Η κυριακάτικη ανασκόπηση του Κυρ. Μητσοτάκη – Η υπόσχεση που αθέτησε και νιώθει περήφανος

Ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στο εβδο­μα­διαίο απο­λο­γι­σμό του κυ­βερ­νη­τι­κού έργου ανα­φέ­ρε­ται στην δέ­σμευ­ση της κυ­βέρ­νη­σης για προ­σι­τή και ποιο­τι­κή στέγη στους νέους, καθώς από αύριο οι εν­δια­φε­ρό­με­νοι θα μπο­ρούν να υπο­βάλ­λουν αί­τη­ση.

Επί­σης ση­μειώ­νει ότι πα­ρα­δό­θη­κε την Πα­ρα­σκευή η ει­σή­γη­ση των τριών ομά­δων Ερ­γα­σί­ας που συ­γκρο­τή­θη­κε με σκοπό την ανά­λη­ψη νο­μο­θε­τι­κής πρω­το­βου­λί­ας για τη δη­μιουρ­γία δη­μό­σιας πα­νε­πι­στη­μια­κού επι­πέ­δου σχο­λής στις πα­ρα­στα­τι­κές τέ­χνες και τη δια­μόρ­φω­ση εθνι­κού πλαι­σί­ου Ωδεια­κής Εκ­παί­δευ­σης.

Τέλος ανα­φε­ρό­με­νος στην αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού δη­λώ­νει: εί­χα­με υπο­σχε­θεί προ­ε­κλο­γι­κά ότι θα τον αυ­ξή­σου­με με ρυθμό δι­πλά­σιο της ανά­πτυ­ξης, τε­λι­κά τον αυ­ξή­σα­με με τρι­πλά­σιο ρυθμό.

Ακο­λου­θεί η ανάρ­τη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού:

«Κα­λη­μέ­ρα σας! Αυτή είναι η πρώτη κυ­ρια­κά­τι­κη ανα­σκό­πη­ση μετά την ανα­κοί­νω­ση της ημε­ρο­μη­νί­ας των εκλο­γών στις 21/5. Το ότι πλη­σιά­ζουν σιγά σιγά οι εκλο­γές όμως δεν ση­μαί­νει πως στα­μά­τη­σε το έργο μας, και αυτή την εβδο­μά­δα έχω πολλά να σας πω!

Και θα ξε­κι­νή­σω από τη δέ­σμευ­σή μας για προ­σι­τή και ποιο­τι­κή στέγη για τους νέους. Από αύριο Δευ­τέ­ρα λοι­πόν, νέοι και νέα ζευ­γά­ρια από 25 έως 39 ετών θα μπο­ρούν να υπο­βάλ­λουν αί­τη­ση στις τρά­πε­ζες για άτοκο ή χα­μη­λό­το­κο δά­νειο ώστε να αγο­ρά­σουν τη δική τους κα­τοι­κία. Χάρη στην επι­δό­τη­ση του κρά­τους το κό­στος εξυ­πη­ρέ­τη­σης του δα­νεί­ου θα είναι χα­μη­λό­τε­ρο από το ενοί­κιο που θα πλή­ρω­ναν. Το δά­νειο για τρί­τε­κνους και πο­λύ­τε­κνους (αλλά και όσους γί­νουν τρί­τε­κνοι και μετά πο­λύ­τε­κνοι κατά τη διάρ­κεια απο­πλη­ρω­μής του δα­νεί­ου τους) θα είναι εντε­λώς άτοκο. Ενώ για τους υπό­λοι­πους δι­καιού­χους θα είναι μόλις στο ¼ του εμπο­ρι­κού επι­το­κί­ου.

