Απάντηση Βορίδη σε αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου: «Στις δημοκρατίες νομοθετεί η Βουλή και όχι ο κάθε δικαστής»

«Σε δη­μο­κρα­τι­κά πο­λι­τεύ­μα­τα η νο­μο­θέ­τη­ση ανή­κει στην αρ­μο­διό­τη­τα της Βου­λής και όχι στην επι­λο­γή του κάθε δι­κα­στή», ανα­φέ­ρει ο υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών, Μάκης Βο­ρί­δης, απα­ντώ­ντας στην πρω­το­φα­νή δή­λω­ση του αντι­προ­έ­δρου του Αρεί­ου Πάγου, Χρή­στου Τζα­νε­ρί­κου, σχε­τι­κά με τη ρύθ­μι­ση-μπλό­κο του ΥΠΕΣ στο κόμμα Κα­σι­διά­ρη.

Επί­σης ση­μειώ­νει ότι η σύν­θε­ση του Α1 Τμή­μα­τος είναι δε­δο­μέ­νη και δεν επη­ρε­ά­ζε­ται από την κυ­βερ­νη­τι­κή νο­μο­θε­τι­κή πρω­το­βου­λία, ενώ ασκεί κρι­τι­κή στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ λέ­γο­ντας ότι είναι ανε­ξή­γη­τη η στάση του που προ­τι­μά για ένα τέ­τοιο ζή­τη­μα κατ’ επι­λο­γήν πε­ριο­ρι­σμέ­νη σύν­θε­ση δι­κα­στη­ρί­ου αντί για την ολο­μέ­λεια του δι­κα­στι­κού σχη­μα­τι­σμού».

Η δή­λω­ση του υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών, Μάκη Βο­ρί­δη:

«Σε σχέση με δη­λώ­σεις του Προ­έ­δρου του Α1 Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου επι­ση­μαί­νο­νται τα εξής:

Η Κυ­βέρ­νη­ση σέ­βε­ται την ανε­ξαρ­τη­σία της Δι­καιο­σύ­νης και δεν αντι­πα­ρα­τί­θε­ται με αυτήν.

Επι­ση­μαί­νου­με ότι για μία μεί­ζο­νος ση­μα­σί­ας επι­κεί­με­νη κρίση που αφορά την συμ­με­το­χή στις εκλο­γές κομ­μά­των που έχουν ως ιδρυ­τι­κά τους μέλη ή ως υπο­ψή­φιους τους ή ως πραγ­μα­τι­κούς αρ­χη­γούς κα­τα­δι­κα­σμέ­νους για το κα­κούρ­γη­μα της ηγε­σί­ας εγκλη­μα­τι­κής ορ­γα­νώ­σε­ως, η θέση της Κυ­βέρ­νη­σης είναι απλή:

πε­ρισ­σό­τε­ρα μάτια, εγκυ­ρό­τε­ρη κρίση, χωρίς καμία εξαί­ρε­ση δι­κα­στή του αρ­μό­διου τμή­μα­τος από τη σύν­θε­ση.

Η νο­μο­θε­τι­κή πρω­το­βου­λία της Κυ­βέρ­νη­σης θω­ρα­κί­ζει την κρίση της Δι­καιο­σύ­νης, όποια και αν θα είναι αυτή.

Το­νί­ζε­ται ότι η σύν­θε­ση του Α1 Τμή­μα­τος είναι δε­δο­μέ­νη και ου­δό­λως επη­ρε­ά­ζε­ται από την κυ­βερ­νη­τι­κή νο­μο­θε­τι­κή πρω­το­βου­λία. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, είναι αυ­το­νό­η­το ότι σε δη­μο­κρα­τι­κά πο­λι­τεύ­μα­τα η νο­μο­θέ­τη­ση ανή­κει στην αρ­μο­διό­τη­τα της Βου­λής και όχι στην επι­λο­γή του κάθε δι­κα­στή.

Είναι δε μάλ­λον ανε­ξή­γη­τη η στάση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που προ­τι­μά για ένα τέ­τοιο ζή­τη­μα κατ’ επι­λο­γήν πε­ριο­ρι­σμέ­νη σύν­θε­ση δι­κα­στη­ρί­ου αντί για την ολο­μέ­λεια του δι­κα­στι­κού σχη­μα­τι­σμού.

Σε ό,τι με αφορά, ου­δέ­πο­τε προ­ε­ξό­φλη­σα την κρίση της Δι­καιο­σύ­νης, αντι­θέ­τως κατ’ επα­νά­λη­ψη έχω δη­λώ­σει ότι προ­φα­νώς δεν μπορώ να την προ­δι­κά­σω αλλά εξή­γη­σα τον λόγο που κα­τέ­στη­σε ανα­γκαία την ήδη υφι­στά­με­νη νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση. Χωρίς αυτήν άλ­λω­στε δεν θα υπήρ­χε δυ­να­τό­τη­τα της σχε­τι­κής κρί­σε­ως από το Α1 Τμήμα του Αρεί­ου Πάγου».

