Μητσοτάκης στη Θεσσαλονίκη: Αρκετά με τους ντεμέκ πιστούς και τους ντεμέκ πατριώτες

“Νιώθω σήμερα συγκί­νηση και τιμή να μιλάω κάτω από το μνημείο του Μεγάλου Αλε­ξάν­δρου, η πλατεία Αρι­στο­τέ­λους, η παραλία της Θεσ­σα­λο­νί­κης, έχει φιλο­ξε­νή­σει ιστο­ρι­κές συγκε­ντρώ­σεις της παρά­τα­ξής μας πρώτα με τον ιδρυτή της Κων­στα­ντίνο Καρα­μανλή, αργό­τερα με τον Κων­στα­ντίνο Μητσο­τάκη, τον Κώστα Καρα­μανλή, τον Αντώνη Σαμαρά”, είπε ο πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας Κυριά­κος Μητσο­τά­κης αρχί­ζο­ντας την ομιλία του στην προ­ε­κλο­γική συγκέ­ντρωση της Θεσ­σα­λο­νί­κης.Κυρ. Μητσο­τά­κης: Χρέος μας να ακούμε την κοι­νω­νία και να είμαστε αντι­πο­λί­τευση του εαυτού μας

“Μπορεί να ήταν άλλες εποχές αλλά το πάθος για την πατρίδα και την προκοπή μένει πάντα το ίδιο.

Το απο­δεί­ξατε ήδη στην πρώτη κάλπη. Ενα μεγάλο ευχα­ρι­στώ στα 2 εκα­τομ­μύ­ρια 400.000 Ελλη­νί­δες και Έλληνες που μας εμπι­στεύ­τη­καν”, είπε και συνέ­χισε:

“Την 21η Μαΐου οι πολίτες επι­βρά­βευ­σαν τη δουλειά μας λέγο­ντας ναι στην αλήθεια, ναι στην ενότητα, ναι στην ευπρέ­πεια του πολι­τι­κού λόγου, αλλά και τιμω­ρώ­ντας αυτούς που επέν­δυ­σαν στο διχασμό, στο ψέμα, στο μαύρο και στην τοξι­κό­τητα.

Είμαστε όλοι εδώ για να στεί­λουμε ένα μήνυμα για να γίνει η νίκη πραγ­μα­τι­κό­τητα πρέπει να επα­να­λη­φθεί η μεγα­λύ­τερη την Κυριακή που έρχεται.

Τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμα κάναμε πράγ­ματι ένα μεγάλο βήμα. Βήμα, ωστόσο,που θα είναι σαν να μην έγινε ποτέ, εάν δεν επα­να­λη­φθεί για να μετα­τρα­πεί αμέσως μετά στις 26 Ιουνίου σε άλμα ολό­κλη­ρης της χώρας.

Το πρωί της 25ης Ιουνίου οι κάλπες θα είναι και πάλι άδειες και για να έχουμε σταθερή και ισχυρή κυβέρ­νηση στις 26 Ιουνίου πρέπει και πάλι να γεμί­σουν,να πλημ­μυ­ρί­σουν με εκα­τομ­μύ­ρια ψηφο­δέλ­τια της παρά­τα­ξής μας. Μόνο τότε η επόμενη μέρα θα φέρει σιγου­ριά στον τόπο και μόνο με αυτόν τον τρόπο το τιμόνι που θα το κρατάει τελικά η μόνη πολι­τική δύναμη που έχει δείξει ότι μπορεί να ξεπερνά τις κρίσεις, υλο­ποιώ­ντας ταυ­τό­χρονα και όλες τις δεσμεύ­σεις της.

Αυτό το στοί­χημα γίνεται διπλό ειδικά εδώ στην πρώτη και δεύτερη περι­φέ­ρεια Θεσ­σα­λο­νί­κης όπου τα ποσοστά μας έχουν ακόμη πολλά περι­θώ­ρια ανόδου. Το δικό σας καθήκον συνεπώς είναι να έρθουμε όχι απλά πρώτοι, αλλά πρώτοι και με μεγάλη διαφορά εδώ στη Θεσ­σα­λο­νίκη.

