Η γεμάτη πόνο περιπέτεια ενός αδικημένου Κληρικού και η αναγνώριση από τον Θεό

Πήραμε και δημο­σιεύ­ουμε την ακό­λουθη επι­στολή:

«Μια λαϊκή παροι­μία λέγει: «χίλιες λέξεις αντι­κα­θι­στούν μια εικόνα». Και αυτή η εικόνα είναι ο πατήρ Γερά­σι­μος Μιχελής και το θεά­ρε­στο και άξιο λόγου κοι­νω­φε­λές και φιλαν­θρω­πικό έργο, που άφησε φεύ­γο­ντας από την ΠΑΤΜΟ, προς όφελος του νησιω­τι­κού κόσμου και δόξα και έπαινο του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου, και της Μονής του Θεο­λό­γου. Και όμως ο ΧΡΥΣΟΥΣ ΣΤΑΥΡΟΣ που του φόρεσε ο κ. Βαρ­θο­λο­μαίος το 1995 στην Κουμάνα, σε τρία χρόνια περίπου μετα­τράπη σε ΣΤΑΥΡΟ ατιμίας, σπί­λω­σης του ηθικού και άψογου χαρα­κτήρα του (παρά τις αδυ­να­μίες, τα πάθη και τα λάθη του κάθε ανθρώ­που) και προ πάντων τη συκο­φα­ντική δυσφή­μιση του υπο­τι­θέ­με­νου οικο­νο­μι­κού σκαν­δά­λου της ΜΟΝΗΣ !!!

Και αυτός ο λεβίτης παπάς, πάμ­πτω­χος, άστεγος και χωρίς περιου­σιακά στοι­χεία, γιατί το σπίτι του το πούλησε, ώστε με τα χρήματα αυτά να απο­πε­ρα­τώ­σει την ανα­στή­λωση της Κου­μά­νας. Βρί­σκε­ται άδικα κρα­τού­με­νος στις φυλακές Κορυ­δαλ­λού, για λόγους σκο­πι­μό­τη­τας, μίσους, εκδί­κη­σης και αντι­ζη­λίας των μη αξίως φερό­ντων τον τίτλο του Ιερέως, οι οποίοι ανε­δεί­χθη­σαν δυνατοί και πρω­το­πό­ροι με ανυ­πό­στα­τες και προ­σχε­δια­σμέ­νες συκο­φα­ντίες και με ψευ­δο­μάρ­τυ­ρες – με το αζη­μί­ωτο ως μάθαμε – να παρα­σύ­ρουν Ανώ­τα­τους και πολύ έξυ­πνους και μορ­φω­μέ­νους κλη­ρι­κούς, ακόμη και Δικα­στές, ώστε εδώ και αρκετό καιρό να πιστεύει ο π. Γερά­σι­μος, ότι ως ένας εγκλη­μα­τίας, να εκτίει «ΠΟΙΝΗ ΘΑΝΑΤΟΥ», μέσα τα κολα­στή­ρια των φυλακών ανάμεσα σε ΄Ελληνες, αλλο­δα­πούς και όχι μόνο, συγκρα­του­μέ­νους και στι­βαγ­μέ­νοι o ένας πάνω στον άλλο, με διά­φο­ρες μετα­δο­τι­κές αρρώ­στιες, γεγο­νότα που κατά τακτικά χρονικά δια­στή­ματα θίγουν τα κανάλια και ο Τύπος, αλλά ποιός τους ακούει ; Και ο ίδιος να υπο­φέ­ρει με καρ­διο­λο­γικά και παθο­λο­γικά προ­βλή­ματα υγείας, χωρίς την απαι­τού­μενη δίαιτα και τα ελλειπή ακριβά φάρμακα. Τα περισ­σό­τερα τα γνωρίζω από το βιβλίο και μας τα επι­κύ­ρωσε πρό­σφατα και φίλος μας Δικη­γό­ρος από Δωδε­κά­νησα. Ονο­μά­ζο­μαι κυρία Φιλιπ­πί­δου και πέρασα μαζί με την οικο­γέ­νειά μου στην όμορφη Πάτμο, περίπου πριν δύο χρόνια, τις δια­κο­πές μας, όπου μου δόθηκε η ευκαι­ρία να βρώ και να αγοράσω ένα βιβλίο του, το οποίο δια­βά­ζο­ντάς το είπα: και λίγα έγραψε, έπειτα από αυτά τα καλά λόγια που άκουσα να λένε οι κάτοι­κοι της Πάτμου και των Λειψών γιατί πήγαμε κι εκεί και ακού­σαμε να σχο­λιά­ζουν δυσμε­νώς τους ανέ­γκι­χτους και πραγ­μα­τι­κούς ένοχους των μεγάλων οικο­νο­μι­κών σκαν­δά­λων της Μονής, που παρα­μέ­νουν στο απυ­ρό­βλητο κάτω από την ομπρέλα των υψηλά ιστά­με­νων, ενώ ο π. Γερά­σι­μος πλη­ρώ­νει ως εξι­λα­στή­ριο θύμα, οδη­γη­θείς ως πρό­βα­τον επί σφαγής στις αίθου­σες των Δικα­στη­ρίων, και σήμερα όλα πάνε καλά, αφού η παρου­σία του εκεί τους εμπό­διζε δι΄ους λόγους είχαν και κατά το δοκούν «έπρεπε να φύγει»!