Η δή­λω­ση Τζα­νε­ρί­κου

Ση­μειώ­νε­ται ότι η δη­μό­σια το­πο­θέ­τη­ση του κ. Τζα­νε­ρί­κου έχει προ­κα­λέ­σει αί­σθη­ση, καθώς είναι ίσως η πρώτη φορά που ανώ­τα­τος δι­κα­στι­κός, δη­μό­σια δη­λώ­νει, πριν την διά­σκε­ψη του Δι­κα­στη­ρί­ου, τι πι­στεύ­ει, ου­σια­στι­κά απο­κα­λύ­πτο­ντας την ψήφο του.

Ανα­λυ­τι­κά η δή­λω­σή του:

«Με βάση την τρο­πο­λο­γία – προ­σθή­κη του ΥΠΕΣ, με την οποία τρο­πο­ποιεί­ται η παρ. 1 του άρ­θρου 32 του Π.Δ. 26/2012, ει­σά­γε­ται η πρω­το­φα­νής για τα δι­κα­στι­κά χρο­νι­κά ρύθ­μι­ση, που θε­σμο­θε­τεί την ολο­μέ­λεια πο­λι­τι­κού τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου. Πρω­το­φα­νής, κα­θό­σον απο­τε­λεί ευ­θεία πα­ρέμ­βα­ση στη λει­τουρ­γία του Αρεί­ου Πάγου, αφού τόσο κατά το άρθρο 23 του προϊ­σχύ­σα­ντος Ν. 1756/1988, όσο και κατά το άρθρο 27 του ήδη ισχύ­ο­ντος Ν. 4938/2022: “…Κάθε τμήμα συ­γκρο­τεί­ται από τον Πρό­ε­δρο και τέσ­σε­ρις (4) αρε­ο­πα­γί­τες…” και όχι από το σύ­νο­λο των αρε­ο­πα­γι­τών, που υπη­ρε­τούν σ’ αυτό, ο αριθ­μός των οποί­ων, ση­μειω­τέ­ον, δεν είναι ο ίδιος σε όλα τα τμή­μα­τα, αλλά μπο­ρεί να με­τα­βάλ­λε­ται, με σχε­τι­κές απο­φά­σεις της Ολο­μέ­λειας του Αρεί­ου Πάγου ή σε έκτα­κτες πε­ρι­πτώ­σεις με πρά­ξεις του προ­έ­δρου του ΑΠ, που εγκρί­νο­νται από την Ολο­μέ­λεια αυτού. Ου­δέ­πο­τε έχει προ­βλε­φθεί Ολο­μέ­λεια τμή­μα­τος συ­γκρο­τού­με­νη απ’ όλους τους δι­κα­στές αυτού. Να ση­μειω­θεί, ακόμα, ότι σε πε­ρί­πτω­ση ισο­ψη­φί­ας σε “Ολο­μέ­λεια” τμή­μα­τος με άρτιο αριθ­μό Δι­κα­στών, αφού οι πο­λυ­με­λείς συν­θέ­σεις (άρθρο 4 Ν. 1756/1988 και ήδη ισχύ­ο­ντος 4938/2022) πρέ­πει να έχουν πε­ριτ­τό αριθ­μό, θα έπρε­πε να ει­σα­χθεί (δίκην σω­μα­τεί­ου) ρύθ­μι­ση ότι υπε­ρι­σχύ­ει η γνώμη του προ­έ­δρου του.

