Τα μηνύματα των κομμάτων για την 40ή επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας

Η Νέα Δημο­κρα­τία για τη συμπλή­ρωση 40 χρόνων από την απο­κα­τά­σταση της Δημο­κρα­τίας, εξέδωσε την ακό­λουθη ανα­κοί­νωση:

«Συμπλη­ρώ­νο­νται, στις 24 Ιουλίου, σαράντα χρόνια από την επι­στροφή της Δημο­κρα­τίας στον Τόπο που τη γέννησε. Τιμούμε τους πρω­τερ­γά­τες της Μετα­πο­λί­τευ­σης και τους αγω­νι­στές της αντι­δι­κτα­το­ρι­κής πάλης.

»Αντλούμε, ταυ­τό­χρονα, διδάγ­ματα από την ιστο­ρική εμπει­ρία. Δια­σφα­λί­ζουμε τα μεγάλα δημο­κρα­τικά επι­τεύγ­ματα της περιό­δου εκείνης και την πορεία της Πατρί­δας μας στην ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια που φέρουν τη σφρα­γίδα του ιδρυτή της Παρά­τα­ξής μας Κων­στα­ντί­νου Καρα­μανλή.

» Εργα­ζό­μα­στε για μια Νέα Ελλάδα απαλ­λαγ­μένη από τις αδυ­να­μίες του παρελ­θό­ντος, που δίνει προ­ο­πτική σε όλους τους Έλληνες.

» Μετά από πέντε χρόνια βαρύ­τα­των θυσιών φτά­νουμε τώρα στην έξοδο από την κρίση και μπαί­νουμε στο δρόμο της ανά­τα­ξης, της ανά­πτυ­ξης και της ελπίδας. Ενω­μέ­νοι και απο­φα­σι­σμέ­νοι, με γνώμονα το συλ­λο­γικό συμ­φέ­ρον, μπο­ρούμε να τα κατα­φέ­ρουμε. Και θα τα κατα­φέ­ρουμε».

Το ΠΑΣΟΚ ανα­κοί­νωσε: «Σαράντα χρόνια από την απο­κα­τά­σταση της Δημο­κρα­τίας, μας επι­τρέ­πουν πλέον να αξιο­λο­γή­σουμε δίκαια και ψύχραιμα την περίοδο της μετα­πο­λί­τευ­σης, που παρά τα προ­βλή­ματα και τις αντι­φά­σεις της, υπήρξε η καλύ­τερη περί­ο­δος του τόπου μετά την ίδρυση του νέου ελλη­νι­κού κράτους.

»Σήμερα, που κάποιοι επι­χει­ρούν να επα­να­φέ­ρουν την ιδε­ο­λο­γία του μίσους και του φασι­σμού καλού­μα­στε και πάλι να προ­α­σπί­σουμε τη Δημο­κρα­τία μας από ακραίες και μισαλ­λό­δο­ξες φωνές που νοσταλ­γούν τις πιο σκο­τει­νές στιγμές της σύγ­χρο­νης ιστο­ρίας μας.

»Συστρά­τευση, ενότητα και εθνική στρα­τη­γική, μακριά από δημα­γω­γίες, συνω­μο­σιο­λο­γία και λαϊ­κι­σμούς είναι τα υλικά με τα οποία καλού­μα­στε να οικο­δο­μή­σουμε την εθνική μας προ­ο­πτική, ιδίως τώρα που η Πατρίδα μας, χάρις στις θυσίες και τον αγώνα του Λαού της, βγαίνει από τη κρίση.»

Ο ΣΥΡΙΖΑ σχο­λί­ασε: «Η ημέρα απο­κα­τά­στα­σης της δημο­κρα­τίας είναι ημέρα από­δο­σης φόρου τιμής στους χιλιά­δες ανθρώ­πους που αγω­νί­στη­καν, φυλα­κί­στη­καν και θυσιά­στη­καν για την ελευ­θε­ρία και τη δημο­κρα­τία.

