ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Καλλιόπη Βουτζαλή: «Της Μνήμης η κεντημένη φορεσιά»

news room 6 λεπτά ανάγνωση
ΚΑΣΟΣ (corrected)
Της Μνήμης η κεντημένη φορεσιά

ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΟΥΤΖΑΛΗ

Η Kalliope (Καλ­λιόπη) Βου­τζαλή γεν­νή­θηκε στη Ρόδο και μεγά­λωσε στον Πειραιά. Είναι πτυ­χιού­χος του τμή­μα­τος Φωτο­γρα­φίας και Οπτι­κο­α­κου­στι­κών Τεχνών, του Πανε­πι­στη­μίου Δυτικής Αττικής.

Το 2010 πραγ­μα­το­ποί­ησε την πρα­κτική της άσκηση, η οποία έγινε για το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού στο Βυζα­ντινό και Χρι­στια­νικό Μουσείο Αθήνας, στη θέση δια­χεί­ρι­σης σκο­τει­νού θαλάμου και Ιστο­ρι­κού Αρχείου του Μου­σείου.

Το 2012 έγινε η πρώτη ατομική της έκθεση «Ανα­μνή­σεις από το μέλλον» με το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης Ρόδου, και το 2014 πραγ­μα­το­ποί­ησε εθε­λο­ντική κατα­γραφή του Ιστο­ρι­κού Φωτο­γρα­φι­κού Αρχείου Δωδε­κα­νή­σου. Τον Μάιο του 2017 ολο­κλή­ρωσε τη δεύτερη ατομική της έκθεση με τίτλο «Things Unsettled» στο Γαλλικό Κατά­λυμα της Μεσαιω­νι­κής Πόλης Ρόδου. Τον Οκτώ­βριο του 2018 σε συνερ­γα­σία με Ρόδιους καλ­λι­τέ­χνες εγκαι­νιά­στηκε η φωτο­γρα­φική της δουλειά με τίτλο «Tales Unfold».

Ήταν μέλος της ελλη­νι­κής απο­στο­λής με φωτο­γρα­φική συμ­με­τοχή στην πρώτη Biennale Λάρ­να­κας. Η δουλειά της έχει παρου­σια­στεί στο περιο­δικό «Φωτο­γρά­φος» με αφιέ­ρωμα και εξώ­φυλλο τον Ιούλιο – Αύγου­στο του 2019, ενώ δουλειά της έχει δημο­σιευ­τεί στην Vogue.it και Lensculture.

Έργα της αγο­ρά­στη­καν από το Μουσείο Σύγ­χρο­νης Τέχνης Θεσ­σα­λο­νί­κης για την μόνιμη συλλογή του μου­σείου.

Φέτος, τιμώ­ντας την επέτειο των 75 χρόνων από την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου στο νεο­ελ­λη­νικό κράτος (7η Μαρτίου 1948), η Βιβλιο­θήκη της Βουλής παρου­σιά­ζει την έκθεση φωτο­γρα­φίας «Της Μνήμης η κεντη­μένη φορεσιά». Η Έκθεση περι­λαμ­βά­νει φωτο­γρα­φίες δωδε­κα­νη­σια­κών γυναι­κείων ενδυ­μα­σιών από το 1800 έως το 1900, που συνέ­λαβε ο καλ­λι­τε­χνι­κός φακός της Καλ­λιό­πης Βου­τζαλή και επι­με­λή­θηκε ο έφορος της Συλ­λο­γής Έργων Τέχνης της Βουλής των Ελλήνων δρ Θοδωρής Κου­τσο­γιάν­νης. Οι φορε­σιές φωτο­γρα­φή­θη­καν με την ευγε­νική παρα­χώ­ρηση του Λυκείου Ελλη­νί­δων «Εργάνη Αθηνά», του πολι­τι­στι­κού συλ­λό­γου «Το συμιακό σπίτι» στη Ρόδο, του πολι­τι­στι­κού Παν­νι­συ­ρια­κού συλ­λό­γου Ρόδου η «Πορ­φυ­ρίς» και του Λυκείου Πάτμου.