Οι ωφε­λού­με­νοι του συ­γκε­κρι­μέ­νου σκέ­λους του προ­γράμ­μα­τος «Σπίτι μου» θα είναι πε­ρί­που 10.000. Το πρό­γραμ­μα συ­νο­λι­κά έχει προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 500 εκα­τομ­μύ­ρια και μπο­ρεί μέχρι και να δι­πλα­σια­στεί εάν εξα­ντλη­θεί το αρ­χι­κό ποσό. Επό­με­να βή­μα­τα: το πρό­γραμ­μα «Κά­λυ­ψη» για τη στέ­γα­ση ευά­λω­των νέων σε ιδιω­τι­κές κα­τοι­κί­ες με κα­τα­βο­λή του ενοι­κί­ου από το Δη­μό­σιο για 3 χρό­νια (ήδη έχει υπο­γρα­φεί η πρώτη σύμ­βα­ση με τον Δήμο Γα­λα­τσί­ου), η κοι­νω­νι­κή αντι­πα­ρο­χή αλλά και τα προ­γράμ­μα­τα ανα­καί­νι­σης ιδιω­τι­κών κα­τοι­κιών.

Είναι αλή­θεια ότι η Ελ­λά­δα, για πολλά χρό­νια, ήταν μία χώρα αφι­λό­ξε­νη για τους νέους της, και δεν τους έδινε τις ευ­και­ρί­ες που έπρε­πε. Η λύση αυτού του προ­βλή­μα­τος είναι ένας από τους βα­σι­κούς μας στό­χους για την επό­με­νη τε­τρα­ε­τία εάν μας εμπι­στευ­τούν και πάλι οι πο­λί­τες. Θέ­λου­με να κά­νου­με τη ζωή των πο­λι­τών, ει­δι­κά των νέων, πολύ πιο εύ­κο­λη και δη­μιουρ­γι­κή, ώστε να αι­σθαν­θούν ξανά ότι η Πο­λι­τεία είναι δίπλα τους.

Και επει­δή το πρώτο βήμα προς μία δη­μιουρ­γι­κή, μία κα­λύ­τε­ρη ζωή είναι η μόρ­φω­ση, θέλω να σας πω μία εί­δη­ση που με γέ­μι­σε αι­σιο­δο­ξία. Οι αι­τή­σεις για τα πρό­τυ­πα και πει­ρα­μα­τι­κά σχο­λεία φέτος ήταν πε­ρισ­σό­τε­ρες από 20.000, αυ­ξη­μέ­νες από πέρσι κατά πε­ρί­που 2.200! Έχου­με επεν­δύ­σει στα πρό­τυ­πα και πει­ρα­μα­τι­κά σχο­λεία, δι­πλα­σιά­ζο­ντάς τα σε 3 χρό­νια από 62 σε 120 (ήταν από τις βα­σι­κές προ­ε­κλο­γι­κές μας δε­σμεύ­σεις) και η αντα­πό­κρι­ση των πο­λι­τών είναι η κα­λύ­τε­ρη από­δει­ξη πως ο θε­σμός αυτός έχει όλο και με­γα­λύ­τε­ρη απο­δο­χή. Οι αριθ­μοί αυτοί μαρ­τυ­ρούν το με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον των οι­κο­γε­νειών να απο­κτή­σουν τα παι­διά τους ισχυ­ρά εκ­παι­δευ­τι­κά εφό­δια.

Θα μείνω στην Παι­δεία αλλά θα ανέ­βου­με τώρα βαθ­μί­δα για να μι­λή­σου­με για την αρχή του προ­γράμ­μα­τος «Βιο­μη­χα­νι­κά Δι­δα­κτο­ρι­κά». Είναι ένα πρό­γραμ­μα που έχει στόχο να δη­μιουρ­γή­σει δε­σμούς ανά­με­σα στον ακα­δη­μαϊ­κό και τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό/βιο­μη­χα­νι­κό χώρο, κάτι που θα έχει πολλά οφέλη για όλους. Να σας δώσω ένα πα­ρά­δειγ­μα: μια εται­ρεία που κα­τα­σκευά­ζει ανε­μο­γεν­νή­τριες και ανα­ζη­τά έναν νέο τρόπο δια­χεί­ρι­σης των απο­βλή­των της, μπο­ρεί να συ­νερ­γα­στεί με ένα ΑΕΙ και έναν υπο­ψή­φιο δι­δά­κτο­ρα για να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει έρευ­να πάνω στο αντι­κεί­με­νο που την εν­δια­φέ­ρει. Πρό­κει­ται για μία και­νο­το­μία που εφαρ­μό­ζε­ται για πρώτη φορά στην Ελ­λά­δα, και συμ­βάλ­λει στο να απο­κτή­σουν με­γα­λύ­τε­ρη αξία τα πτυ­χία των παι­διών μας και να γί­νουν τα δη­μό­σια πα­νε­πι­στή­μιά μας πιο εξω­στρε­φή και ανοι­χτά στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα και στην αγορά.

