Αναβιώνει η υπόθεση τραπεζικού διευθυντή που έστησε «παρατράπεζα» στη Ρόδο

Για την 13η Νοεμ­βρίου 2023 προσ­διο­ρί­στηκε από την Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου η εκδί­καση ενώπιον του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου εφέσεως που άσκησε πρώην διευ­θυ­ντής του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς στη Ρόδο που πρω­τα­γω­νί­στησε σε υπόθεση παρα­τρα­πε­ζι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στο νησί.

Πρω­το­δί­κως του έχει επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 18 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό περιο­ρι­στι­κούς όρους.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος κρίθηκε ειδι­κό­τερα ομο­φώ­νως ένοχος πρω­το­δί­κως για τα αδι­κή­ματα:

– Της πλα­στο­γρα­φίας με την ειδι­κό­τερη μορφή της κατάρ­τι­σης, κατ’ εξα­κο­λού­θηση με συνο­λική ζημία και αντί­στοιχη ωφέλεια άνω των 120.000 ευρώ.

– Της πλα­στο­γρα­φίας με την ειδι­κό­τερη μορφή της νόθευ­σης κατ’ εξα­κο­λού­θηση με συνο­λική ζημία και αντί­στοιχη ωφέλεια άνω των 120.000 ευρώ.

– Της απάτης κατ’ εξα­κο­λού­θηση με περιου­σιακή ζημία και αντί­στοιχο περιου­σιακό όφελος άνω των 120.000 ευρώ.

– Της νομι­μο­ποί­η­σης εσόδων από εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα κατ’ εξα­κο­λού­θηση, κατ’ επάγ­γελμα τελε­σθείσα.

– Της απάτης με υπο­λο­γι­στή κατ’ εξα­κο­λού­θηση, εκ της οποίας η ζημία που προ­έ­κυψε και το αντί­στοιχο περιου­σιακό όφελος, υπερ­βαί­νουν το ποσό των 120.000 ευρώ.

Δεν του ανα­γνω­ρί­στη­καν ελα­φρυ­ντικά ενώ τονί­στηκε από έδρας στην πρω­τό­δικη δίκη ότι είναι η πρώτη φορά που το δικα­στή­ριο δεν μπορεί να βρει στή­ριγμα για να ανα­γνω­ρί­σει ελα­φρυ­ντικά.

Η έφεση του κατη­γο­ρού­με­νου έχει ανα­στέλ­λουσα δύναμη με τον περιο­ρι­στικό όρο της εμφά­νι­σής του δύο φορές κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του και της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα.

Το ύψος της ζημίας που προ­κά­λεσε ο κατη­γο­ρού­με­νος στο διά­στημα από 2 Φεβρουα­ρίου 2012 έως και 19 Ιουνίου 2015 φέρεται να ανέρ­χε­ται στο ποσό των 1.804.392,44 ευρώ!

Όπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», ο αριθμός των υπο­θέ­σεων που απα­σχό­λη­σαν την Εισαγ­γε­λία είναι 14 και ενώπιον του δικα­στη­ρίου κατέ­θε­σαν 19 μάρ­τυ­ρες, ενώ θύματά του που απο­ζη­μιώ­θη­καν από την τράπεζα δεν εμφα­νί­στη­καν στην δίκη.

Φέρεται να προ­κύ­πτει ότι υπε­ξαί­ρεσε χρήματα πελατών με τρεις τρόπους:

– Έπειθε πελάτες της τρά­πε­ζας, που του είχαν απόλυτη εμπι­στο­σύνη, να ανα­νε­ώ­νουν τις προ­θε­σμια­κές τους κατα­θέ­σεις στην τράπεζα, προ­σφέ­ρο­ντάς τους επι­τό­κια πέραν εκείνων που προ­έ­βλε­παν τα επεν­δυ­τικά της προ­γράμ­ματα, τους εφο­δί­αζε με πλα­στούς τίτλους προ­θε­σμια­κών κατα­θέ­σεων και πλαστά βιβλιά­ρια κατα­θέ­σεων, συν­δε­δε­μένα με αυτούς και κάλυπτε τις υπε­ξαι­ρέ­σεις στους λογα­ρια­σμούς τους, με ανα­λή­ψεις και μετα­φο­ρές χρη­μά­των σε άλλους λογα­ρια­σμούς.