Η ρύθ­μι­ση, που ει­σά­γε­ται με την επί­μα­χη τρο­πο­λο­γία, παρά την κατ’ επί­φα­ση αι­τιο­λο­γία της, δη­λα­δή της “θω­ρά­κι­σης της όποιας από­φα­σης του Αρεί­ου Πάγου” για την ανα­κή­ρυ­ξη ή μη κομ­μά­των, που ανα­φέ­ρο­νται στο άρθρο 32 του Π.Δ. 26/2012, ώστε να μη μπο­ρεί αυτή να αμ­φι­σβη­τη­θεί, απο­τυ­πώ­νει, φω­το­γρα­φι­κά, τη δυ­σπι­στία και την έλ­λει­ψη εμπι­στο­σύ­νης στο πρό­σω­πό μου, εκ μέ­ρους της κυ­βέρ­νη­σης, που είχε τη σχε­τι­κή νο­μο­θε­τι­κή πρω­το­βου­λία, ανα­φο­ρι­κά με την άσκη­ση της δια­κρι­τι­κής μου ευ­χέ­ρειας να ορίζω την (πε­ντα­με­λή) σύν­θε­ση του τμή­μα­τος, του οποί­ου είμαι πρό­ε­δρος. Άραγε οι εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες απο­φά­σεις των τμη­μά­των του Αρεί­ου Πάγου, που έχουν εκ­δο­θεί ή θα εκ­δο­θούν με τις πε­ντα­με­λείς τους συν­θέ­σεις και όχι από τις ολο­μέ­λειές τους δεν είναι θω­ρα­κι­σμέ­νες και μπο­ρεί να αμ­φι­σβη­τού­νται; Η δεύ­τε­ρη προ­σθή­κη, κατά την οποία το Α1 τμήμα του ΑΠ, μπο­ρεί να ζητεί στοι­χεία για την τεκ­μη­ρί­ω­ση της σχε­τι­κής του κρί­σης, από τις – κατά πε­ρί­πτω­ση – αρ­μό­διες ή άλλες αρχές ήταν εντε­λώς πε­ριτ­τή, αφού με την ήδη ισχύ­ου­σα, από τον πε­ρα­σμέ­νο Φε­βρουά­ριο, ρύθ­μι­ση το τμήμα ελέγ­χει και αυ­τε­παγ­γέλ­τως τη συν­δρο­μή των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων ανα­κή­ρυ­ξης, Στο πλαί­σιο, επο­μέ­νως, της αυ­τε­πάγ­γελ­της έρευ­νάς του, από που θα αντλού­σε τα στοι­χεία, για την τεκ­μη­ρί­ω­ση της κρί­σης του; από τον μπα­κά­λη της γει­το­νιάς;

Τέλος, δεν πρέ­πει να δια­φεύ­γει της προ­σο­χής μας ότι ο ΥΠΕΣ, προ­α­ναγ­γέλ­λο­ντας την τρο­πο­λο­γία σε εκ­πο­μπή της ΕΡΤ την Πέμ­πτη (06/04), πα­ρε­νέ­βη, ανε­πί­τρε­πτα, ευ­θέ­ως στην κρίση του Α1 τμή­μα­τος του ΑΠ, αφού δή­λω­σε, με­τα­ξύ άλλων: “Δεν μπο­ρεί να υπάρ­χει μια βαθιά αντί­φα­ση, από τη μια μεριά το ποι­νι­κό τμήμα της δι­καιο­σύ­νης (σημ: ξέ­χα­σε να πει κα­τω­τέ­ρου του ΑΠ Δι­κα­στη­ρί­ου) να τον κα­τα­δι­κά­ζει (σ.σ. τον Κα­σι­διά­ρη) ως αρ­χη­γό εγκλη­μα­τι­κής ορ­γά­νω­σης και να έρ­χε­ται ένα άλλο τμήμα της δι­καιο­σύ­νης επί­σης, το Α1 του Αρεί­ου Πάγου, που λέει ότι είναι πο­λι­τι­κός αρ­χη­γός”. Δη­λα­δή, ο ΥΠΕΣ, εμ­μέ­σως, πλην σαφώς υπέ­δει­ξε στους Δι­κα­στές του Α1 τμή­μα­τος ποια θα πρέ­πει να είναι η κρίση τους, για το συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα».

Ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο κ. Τζα­νε­ρί­κος: «Η ρύθ­μι­ση, που ει­σά­γε­ται με την επί­μα­χη τρο­πο­λο­γία, παρά την κατ’ επί­φα­ση αι­τιο­λο­γία της, δη­λα­δή της “θω­ρά­κι­σης της όποιας από­φα­σης του Αρεί­ου Πάγου” για την ανα­κή­ρυ­ξη ή μη κομ­μά­των, που ανα­φέ­ρο­νται στο άρθρο 32 του Π.Δ. 26/2012, ώστε να μην μπο­ρεί αυτή να αμ­φι­σβη­τη­θεί, απο­τυ­πώ­νει, φω­το­γρα­φι­κά, τη δυ­σπι­στία και την έλ­λει­ψη εμπι­στο­σύ­νης στο πρό­σω­πό μου, εκ μέ­ρους της κυ­βέρ­νη­σης».

Tην ίδια ώρα, ο αντει­σαγ­γε­λέ­ας ΑΠ ε.τ. Ανα­στά­σιος Κα­ναλ­λό­που­λος, ο οποί­ος ανέ­λα­βε επι­κε­φα­λής του κόμ­μα­τος ΕΛ­ΛΗ­ΝΕΣ του Ηλία Κα­σι­διά­ρη, με νέα δή­λω­ση του, δίνει το στίγ­μα για το τι θα επα­κο­λου­θή­σει, καθώς ανα­φέ­ρει: «H ρύθ­μι­ση Βο­ρί­δη, όχι μόνον δεν μας πτοεί, αλλά μας πει­σμώ­νει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο, για να συ­νε­χί­σου­με τον αγώνα!».