Βουλή – Σπίρτζης: Ο ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε εγκατεστημένο το σύστημα gsmr

Για μεθο­δεύ­σεις με άθλια δημο­σιεύ­ματα με στόχο να δια­χυ­θούν οι ευθύνες, παρα­πλη­ρο­φό­ρηση, αλλά και ψέματα, είτε από άγνοια είτε από σκο­πι­μό­τητα, έκανε λόγο στην Επι­τροπή Θεσμών της Βουλής ο πρώην υπουρ­γός Υπο­δο­μών Μετα­φο­ρών και Δικτύων και βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστος Σπίρ­τζης, στην οποία είχαν κληθεί όλοι οι πρώην και νυν αρμό­διοι υπουρ­γοί να ενη­με­ρώ­σουν σχετικά με την πορεία και την εξέλιξη των έργων της σύμ­βα­σης 717.

«Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, ούτε έχουμε όλοι ευθύνη», ανέφερε ο Χρ. Σπίρ­τζης και τόνισε ότι «υπάρ­χουν ευθύνες, και είναι προ­σω­πο­ποι­η­μέ­νες, που οδή­γη­σαν σε απα­ξί­ωση τον σιδη­ρό­δρομο», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά. Ο κ. Σπίρ­τζης χαρα­κτή­ρισε πολύ κακή, πλημ­μελή και μη συμβατή με τη νέα τεχνο­λο­γία, η οποία, όπως είπε, οδήγησε στην ανάγκη συμπλη­ρω­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, ενώ υπο­στή­ριξε ότι η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ παρέ­δωσε εγκα­τε­στη­μένο το σύστημα gsmr.

«Είναι προ­φα­νές ότι από την επόμενη ημέρα του δυστυ­χή­μα­τος υπήρχε μεθό­δευση να δια­χυ­θούν οι ευθύνες πριν καν ταφούν τα 57 παιδιά. Υπήρχε μια προ­σπά­θεια με άθλια δημο­σιεύ­ματα και μπαράζ ανα­κοι­νώ­σεων. Η σημε­ρινή συνε­δρί­αση, με μόνη συζή­τηση τη σύμβαση 717, με ευθύνη της Ν.Δ., αδικεί τη βουλή. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, ούτε έχουμε όλοι ευθύνη. Η λογική του όλοι ίδιοι είμαστε και όλοι έχουμε ευθύνη οδηγεί στο κανείς δεν έχει ευθύνη. Και υπάρ­χουν πολι­τι­κές ευθύνες, και είναι οι συντη­ρη­τι­κές πολι­τι­κές σε όλη την Ευρώπη που οδή­γη­σαν σε παθο­γέ­νειες. Πολλά ακού­γο­νται, που περισ­σό­τερο παρα­πλη­ρο­φο­ρούν παρά φωτί­ζουν την υπόθεση, και λέγο­νται ψέματα είτε από άγνοια είτε από σκο­πι­μό­τητα και μάλιστα από επίσημα χείλη», τόνισε ο κ. Σπίρ­τζης.

Οπως υπο­στή­ριξε «το σύστημα gsmr παρα­δό­θηκε τον Ιούλιο του 2019 εγκα­τε­στη­μένο και έγιναν όλες οι δοκιμές και οι εκπαι­δεύ­σεις όλων των εργα­ζο­μέ­νων, και έμεινε μόνο η πιστο­ποί­ηση, αλλά μέχρι σήμερα δυστυ­χώς δεν μπήκε σε λει­τουρ­γία».

«Εγγραφο της κοι­νο­πρα­ξίας των εργο­λη­πτών που ζητάνε απο­μεί­ωση των εγγυ­η­τι­κών τους στο 72%, απο­δει­κνύει ότι δεν μπορεί να μην έχουμε υλο­ποι­ή­σει το έργο. Στους κανόνες του δημό­σιου χρή­μα­τος δεν μπορεί να γίνει. Αν το κάνει κάποια υπη­ρε­σία, πρέπει να πάνε φυλακή. Αν απο­μειώ­σουν εγγυ­η­τι­κές περισ­σό­τερο από το ποσοστό του έργου που έχει υλο­ποι­η­θεί, είναι για να πάνε φυλακή. Αν το έκανε κανείς αυτό, εδώ είμαστε για να τον στεί­λομε φυλακή. Επίσης, στο πρα­κτικό 9/10/2020 λέει ότι το ποσοστό υλο­ποί­η­σης του έργου είναι στο 74%. Στη συμπλη­ρω­μα­τική που έχει υπο­γρα­φεί το 2023 έχει υλο­ποι­η­θεί σε ποσοστό 17%, ενώ είχε 14 μήνες χρόνο περαί­ω­σης», επε­σή­μανε και συνέ­χισε:

«Η 717 ήταν μια κακή σύμβαση, με ελλι­πείς μελέτες, με αμφι­βό­λου ακρί­βειας προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, και αυτό το επι­βε­βαιώ­νει, όχι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Σπίρ­τζης, αλλά η ΕΔΕΛ και το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο. Το πόρισμα της ΕΔΕΛ ανα­φέ­ρει απί­στευτα κενά της σύμ­βα­σης και γι’ αυτό έκρινε τον ανα­θε­ω­ρη­τικό πίνακα.

Οι λόγοι καθυ­στέ­ρη­σης, όπως ανα­λύ­ο­νται σε σειρά από τις ειση­γή­σεις της υπη­ρε­σίας προς το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο, είναι ότι οι μελέτες που έπρεπε να γίνουν δεν έχουν σχέση με την πραγ­μα­τι­κό­τητα, ότι ο υπάρχον ηλε­κτρο­νι­κός εξο­πλι­σμός είναι παλιός και δεν υπο­στη­ρί­ζε­ται από τους κατα­σκευα­στές. Δηλαδή υπήρχαν υλικά που δεν παρά­γο­νταν πια και έπρεπε να πάρει ο ανά­δο­χος και να τα αντι­κα­τα­στή­σει. Αδυ­να­μία δια­σύν­δε­σης του νέου υφι­στά­με­νου ηλε­κτρο­νι­κού εξο­πλι­σμού. Ακούω ότι αυτά που δεν έχουν εγκα­τα­στα­θεί από την 717 δεν μπο­ρού­σαν να συνερ­γα­στούν. Οχι, αυτά που προ­ϋ­πήρ­χαν εγκα­τε­στη­μένα δεν μπο­ρού­σαν να συνερ­γα­στούν με τα νέα συστή­ματα. Υπήρχε μη συμ­βα­τό­τητα μεταξύ ανα­λο­γι­κών και ψηφια­κών.

Το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο λέει ότι “συνεπώς, από τα ως άνω έγγραφα προ­κύ­πτει ότι στις συμπλη­ρω­μα­τι­κές εργα­σίες της ελεγ­χό­με­νης πρώτης συμπλη­ρω­μα­τι­κής σύμ­βα­σης εργα­σιών δεν περι­λαμ­βά­νο­νται στην αρχική σύμβαση και είναι ανα­γκαίες για την εκτέ­λεσή του. Αντί­θετα, από τα στοι­χεία του φακέλου προ­κύ­πτει ότι η μελέτη, με βάσει την οποία προσ­διο­ρί­στηκε το τεχνικό αντι­κεί­μενο του έργου και οι λύσεις που επι­λέ­χθη­καν, ήταν πλημ­με­λής”».

Ακόμα, ανέφερε ότι «από κανένα στοι­χείο του φακέλου δεν προ­κύ­πτει ότι η ομάδα αυτή προέβη σε οποια­δή­ποτε επι­κοι­νω­νία με τις εται­ρίες – προ­μη­θευ­τές της ΕΡΓΟΣΕ. δηλαδή δεν επι­κοι­νώ­νη­σαν καν με τους προ­μη­θευ­τές των συστη­μά­των αν υπάρ­χουν τα υλικά».

«Στις 29/12/2017 η Ρυθ­μι­στική αρχή, μετά από πολύ καιρό δια­πραγ­μα­τεύ­σεων απαντά ότι δεν επι­τρέ­πει την εκτέ­λεση των εργα­σιών και ότι περι­μέ­νει, για να μπο­ρέ­σει να υπο­γρά­ψει η ΕΡΓΟΣΕ τη συμπλη­ρω­μα­τική σύμβαση και να κάνει και την ανα­θε­ώ­ρηση του πίνακα, να έχει απόφαση του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου.

