Kινέζοι έδωσαν το παιδί τους για υιοθεσία έναντι 1.000 ευρώ!

Σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου με την κατη­γο­ρία παρά­νο­μης υιο­θε­σίας από κοινού παρα­πέμ­φθηκε, με απευ­θείας κλήση, ζευγάρι, με κατα­γωγή από την Κίνα, κάτοι­κοι Ρόδου, που φέρο­νται να έδωσαν σε υιο­θε­σία το ηλικίας 4 μηνών παιδί τους, σε έναν ομοεθνή τους, έναντι 1.000 ευρώ!

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Αρχι­φύ­λα­κας, που υπη­ρε­τεί στο Γραφείο Αλλο­δα­πών της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου και έχει επι­φορ­τι­στεί με τη λήψη συνε­ντεύ­ξεων των αιτού­ντων άσυλο αλλο­δα­πών, εξέτασε μεταξύ άλλων έναν 30χρονο και μια 31χρονη από την Κίνα.

Το ζευγάρι είχε υπο­βά­λει αίτημα ασύλου. Κατά την υποβολή του αιτή­μα­τός της, η δεύτερη, δήλωσε ως προ­στα­τευό­μενο μέλος της την κόρη τους, που είχε γεν­νη­θεί στη Ρόδο.

Προς πίστωση, επέ­δειξε και από­σπα­σμα ληξιαρ­χι­κής πράξης γέν­νη­σης – βάπτι­σης, από Δήμο Ρόδου, με το οποίο απο­δει­κνυό­ταν ότι το μωρό ήταν κόρη τους.

Συνεπώς εκδό­θηκε στο όνομα του μωρού δελτίο αιτή­σα­ντος άσυλο αλλο­δα­πών από την Υπο­διεύ­θυνση Ασφα­λείας Ρόδου, ως προ­στα­τευό­με­νου μέλους οικο­γέ­νειας αλλο­δα­πού που αιτή­θηκε άσυλο.

Την 29η Ιουλίου 2011 και ώρα 12.30 ξεκί­νησε η εξέταση των ισχυ­ρι­σμών της δεύ­τε­ρης. Παρό­ντες στη συνέ­ντευξη ήταν διερ­μη­νέας της Μ.Κ.Ο. «Μετά­δραση», καθώς και η εκπρό­σω­πος της Υπατης Αρμο­στείας του ΟΗΕ για τους πρό­σφυ­γες.

Οταν η ανωτέρω αλλο­δαπή ρωτή­θηκε για την κόρη της, απά­ντησε ότι βρί­σκε­ται στην Κίνα. Οταν ρωτή­θηκε πώς έγινε αυτό, αφού το παιδί δεν είχε δια­βα­τή­ριο, είπε ότι το παιδί το υιο­θέ­τησε κάποιος άλλος υπήκοος Κίνας, και πως ταξί­δεψε ως δικό του, με θεώρηση εξόδου.

Στη συνέ­χεια, δήλωσε ότι το εισι­τή­ριο και η δια­δι­κα­σία της υιο­θε­σίας κόστισε 1.000 ευρώ, ότι δεν γνω­ρί­ζει περισ­σό­τε­ρες λεπτο­μέ­ρειες και ότι δεν έχει κάποιο έγγραφο από την υιο­θε­σία.

Οπως κατέ­θεσε, το παιδί βρί­σκε­ται στην Κίνα το έχει ο ανωτέρω και ότι θα ακο­λου­θή­σουν νέες δια­δι­κα­σίες, ώστε να υιο­θε­τη­θεί εκ νέου από την ίδια, για να κατα­φέ­ρει να το πάρει πίσω.

Για να ολο­κλη­ρω­θούν όμως αυτές οι δια­δι­κα­σίες, όπως είπε, θα χρεια­στεί κάποιος χρόνος.

Επι­πλέον, ενώ αρχικά είχε κατα­θέ­σει ότι για την ολο­κλή­ρωση των δια­δι­κα­σιών ώστε να παρα­λά­βουν οι γονείς της στην Κίνα το μωρό, χρειά­ζο­νται επι­πλέον 1.000 ευρώ, μετά φέρεται να κατά­θεσε ότι τα χρήματα αυτά ήθελε να τα δώσει μόνη της στον άνθρωπο που πήρε το παιδί της στην Κίνα, επειδή της έκανε μεγάλη χάρη.

