Εκκωφαντική σιωπή

Παλαιό­τερα, υπήρχε η πεποί­θηση στον δημο­σιο­γρα­φικό χώρο ότι ο Αύγου­στος ήταν ο μήνας με τις λιγό­τε­ρες ειδή­σεις. Φέτος, που οι ειδή­σεις είναι τόσο πολλές (και τόσο κακές), που κάηκαν και καί­γο­νται τερά­στιες εκτά­σεις δασών, η “εκκω­φα­ντική σιωπή” των ΜΜΕ και η περιο­ρι­σμένη κάλυψη των γεγο­νό­των εγεί­ρουν προ­βλη­μα­τι­σμούς. Ο Έβρος καί­γε­ται 15 ημέρες τώρα, η κατα­στροφή είναι πραγ­μα­τικά τερά­στια και κυριο­λε­κτικά ανυ­πο­λό­γι­στη (είναι αδύνατο να απο­τι­μη­θεί η αξία του δάσους που εξα­φα­νί­στηκε), αλλά και οικο­νο­μική, κοι­νω­νική. Απί­στευτη κατα­στροφή σε βιο­τε­χνίες, βιο­μη­χα­νίες και άλλα επαγ­γέλ­ματα. Η τηλε­ο­πτική μετά­δοση για το μέτωπο της φωτιάς, για τον εφιάλτη που ζουν αυτοί οι άνθρω­ποι, θα έπρεπε να είναι συνεχής  μέχρι να σβήσει. Δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μία απλή είδηση πιο -κάτω από τα της περί υπο­ψη­φιό­τη­τας Κασ­σε­λάκη και τις γελοιό­τη­τες των Σπαρτιατών-  και ως τώρα δεν φαί­νε­ται να πιέ­ζε­ται κανείς στην κυβέρ­νηση. Η φωτιά κατευ­θύ­νε­ται στο Σουφλί, έτοιμη να περάσει τα Ελλη­νο­βουλ­γα­ρικά σύνορα. Δεν θα αφήσει τίποτα στον Εβρο. Παρα­φρά­ζο­ντας το τρα­γούδι  the revolution will not be televised, η αληθινή κατά­σταση με τις πυρ­κα­γιές δε θα παρου­σια­στεί, με τη σοβα­ρό­τητα που της αρμόζει από την τηλε­ό­ραση.