»40 χρόνια από την απο­κα­τά­σταση της δημο­κρα­τίας, με πρό­σχημα τη μείωση του δημό­σιου χρέους, επι­βάλ­λο­νται αντι­λαϊ­κές πολι­τι­κές που περι­θω­ριο­ποιούν πλατιά στρώ­ματα της κοι­νω­νίας και καταρ­γούν αυτο­νό­ητα δικαιώ­ματα και κατα­κτή­σεις των πολιτών. Παρου­σιά­ζο­νται ως μονό­δρο­μος τα μνη­μό­νια, η διάλυση των εργα­σια­κών σχέσεων, η εκποί­ηση της δημό­σιας περιου­σίας, η ισο­πέ­δωση του κοι­νω­νι­κού κράτους, η εκτί­ναξη της ανερ­γίας και της φτώ­χειας.

»Ο δρόμος της λιτό­τη­τας και του αυταρ­χι­σμού επι­λέ­γε­ται σε όλη την Ευρώπη από τις κυρί­αρ­χες δυνά­μεις, εξα­θλιώ­νο­ντας τους λαούς. Η δημο­κρα­τία συρ­ρι­κνώ­νε­ται, μέσα σε ένα πλαίσιο όξυνσης της κατα­στο­λής και περι­στο­λής των κοι­νω­νι­κών και πολι­τι­κών δικαιω­μά­των. Την ίδια στιγμή, η άνοδος της νεο­να­ζι­στι­κής ακρο­δε­ξιάς μας υπεν­θυ­μί­ζει ότι οι αγώνες για τη δημο­κρα­τία είναι πιο επί­και­ροι από ποτέ.

»Σήμερα είναι η στιγμή για να δυνα­μώ­σουμε τις φωνές μας, να ανα­τρέ­ψουμε τη μνη­μο­νιακή πολι­τική, να επα­να­φέ­ρουμε στο προ­σκή­νιο τη δημο­κρα­τία, να ενώ­σουμε τις δυνά­μεις μας με τους λαούς σε όλη την Ευρώπη για μια κοι­νω­νία δίκαιη, ειρη­νική, δημο­κρα­τική και σοσια­λι­στική.»

Η ανα­κοί­νωση του ΚΚΕ έχει ως εξής: «Με τη συμπλή­ρωση 40 χρόνων από την πτώση της δικτα­το­ρίας της 21ης Απρίλη, το ΚΚΕ τιμά όλους όσοι βασα­νί­στη­καν, εξο­ρί­στη­καν, φυλα­κί­στη­καν και διώ­χτη­καν, όλους όσοι συνέ­βαλ­λαν στον αντι­δι­κτα­το­ρικό αγώνα.

»Τα 40 χρόνια, που πέρασαν από την αλλαγή του Ιουλίου 1974, ως απο­τέ­λε­σμα του συμ­βι­βα­σμού που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε ανάμεσα στη χούντα και τις αστικές πολι­τι­κές δυνά­μεις, με την άμεση ανάμιξη των αμε­ρι­κα­νο­να­τοϊ­κών, καθώς και η εμπει­ρία όλων αυτών των δεκα­ε­τιών, δεν πρέπει να αφήνουν αμφι­βο­λία στους εργα­ζό­με­νους ότι η δημο­κρα­τία που εγκα­θι­δρύ­θηκε μετά την κατάρ­ρευση της στρα­τιω­τι­κής δικτα­το­ρίας είναι ταξική, είναι η άλλη μορφή της δικτα­το­ρίας των μονο­πω­λίων.

» Όσα δρα­μα­τικά βιώνουν η εργα­τική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώ­ματα, ιδιαί­τερα τα τελευ­ταία 5 χρόνια με την εκδή­λωση της καπι­τα­λι­στι­κής οικο­νο­μι­κής κρίσης, δεν είναι ανε­ξάρ­τητα από εκείνα που προη­γή­θη­καν, καθ’ όλη την πορεία της λεγό­με­νης μετα­πο­λί­τευ­σης, δεν είναι απο­τέ­λε­σμα μιας κακής δια­χεί­ρι­σης ή κάποιων αρνη­τι­κών πλευρών του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Η μετα­χεί­ριση που έχουν από το κράτος και την εργο­δο­σία, οι απεργοί εργάτες και υπάλ­λη­λοι, το ενάμιση εκα­τομ­μύ­ριο των ανέργων, χιλιά­δες άνθρω­ποι που ζουν υπό την απειλή της από­λυ­σης, εργά­ζο­νται χωρίς μισθό, χωρίς ωράρια, χωρίς καμία ασφά­λεια και προ­στα­σία, επι­βε­βαιώ­νουν για ποιους λει­τουρ­γεί η υπάρ­χουσα δημο­κρα­τία. Απο­δει­κνύ­ουν ότι το σημε­ρινό πολι­τικό σύστημα και γενικά το καπι­τα­λι­στικό σύστημα είναι σάπιο μέχρι το μεδούλι. Δεν για­τρεύ­ε­ται ούτε εξαν­θρω­πί­ζε­ται.