Συμπλή­ρωσε ότι εμπι­στεύ­ε­ται απόλυτα τους ανθρώ­πους που φρο­ντί­ζουν τώρα το παιδί της επειδή στην Κίνα είναι στην ίδια γει­το­νιά, και δήλωσε σίγουρη ότι οι γονείς της θα πλη­ρώ­σουν τον άνθρωπο αυτόν.

Οταν ερω­τή­θηκε από τον αστυ­νο­μικό τι θα γίνει αν δεν δοθούν τα 1000 ευρώ, είπε ότι όταν ολο­κλη­ρω­θούν οι δια­δι­κα­σίες της δεύ­τε­ρης υιο­θε­σίας, οι γονείς της, που βρί­σκο­νται στην Κίνα, θα πάρουν πίσω το παιδί, άσχετα αν πλη­ρώ­σουν ή όχι.

Η συνέ­ντευξη αυτή έγινε απουσία του συζύγου της, όπως προ­βλέ­πε­ται.

Στη συνέ­χεια, εμφα­νί­στηκε για συνέ­ντευξη ο σύζυγός της, ο οποίος όταν ρωτή­θηκε για την τύχη του παιδιού, δήλωσε μέσω του ίδιου διερ­μη­νέα ότι το έδωσε για υιο­θε­σία στον ίδιο άνθρωπο, επειδή ήταν άνεργοι, κι αυτός και η σύζυγός του, ότι δεν είχε χρήματα και δεν μπο­ρούσε να το στη­ρί­ξει οικο­νο­μικά, ενώ γνώριζε ότι το παιδί θα είναι κάπου αλλού για πάντα.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι ο ομο­ε­θνής τους που υιο­θέ­τησε το παιδί εξέδωσε θεώρηση εξόδου για το μωρό ως δικό του τέκνο.

Φέρεται να κατέ­θεσε παρα­πέρα ότι εκείνοι δεν υπέ­γρα­ψαν καθόλου έγγραφα και ότι απλώς το έδωσαν.

Είπε ακόμη ότι δεν γνώριζε τον ομοεθνή του και ότι τον γνώρισε τυχαία σε μια καφε­τέ­ρια στην Καλ­λι­θέα Αττικής. Στη Ρόδο τον είδε τυχαία στ’ Αφάντου ενώ ψώνιζε σε ένα σούπερ μάρκετ. Του είπε πως λατρεύει τα παιδιά και ότι δεν είχε δικά του, και τότε του έδωσε το παιδί επειδή ήταν άνεργος.

Εξήγησε ακόμη ότι από την αρχή ήξερε ότι δεν θα το ξαναδεί, και δεν ήθελε να ξέρει περισ­σό­τερα. Γνω­ρί­ζει μόνο ότι βρί­σκε­ται στην επαρχία Fu Jian της Κίνας.

Στην ερώτησή του αστυ­νο­μι­κού εάν έδωσε ή πήρε χρήματα για την υιο­θε­σία, είπε ότι το παιδί ήθελε να το δώσει, το χάρισε και δεν το έκανε για τα λεφτά, ενώ στην Κίνα υπάρ­χουν κι άλλες παρό­μοιες περι­πτώ­σεις. Πρό­σθεσε ότι η γυναίκα του δεν ξέρει ότι δεν θα ξανα­δούν το παιδί, αφού δεν της το είπε, έχει όμως σκοπό να της το πει μετά από δύο χρόνια. Στην ερώτησή του αξιω­μα­τι­κού αν ανη­συ­χεί για το παιδί, μιας και κανένας δεν ξέρει πού βρί­σκε­ται, απά­ντησε πως κάποιες φορές το σκέ­φτε­ται, όμως, δεν μπορεί να κάνει κάτι.

Το σημείο στο οποίο παρα­δό­θηκε το μωρό ήταν ένα πεζο­δρό­μιο, σε σημείο που απέχει περίπου 20 λεπτά από τη Ρόδο, χωρίς όμως να μπορεί να το προσ­διο­ρί­σει.