Συμπληρώνονται δύο χρόνια από τον άδικο θάνατο της Φώφης

Σήμερα, 25 Οκτω­βρίου Παγκό­σμια Ημέρα για την Πρόληψη του Καρ­κί­νου του Μαστού, συμπλη­ρώ­νο­νται δύο χρόνια που έφυγε από τη ζωή η αεί­μνη­στη Φώφη Γεν­νη­ματά.

Η τελευ­ταία της δημόσια εμφά­νιση ήταν στη Ρόδο, που έμελλε να σφρα­γί­σει και τον κύκλο της ζωής της, στο Πάρκο του Ροδι­νιού όπου είχαν συγκε­ντρω­θεί μέλη, σύντρο­φοι και φίλοι της για να παρα­κο­λου­θή­σουν την ομιλία της στο πλαίσιο των προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νων εσω­κομ­μα­τι­κών εκλογών για την ανά­δειξη νέου προ­έ­δρου στο ΚΙΝΑΛ.

Ηταν Κυριακή 10 Οκτω­βρίου 2021, η ομιλία της ολο­κλη­ρώ­θηκε νωρίς το μεση­μέρι. Ηταν ευδιά­θετη, χαμο­γε­λα­στή, επι­κοι­νω­νιακή, μαχη­τική, ακάματη και απο­φα­σι­σμένη να δια­σφα­λί­σει την ενότητα του Κινή­μα­τος. Ξεκί­νησε την ομιλία της με αναφορά στο «σπίτι» της, τη Ρόδο, όπως χαρα­κτή­ρισε το νησί μας και ήταν έτοιμη να δώσει μια ακόμα μάχη για την προ­ε­δρία, για να δια­σφα­λι­στεί η ενότητα και η συνέ­χεια του χώρου. Δίπλα της, οι στενοί της συνερ­γά­τες, Μανώλης Χρι­στο­δου­λά­κης και Παύλος Χρη­στί­δης. Κοντά της και ο αγα­πη­μέ­νος φίλος της Κοσμάς Σφυρίου και πολλά μέλη του ΚΙΝΑΛ.

Την Φώφη Γεν­νη­ματά προ­λό­γισε ο πρώην δήμαρ­χος Ροδίων κ. Γιώργος Γιαν­νό­που­λος ο οποίος μίλησε με αγάπη για την ίδια την οποία χαρα­κτή­ρισε ως «την εγγυ­ή­τρια της ενό­τη­τάς μας, την εγγυ­ή­τρια της αυτο­νο­μίας μας, την εγγυ­ή­τρια της προ­ο­πτι­κής αυτής της παρά­τα­ξης».

Ο Γιώργος Γιαν­νό­που­λος, έκανε αναφορά και στον αεί­μνη­στο πατέρα της, Γεώργιο Γεν­νη­ματά, καθώς η εκδή­λωση πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στον αύλειο χώρο του Κέντρου Επαγ­γελ­μα­τι­κής Κατάρ­τι­σης που φέρει το όνομά του, το οποίο στε­γά­ζε­ται στο κτήριο του Ροδι­νιού.

Η ολο­κλή­ρωση της ομιλίας της, την βρήκε ανάμεσα σε φίλους που έσπευ­σαν να την χαι­ρε­τί­σουν, να δηλώ­σουν τη στήριξή τους κι εκείνη έμεινε για αρκετή ώρα ανάμεσά τους. Αντάλ­λα­ξαν απόψεις, δεν αρνή­θηκε να φωτο­γρα­φη­θεί μαζί τους και δεν στα­μά­τησε λεπτό να χαμο­γε­λάει βλέ­πο­ντας οικεία και αγα­πη­μένα της πρόσωπα.

Ακο­λού­θη­σαν συνα­ντή­σεις με μέλη του ΚΙΝΑΛ και εκπρο­σώ­πους φορέων. Η επί­σκεψη στη Ρόδο είχε ολο­κλη­ρω­θεί… Η αντί­στροφη μέτρηση είχε μόλις αρχίσει.

Την επόμενη ημέρα, Δευτέρα 11 Οκτω­βρίου 2021 ματαιώ­νει την ομιλία της στη Νέα Ιωνία καθώς ένιωσε αδια­θε­σία. Τίποτα όμως δεν προ­μή­νυε την αρχή του τέλους. Αργά το βράδυ εισά­γε­ται εκτά­κτως στον «Ευαγ­γε­λι­σμό» απ’ όπου δεν πήρε εξι­τή­ριο ποτέ. Την επι­δεί­νωση της κατά­στα­σης της υγείας της την γνω­στο­ποιεί η ίδια με ανάρ­τησή της στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης το από­γευμα της Τρίτης 12 Οκτω­βρίου και απο­σύ­ρε­ται από τις εσω­κομ­μα­τι­κές εκλογές.