Η Καλ­λιόπη Βου­τζαλή κατα­φέρ­νει να «κεντή­σει» εκ νέου τις πολυ­ποί­κιλ­τες, πλου­μι­στές φορε­σιές της Δωδε­κα­νή­σου, σε 27 εμβλη­μα­τι­κές εικόνες φιλο­τε­χνη­μέ­νες μεταξύ 2017 και 2023 με όρους καθαρά εικα­στι­κούς, ενώ­νο­ντας τα νήματα της ενδυ­μα­σίας με αυτά της ιστο­ρίας, σε μια εικο­νο­γρα­φική σειρά που λει­τουρ­γεί ως μνη­μο­νικό άλμπουμ.

Ιστο­ρι­κές ανα­φο­ρές που μας ανάγουν στα χρόνια της ξενο­κρα­τίας (φρα­γκο­κρα­τίας και οθω­μα­νο­κρα­τίας), όπως αυτές απο­τυ­πώ­νο­νται στις ιστο­ρι­κές φορε­σιές της Δωδε­κα­νή­σου συν­θέ­τουν ένα εικο­νο­γρα­φικό “παλίμ­ψη­στο» μετα­φέ­ρο­ντας τον επι­σκέ­πτη συγ­χρό­νως σε Ανατολή και Δύση, από την Κων­στα­ντι­νού­πολη, τη Μικρά Ασία και την Εγγύς Ανατολή μέχρι το Παρίσι, το Αμστε­λό­δαμο (Άμστερ­νταμ) και το Λονδίνο, απ’ όπου επίσης προ­έρ­χο­νται αρκετές επιρ­ροές και υλικά στη γυναι­κεία ενδυ­μα­σία του Αιγαίου Πελά­γους. Ο δρ Θοδωρής Κου­τσο­γιάν­νης σημειώ­νει ότι η φωτο­γρά­φος «σκη­νο­θε­τεί τα μοντέλα της, σε αυστηρά επι­λεγ­μέ­νες στάσεις και εκφρά­σεις, συγ­χρό­νως και σε ένα σκηνικό που συνάδει απόλυτα με το θέμα κάθε “κάδρου”• έτσι, κατα­φέρ­νει να απο­δώ­σει την επι­θυ­μητή θεα­τρι­κό­τητα και τον ζωγρα­φικό χαρα­κτήρα των tableaux vivants (ζωντα­νών εικόνων), που συνει­δητά θέλει να απο­τυ­πώ­σει».

Γυναί­κες του σήμερα ενδύ­ο­νται τους ρόλους Δωδε­κα­νη­σίων γυναι­κών του χθες και εμπνέ­ο­νται από αυτές, σε ένα νοερό μοί­ρα­σμα αλλο­τι­νής γυναι­κείας εμπει­ρίας. «Η ελλη­νική παρα­δο­σιακή ενδυ­μα­σία, ως πλη­ρο­φο­ριακό μέσο που λει­τουρ­γούσε εντός αυστηρά διευ­θε­τη­μέ­νων κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­σμι­κών πλαι­σίων, ανα­δει­κνύει γεω­γρα­φι­κές, έμφυλες, κοινωνικο-οικονομικές, εθνικές και θρη­σκευ­τι­κές ταυ­τό­τη­τες, απο­τε­λώ­ντας όχι μόνο ατομική ενσώ­ματη εμπει­ρία, αλλά ταυ­τό­χρονα και κοι­νω­νική πρα­κτική» προ­σθέ­τει η ανα­πλη­ρώ­τρια προϊ­στα­μένη της Γενικής Διεύ­θυν­σης Ηλε­κτρο­νι­κής Διοί­κη­σης, Βιβλιο­θή­κης & Εκδό­σεων δρ Μαρία Καμη­λάκη.

Η έκθεση φιλο­ξε­νεί­ται στο ισόγειο του Μεγάρου της Βουλής και είναι επι­σκέ­ψιμη Δευτέρα, Τετάρτη και Παρα­σκευή και ώρα 11:00, έως τα τέλη Απρι­λίου 2023.