Ομο­λο­γώ όμως ότι δεν ανέ­φε­ρα τυ­χαία το πα­ρά­δειγ­μα με τις ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας. Το ανέ­φε­ρα γιατί θέλω να δείξω πώς το πα­ρά­δειγ­μα της Χάλ­κης δεί­χνει και στους πιο δύ­σπι­στους τα οφέλη από τη χρήση των ΑΠΕ. Στην Χάλκη λοι­πόν, για πρώτη φορά στην Ελ­λά­δα, κά­τοι­κοι ενός δήμου πα­ρά­γουν την ενέρ­γεια που κα­τα­να­λώ­νουν και μη­δε­νί­ζουν τους λο­γα­ρια­σμούς ρεύ­μα­τος. Το 34% των ετή­σιων τι­μο­λο­γί­ων της ΔΕΗ εκ­δό­θη­καν μη­δε­νι­κά, το 40% κάτω από Euro100 και το 26%, (στην πλειο­νό­τη­τά τους λο­γα­ρια­σμοί επι­χει­ρή­σε­ων) έως Euro800.

Πώς έγινε αυτό; Από τη λει­τουρ­γία ενός υπερ­σύγ­χρο­νου φω­το­βολ­ταϊ­κού πάρ­κου ισχύ­ως 1MW που δη­μιουρ­γή­θη­κε στο πα­νέ­μορ­φο νησί των Δω­δε­κα­νή­σων στο πλαί­σιο του προ­γράμ­μα­τος GR-Eco Islands. Φο­ρέ­ας δια­χεί­ρι­σης του φω­το­βολ­ταϊ­κού πάρ­κου είναι η Ενερ­γεια­κή Κοι­νό­τη­τα Χάλ­κης «Κάλ­χιον» με μέλη τους κα­τοί­κους του νη­σιού και με τη συμ­με­το­χή του Δήμου Χάλ­κης με το 50% στο συ­νε­ται­ρι­στι­κό κε­φά­λαιο. Στό­χος της εθνι­κής πρω­το­βου­λί­ας GR-Eco Islands είναι τα ελ­λη­νι­κά νησιά να γί­νουν πρω­το­πό­ρα στην πα­ρα­γω­γή ενέρ­γειας από τον ήλιο και τον αέρα που δια­θέ­τουν άφθο­νο και να αντι­με­τω­πι­στεί το φαι­νό­με­νο της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής, με προ­α­γω­γή της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης και εν­δυ­νά­μω­ση της πρά­σι­νης οι­κο­νο­μί­ας και των τε­χνο­λο­γιών αιχ­μής.