Εκτοτε η αγωνία για την πορεία της υγείας της ήταν έκδηλη. Η Φώφη, δεν είχε πια κομ­μα­τική ταυ­τό­τητα, ήταν η Φώφη όλης της Ελλάδας που «πάγωσε» στο άκουσμα της ραγδαίας επι­δεί­νω­σης της υγείας της. Εξάλλου, είχε βγει νική­τρια ήδη μια φορά και οι ελπίδες ότι θα τα κατα­φέ­ρει τώρα ήταν ζωντα­νές, παρά τα άσχημα νέα που έφταναν από τους για­τρούς.

Οσοι την είχαν δει μερικές ώρες πριν στη Ρόδο, δεν μπο­ρού­σαν να πιστέ­ψουν ότι ο άνθρω­πος που με πάθος και ζωντά­νια μιλούσε για την ανάγκη να δια­σφα­λι­στεί η ενότητα του ΚΙΝΑΛ, νοση­λευό­ταν σε κρίσιμη κατά­σταση μάλιστα στον «Ευαγ­γε­λι­σμό».

Η Φώφη Γεν­νη­ματά, πάλεψε με γεν­ναιό­τητα, σθένος και θάρρος τον καρκίνο και έφυγε όρθια, μαχό­μενη μέχρι την τελευ­ταία στιγμή για τις ιδέες της, τον σοσια­λι­σμό, το Κίνημα που υπη­ρέ­τησε από τη θέση της προ­έ­δρου με αφο­σί­ωση στις πιο δύσκο­λες στιγμές της ιστο­ρίας του.

Αρκετοί άνθρω­ποι ταξί­δε­ψαν από τα Δωδε­κά­νησα για να πουν το τελευ­ταίο αντίο στη Φώφη Γεν­νη­ματά. Ανθρω­ποι που ένιωθαν τη Φώφη, δικό τους άνθρωπο, την απο­κα­λού­σαν με το μικρό της όνομα και την ένιωθαν κοντά τους. Αλλωστε τα Δωδε­κά­νησα και ιδιαι­τέ­ρως η Σύμη είχαν ξεχω­ρι­στή θέση στην καρδιά της και πάντα εξα­σφά­λιζε χρόνο για τις ιδιω­τι­κές οικο­γε­νεια­κές απο­δρά­σεις της στη Ρόδο και στη Σύμη, πέρα από τις κομ­μα­τι­κές επι­σκέ­ψεις στα Δωδε­κά­νησα.

Ο αεί­μνη­στος πατέρας της Γεώρ­γιος Γεν­νη­μα­τάς από τη μητέρα του, Φωτεινή, (από την οποία πήρε το όνομά της και η Φώφη Γεν­νη­ματά) ήταν δισεγ­γο­νός του μεγάλου ευερ­γέτη της Σύμης και της Δωδε­κα­νή­σου, Γεωρ­γίου Νικήτα Πετρίδη.

Η μητέρα της, Κάκια Βέργου, ο εφη­βι­κός έρωτας του Γιώργου Γεν­νη­ματά, η γυναίκα που παντρεύ­τηκε, ήταν επίσης από τη Σύμη όπου η απώλεια της Φώφης, σκόρ­πισε απέ­ρα­ντη θλίψη.

Η μητέρα της έφυγε από τη ζωή τον Σεπτέμ­βριο του 1993, σε ηλικία μόλις 54 ετών από καρκίνο. Λίγους μήνες μετά, ο Γιώργος Γεν­νη­μα­τάς άφησε την τελευ­ταία του πνοή στα 55 του χρόνια στις 25 Απρι­λίου του 1994 επίσης χτυ­πη­μέ­νος από τον καρκίνο.

Ολοι ήλπιζαν ότι η γενναία μέχρι το τέλος Φώφη Γεν­νη­ματά θα έβγαινε και αυτή τη φορά νική­τρια. Όμως και οι γεν­ναίοι λυγί­ζουν και η Φώφη ήταν μια γενναία γυναίκα, μια θαρ­ρα­λέα μαχή­τρια κι έτσι παρα­μέ­νει στις μνήμες όλων μας.