Φωτοβολίδα

Η αισιο­δο­ξία για νέα εποχή καλής και ανέ­φε­λης γει­το­νίας δεν είχε διάρ­κεια. Οι τελευ­ταίες δηλώ­σεις Ερντο­γάν και Τσα­βού­σο­γλου υπεν­θύ­μι­σαν ότι η προ του σεισμού εμπρη­στική ρητο­ρική και οι διεκ­δι­κή­σεις της Τουρ­κίας παρα­μέ­νουν ίδιες. Η Τουρκία ήταν, είναι και θα είναι ανα­θε­ω­ρη­τική σε οτι­δή­ποτε θεω­ρούμε εμείς δεδο­μένο που εκπο­ρεύ­ε­ται άμεσα από το διεθνές δίκαιο μέσα από διε­θνείς συμ­βά­σεις στις οποίες συμ­με­τέ­χει και η Τουρκία Η περιώ­νυμη «διπλω­μα­τία των σεισμών» απο­δεί­χτηκε και πάλι φωτο­βο­λίδα. Όταν οι Τούρκοι ιθύ­νο­ντες προ­έ­βη­σαν σε εντυ­πω­σια­κές δηλώ­σεις για φιλία και συνερ­γα­σία με την Ελλάδα, στο εσω­τε­ρικό της χώρας μας επι­κρά­τησε αισιο­δο­ξία και προσ­δο­κία για νέα εποχή στα ελλη­νο­τουρ­κικά. Βέβαια σε ορι­σμέ­νους χώρους υπήρξε μεγάλος ενθου­σια­σμός για τις εξε­λί­ξεις και την «διπλω­μα­τία των σεισμών». Τόσος ενθου­σια­σμός, ώστε να ακου­στεί ακόμη και το ανή­κου­στο για… «Πρέσπες του Αιγαίου»! Μετά τις εκλογές -και ανε­ξάρ­τητα του αν επα­νε­κλε­γεί ο Ερντογάν-, η εμπρη­στική ρητο­ρική, οι απειλές, οι παρα­βιά­σεις, θα επα­νέλ­θουν. Και τότε, στο νέο μετε­κλο­γικό τοπίο, δεν απο­κλεί­ε­ται να ανα­λά­βουν δράση οι Αμε­ρι­κα­νοί, και επι­κου­ρικά οι Ευρω­παίοι, ώστε να πιεστεί η χώρα μας για διάλογο και συμ­βι­βα­σμό μέσω Χάγης. Η επόμενη ελλη­νική κυβέρ­νηση οφείλει να είναι έτοιμη…