Το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο βγάζει 3 απο­φά­σεις, με τις δύο πρώτες να είναι απορ­ρι­πτι­κές, ενώ η τρίτη εγκρί­νε­ται για άλλο λόγο και απαντά θετικά την 1/8/2018. Τα ίδια ακριβώς και χει­ρό­τερα λέει το πόρισμα της ΕΔΕΛ», σημεί­ωσε και συμπλή­ρωσε:

«Οταν έχουμε ένα συγ­χρη­μα­το­δο­τού­μενο έργο και έχουμε συμπλη­ρω­μα­τική σύμβαση, προ­κει­μέ­νου να δοθεί η χρη­μα­το­δό­τηση από ευρω­παϊ­κούς πόρους με έκδοση απόφαση έγκρι­σης από τη δια­χει­ρι­στική, η ΕΔΕΛ κάνει τακτικό έλεγχο, όχι μόνο στην αρχική σύμβαση, αλλά και στη συμπλη­ρω­μα­τική και στον ανα­κε­φα­λαιο­τικό πίνακα».

Ο κ. Σπίρ­τζης συνέ­χισε: «Από τις 10 Οκτω­βρίου του 2018 έως τις 8 Νοεμ­βρίου 2018 πραγ­μα­το­ποιεί­ται εξο­νυ­χι­στι­κός έλεγχος από την ΕΔΕΛ, όχι μόνο για τα οικο­νο­μικά και την καλή δια­χεί­ριση, αλλά και επί τόπου του έργου, και τα ορι­στικά απο­τε­λέ­σματά του δια­βι­βά­ζο­νται στην ΕΡΓΟΣΕ 8 Φεβρουα­ρίου 2018. Ομως η κοι­νο­πρα­ξία, λέει, δεν μπορεί να συμ­μορ­φω­θεί με τις υπο­δεί­ξεις της ΕΔΕΛ για συνυ­πο­γραφή των μελετών. Η ΕΔΕΛ είχε βάλει πρό­στιμο 2,5 εκατ. ευρώ στην ΕΡΓΟΣΕ λόγω της κακής σύμ­βα­σης που είχε».

Παράλ­ληλα, ανέφερε ότι «η ΕΡΓΟΣΕ δεν μπο­ρούσε να κάνει τίποτα άλλο εκτός από το να υλο­ποιεί τη σύμβαση που είχε και να παλεύει να περάσει με νομι­μό­τητα τη συμπλη­ρω­μα­τική σύμβαση, γιατί αν τέλειωνε τη σύμβαση 717 χωρίς τη συμπλη­ρω­μα­τική σύμβαση, θα είχαμε ένα έργο το οποίο δεν θα μπο­ρούσε να λει­τουρ­γή­σει, έπρεπε να γίνει άλλος δια­γω­νι­σμός, θα έχανε η χώρα τα λεφτά γιατί δεν θα ήταν λει­τουρ­γικό το έργο και θα συνέ­χιζε αυτό που γινόταν στο παρελ­θόν, δηλαδή δια­γω­νι­σμοί που δεν θα υλο­ποιού­νταν».

Επίσης, είπε ότι «κάποιος εξο­πλι­σμός που μπήκε ήταν υπο­χρέ­ωση της κοι­νο­πρα­ξίας από το 2019. Από τη στιγμή που η Κοι­νο­πρα­ξία έδινε τις μελέτες είχε και όλη την ευθύνη για τις όποιες αλλαγές είτε είχε υπο­γρά­ψει είτε δεν είχε υπο­γρά­ψει». Οπως τόνισε, «τον Οκτώβρη του 2019, που άλλαξε η διοί­κηση, υπήρχε μία σύμβαση, η πρώτη, η κύρια που είχε υλο­ποι­η­θεί στο 72%, και υπήρχε και μία συμπλη­ρω­μα­τική σύμβαση που είχε περάσει όλους τους ελέγ­χους που προ­βλέ­πο­νται και για τα συγ­χρη­μα­το­δο­τού­μενα έργα και από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο και είχε χρόνο υλο­ποί­η­σης 14 μήνες».