Αλ­λά­ζω θέμα για να σας πω για ένα ακόμα ση­μα­ντι­κό ζή­τη­μα για όλη την κοι­νω­νία – αυτό της προ­στα­σί­ας των ερ­γα­ζο­μέ­νων και τους ελέγ­χους στις επι­χει­ρή­σεις για την τή­ρη­ση της ερ­γα­σια­κής νο­μο­θε­σί­ας. Εδώ και λίγες μέρες, οι επι­θε­ω­ρη­τές της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής «Επι­θε­ώ­ρη­ση Ερ­γα­σί­ας» έχουν πλέον πρό­σβα­ση σε 500 τά­μπλετ δια­συν­δε­δε­μέ­να με το Ολο­κλη­ρω­μέ­νο Πλη­ρο­φο­ρια­κό Σύ­στη­μα της Επι­θε­ώ­ρη­σης Ερ­γα­σί­ας και με το ανα­βαθ­μι­σμέ­νο «ΕΡ­ΓΑ­ΝΗ ΙΙ». Ο νέος αυτός τρό­πος ελέγ­χων συν­δυά­ζε­ται επί­σης με την εφαρ­μο­γή της Ψη­φια­κής Κάρ­τας Ερ­γα­σί­ας ώστε να εντο­πί­ζο­νται τα­χύ­τε­ρα, πιο αξιό­πι­στα και αμε­ρό­λη­πτα οι πε­ριο­χές και οι κλά­δοι με την με­γα­λύ­τε­ρη πα­ρα­βα­τι­κό­τη­τα για να λη­φθούν μέτρα.

Συ­νε­πείς με τη δέ­σμευ­σή μας προς τον καλ­λι­τε­χνι­κό κόσμο, πα­ρα­δό­θη­κε την Πα­ρα­σκευή η ει­σή­γη­ση των τριών ομά­δων Ερ­γα­σί­ας που συ­γκρο­τή­σα­με -μία για το θέ­α­τρο και τη δρα­μα­τι­κή τέχνη, μία για τον χορό και μία για τη μου­σι­κή- με σκοπό την ανά­λη­ψη νο­μο­θε­τι­κής πρω­το­βου­λί­ας για τη δη­μιουρ­γία δη­μό­σιας πα­νε­πι­στη­μια­κού επι­πέ­δου σχο­λής στις πα­ρα­στα­τι­κές τέ­χνες και τη δια­μόρ­φω­ση εθνι­κού πλαι­σί­ου Ωδεια­κής Εκ­παί­δευ­σης.

Στις δι­υ­πουρ­γι­κές ομά­δες, θυ­μί­ζω, συμ­με­τεί­χαν όλα τα συ­ναρ­μό­δια υπουρ­γεία και υπήρ­ξε εκτε­νής δια­βού­λευ­ση με τα αντι­προ­σω­πευ­τι­κά κλα­δι­κά και σπου­δα­στι­κά σω­μα­τεία. Μια χώρα όπως η δική μας με την σπου­δαία και μα­κραί­ω­νη ιστο­ρία στο θέ­α­τρο, τον χορό και τη μου­σι­κή, δεν είναι δυ­να­τόν να μην έχει σπου­δές πα­νε­πι­στη­μια­κού επι­πέ­δου στις πα­ρα­στα­τι­κές τέ­χνες.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί επί­σης και η ψή­φι­ση πριν λίγες μέρες πλαι­σί­ου προ­στα­σί­ας στις έως τώρα αδή­λω­τες και απλή­ρω­τες πρό­βες των καλ­λι­τε­χνών. Συ­γκε­κρι­μέ­να, ορί­ζει ότι ο χρό­νος πρό­βας είναι χρό­νος ερ­γα­σί­ας, δη­λα­δή αμεί­βε­ται ανα­λό­γως του χρό­νου απα­σχό­λη­σης. Ήταν ένα πάγιο αί­τη­μα των ερ­γα­ζό­με­νων του κλά­δου, αφού η αδή­λω­τη και ανα­σφά­λι­στη πρόβα ήταν ένα δια­χρο­νι­κό πρό­βλη­μα που καμία κυ­βέρ­νη­ση έως σή­με­ρα δεν είχε ρυθ­μί­σει. Τέλος, λοι­πόν, σε άλλη μια εκ­κρε­μό­τη­τα από το πα­ρελ­θόν από μια κυ­βέρ­νη­ση που απο­δει­κνύ­ει στην πράξη πως τε­λι­κά δεν «μισεί» τον πο­λι­τι­σμό όπως ακού­με από με­ρι­κούς.