Κυρία Βου­τζαλή, τιμώ­ντας την επέτειο των 75 χρόνων από την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου στο νεο­ελ­λη­νικό κράτος (7η Μαρτίου 1948), η Βιβλιο­θήκη της Βουλής παρου­σί­ασε την έκθεση φωτο­γρα­φίας «Της Μνήμης η κεντη­μένη φορεσιά». Μιλήστε μας γι’ αυτή την έκθεση και την δουλειά σας. Είδαμε ότι έτυχε μεγάλης απή­χη­σης.

Αρχικά θα ήθελα να αναφέρω πως το φωτο­γρα­φικό αυτό πρό­τζεκτ που ήταν και ένα μεγάλο όνειρό μου από όταν ήμουν ακόμη φοι­τή­τρια ξεκί­νησε το 2017 με 2018, με σκοπό τη δημιουρ­γία φωτο­γρα­φι­κού λευ­κώ­μα­τος λαο­γρα­φι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος και το στήσιμο μιας έκθεσης η οποία θα γύριζε και θα «αγκά­λιαζε» όλα τα νησιά μας, αλλά ταυ­τό­χρονα οι φωτο­γρα­φίες αυτές των φορε­σιών να εντάσ­σο­νται και στην αισθη­τική και τους καλ­λι­τε­χνι­κούς δρόμους που ακο­λου­θεί και το σύνολο της δου­λειάς μου.

Οι λήψεις ξεκί­νη­σαν άμεσα όμως συνα­ντή­σαμε αρκετές δυσκο­λίες λόγω της έκρηξης και εξά­πλω­σης του COVID-19. Δυστυ­χώς, χρειά­στηκε πολλές φορές να δια­κό­ψουμε την κατα­γραφή αυτή και να μην έχουμε δυνα­τό­τητα να επα­νέλ­θουμε σε αυτή, παρά μόνο τέσ­σε­ρις με έξι μήνες μετά. Η ολο­κλή­ρωση του πρώτου κύκλου φωτο­γρα­φί­σεων και κατα­γρα­φής των φορε­σιών συνέ­πεσε με το έτος που σημα­το­δο­τεί και τα 75 χρόνια από την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κά­νη­σου. Έγινε λοιπόν μια πρόταση να φιλο­ξε­νη­θούν οι φωτο­γρα­φίες στο Μέγαρο της Βουλής των Ελλήνων ως ελά­χι­στος φόρος τιμής για την ιστο­ρική επέτειο. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να ανα­φέ­ρουμε πως η Βουλή δεν πραγ­μα­το­ποιεί παρά μόνο με ελά­χι­στες εξαι­ρέ­σεις ατο­μι­κές εκθέ­σεις, οπότε ήταν μεγάλη συγκί­νηση να βλέπω μέρος αυτής της δου­λειάς, τα νησιά μας, τις ενδυ­μα­σίες μας, στις γυά­λι­νες προ­θή­κες του Μεγάρου.

Σε ανάρ­τησή σας γράψατε ότι σφρα­γί­σατε το φωτο­γρα­φικό σας project με ένα αυτο­πορ­τραίτο (με τη φορεσιά Αμαλίας Σύμης) και με την υπεύ­θυνη ιμα­τιο­θή­κης του Λυκείου Ελλη­νί­δων Ρόδου ‘Εργάνη Αθηνά’ κυρία Ελένη Καρύδη. Εξη­γή­στε μας τις επι­λο­γές αυτές.

Η δουλειά μου σε ένα μεγάλο κομμάτι της απο­τε­λεί­ται από αυτο­πορ­τραίτα, δεν μπο­ρούσα λοιπόν να μην συμπε­ρι­λάβω και σε αυτό εδώ το πρό­τζεκτ ένα δικό μου πορ­τραίτο. Αν και μιλάμε για μια λαο­γρα­φική φωτο­γρα­φική κατα­γραφή δεν ήθελα να σταθώ μόνο σε αυτό. Ήθελα να εντάξω και τον τρόπο που ζω και εκφρά­ζο­μαι καλ­λι­τε­χνικά.

