ΣτΕ: Αντισυνταγματική η νομιμοποίηση αυθαίρετων σε πυλωτές και κοινόχρηστους χώρους

Από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ) κρί­θη­καν ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές οι αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές που βρί­σκο­νται σε πυλωτές και κοι­νό­χρη­στους χώρους των πολυ­κα­τοι­κιών, οι οποίες προ­βλέ­πε­ται να κατε­δα­φι­στούν, ενώ η τελική απόφαση έχει παρα­πεμ­φθεί στην Ολο­μέ­λεια για ορι­στική κρίση.

Ειδι­κό­τερα, οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας του Ε’ τμή­μα­τος του ΣτΕ απο­φάν­θη­καν ότι η πρό­βλεψη του νόμου για την «αντι­με­τώ­πιση της αυθαί­ρε­της δόμησης και το περι­βαλ­λο­ντικό ισο­ζύ­γιο», που εξαιρεί από την κατε­δά­φιση τις αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές σε κοι­νό­χρη­στους χώρους και πυλωτές, καθώς αυτές νομι­μο­ποιού­νται με τις νομο­θε­τι­κές προ­βλέ­ψεις, αντί­κει­ται σε σωρεία δια­τά­ξεων του Συντάγ­μα­τος, οι οποίες αφορούν στην προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος αλλά και στις συνταγ­μα­τι­κές αρχές του σεβα­σμού και της προ­στα­σίας της αξίας του ανθρώ­που, της αρχής της ισό­τη­τας και του κράτους δικαίου.

Η απόφαση

Η απόφαση αφορά σε υπόθεση νομι­μο­ποί­η­σης αυθαί­ρε­των κατα­σκευών σε πολυ­κα­τοι­κία στον Δήμο Παπάγου – Χολαρ­γού. Ένα τμήμα της πυλωτής μετα­τρά­πηκε σε κύρια κατοι­κία δια­με­ρί­σμα­τος που βρι­σκό­ταν στο ισόγειο και ένα άλλο τμήμα μετα­τρά­πηκε σε απο­θη­κευ­τικό χώρο, καθ’ υπέρ­βαση της οικο­δο­μι­κής άδειας. Οι μετα­τρο­πές αυτές στην πυλωτή υπή­χθη­σαν στη συνέ­χεια στις ρυθ­μί­σεις νομι­μο­ποί­η­σης του νόμου 3843/2010.

Ωστόσο, ένας εκ των συνι­διο­κτη­τών της πολυ­κα­τοι­κίας δεν συναί­νεσε στις μετα­τρο­πές αυτές και έκανε καταγ­γε­λία στην Πολε­ο­δο­μία. Δια­πι­στώ­θη­καν οι δύο πολε­ο­δο­μι­κές παρα­βά­σεις, οι οποίες είχαν υπαχθεί στις ρυθ­μί­σεις του νόμου 3843/2010 και, ως εκ τούτου, επι­βλή­θηκε μόνο πρό­στιμο δια­τη­ρή­σεως. Η ιδιο­κτή­τρια του ισο­γείου στη συνέ­χεια μετέ­φερε τις αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές στους μετα­γε­νέ­στε­ρους νόμους νομι­μο­ποί­η­σης αυθαι­ρέ­των και, σύμφωνα με τον τελευ­ταίο νόμο, επήλθε νομι­μο­ποί­ηση των επί­μα­χων αυθαί­ρε­των κατα­σκευών.

Κατόπιν αυτού, ο ιδιο­κτή­της των δύο δια­με­ρι­σμά­των προ­σέ­φυγε στο Συμ­βού­λιο Πολε­ο­δο­μι­κών Θεμάτων και Αμφι­σβη­τή­σεων (ΣΥΠΟΘΑ), υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι ενέρ­γειες της ιδιο­κτή­τριας για τη νομι­μο­ποί­ηση των αυθαι­ρέ­των είναι παρά­νο­μες, καθώς έγιναν έπειτα από δικές της ενέρ­γειες, χωρίς τη συναί­νεση του ιδίου.