Ο Γερά­σι­μος όμως που υπη­ρε­τούσε 50 χρόνια το Μονα­στήρι του, με ίδια ιερή αγάπη προς την Μεγα­λό­χαρη και που προ­σευ­χό­με­νος προς ΕΚΕΙΝΗ, νυχθη­με­ρόν με τις Παρα­κλή­σεις του προς ΑΥΤΗΝ και τους Χαι­ρε­τι­σμούς (απ΄ ότι μας είπε εκ των υστέρων γει­τό­νάς μας και πρώην κρα­τού­με­νος) την είδε στον ύπνο του σαν οπτασία και τον επέ­πλιξε για την ολι­γο­πι­στία και ολι­γο­ρία στην υπομονή και επιμονή προ­σευ­χό­με­νος, έντρο­μος και φοβι­σμέ­νος καθυ­σή­χασε, όταν τα είπε, ότι εκεί εστάλη γιατί είναι θέλημα Θεού, ότι τον υπε­ρα­σπί­ζε­ται και τον προ­στα­τεύει οδη­γώ­ντας τα βήματά του μετά την απε­λευ­θέ­ρωσή του σε μια δύσκολη, επίπονη και εχέμυθο προς το παρόν απο­στολή, ωφέ­λι­μον για την ιστορία της Εκκλη­σίας μας, παρα­μέ­νο­ντες ενα­γω­νίως να μάθουμε τι τούτο το γεγονός που θα μας τακτο­ποι­ή­σει και θα μας ευχα­ρι­στή­σει.

Ας περι­μέ­νουμε κι εμείς με υπομονή προ­σευ­χό­με­νοι, και να πώ, ότι τα περισ­σό­τερα που γράφω πιο πάνω, μας τα εξι­στό­ρησε ο πρώην κρα­τού­με­νος, ελά­χι­στα ενή­με­ρος από τα υπο­μνή­ματά του.

Εμείς πατέρα Γερά­σιμε, μάθαμε πως έχουν γράψει και άλλοι, για σας καλά λόγια, τα οποία δια­βά­σαμε και επι­θυ­μούμε να σας γνω­ρί­σουμε από κοντά, ιδιαί­τερα την ευλο­γη­μένη εκείνη μέρα, που θα ενη­με­ρω­θούμε, με τον ίδιο τρόπο, ποιό είναι αυτό το ευχά­ρι­στο γεγονός και ποιά η προς τιμήν σας απο­στολή, προς την ίδια την Παναγία μας, με την αγωνία μας να κορυ­φώ­νε­ται μέρα με την μέρα, προ­σευ­χό­με­νοι να είστε πάντα καλά και ΑΞΙΟΣ !

Και αν αυτή η άδικη ταλαι­πω­ρία σας έχει στε­να­χω­ρή­σει πολύ, θα πιστεύ­ετε πως ήταν ένα κακό και εφιαλ­τικό όνειρο, μετά την απε­λευ­θέ­ρωσή σας, αφού η ίδια η Μεγα­λό­χαρη με την παρου­σία και την υπό­σχεσή της, σας έδωσε το μήνυμα ότι από τώρα κρατάτε στο χέρι σας το ειση­τή­ριο για τον Παρά­δεισο, ενώ αυτοί που σας συκο­φά­ντη­σαν και σας έστει­λαν με πολύ χαρά και ικα­νο­ποί­ηση στη φυλακή, εσκεμ­μέ­νως μάλιστα, θα αισθά­νο­νται τύψεις της συνεί­δη­σής τους, και ντροπή που όταν θα βρί­σκε­σθε, στην αληθινή ζωή, στους κόλπους του Αβραάμ, όπως λέγει και η παρα­βολή του Ευαγ­γε­λίου για τον πλούσιο με τον φτωχό Λάζαρο, θα σας φωνά­ζουν.

Ας είναι ευλο­γη­μένο το όνομα του Κυρίου μας, που κάθε δοκι­μα­σία που μας δίνει και ο Σταυρός που θα σηκώ­σουμε, θα είναι πάντα για το καλό μας, τη διόρ­θωση των λαθών μας, και την επι­στροφή κοντά Του ! Μας έλεγε το γει­το­νό­πουλό μας, ότι σας έβλεπε ακόμα και στο προ­αύ­λιο της φυλακής, προ­σευ­χό­με­νος με το κομπο­σχοίνι του και να λέγει συνέ­χεια από το Ψαλτήρι «Δίκασον Κύριε τους αδι­κού­ντας με, πολέ­μη­σον τους πολε­μού­ντας με» και το «Λύτρωσέ με από συκο­φα­ντίας ανθρώ­πων και φυλάξω τα εντολάς σου» και ότι αρκετοί κρα­τού­με­νοι εξο­μο­λο­γού­ντο τα αδι­κή­ματά τους και εδέ­χο­ντο τις συμ­βου­λές του. Μάλιστα δε, από το φτωχό υστέ­ρημά του φίλευε όσους κρα­του­μέ­νους είχαν κάτι ανάγκη σε σημείο που τον χώρο του κοιτώνα του τον είχαν ονο­μά­σει «ψιλι­κα­τζί­δικο της γει­το­νιάς».