– Έπειθε άλλους, κυρίως άτομα, με τα οποία είχε ανα­πτύ­ξει σχέσεις σε αθλη­τικό σύλλογο, στον οποίο είχε δια­τε­λέ­σει πρό­ε­δρος, να του εμπι­στευ­θούν τις κατα­θέ­σεις τους για να τις επεν­δύ­σει σε ομόλογα δήθεν του εξω­τε­ρι­κού με εξω­πραγ­μα­τι­κές απο­δό­σεις.

Η δρα­στη­ριό­τητά του αυτή, σύμφωνα με τις καταγ­γε­λίες, έγινε έξω από την τράπεζα, παρότι συνα­ντή­σεις εγί­νο­ντο και στο γραφείο του.

Φέρεται να ιδιο­ποιείτο τα χρήματα, που του εμπι­στεύ­ο­ντο και προς εξα­σφά­λισή τους να τους χορη­γούσε μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές, 6μηνης διάρ­κειας, λογα­ρια­σμού του σε άλλη τράπεζα στις οποίες ενσω­μά­τωνε τον τόκο.

Οι επι­τα­γές αυτές, σε τρεις περι­πτώ­σεις, που έχουν γίνει γνωστές, ήταν ακά­λυ­πτες.

Ο ίδιος δε, δικαιο­λό­γησε το γεγονός, πριν απο­κα­λύ­ψει το σκάν­δαλο η «δημο­κρα­τική» και ξετυ­λι­χθεί το κουβάρι των καταγ­γε­λιών, σε σοβαρή ασθέ­νεια από την οποίαν δήθεν έπασχε.

Η τρίτη μεθό­δευση, που φέρεται να μετήλθε, σύμφωνα πάντα με τις καταγ­γε­λίες, προ­έ­κυψε από την καταγ­γε­λία ξενο­δό­χου.

Όταν ξεκί­νη­σαν οι ρευ­στο­ποι­ή­σεις κατα­θέ­σεων υπό τον φόβο κατάρ­ρευ­σης του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος, περί τα τέλη του Ιουνίου, φέρεται να έπεισε τον ξενο­δόχο, που επέ­μεινε στο «σπάσιμο» προ­θε­σμια­κής του κατά­θε­σης σε ευρώ, να επεν­δύ­σει τα χρήματά του σε επεν­δυ­τικό πρό­γραμμα, με μεγάλες απο­δό­σεις στο εξω­τε­ρικό.

Συγκλο­νι­στικό στην υπόθεση είναι και το γεγονός ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος ήταν κύριος μάρ­τυ­ρας κατη­γο­ρίας σε τρα­πε­ζικό σκάν­δαλο, που εκτυ­λί­χτηκε στο κεντρικό υπο­κα­τά­στημα της Λαϊκής Τρά­πε­ζας στη Ρόδο και είχε συγκλο­νί­σει το νησί.

Απο­λο­γού­με­νος υπο­στή­ριξε ότι όταν τοπο­θε­τή­θηκε διευ­θυ­ντής, υπήρχε μεγάλη πίεση να απο­δεί­ξει την αξία του αλλά και την απαί­τηση της διεύ­θυν­σης της Τρα­πέ­ζης να κρα­τή­σει όλους τους πελάτες της αλλά και να τους αυξήσει.

Υπήρχε, όπως ισχυ­ρί­στηκε, μεγάλος αντα­γω­νι­σμός επι­το­κίων και προ­σφο­ρών από τις τρά­πε­ζες με απο­τέ­λε­σμα να μην είναι εύκολο το έργο του.

Τον «έπιασε», όπως είπε «επαγ­γελ­μα­τική δια­στροφή» και ήθελε να κρα­τή­σει όλους τους πελάτες και να προ­σελ­κύ­σει άλλους υπο­σχό­με­νος σε πελάτες επι­τό­κια που ήταν κατά πολύ ανώτερα της αγοράς.

Υπο­στή­ριξε εκφρά­ζο­ντας την λύπη του για τα θύματα ότι ο ίδιος δεν «έφαγε» τα χρήματα που αφαί­ρεσε από λογα­ρια­σμούς και επεν­δύ­σεις πελατών αλλά τα διέθεσε σε «φακε­λά­κια» σε πελάτες ως πανω­τό­κια για να μπο­ρέ­σει να τους κρα­τή­σει στο κατά­στημα και να εξα­σφα­λί­σει την δια­τή­ρηση της διευ­θυ­ντι­κής του θέσης και την επαγ­γελ­μα­τική του ανέλιξη!!!