Στο ίδιο έργο αδιαφορίας θεατές

Απο­τέ­λεσε ένα επι­τυ­χη­μένο σκηνικό για τους Ολυ­μπια­κούς του 2004. Άλλο ένα παρά­δειγμα πανά­κρι­βου έργου που έγινε για μια χρήση και μετά αφέθηκε στο έλεος του χρόνου. Στο ίδιο έργο αδια­φο­ρίας θεατές όλη μας τη ζωή. Είμαστε της ‘λογικής’ (λέμε τώρα λογικής), ”τα αφή­νουμε όλα να ρημά­ξουν μόνα τους και αβο­ή­θητα”. Είναι ντροπή οτι το κράτος κατα­σκευά­ζει και ΠΟΤΕ δεν συντη­ρεί (μέχρι να δια­πι­στω­θεί βλάβη). Τώρα αρχί­ζουν να έχουν και δεύ­τε­ρες σκέψεις οι πανη­γυρ­τζή­δες οι οποίοι υπο­στη­ρί­ζουν εδώ και χρόνια πως δήθεν τα ολυ­μπιακά έργα θα απο­τε­λού­σαν κλη­ρο­νο­μιά για το μέλλον. Το απο­τέ­λε­σμα; Παρα­τη­μένα όλα, περνάνε σαν τον μου­τζούρη από κυβέρ­νηση σε κυβέρ­νηση. Κι αν δεν υπήρξαν, ρεπορ­τάζ και δημο­σιεύ­ματα όχι μόνον του εσω­τε­ρι­κού, αλλά και του εξω­τε­ρι­κού ντροπή, για τα περί­φημα ολυ­μπιακά έργα, λεη­λα­τη­μένα από τον εξο­πλι­σμό τους και κατε­στραμ­μένα από τον χρόνο. Αρθρο του Sports Illustrated στις 2 Αυγού­στου 2016 συμπε­ριέ­λαβε την Αθήνα στις πόλεις που διορ­γά­νω­σαν τους χει­ρό­τε­ρους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες, λόγω της οικο­νο­μι­κής ζημιάς που προ­κά­λεσε στη χώρα αλλά και της εγκα­τά­λει­ψης. Παρά το τσου­νάμι των αρνη­τι­κών δημο­σιευ­μά­των το ελλη­νικό κράτος και οι κυβερ­νή­σεις του, όχι μόνο συνέ­χι­σαν να σφυ­ρί­ζουν αδιά­φορα αλλά έδει­χναν να ζουν σε ένα παράλ­ληλο σύμπαν, με απο­κο­ρύ­φωμα τα σχέδια για την του­ρι­στική του αξιο­ποί­ηση που περι­λάμ­βα­ναν ακόμα και βόλτα με τρενάκι στη στέγη του Καλα­τράβα, που ο θεός των Ελλήνων μας φύλαξε από το δρα­μα­τι­κό­τερο σενάριο, να καταρ­ρεύ­σει πάνω στα κεφάλια των θεατών σε κάποιον αγώνα ή σε κάποια συναυ­λία Εκτός κι αν φταίει και γι’ αυτό η κλι­μα­τική αλλαγή.