Απα­ντώ­ντας στον υπουργό Επι­κρα­τείας, Γιώργο Γερα­πε­τρίτη, σχετικά με το ποσοστό ολο­κλή­ρω­σης του έργου, ο Χρ. Σπίρ­τζης αντέ­τεινε ότι «η απορ­ρό­φηση χρη­μά­των είναι πάντα ίση ή λιγό­τερη από το υλο­ποι­η­μένο έργο και, σύμφωνα με τη σύμβαση που είχε εκτε­λε­στεί, είχαν γίνει επι­με­τρή­σεις από την υπη­ρε­σία, πρω­τό­κολλα αφανών εργα­σιών».

«Σύμφωνα με τα πρω­τό­κολλα, οι απορ­ρο­φή­σεις για την 717 ήταν: Το 2014 μηδέν, το 2015 9,73%, το 2016 ήταν 11,56, το 2017 ήταν 2,16%, το 2018 είναι 5,54%, που απο­δει­κνύει ότι το έργο δεν είχε στα­μα­τή­σει ποτέ. Το έργο στα­μά­τησε από τον ανάδοχο μετά τον Φεβρουά­ριο του 2019 και μπο­ρούσε να είχε ξεκι­νή­σει μετά την παρά­δοση των μελετών και την έγκρισή τους από την ΕΡΓΟΣΕ», υπο­γράμ­μισε και πρό­σθεσε:

«Κατα­θέτω επίσης το έγγραφο που δείχνει ότι μετά τις 14 Φεβρουα­ρίου του 2023 το ποσοστό υλο­ποί­η­σης ήτανε στο 77% και, ενώ υπε­γράφη, τελικά δεν ξέρω για ποιον λόγο καθυ­στέ­ρησε. Νομίζω ότι θα μπο­ρούσε να υπο­γρα­φεί από τον Μάιο του 2021 η συμπλη­ρω­μα­τική σύμβαση. Αλλά, έστω και τον Μάιο, είχε 14 μήνες υλο­ποί­η­σης. Στις 23 Φεβρουα­ρίου, η συμπλη­ρω­μα­τική είχε υλο­ποι­η­θεί σε ποσοστό μόλις 17%».

Σημεί­ωσε επίσης ότι «τον Δεκέμ­βριο του 2019, με κυβέρ­νηση της Ν.Δ., η Δια­χει­ρι­στική Αρχή, με έγγραφό της, χτυπάει καμπα­νάκι για το ότι δεν έχει υπο­γρα­φεί η συμπλη­ρω­μα­τική σύμβαση». «Η διοί­κηση της ΕΡΓΟΣΕ απέ­στειλε σε κάποια φάση τη συμπλη­ρω­μα­τική τελική σύμβαση, γιατί ζήτησαν κάποιες αλλαγές οι ανά­δο­χοι στην 717, στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, και είναι κόλαφος η απά­ντησή του», τόνισε ο ίδιος.

«Κατέ­θεσα όλα τα έγγραφα για το τι ακριβώς κάναμε για την 717 του 2014, η οποία ήταν δυστυ­χώς μια πλη­μελ­λέ­στατη και κακή σύμβαση και νομίζω ότι ταλαι­πω­ρεί­ται η χώρα για τις αμαρ­τίες του πριν το 2014. Δεν ρίχνω ευθύνη στον κ. Χρυ­σο­χοϊδη γι’ αυτό. Δεν ήταν καν υπη­ρε­σία του υπουρ­γείου ο δια­γω­νι­σμός και νομίζω ότι πρέπει να αντα­πο­κρι­θείτε στο αίτημά μας να έρθουν στην Επι­τροπή και για την 717 και για όλα τα άλλα όλες οι διοι­κή­σεις της ΕΡΓΟΣΕ.

Υπο­κλι­νό­με­νος και με απόλυτο σεβασμό απέ­να­ντι στις 57 οικο­γέ­νειες που ζουν το δράμα τους, κλείνω με την ευχή να μας ξανα­κα­λέ­σετε για να μπο­ρέ­σουμε να πούμε όλες τις πτυχές του δυστυ­χή­μα­τος των Τεμπών, να πούμε αλή­θειες με πραγ­μα­τικά στοι­χεία, και όχι με λογική επι­κοι­νω­νια­κού τύπου ή κομ­μα­τική, πολι­τική ή προ­σω­πική σκο­πι­μό­τητα», κατέ­ληξε ο κ. Σπίρ­τζης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