«Μικροί Φαρισαίοι» της θεατρικής ομάδας του «Αμπερνάλλι»

Το παρα­κάτω κείμενο αφορά την κωμωδία «Μικροί Φαρι­σαίοι» της θεα­τρι­κής ομάδας του Πολι­τι­στι­κού και Λαο­γρα­φι­κού Συλ­λό­γου Σορωνής Ρόδου «Το Αμπερ­νάλλι» που ανέβηκε φέτος. Είναι της καθη­γή­τριας Θεο­δο­σίας Δασκα­λάκη, επί­τι­μου μέλους του Συλ­λό­γου.

«Οι Γραμ­μα­τείς και οι Φαρι­σαίοι μας είναι γνωστοί από τα πάθη του Χριστού. Ως Φαρι­σαίοι μας είναι γνωστοί οι υπο­κρι­τές και οι ψεύτες. Οι «μικροί φαρι­σαίοι» όμως είναι το έργο του Δημήτρη Ψαθά που ανέβασε φέτος η θεα­τρική Ομάδα του Πολι­τι­στι­κού και Λαο­γρα­φι­κού Συλ­λό­γου Σορωνής Ρόδου «Το Αμπερ­νάλλι». Πρό­κει­ται για μια ακόμα κωμωδία που αφορά τα πάθη του λαού. Η παρά­σταση έρχεται μετά την κωμωδία «ο θάνατός σου η ζωή μου» του Αλέκου Σακελ­λά­ριου. Ίσως όχι τυχαία, καθώς η πένα του Σακελ­λά­ριου έφερνε στη σκηνή τα «μεγάλα κοράκια» που κρώζουν άνωθεν της ζωής ενός μικρού αριθ­μη­τικά λαού και η πένα του Ψαθά έφερε στη σκηνή τους «μικρούς φαρι­σαί­ους» που νέμο­νται την ψυχή των απλών ανθρώ­πων. Ο συνειρ­μός γίνεται χωρίς πολλή προ­σπά­θεια. ΜΚΟ και πλήθος… ανθρω­πι­στι­κών οργα­νι­σμών είναι ανε­πα­νόρ­θωτα εκτε­θει­μέ­νοι στη συνεί­δησή μας. Το ερώτημα που οι πρω­τα­γω­νι­στές θέτουν διαρκώς είναι αν αμαρ­τά­νουν. Ο κύριος Ντελής, ο πρό­ε­δρος, ομο­λο­γεί πως δεν έχει τύψεις παρότι φοβάται την κόλαση, όπως ο διάολος το λιβάνι. Θα ’ρθει η ώρα βέβαια να «ομο­λο­γή­σει» τα πάντα και να επι­στρέ­ψει τα κλεμ­μένα υπό μορφή …δωρεών. Όπου ακούτε «δωρεά» να κρατάτε απο­στά­σεις… Οι Φαρι­σαίοι μοιά­ζουν με το Μανολιό που αλλάζει φορώ­ντας τα ρούχα του αλλιώς. Όσο για τις αψε­γά­δια­στες κυρίες κορυφής χύνουν κρο­κο­δεί­λια δάκρυα μπρος την πείνα, τη φτώχεια, τη δυστυ­χία και το δράμα του λαού… Δακρύ­ζουν πραγ­μα­τικά μονάχα μπροστά στη λάμψη δακτυ­λι­διών με τρεις –και βεβαίως όχι μίας- πέτρες. Οι εμπλε­κό­με­νοι στην υπόθεση είναι συγ­γε­νείς, γεί­το­νες και ένα ζευγάρι ξενο­δό­χων. Οι θύτες παρι­στά­νουν τα θύματα ενώ τα πραγ­μα­τικά θύματα στέ­κο­νται στο ύψος τους. Υπάρ­χουν όμως και εκείνοι που για όλα φταίει η τύχη τους. Παρ’ όλα αυτά είναι αισιό­δο­ξοι. Ο Αγη­σί­λαος «των τρελλών της εποχής» ενσαρ­κώ­νε­ται εξαι­ρε­τικά από τον Αρι­στείδη των «μικρών Φαρι­σαίων». Μέρες του 2014 και το ερώτημα του Αρι­στείδη -λαού αφο­πλι­στικά κλείνει την παρά­σταση «Πάλι εγώ θα την πληρώσω;». Το ερώτημα αν και δρα­μα­τικό δεν κατά­φερε να πνίξει το γέλιο γιατί απλού­στατα η θεα­τρική ομάδα του Πολι­τι­στι­κού και Λαο­γρα­φι­κού Συλ­λό­γου Σορωνής Ρόδου «Το Αμπερ­νάλλι» χτύπησε ακόμα μια φορά φλέβα!!! Γιατί είμαστε ένας λαός που παρά την τύχη μας… είμαστε αισιό­δο­ξοι…».

Την παρά­σταση μπο­ρείτε να την δείτε ολό­κληρη στο σύν­δε­σμο: youtu.be/pSgMwbnVmgI, ενώ πλη­ρο­φο­ρίες και ενη­μέ­ρωση στις ιστο­σε­λί­δες μας: ampernalli.gr, facebook.com/ampernalli.

Εκ του ΔΣ