Στην προ­στα­σία των κο­ρι­τσιών και γυ­ναι­κών από μια άλλη σκο­πιά στο­χεύ­ει το πρό­γραμ­μα panic button (κου­μπί πα­νι­κού). Σας έχω ξα­να­μι­λή­σει γι’ αυτό, τώρα θέλω να σας πω οτι δια­τέ­θη­κε πλέον αυτή η εφαρ­μο­γή σε γυ­ναί­κες που έχουν υπάρ­ξει θύ­μα­τα εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας και βρί­σκο­νται σε αυ­ξη­μέ­νο κίν­δυ­νο. Οι γυ­ναί­κες που το έλα­βαν έχουν τώρα τη δυ­να­τό­τη­τα, πα­τώ­ντας πα­ρα­τε­τα­μέ­να το σχε­τι­κό -κρυφό- κου­μπί στο κι­νη­τό τους τη­λέ­φω­νο, να ει­δο­ποιούν αμέ­σως την Αστυ­νο­μία για να πα­ρεμ­βαί­νει οπου­δή­πο­τε βρί­σκο­νται. Ευ­ελ­πι­στώ να συμ­βά­λει θε­τι­κά και ου­σια­στι­κά στην έγκαι­ρη απο­τρο­πή πε­ρι­στα­τι­κών βίας. Και μια γυ­ναί­κα να σωθεί είναι τε­ρά­στιο όφε­λος.

Με πό­ρους από το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας «Ελ­λά­δα 2.0» δη­μιουρ­γού­με 106 νέες Δομές Ψυ­χι­κής Υγεί­ας. Δυο εξ αυτών που αφο­ρούν την υπο­στή­ρι­ξη ασθε­νών με άνοια, των φρο­ντι­στών και των οι­κο­γε­νειών τους εγκαι­νιά­στη­καν και ξε­κί­νη­σαν τη λει­τουρ­γία τους πριν από με­ρι­κές μέρες, ένα στο Νέο Ηρά­κλειο και ένα στην ‘Αρτα. Είναι Κέ­ντρα Ημέ­ρας που προ­σφέ­ρουν υπη­ρε­σί­ες διά­γνω­σης, θε­ρα­πεί­ας και πα­ρα­κο­λού­θη­σης ατό­μων που έχουν προ­βλή­μα­τα μνή­μης και άλλων νοη­τι­κών λει­τουρ­γιών. Στο Νέο Ηρά­κλειο δη­μιουρ­γή­θη­κε μά­λι­στα και Κι­νη­τή Μο­νά­δα πα­ρο­χής φρο­ντί­δας. Και στις δυο πε­ρι­πτώ­σεις ση­μα­ντι­κή ήταν η βο­ή­θεια από την Εται­ρεία Νόσου Alzheimer Αθη­νών και την πρό­ε­δρο του Εθνι­κού Πα­ρα­τη­ρη­τη­ρί­ου για την ‘Ανοια.

Ει­δι­κοί επι­στή­μο­νες ενη­με­ρώ­νουν και εκ­παι­δεύ­ουν τους φρο­ντι­στές και το οι­κο­γε­νεια­κό πε­ρι­βάλ­λον των ασθε­νών που, δυ­στυ­χώς, ο αριθ­μός τους αυ­ξά­νε­ται και στη χώρα μας. Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι νο­σούν από άνοια 160.000 άτομα και άλλα 280.000 άτομα έχουν ήπια νοη­τι­κή δια­τα­ρα­χή που απο­τε­λεί τον προ­θά­λα­μο της άνοιας. Αν υπο­λο­γί­σου­με ότι για κάθε ασθε­νή επη­ρε­ά­ζε­ται η ζωή δύο έως τριών μελών της οι­κο­γέ­νειας ως φρο­ντι­στές τους, η πά­θη­ση αυτή αφορά άμεσα και έμ­με­σα πε­ρί­που 1 εκατ. Έλ­λη­νες.