Ήταν πολύ ιδιαί­τερη στιγμή και εμπει­ρία για εμένα αυτή η φωτο­γρα­φία. Το συναί­σθημα που σου προ­κα­λεί το να φοράς μια παρα­δο­σιακή φορεσιά, η περη­φά­νια, το δέος σαν να ντύ­νε­σαι και κου­βα­λάς ολό­κληρη την παρά­δοση αλλά και όσους φόρεσαν το ένδυμα αυτό, δεν μπορεί να συγκρι­θεί με κάτι παρό­μοιο.

Σε κάθε δουλειά σας, παρα­τη­ρούμε ότι υπάρχει παι­χνίδι με το φως, μία ξεχω­ρι­στή σκη­νο­θε­σία κάθε φορά για ο,τιδή­ποτε επι­λέ­ξετε να φωτο­γρα­φή­σετε. Πώς συν­δέ­ε­στε με τις δημιουρ­γίες σας;

Το φωτο­γρα­φικό μέσο προ­ϋ­πο­θέ­τει την ύπαρξη φωτός, αυτή είναι η βασική του λει­τουρ­γία, το πώς θα το εντά­ξεις στη ματιά σου, στη δουλειά σου φωτο­γρα­φικά μαζί με τη θεμα­το­λο­γία σου είναι αυτό που δημιουρ­γεί μια καλ­λι­τε­χνική ταυ­τό­τητα. Είναι σημα­ντικό να μπορεί κάποιος από μια και μόνο φωτο­γρα­φία χωρίς αναφορά στο όνομα να κατα­λά­βει ότι είναι δική σου. Το φως παίζει λοιπόν σημα­ντικό ρόλο για εμένα. Το πώς ανα­δύ­ε­ται μαλακά ή σκληρά από το σκοτάδι στο φως το θέμα τοπο­θε­τεί και τις παρα­μέ­τρους κάτω από τις οποίες δια­βά­ζε­ται και μετα­φρά­ζε­ται οπτικά αυτό που βλέπει κανείς. Στην συγκε­κρι­μένη φωτο­γρα­φική δουλειά ήθελα οι κοπέλες που φορούν τις παρα­δο­σια­κές φορε­σιές να λού­ζο­νται κεντρικά από ένα ζεστό φως ώστε να θυμί­ζουν κεριά αναμ­μένα σε ένα σκο­τεινό δωμάτιο. Ένας συμ­βο­λι­κός τρόπος για να δεί­ξουμε πως η φλόγα της παρά­δο­σης πρέπει να συνε­χί­σει να καίει.

Παρα­κο­λου­θούμε την πορεία σας στα εικα­στικά. Μιλήστε μας για τα σχέδιά σας και για τα επόμενα βήματά σας.

Θέλω να πραγ­μα­το­ποιώ αργά και σταθερά βήματα καλ­λι­τε­χνικά.

Αυτή την περίοδο έχω αφιε­ρώ­σει όλο μου τον εαυτό σε αυτή την φωτο­γρα­φική κατά­θεση ψυχής. Οι φορε­σιές είναι η πρώτη σκέψη μου κάθε πρωί και η τελευ­ταία κάθε βράδυ. Το μυαλό μου γυρνάει από τα καρα­βά­κια Πάτμου, κόσμημα που φορού­σαν οι Πατι­νιές καπε­τά­νισ­σες για να θυμού­νται τους άνδρες στην θάλασσα, μέχρι τα «σκο­λο­πε­ντράτα» δεξιο­τε­χνικά κεντη­μένα φαρ­δο­μά­νικα του Αστυ­πα­λί­τι­κου «Χρυ­σο­μά­ντη­λου». Οπότε θέλω να δω αυτό το κεφά­λαιο να ολο­κλη­ρώ­νε­ται με ένα φωτο­γρα­φικό λεύκωμα και με μια μεγάλη έκθεση φωτο­γρα­φίας που να συμπε­ρι­λαμ­βά­νει όλες τις ενδυ­μα­σίες της Δωδε­κα­νή­σου.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.