού­σας εται­ρείας με φερό­μενη ημε­ρο­μη­νία 15η Ιανουα­ρίου 2014, με θέματα της φερό­με­νης Γενικής Συνέ­λευ­σης μεταξύ άλλων την αλλαγή μελών του Δ.Σ., όπου τη θέση του ενός πήρε συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του και ιδίως, άλλαξε η επω­νυ­μία της εγκα­λού­σας εται­ρείας, ώστε, σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο να εμφα­νί­ζε­ται η εγκα­λούσα εται­ρεία στις συναλ­λα­γές ως μέλος του ομίλου των εται­ρειών του ενός κατη­γο­ρού­με­νου.

Εν συνε­χεία, με χρήση του ανωτέρω πρα­κτι­κού Γενικής Συνέ­λευ­σης εκδό­θηκε από τράπεζα βιβλιά­ριο επι­τα­γών επί τρα­πε­ζι­κού λογα­ρια­σμού της εται­ρείας με σκοπό, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται από τους εγκα­λού­ντες, την παρα­πλά­νηση των καλό­πι­στων τρίτων αφενός μεν σχετικά με την εκπρο­σώ­πηση της εται­ρείας, αφε­τέ­ρου δε σχετικά με τη σύνδεση της εγκα­λού­σας εται­ρείας με τις λοιπές επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες του ενός κατη­γο­ρού­με­νου.

Εκδό­θη­καν επι­τα­γές και δια­τέ­θη­καν με απο­τέ­λε­σμα την ζημία της εται­ρείας σε ποσό που υπερ­βαί­νει κατά πολύ το όριο των 120.000 ευρώ του κακουρ­γή­μα­τος.

Οι κύριοι κατη­γο­ρού­με­νοι, εκπρο­σω­πού­με­νοι από τους δικη­γό­ρους κ.κ. Στέλιο Αλε­ξαν­δρή και Πολυ­ξένη Χατζη­γιάννη, ισχυ­ρί­στη­καν μεταξύ άλλων πως οι επι­τα­γές που εξε­δό­θη­σαν αφο­ρού­σαν ως επί το πλεί­στον επι­τα­γές για ανα­καί­νιση του ξενο­δο­χείου διότι ως νεο­σύ­στατη εται­ρεία δεν είχε τη δυνα­τό­τητα να εκδίδει μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές.

Ισχυ­ρί­στη­καν μάλιστα ότι υπέ­στη­σαν και οικο­νο­μική ζημία του­λά­χι­στον 4 εκατ. ευρώ.

Οι δύο τελευ­ταίοι κατη­γο­ρού­με­νοι εκπρο­σω­πή­θη­καν από τους δικη­γό­ρους κ.κ. Ακη Δημη­τριάδη και Γιώργο Μαυ­ρομ­μάτη.