Στις προ­τε­ραιό­τη­τες μας ήταν και θα είναι η ασφά­λεια της χώρας. Ήταν με­γά­λη επι­τυ­χία της ΕΥΠ σε συ­νερ­γα­σία με την ΕΛ.ΑΣ. να εντο­πί­σει εγκαί­ρως το τρο­μο­κρα­τι­κό δί­κτυο που προ­ε­τοί­μα­ζε επί­θε­ση σε εβραϊ­κό εστια­τό­ριο – συ­να­γω­γή της Αθή­νας. Ασφά­λεια όμως ση­μαί­νει και θω­ρά­κι­ση των συ­νό­ρων. Αυτήν την πο­λι­τι­κή απο­τυ­πώ­νει ο φρά­χτης του Έβρου κατά μήκος της ελ­λη­νο­τουρ­κι­κής με­θο­ρί­ου που απο­τε­λεί και ανα­το­λι­κό ευ­ρω­παϊ­κό σύ­νο­ρο.

Ο φρά­χτης με τη σύμ­βα­ση που υπε­γρά­φη την Πα­ρα­σκευή, θα επε­κτα­θεί κατά 35 χι­λιό­με­τρα φθά­νο­ντας συ­νο­λι­κά τα 140 χι­λιό­με­τρα. Με αυ­τό­νο­μα συ­στή­μα­τα επι­τή­ρη­σης και με νέα φυ­λά­κια και του Στρα­τού και της Αστυ­νο­μί­ας. Και με ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρους συ­νο­ριο­φύ­λα­κες, οι οποί­οι θα αυ­ξη­θούν κατά 250, η πλειο­νό­τη­τα των οποί­ων θα είναι από την πε­ριο­χή του Έβρου.

Ένας από τους λό­γους που κα­τα­φέ­ρα­με τα τε­λευ­ταία χρό­νια να απο­τρέ­ψου­με σε πα­ρα­πά­νω από 250.000 πα­ρά­νο­μους με­τα­νά­στες να ει­σέλ­θουν στο ελ­λη­νι­κό έδα­φος ήταν ο φρά­χτης -όλοι θυ­μό­μα­στε τις σκη­νές στη με­θό­ριο το 2020. Αυτό το ακρι­βό αλλά απα­ραί­τη­το έργο, η αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση ζη­τά­ει να μην το χρη­μα­το­δο­τεί η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, όπως υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις θα μπο­ρού­σε, αλλά να πλη­ρώ­νει ο Έλ­λη­νας φο­ρο­λο­γού­με­νος. Αφήνω στην κρίση σας το πώς κά­ποιοι με­τα­τρέ­πουν μια εθνι­κή ανά­γκη σε εθνι­κή εξαί­ρε­ση.

Κλεί­νω με τον κα­τώ­τα­το μισθό – δεν θα επε­κτα­θώ πολύ αφού υπο­θέ­τω έχετε ήδη μάθει για την αύ­ξη­ση. Όμως δεν είμαι σί­γου­ρος ότι έχει το­νι­στεί αρ­κε­τά ότι, ενώ εί­χα­με υπο­σχε­θεί προ­ε­κλο­γι­κά ότι θα τον αυ­ξή­σου­με με ρυθμό δι­πλά­σιο της ανά­πτυ­ξης, τε­λι­κά τον αυ­ξή­σα­με με τρι­πλά­σιο ρυθμό. Είναι μια από τις ελά­χι­στες φορές που είμαι πε­ρή­φα­νος που αθε­τή­σα­με την υπό­σχε­σή μας.

Και εδώ φτάνω στο τέλος της ση­με­ρι­νής ανα­σκό­πη­σης μίας γε­μά­της εβδο­μά­δας που έφερε μικρά αλλά και με­γά­λα βή­μα­τα προς το κα­λύ­τε­ρο. Και σας ευ­χα­ρι­στώ πολύ για το χρόνο σας!»