Kinder έκπληξη

Τώρα τι του ήρθε του κ. Ανδρου­λάκη και επα­νέ­φερε το «ούτε Μητσο­τά­κης ούτε Τσίπρας», προ­σθέ­το­ντας μάλιστα και το υπερ­βα­τικό «αλλά κάποιο άλλο πολι­τικό πρόσωπο, που δεν μπορώ να σας το πω τώρα»; Άβυσσος ο χώρος της πολι­τι­κής, αλλά οι όροι που θέτει  για να μπει σε κυβέρ­νηση συνερ­γα­σίας απαι­τούν θαύμα για να υλο­ποι­η­θούν. Γι΄ αυτό και οι ΠΑΣΟΚοι που βγήκαν στα ραδιό­φωνα και στα κανάλια για να τους ερμη­νεύ­σουν δυσκο­λεύ­ο­νται. Πως μπορεί να γίνει δεκτό από ένα κόμμα που θα έλθει πρώτο με αρχηγό τον κ. Μητσο­τάκη ή τον κ. Τσίπρα, με ποσοστό πολύ μεγα­λύ­τερο από του ΠΑΣΟΚ, να καταρ­γή­σει πρα­κτικά τον αρχηγό του; Απο­κλεί­ε­ται, όταν μάλιστα είναι γνωστό ότι οι ψηφο­φό­ροι ψηφί­ζουν και αρχηγό, όχι ακέφαλο κόμμα. Πρω­θυ­πουργό επι­λέ­γει ο ελλη­νι­κός λαός με την ψήφο του και όχι μέσα από μια συμ­φω­νία που προ­κύ­πτει από δια­βου­λεύ­σεις, κατά κάποιο τρόπο, αντι­θε­σμι­κές. Εκτός αν μιλή­σουμε για μια κυβέρ­νηση ειδικού σκοπού όπως εκείνη του Παπα­δή­μου, αλλά η χώρα δεν βρί­σκε­ται σε τέτοια κατά­σταση. Δεν μπορείς να καλείς τον λαό να σε ψηφίσει υπο­σχό­με­νος μία  kinder έκπληξη. Δεν φοβάται ότι, αντί οι ψηφο­φό­ροι να επι­λέ­ξουν εκείνον που θα επι­λέ­ξει εκ μέρους τους πρω­θυ­πουργό, θα προ­τι­μή­σουν να επι­λέ­ξουν πρω­θυ­πουργό από μόνοι τους και απευ­θείας;  Πάντως προ­γράμ­ματα δεν ακούμε από τα κόμματα μέσα στην υπερ­βο­λική οχλα­γω­γία. Πως θα κυβερ­νή­σει τέλος πάτων αυτός ο Πρω­θυ­πουρ­γός; Λύσεις στα προ­βλή­ματα, διε­ξό­δους στα αδιέ­ξοδα που έχουν σωρευ­τεί την τελευ­ταία δεκα­ε­τία, θ’ ακού­σουμε;