Κοινός εθνικός στόχος

Η κοι­νω­νία, οι φορο­λο­γού­με­νοι,δεν έχουν ανάγκη από πολι­τική ψυχο­θε­ρα­πεία και τόνωση ηθικού με την επεν­δυ­τική βαθμίδα που έρχεται, για τα λεφτά από την Ευρώπη,  πως όλα θ’ αλλά­ξουν στην Πολι­τική Προ­στα­σία, για την «θωρά­κιση» που κι αυτή θα έρθει απέ­να­ντι στην κλι­μα­τική κρίση κλπ. Εχουμε ανάγκη από πολι­τι­κούς που θέτουν τα προ­βλή­ματα στην πραγ­μα­τική τους βάση και διά­σταση, ενη­με­ρώ­νουν άμεσα την κοι­νω­νία. Αυτό που χρειά­ζε­ται είναι την αλήθεια και μια ειλι­κρινή αυτο­κρι­τική, την παρα­δοχή δηλαδή των λαθών και των ανε­παρ­κειών για να μην επα­να­λη­φθούν. Πρό­κει­ται για δια­χεί­ριση μιας κρίσης με εθνικές δια­στά­σεις, για πολλούς και πολύ δια­φο­ρε­τι­κούς λόγους. Και γι’ αυτό δεν σηκώνει μεγάλη πολι­τική κου­βέ­ντα και πάντως όχι τις γνωστές, ανόητες αντι­πα­ρα­θέ­σεις. Δεν υπάρχει σχέδιο πολι­τι­κής προ­στα­σίας γαλάζιο, κόκκινο ή πράσινο. Υπάρχει ένα, είναι εθνικό του οποίου την εφαρ­μογή θα έχει όποιος έχει την ευθύνη δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας. Ή του­λά­χι­στον έτσι πρέπει να είναι. Χρειά­ζο­νται υπερ­βά­σεις από όλους. Συγκέ­ντρωση δυνά­μεων πολι­τι­κών, επι­στη­μο­νι­κών, τεχνο­κρα­τι­κών, παρα­γω­γι­κών και θεσμι­κών, με έναν κοινό στόχο . Ας φωνάξει ο πρω­θυ­πουρ­γός τους πάντες να συντα­χθούν, να κάνουν τις προ­τά­σεις τους και να συμ­βά­λουν με όσες δυνά­μεις δια­θέ­τουν στην ανοι­κο­δό­μηση. Ας αφήσουν όλοι κατά μέρος τις γνωστές, ανού­σιες και ανιαρές κου­βέ­ντες και ας υπερ­βούν τον εαυτό τους. Η δια­χεί­ριση της επό­με­νης ημέρας αποκτά χαρα­κτήρα ενός πολύ­πλευ­ρου πολι­τι­κού στοι­χή­μα­τος. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, είτε το θέλει είτε όχι, πρέπει να απο­δεί­ξει ότι μπορεί να δια­χει­ρι­στεί μια από τις δυσκο­λό­τε­ρες και πλέον περί­πλο­κες περιό­δους της χώρας μετά τη Μετα­πο­λί­τευση και απ΄αυτή δεν μπορεί να λείψει κανείς!