Ήρθε η στιγμή να βάλουμε τα πράγ­ματα στη θέση τους και να βάλουμε και τη Θεσ­σα­λο­νίκη στη θέση που της αξίζει προ­πύρ­γιο της εθνικής παρά­δο­σης και παράλ­ληλα Φάρος διαρ­κούς εξέ­λι­ξης.

Η Θεσ­σα­λο­νίκη με άλλα λόγια το απόρ­θητο κάστρο της αυτο­δύ­να­μης και παντο­δύ­να­μης Ελλάδος.

Είμαστε, εξάλλου, σε έναν τόπο που ξέρει να δια­κρί­νει κάθε φορά τις κρί­σι­μες ανα­γκαιό­τη­τες οι Μακε­δό­νες όπως και όλες οι Ελλη­νί­δες και όλοι οι Έλληνες εξου­δε­τέ­ρω­σαν με την απλή λογική την παγίδα της απλής ανα­λο­γι­κής. Και είμαι βέβαιος ότι με την ίδια ωρι­μό­τητα σε λίγες μέρες Από τώρα θα ζυγί­σουν και το βάρος της νέας τους ψήφου, γνω­ρί­ζο­ντας ότι αυτή θα προ­σφέ­ρει ασφά­λεια στην αυριανή μας καθη­με­ρι­νό­τητα και ότι αυτή, επίσης, θα δώσει ώθηση στην αισιο­δο­ξία για μία καλύ­τερη ζωή.

Η αριθ­μη­τική της κάλπης είναι αμεί­λι­κτη, πολλές ακραίες φωνές στη Βουλή δεν σημαί­νουν κατ΄ ανάγκη πολυ­φω­νία, αλλά ίσως το αντί­θετο να οδη­γη­θούμε σε μία δημο­κρα­τική κακο­φω­νία, ένα φρένο στο απο­τέ­λε­σμα και στη δημιουρ­γία και έναν κίνδυνο στην ακυ­βερ­νη­σία είναι οι περι­πέ­τειες που τις έχει ζήσει η πατρίδα μας και θέλει πια ορι­στικά να τις αφήσει πίσω.

Πολύ περισ­σό­τερο όταν τις εκφρά­ζουν νεό­κο­ποι ηγέτες, προ­σω­πο­παγή σχήματα που δια­ψεύ­δουν τελικά τις ιδέες που επι­κα­λού­νται. Η καπη­λεία τον αξιών, μάλιστα, απο­τε­λεί το κοινό σημείο αυτών των κινή­σεων, είτε πρό­κει­ται για τη δήθεν φιλο­πα­τρία είτε το μονο­πώ­λιο της Ορθο­δο­ξίας. Αυτά είναι μεγέθη που ενώνουν και δεν χωρί­ζουν. Η ορθο­δο­ξία είναι πολύ μεγάλη για να φυλα­κί­ζε­ται μέσα σε συν­θή­ματα. Οσοι, λοιπόν, με τη συμπε­ρι­φορά τους, τελικά, προ­σβάλ­λουν το σταυρό ή τη γαλα­νό­λευκη ας το ακού­σουν καλά: αρκετά με τους ντεμέκ πιστούς και τους ντεμέκ πατριώ­τες. Οι πρώτοι φτάνουν να εμπο­ρεύ­ο­νται μέχρι τη θρη­σκεία εδώ μέσα στην πόλη καμάρι του Βυζα­ντίου. Ενώ άλλοι τολμούν να μονο­πω­λούν την εθνική συνεί­δηση. Απέ­να­ντι σε ποιους τα λένε αυτά; σε σας στους Μακε­δό­νες της πρώτης γραμμής;”