Η προ­σφυγή του απορ­ρί­φθηκε με το αιτιο­λο­γικό ότι, σύμφωνα με τον νόμο 4178/2013, υπάρχει πλειο­ψη­φία των συνι­διο­κτη­τών της πολυ­κα­τοι­κίας, ανάλογα με το ποσοστό που έχει ο καθένας για τις επί­μα­χες κατα­σκευές στην πυλωτή.

Στη συνέ­χεια, ο ιδιο­κτή­της των δύο δια­με­ρι­σμά­των προ­σέ­φυγε στα Διοι­κη­τικά Δικα­στή­ρια Αθηνών. Οι διοι­κη­τι­κοί εφέτες ακύ­ρω­σαν την απόφαση του ΣΥΠΟΘΑ, κρί­νο­ντας ότι για τη νομι­μο­ποί­ηση των αυθαί­ρε­των κατα­σκευών στους κοι­νό­χρη­στους χώρους απαι­τεί­ται η συναί­νεση όλων των συνι­διο­κτη­τών και όχι μόνο της πλειο­ψη­φίας αυτών.

Η ιδιο­κτή­τρια του ισο­γείου, από την πλευρά της, προ­σέ­φυγε στο ΣτΕ, το Ε’ τμήμα του οποίου απο­φάν­θηκε ότι είναι αντι­συ­νταγ­μα­τική η διάταξη του άρθρου 11 που προ­βλέ­πει ότι «κάθε αυθαί­ρετη κατα­σκευή που κατα­λαμ­βά­νει κοι­νό­χρη­στο χώρο ακι­νή­του (…) εξαι­ρεί­ται της κατε­δα­φί­σεως υπο­χρε­ω­τι­κώς, με την υποβολή δηλώ­σεως από τον ενδια­φε­ρό­μενο, χωρίς να ερευ­νά­ται εάν αντί­κει­ται στους ισχύ­ο­ντες όρους και περιο­ρι­σμούς δομή­σεως του ρυμο­το­μι­κού σχεδίου και αν υπάρχει υπέρ­βαση της επι­τρε­πό­με­νης κάλυψης στην περιοχή».

Τι προ­βλέ­πε­ται για τους συνι­διο­κτή­τες

Το Ε΄τμήμα του ΣτΕ απε­φάνθη και για τα δικαιώ­ματα των συνι­διο­κτη­τών πολυ­κα­τοι­κιών, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι «ο κάθε ιδιο­κτή­της ορόφου ή δια­με­ρί­σμα­τος οικο­δο­μής, για την οποία έχει συστα­θεί εγκύρως ορι­ζό­ντια ιδιο­κτη­σία, δικαιού­ται λόγω της ανα­γκαίας συγκυ­ριό­τη­τάς του επί των κοι­νο­χρή­στων μερών της οικο­δο­μής (…) να κάνει απόλυτη χρήση αυτών και να προ­βαί­νει στην επι­σκευή και ανα­νέ­ωση αυτών, αρκεί να μη βλάπτει τα αντί­στοιχα δικαιώ­ματα των λοιπών συνι­διο­κτη­τών και να μη μετα­βά­λει τον συνήθη προ­ο­ρι­σμό των μερών αυτών».

Μπορεί επίσης, σημειώ­νουν οι δικα­στές, με συμ­φω­νία όλων των συνι­διο­κτη­τών, η οποία πρέπει να καταρ­τι­σθεί με συμ­βο­λαιο­γρα­φικό έγγραφο, να παρα­χω­ρη­θεί η απο­κλει­στική χρήση κοι­νό­χρη­στων χώρων σε έναν ή περισ­σό­τε­ρους συνι­διο­κτή­τες, με αντί­στοιχο απο­κλει­σμό των άλλων.

Κατα­λή­γο­ντας οι δικα­στές σημειώ­νουν ότι «βλα­πτική για το δικαί­ωμα των λοιπών συνι­διο­κτη­τών είναι η χρήση που εμπο­δί­ζει ή δυσχε­ραί­νει αυτούς στη χρήση των ορι­ζό­ντιων ιδιο­κτη­σιών τους ή και σε σύγ­χρηση των κοινών μερών».

Πηγή: in.gr