» Τα γεγο­νότα επι­βε­βαιώ­νουν ακόμα το πόσο υπο­κρι­τική είναι η αντι­πα­ρά­θεση ανάμεσα στα κυβερ­νη­τικά κόμματα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που υπε­ρα­σπί­ζο­νται τον τυπικό χαρα­κτήρα της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής δημο­κρα­τίας και σε άλλα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που κάνουν το ίδιο, ισχυ­ρι­ζό­μενα ότι η κυβερ­νη­τική πολι­τική απο­τε­λεί εκτροπή από αυτή τη δημο­κρα­τία.

» Ο δρόμος της καπι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης που ακο­λου­θεί­ται και στα τελευ­ταία 40 χρόνια, θα φέρνει νέα αδιέ­ξοδα στην εργα­τική τάξη και τα λαϊκά στρώ­ματα. Διέ­ξο­δος υπάρχει μόνο με τη συμ­μα­χία τους, την πάλη για την από­κρουση της αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής, με στόχο την κατά­κτηση της εργα­τι­κής εξου­σίας, που θα απο­δε­σμεύ­σει τη χώρα από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, θα δια­γρά­ψει μονο­με­ρώς το χρέος και θα κοι­νω­νι­κο­ποι­ή­σει τα μονο­πώ­λια και τις πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κές πηγές και δυνα­τό­τη­τες που υπάρ­χουν, για να τα μετα­τρέ­ψει από δυνάστη του σε εργα­λεία για την ικα­νο­ποί­ηση των σύγ­χρο­νων λαϊκών αναγκών.»

Η ΔΗΜΑΡ ανέφερε: «Σαράντα χρόνια από την πτώση της χούντας και την απο­κα­τά­σταση της δημο­κρα­τίας, οι δυνά­μεις του δημο­κρα­τι­κού τόξου οφεί­λουν να κρα­τή­σουν ζωντα­νές τις μνήμες των αγώνων και των θυσιών. Για τη νέα γενιά που αντι­με­τω­πί­ζει σήμερα το φάσμα της ανερ­γίας και της περι­θω­ριο­ποί­η­σης, η μόνη εγγύηση για ένα καλύ­τερο αύριο είναι η διεύ­ρυνση της δημο­κρα­τίας και οι παρα­κα­τα­θή­κες της κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης.

»Οι ισο­πε­δω­τι­κές ανα­φο­ρές στη μετα­πο­λί­τευση και η διό­γκωση όσων αρνη­τι­κών σημά­δε­ψαν αυτές τις τέσ­σε­ρις δεκα­ε­τίες, δεν μπορούν να απο­κρύ­ψουν το γεγονός ότι η ελλη­νική κοι­νω­νία έζησε τη μακρο­βιό­τερη εποχή κοι­νο­βου­λευ­τι­σμού, πολυ­φω­νίας και ελευ­θε­ρίας. Σήμερα, που, υπό την πίεση της οικο­νο­μι­κής κρίσης, πολλές από τις κατα­κτή­σεις αυτής της περιό­δου αμφι­σβη­τού­νται και οι αρνητές της δημο­κρα­τίας σηκώ­νουν κεφάλι, καθήκον όλων, πολι­τι­κών δυνά­μεων και πολιτών, είναι να περι­φρου­ρή­σουν το δημο­κρα­τικό κεκτη­μένο και να αγω­νι­σθούν για ισο­νο­μία και κοι­νω­νική δικαιο­σύνη».